DIT ZIJN WIJ
leidseglibber.punt.nl links
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Evenementen
 (2).jpg){kind=logo}
Kijk ook eens hier.
.jpg){kind=logo}
zoeken
Zoek hier op trefwoord in mijn archief.
Wat speelt er in Leiden
Info per E-Mail
Fotografie en film.
Nieuws
Afgelopen week reed ik 's morgens vrij vroeg vanuit Zoetermeer richting Amsterdam.
Ik had genoeg tijd en de radio rammelde er een al files uit, dus voordat ik mij in die ellende stortte pakte ik het eerste gedeelte via de polder.
De wereld was nog erg grijs.
Het zonnetje deed zijn best door de bewolking heen te komen.
In een van de laaste windwakken hadden zwanen en eenden hun plekje gevonden.
Ik kan mij nog herinneren dat je vroeger hier in de omgeving onder andere de Molentochten en Merentochten had die over dit soort water gingen.
Ik vraag mij af of we dat dit jaar weer eens terug krijgen.
Het is alweer tien jaar geleden dat we een echte winter hebben gehad, wordt toch wel weer eens tijd dacht ik zo.
Alle beestjes zaten gezellig bij elkaar en hielden zo de plek open.
En ik maar wachten tot hij een stapje opzij zou doen.
Stom he maar zie dat zo voor me dat hij dan struikelt en in het water valt.
Voor een mens had het vervelend geweest voor een zwaan maakt het niet zoveel uit, maar had leuk fotootje op kunnen leveren.
In de stad wil ik nog weleens de hele stad doorrennen met mijn camera, in de natuur ligt dat bij mij iets anders.
Eigenlijk ben ik best wel een natuurbarbaar.
Ik zie iets, zet mijn auto neer, stap uit en fotografeer links, rechts voor en achter.
En eigenlijk heb je ook niet meer nodig, want alle foto's op deze log zijn vanuit dezelfde positie genomen.
Ik heb me hooguit een metertje naar links of rechts verplaatst.
In de tijd van Anton Pieck had je natuurlijk dit soort boten nog niet, maar toch vind ik deze foto iets van een Anton Pieck gevoel geven.
Of in elk geval een idee van vroeger, maar dat komt misschien omdat we bijna geen winters meer hebben.
Als ik de foto's zo zie besef ik weer dubbelop hoe belangrijk het is het kleine beetje groen rondom Leiden en Zoeterwoude te behouden en niet vol te bouwen met bedrijventerreinen.
Wat kan je in 5 minuten en op één vierkante meter toch heerlijk van Nederland genieten he, of bedoelen ze dat nou met ons gehaaste leven.
Het is vriezend weer en op zich is dat best lekker zolang die snijdende oostenwind er maar niet bij zit.
Met een beetje zon erbij krijg je wel heel mooie zonsondergangen.
Mooie rooie zon en een beetje ijs op de voorgrond, dat lukt je zomers niet.
Je hoeft er niet eens voor naar het strand, alhoewel hij daar nog mooier geweest zal zijn denk ik.
Een klein stukje wereld aan de horizon lichtte even rood op, leek wel bengaals vuur om maar even in de tijd van het jaar te blijven.
Maar het gaat zo razendsnel na een paar minuten was het hele feest alweer over.
Het ergste is hij kwam vandaag niet meer terug en gaf weer een dagje bewolking en harde oostenwind in plaats van en lekker winterzonnetje.
Het mag van mij rustig door blijven vriezen, maar dan wel met een zonnetje erbij of bewolkt met een dik pak sneeuw, dat mag ook.
Soms maak je weleens foto's waar je van denkt, ach lief he.
Ik moest gelijk weer aan deze koeien denken die ik van de zomer tegen kwam ergens in de omgeving van Leiden.
Ze hadden me schijnbaar door, want redelijk verstoord keken ze me vragend aan met hun grote koeienogen.
Het boeide ze schijnbaar niet dat ik even toekeek, want ze gingen weer rustig verder.
Ik liet ze maar met rust verder.
Maar een lief gezicht was het wel.
Zo nu en dan denk ik wel eens , we lopen elkaar gewoon gek te maken en de media doet er dolgraag aan mee.
De hele mediahype vanwege een beetje wind de laaste dagen was toch echt overdreven.
Het meest heb ik gelachen om de diverse journalisten die her en der langs de kust waren gedropt voor een sensatieverhaal.
De meeste zag je verveeld in een bijna windstille omgeving trachten er nog een verhaal van te maken.
De enige die het slim aanpakte was Piet Paulusma die zich liet filmen tegen de wind in, zodat het net leek alsof het echt slecht weer was.
Dit soort stormpjes horen gewoon bij het najaar, en zijn natuurlijk wel mooi als je kans hebt even bij de zee te gaan kijken.
Het blijft een mooi gezicht die beukende zee met zijn schuimkoppen.
Niet veel mensen waagden zich op het smalle strandje.
Een wandeling langs de zee is altijd mooi, maar nu was het vies, druilerig en waterkoud.
De combinatie witte koppen op de golven met een loodgrijze lucht geeft wel een mooi effect.
Opeens zie je hoe mooi en overweldigend de natuur kan zijn.
Denk dat deze takjes nou niet echt de zee tegen zullen houden, daarom misschien die dijkbewaking afgelopen donderdag hahahah.
Wat deze mensen bepakt en bezakt op het strand gingen doen was me in eerste instantie een raadsel.
Volgens mij gingen ze het strand op om te filmen.
Eigenlijk had ik even moeten wachten tot ze dat ook daadwerkelijk gingen doen had misschien nog leuke foto's opgeleverd van omgewaaide statieven etc.
Het was mooi om te zien, maar ik heb het weleens sensationeler meegemaakt.
Ook dit oude stel op de boulevard van Katwijk keek elkaar aan met een blik van vroeger was dit toch heel normaal.
Wat een kouwe drukte allemaal, en wat betreft die kou hadden ze helemaal gelijk.
Trouwens is blaadjes op de rails uit de mode????
Jarenlang het onderwerp van gesprek en media-aandacht en excuus van de NS in de herfst.
Dit jaar heb ik nog niets gehoord, terwijl er genoeg blaadjes zijn gevallen.
Tijdens de dagelijkse boswandelingen met Chico in mijn vakantie heb ik toch een heel andere kijk gekregen op een aantal zaken.
Je denkt een bos is een bos en daarmee is alles gezegd.
Dat is dus niet waar.
Ik kwam er achter dat reuzen en kabouters wel degelijk bestaan, alleen zijn ze denk ik een beetje mensenschuw.
Iedereen denkt nu Glibber is een beetje gek geworden, nee hoor ik heb het bewijs.
Kennen jullie het spelletje Mikado, dan moet je zonder de andere stokjes te bewegen een stokje weghalen tot alle stokjes weg zijn. (nou ja zoek het anders maar op bij Google)
Ik heb in mijn vakantie zeker weten een paar reuzen gestoord bij hun spelletje Mikado.
De stokjes lagen er wel mooi bij, alleen ja ik was te zwak om het spelletje af te maken.
Ik zag al gauw waar de reuzen naartoe gevlucht waren.
Doorgangen als deze zijn voor ons mensen veel te groot en duidelijk gebouwd voor reuzen.
Goed dat reuzen bestaan geloven jullie nu misschien, maar hoe zit het dan met die kabouters.
Dennenappels zijn bruin dat weten we allemaal.
In kerststukjes zie je vaak gekleurde dennenappels zitten bijvoorbeeld rood of groen.
Wij denken allemaal dat die dennenappels ergens in een fabriek in China door een stel Chinezen met vergiftigde verf worden gekleurd.
Nee hoor, niet waar.
De kaboutertjes verven ze zelf al voor ons in het bos.
Toevallig heb ik ze waarschijnlijk tijdens hun werk gestoord want ik zag een verlaten werkplaats met nog groene en bruine dennenappels.
Om veilig thuis te komen hoefden ze niet ver te lopen.
Volgens mij wonen ze om de hoek aan het eind van dit steegje, wat voor ons veel te smal is om doorheen te kunnen.
Ik had toch al de hele tijd het gevoel dat er naar mij gekeken werd in het schijnbaar verlaten bos.
Volgens mij zaten er een paar versteend van angst langs de kant in de hoop dat ik ze niet zou zien.
En ja er zijn altijd nog bosbewoners die op zo'n slakkegangetje vluchten dat ik ze nog even te zien krijg.
Ja en als je dan weer als laatste net niet op tijd het bos uit bent zou ik ook blozen hoor.
Nou ik denk dat de bewijzen wel geleverd zijn, dus ik zou toch maar een beetje oppassen als je het bos in gaat.
UPDATE DINSDAG 23:45 uur: zojuist is het Leidse college opgestapt ivm alle ellende rondom de eventuele aanleg van de Rijn Gouwelijn.
Morgen uiteraard een log daarover.
Door alle foto's van paddestoelen, zwammen etc op een aantal logs, schoot me opeens te binnen dat ik van de zomer nog wat foto's had gemaakt van naar mijn idee overjarige paddestoelen.
Vlak achter ons vakantiehuisje lag een echt bossenbos.
Bossenbos????????????? Ja zo noem ik een bos wat nog redelijk ruig en authentiek is.
Elke dag ging ik er met Chico twee keer naartoe en hadden allebei de grootste lol.
Voor Chico was het natuurlijk geweldig dat hij kon hollen en lekker rondsnuffelen.
Maar zelf merkte ik dat ik per dag meer leuke en aparte dingen ging zien in het bos.
Mijn oog viel op deze rare dingen.
Het zijn neem ik aan overjarige paddestoelen of zwammen.
Nou ben ik heel eerlijk, aanraken durfde ik in het begin niet.
Maar met een stokje kom je ook een heel eind, en kwam er achter dat ze loeihard waren.
Ze lijken wel versteend zo hard waren ze.
Sloper als ik ben, (kreeg vroeger al een horloge met een hamer erbij) moest ik ook even kijken hoe vast ze zaten op de bomen.
Ze lijken wel helemaal ingegroeid en zijn dan ook heel lastig los te wrikken.
Op zo'n moment merk je dat je toch eigenlijk maar een dom stadsmens bent.
Voor mijn gevoel had ik ze nog nooit eerder gezien en zeker niet zo uitgebreid en langdurig bekeken.
Als ik hier in de omgeving door het bos loop zie ik eigenlijk alleen de bomen begreep ik opeens en heb waarschijnlijk nooit echt gekeken.
Alhoewel,.....er zitten exemplaren bij waarvan ik denk, wil ik die wel op een zonnige zondagochtend/middag zien als ik aan het wandelen ben.
Die doen me toch meer denken aan de overblijfselen van een mislukte operatie.
Hoe kan het zo vergroeien he, toch mijn ogen maar eens beter openhouden als ik hier in het bos loop.
Heb trouwens nog iets heel opzienbarends in dat bos gezien, maar daar schrijf ik eerdaags wel over.
Zo nu en dan dachten we dat het in juli al zover was, maar nu ga je toch echt zien dat het herfst gaat worden.
Je hoeft er niet eens het bos voor in, gewoon rondom je heen zie je de eerste tekenen.
Het viel me op dat de hulst opeens weer rode besjes heeft.
Bladeren beginnen ook mooi rood te kleuren.
Alhoewel het groen gelukkig nog wel overheerst.
Gelukkig hoef je voor deze foto's niet te ver weg, gewoon even om de hoek en langs de vijver is er nu al genoeg moois te zien.
Oh leuk verhaal, er was eens een wethouder, de zoveelste al van dezelfde partij die op dit plekje zo graag een paar huizen neer wil zetten.
Gelukkig werd hij vorige week wederom teruggefloten en zijn de plannen weer van de baan.
Die man heeft niet de herfst maar de kolder in zijn kop.
Ach, een dezer dagen valt het College (eerdaags meer daarover) en dan is het even oppassen dat die partij niet weer een wethouder bouwen en wonen gaat leveren.
Op de een of andere manier zijn al die wethouders gek van die vijver of ze kunnen allemaal niet zwemmen natuurlijk en dat ze hem daarom het liefst bebouwd zien.
Normaal ga ik niet op verzoeken in om logs over te nemen of oproepen te plaatsen, maar in dit geval maak ik voor Iris een uitzondering, omdat ze erg goed bezig is en werd gegrepen door haar andere logs waarin ze heel openhartig over haar kanker en haar innerlijke strijd daar tegen schrijft.
Hieronder daarom de log van Iris die ik letterlijk gekopieerd heb.
| Peru, aardbeving en tsunami. | 16 Augustus 2007 | 10:41:38  | |||
| |||
| |||
|
| ||
Vorige week had ik een log over mama meerkoet die lag te broeden ergens in een sloot.
De afgelopen week ben ik nog een paar keer terug gegaan, maar veel verandering kwam er niet.
Ze bleef onbeweegbaar op haar plekkie liggen.
Gisteren ging ik maar weer eens langs en schrok, het nest was een stukje verplaatst en leeg.
Ik dacht gelijk dat is met de storm van de week gebeurd en zag het meerkoetjes leed al voor me.
Overboord geslagen eieren of jonkies, gillende mama meerkoet, niet oplettende papa meerkoet en meer van dat soort rampscenario's.
Al fantaserend hierover liep ik terug naar de auto en zag aan de overkant mama meerkoet en dacht ahh wat zielig.
Tot ik beter keek, nou ja eerlijk gezegd mijn bril opzette.
Er bewoog iets in de buurt van mama meerkoet.
Ik zag twee kleintjes, oftewel twee iets mindere meerkoetjes.
Dan ga je beter kijken en zie je opeens veel meer kroost in het kroos.
Leuk he die kleine beestjes.
Ze zwemmen alsof ze het al jaren doen.
En mamma meerkoet zwemt meer dan trots met haar mini meerkoetjes rond.
Soms kunnen kleine dingen zo leuk zijn he.
Soms snap ik het nut van sommige dingen niet.
Nou hoeft natuurlijk niet alles nut te hebben hoor, maar toch.
Je hebt een weiland met gewas erop, daar snap ik heel goed het nut van.
Je hebt een hek, het is wel wat oud maar dat geeft niet.
De bedoeling van een hek is om open en dicht te gaan en eventuele buitenstaanders buiten te houden.
Heel begrijpelijk allemaal en zie er ook het nut van in.
Alleen als je het weiland met het hek combineert, dan zie ik er echt het nut niet meer van in.
En dan zeggen ze vaak, alles heeft zijn nut.
Nou ik vraag het me af welk nut dit kan hebben.
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl