DIT ZIJN WIJ
leidseglibber.punt.nl links
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Evenementen
 (2).jpg){kind=logo}
Kijk ook eens hier.
.jpg){kind=logo}
zoeken
Zoek hier op trefwoord in mijn archief.
Wat speelt er in Leiden
Info per E-Mail
Fotografie en film.
Nieuws
Zo ik kan eindelijk ook weer eens een stukje mjouen, ik heb Glibber wijsgemaakt dat ze voor volwassenen vaatjes bier hebben verstopt in de buurt in plaats van eieren.
We hebben hem gelijk de hele dag niet meer gezien.
Mevrouw Glibber heeft mij een belangrijke taak gegeven hier in huis, ik ben bierwacht geworden.
Ja daar ben ik weer eens om wat te mjouen.
Ze zeggen dat ik snel groei, zou het niet weten, toen ik hier binnen kwam in december voelde ik mij al heel erg groot.
Volgens mij worden gewoon door de recedinges de glazen kleiner.
Die lettertjes erop krijgen lukt me nog steeds niet.
Dus het baasje zit met zijn pootjes op de knopjes en ik mjou wat hij in moet drukken, en kijk natuurlijk of hij het goed doet.
Alleen beweegt er telkens iets tussen de lettertjes door.
Baasje noemt dat de muis.
Je kan wel zien dat hij een stadsmens is zonder jachtinstinct want iets zegt mij, dat muis toch iets anders moet zijn.
Al maanden zit er een raar plaatje in de keukendeur, volgens mij moeten daarachter echte muizen te vinden zijn en ook die fladderbeesten die ik elke keer langs zie vliegen.
Ik zit er al weken voor en probeer naar buiten te kijken, maar ik mocht er nog steeds niet doorheen.
Deze week hebben ze hem open gedaan en stond ik opeens oog in oog met muizen en fladderland.
Wel even voorzichtig loeren of het niet eng was natuurlijk, je weet maar nooit wat er achter dat klepje zit.
Oh het baasje gaat weer met die stomme lees verder pagina door.
Blijven rare katten hoor die mensen.
Omdat die Chico hondenbeest volgens mij een beetje dik wordt, heb ik besloten dat we maar eens samen moeten gaan sporten.
Hardlopen heeft geen zin, want ik ben veel bewegelijker dan hem in de kamer.
Ver of hoogspringen gaat ook al niet want hij mag niet op de bank of tafel springen.
Verstoppertje spelen is ook niets aan, want ik zie hem waar dan ook in de kamer en mij weet hij nooit te vinden als ik achter de bank zit.
Boksen of worstelen leek mij wel een leuk idee, dus stelde ik het voor aan het Chico hondenbeest.
Chico luister eens, ik heb een leuk idee.
Zullen we samen gaan boksen, wedden dat ik win.
Kom maar op als je durft.
Ja, dit is leuk Chico, wat zijn we sportief bezig he.
En nu nog even worstelen.
Ik heb je goed klemvast he.
Ho ho ho terug dat is niet eerlijk, jij mag niet op de bank.
Ga nou van die bank af, want als ze het zien krijgen we op ons donder.
Pfff daar word je moe van hoor, zo'n partijtje boksen en worstelen.
Eerdaags paardje rijden lijkt me ook wel leuk, dat Chico hondenbeest is er groot genoeg voor.
Worstel en kom boven, mjou en een krabbel van 
Spottie.
Spottie.Ik mag ook weer eens een verhaaltje mjouwen.
Laatst zei iemand dat het zo knap was dat ik al met mijn kleine pootjes alles van die knopjes weet.
Ik zal maar eerlijk zijn, ik snap er nog niets van maar laat dat Chicohondenbeest voorlopig even met zijn pootjes aan de knopjes zitten en mjou hem gewoon mijn verhaal voor.
Wel heb ik door dat er een dooie muis naast de knopjes ligt.
Als Glibber achter het verhaaltjesapparaat zit, kan ik het niet laten hem zo nu en dan even een tik te geven of er op te gaan staan, raar hoor vaak vindt Glibber dat niet leuk.
Zakina had door dat ik hier waarschijnlijk gediscrimidingest wordt.
Aan de zijkant staan plaatjes van iedereen die hier in huis zijn mandje heeft behalve van mij.
Ik heb even boos gemjouwt naar Glibber en nu sta ik er ook bij aan de zijkant, met dit plaatje.
Ze zeggen dat ik snel groter wordt, snap ik niet volgens mij zijn ze hartstikke blind.
Ik pas nog steeds overal onder en tussen.
Omdat Chicohondenbeest moet ik wel erg hard lachen.
Ik jump zijn mand in en uit en hij vindt het allemaal best.
Hij laat dat niet op zich zitten en denkt even hetzelfde te doen met mijn mand, alleen daar heeft hij te grote poten voor.
Volgens mij zit er toch meer van een Belgische dan een Duitse herder in hem.
Hij wil vaak ook mee spelen als ik in mijn uitkijktoren speel.
Honden blijven rare poezen hoor.
Ach eigenlijk is die grote dikzak best wel een beetje zielig hoor.
Hij mag niet op de bank liggen en ik nog wel (ze houden me toch niet tegen) om hem te pesten stuur ik hem weg als hij probeert ook op de bank te komen.
Ik ga maar weer eens op mijn uitkijkpost zitten en bedenken wat ik straks weer uit kan halen.
Mjou en uitkijkpost ze, en een krabbel van 
Spottie.
Spottie. Glibber is de komende dagen alleen maar de deur uit met zijn plaatjes apparaat voor de Leidse Jazzweek dus kan ik weer eens een stukje mjou-en.
Ze zeggen weleens. "die leven als kat en hond" en volgens mij bedoelen ze daar iets anders mee dan ik doe.
Jullie zien het ik heb totaal geen problemen met honden, ik zit er gewoon bovenop om ze eronder te houden.
Maar jullie vragen je af, hoe het nu met die gekke Chicohondenbeest gaat.
Heb ik ook geen probleem mee hoor.
Omdat het in de winter best wel een beetje koud kan zijn, is zo'n chicohondenstaart best wel lekker warm in je nek.
Enige vervelende is dat dan die stomme Glibber weer met zijn plaatjesapparaat aankomt zetten, daar word je wakker van.
Je bent dan ineens weer helemaal wakker en kijkt recht in die stomme lens van Glibber.
Als Glibber weer klaar is met zijn plaatjes kunnen we gelukkig weer ongestoord doorslapen.
Slaap ze, een mjou en een krabbel van Spottie. 
UPDATE:
Door een storing bij Punt NL heeft mijn site er meer dan 24 uur uitgelegen.
Vandaar dat ik er pas morgen in de loop van de dag een nieuwe log op zet.
Voor iedereen die het niet heeft kunnen lezen, kijk ook nog even bij de log hieronder over Ed Citroen en breng je stem op hem uit.
Glibber staat deze week op een beurs en is niet thuis om verhaaltjes te schrijven daarom doe ik het maar weer even.
Ik ben voor het eerst verbannen uit een gedeelte van het huis, kinderachtig hoor.
Die Chicohondenbeest ligt altijd 's nachts naast het mandje van de Glibbers.
Nou gaat die mevrouw Glibber altijd eerder naar haar mandje als meneer Glibber en het Chicohondenbeest gaat dan mee.
Hij mag niet in het mandje van de Glibbers liggen, maar omdat meneer Glibber een beetje inconsedinges is vindt hij het niet zo erg als in de winter Chico stiekem op zijn plek in het mandje gaat liggen totdat hij zelf naar boven komt.
Dan is zijn mandje lekker voorgewarmd.
Dat kleine lichaampje van het Chicohondenbeest kan natuurlijk nooit die mand verwarmen dus gooi ik ook mijn hele lichaam er tegenaan om de mand van Glibber warm te maken.
Het was even wennen voor het hondenbeest dat hij het niet meer alleen hoefde te doen.
En ach, als we daar dan liggen maken we er toch gelijk een pyamaparty van.
Nou hebben we wel geen pyama's, maar we weten wel wat party's zijn.
We hebben de grootste lol en spelen wat af in die mand van de Glibbers.
Als meneer Glibber naar zijn mandje gaat moeten we eraf, raar hoor we passen toch best met zijn allen in die mand als hij zijn pootjes een beetje intrekt.
Daarom zodra hij slaapt, jumpen we weer in zijn mand en spelen lekker verder.
En nu het stomme, dat vond hij niet leuk en zelfs ik dacht, misschien is het slimmer om er maar even vanaf te gaan.
Blijven rare katten die mensen, we mogen nu niet meer in de mandjeskamer van de Glibbers kinderachtig hoor.
Maar hij heeft nu wel koude pootjes als hij in zijn mandje duikt, 1-0.
Mjou en een krabbel van Spottie.
Het is stil in huis, Glibber is naar een nieuwjaarsreceptie van de gemeente, wat dat is weet ik niet, maar heeft iets te maken met een hoop miauwen en pootjes geven begreep ik.
Ze hebben die boom weggehaald uit de kamer, zonde hoor ik begon er net de lol van in te zien.
Maar ook op de grond is het leuk hoor, je vindt hier de raarste dingen op de grond.
Het is maar goed dat ze hier zo'n schermpje hebben waar je alles op kan zoeken en dat ze mij gelijk geleerd hebben hoe ik er mee om moet gaan.
Van de week lag hier weer iets op de grond, wat ik nog nooit gezien had, zelfs dat kerstbeest keek er raar van op.
Ik schoof het even richting de kerstbeesten maar die vielen er gelijk van om.
Ik kwam er via het schermpje achter dat het vis was.
Alleen snapte ik er nog steeds niets van, vis leeft in water en moet dus nat zijn.
Maar dit was net zo droog als brokjes, er zijn dus ook misschien droge vissen.
Als klein poesje moet je toch maar een hoop leren hoor van die gekke wereld.
Na het wat heen en weer geslingerd te hebben begon het nog steeds niet te leven, saaie beesten hoor die droogvissen.
Ik besloot hem toch maar te vangen , en ja hoor ik ving hem in een keer, hebbes.
Ik liet hem nog een keertje vluchten.
Nou ja daar moet je zo'n droogvis wel bij helpen, dus tikte ik hem maar richting die boom die in de kamer stond.
De droogvis bewoog nog steeds niet, eigenlijk geen lol aan.
Volgens mij vertelde mijn moeder mij een paar weken geleden, als je er niet mee kan spelen dan eet je het maar op.
Dat heb ik maar gedaan en het smaakte best zo'n droogvis.
Oh ja vergeet ik bijna, er waren mensen die zich afvroegen of de kerstboom nog steeds stond.
Nu niet meer, maar dat komt niet door mij hoor.
Die Glibbber heeft hem zelf weggehaald, terwijl ik er zo'n lol mee had.
Ik loop/klim er een beetje doorheen en zorg dat alles op zijn plaats blijft.
Snap dan ook niet dat ze me (in paniek) roepen als ik even op de boom aan het letten ben.
Er is maar één bal kapot gegaan, maar dat kwam omdat Glibber hem zelf liet vallen.
Zonde dat ze dat speelparadijs uit de kamer hebben gehaald.
Blijven rare katten hoor die mensen.
Mjou en een krabbel van Spottie.
Glibber kan wel beloven dat hij ondanks de feestdagen er gewoon bijna elke dag toch een verhaal neerzet, nou dat doet hij mooi zelf niet.
Nee, dat laat hij mij onder andere doen en zegt dan "ja maar Spottie mensen vinden kleine poesjes leuk om te zien en te lezen wat ze doen".
Nou ja ik offer me wel op, ik ben tenslotte de kleinste in huis en moet me nog waar maken.
Ze geven hier wel allemaal mensengeld voor niets uit hoor.
Staat een of ander splinternieuw poezenmandje waar je nog voor je ellende niet in gaat liggen.
Behalve de mand van Chico zijn er nog veel leukere plekjes om lekker in te liggen.
Dit ligt toch heerlijk, heb je geen poezenmandje voor nodig hoor.
Daarom als je het aan mij vraagt mag het poezenmandje eruit en blijf ik wel hier liggen.
Maar ik heb nog een plekje ontdekt waar je heerlijk veilig ligt en uitzicht hebt over alles en iedereen wat langs komt.
Inderdaad op de rug van de Kerstman lig je helemaal geweldig.
Ik kan alles overzien, zie precies wat er beneden gebeurd en wie er van boven komt.
Om makkelijk vanaf mijn uitkijkpost te komen gebruik ik gewoon het been van de Kerstman, vindt hij niet erg, tenminste ik heb hem nog niet horen miauwen en ook niet blaffen zoals Chico.
Oh wacht, even netjes zitten voor de foto, dat schijnen ze hier leuk te vinden als je dat doet.
Ja genoeg foto's, uit de weg ik moet naar mijn eten toe, ook voor mij zijn het feestdagen en ik krijg honger.
Jullie begrijpen, voor mij mag die kerstman de rest van het jaar blijven hangen.
Een mooiere uitkijkpost heb ik nog niet gevonden hier in huis.
Nou ik ga eens kijken wat ik hier verder nog uit kan spoken, ze vinden nu toch nog alles prachtig.
Mjou en een krabbel van Spottie.
Zo daar ben ik weer, ik hoorde dat iedereen benieuwd was of die gekke boom nog steeds in de kamer staat.
Ja hoor, ik heb er geen last van.
Ben nog steeds mijn nieuwe huis aan het verkennen, ik weet onder andere al waar de drank ligt.
En die boom waar iedereen zo bang voor is, die komt eerdaags pas aan de beurt om te verkennen.
Ik loop er alleen maar een beetje omheen en tussen die lapjes door te rennen.
Ik ben nog niet zo goed in het krabbelen van verhaaltjes en maak veel fouten, het is maar goed dat we mijn verhaaltjes met zijn drieen even nakijken.
Verder gaat allles hier best wel goed, ze hebben een mandje voor me gekocht.
Dom hoor, er staat hier al een mand en die ligt veel lekkerder.
Die grote rare kat waar ik het eerst over had blijkt een hond te wezen, vraag me niet wat dat is maar het is nou eenmaal zo.
We zijn wel vriendjes geworden ondertussen en hij heet Chico.
Maar wat kan zo'n rare kat, ehh sorry hond snurken zeg, daar kom ik bijna niet bij in slaap.
Achter een tas is het veel rustiger slapen, tassen snurken niet heb ik al door.
Ja, ik leer snel hoor.
Er ligt en hangt hier overal speelgoed, maar het leukste is natuurlijk bewegend speelgoed.
Laat die hond nou bewegend speelgoed altijd bij zich hebben.
We spelen dan leuk samen, hij beweegt het speelgoed en ik probeer het stil te laten liggen, leuk spelletje hoor.
Zo nu en dan moet ik al mijn poezenkracht gebruiken om hem stil te houden, maar het lukt me wel hoor.
Als het vrouwtje en dat hondenbeest Chico naar boven zijn, drink ik nog even gezellig wat met het baasje.
Ach ja, we zijn allebei nachtbrakers en lusten er allebei wel eentje.
En als ik dan echt moe ben, ga ik gewoon weer even lekker onder die rare boom in de kamer liggen slapen.
Jullie zien het, ik vermaak me best en ga er nu weer even vandoor.
Mjou en een krabbel van Spottie.
Nou zet ik elk jaar zelf de kerstboom op en weet daarom precies wat er wel en niet bij hoort.
Het is dat de ballen en de kaarsjes niet elk jaar precies op dezelfde plek hangen, maar veel zal het niet schelen.
Al jaren staan er ook een kerstmannetje en een sneeuwpop, die ik ooit nog op tijd redde van een verbrandingsdood bij de boom.
En dan onder de boom nog een rendier en een elandje.
Elke verandering valt natuurlijk gelijk op als je het al jaren zelf neerzet.
Ik stond toch raar te kijken toen ik van de week thuiskwam en er opeens een stukje leven onder de kerstboom lag.
Spottie had de kerstboom ontdekt.
De meeste (jonge) katten zullen gelijk in het topje van de boom zitten, maar nee Spottie is tevreden met een plekje onder de boom.
Nou ja tot nog toe.
Ze heeft een heerlijk plekje gevonden lekker zacht in de sneeuw en het staat nog niet eens lelijk.
Mooie kleurcombinatie.
Eigenlijk is het een heel sociaal poesje, ze zit niet alleen graag bij ons, maar na een paar dagen vond ze het toch leuker om wat dichterbij de rest te komen liggen.
Chico vindt het ondertussen reuze interessant zo'n klein katje over de vloer.
Ze gaat geen centimeter voor hem achteruit en hij volgt alles wat ze doet van het eten tot het spelen tot de kattenbak aan toe.
Een poezenmandje is leuk natuurlijk voor een jong poesje, maar je ligt toch veel lekkerder in een hondenmand.
Ach, binnen een paar dagen heeft ze al heel wat vrienden hier in huis gemaakt, zelfs met de eland en het rendier is ze vriendjes geworden.
We hebben nu dus een soort levende kerststal onder de boom, die constant wisselt van uiterlijk.
Voorlopig ligt zij nog rustig onder de boom, maar hoelang zal dat nog duren.
Tot het afbreken begin janauari is nog een behoorlijk lange tijd.
Voor de gokkers onder ons, er kan nog ingezet worden op welke dag de kerstboom om gaat vallen.
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl