DIT ZIJN WIJ
leidseglibber.punt.nl links
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Evenementen
 (2).jpg){kind=logo}
Kijk ook eens hier.
.jpg){kind=logo}
zoeken
Zoek hier op trefwoord in mijn archief.
Wat speelt er in Leiden
Info per E-Mail
Fotografie en film.
Nieuws
Zaterdagavond was in de Groenoordhallen het Hollandse Sterrenfeest.
Misschien wel voor het laatst in Leiden, want zoals jullie hebben kunnen lezen wil de gemeente Leiden deze hallen slopen .
De hal was zo goed als uitverkocht en duizenden mensen stonden te wachten op een keur van Nederlandse artiesten.
Wolter Kroes wist de zaal al gelijk in de juiste stemming te brengen.
Nick en Simon stonden voor de tweede achtereenvolgende avond in de Groenoordhallen.
Op vrijdagavond hadden ze ook al opgetreden tijdens de afscheidstournee van BZN.
Koos Alberts weet nog steeds het publiek te ontroeren.
Het podium was ingericht als oud Hollands Café, het publiek wat daar mocht zitten had het helemaal naar zijn zin.
Marjo vraagt aan Gordon waar zijn maatje Jolink is.
Antwoord van Gordon, die nicht heeft veel langer bij de schmink nodig.
Maar ook alleen is Gordon een topper.
Maar ook Imca Marina weet de zaal nog steeds in zonnige sferen te brengen.
Wat duidelijk te zien was aan de zaal.
Bij vrijwel elke artiest was de zaal laaiend enthousiast, ook Corrie Konings kreeg de handen op elkaar.
Ja hoor gelukt, Gerard Jolink was klaar bij de schmink.
Zo goed geschminkt dan mag je best even met onze nachtburgemeester Marjo op de foto.
Maar er moet natuurlijk ook gezongen worden.
En ook nu weer iedereen razend enthousiast.
Even rust voor de cameraploeg.
Deze ploeg draaide voor "De wereld draait door" en wordt maandagavond om half acht uitgezonden op ned 3.
Er liepen meerdere ploegen rond, als ik me niet vergis komt het ook maandag in shownieuws op RTL.
Waar gefeest wordt moet natuurlijk ook gedronken worden.
De bar draaide dan ook op volle toeren.
Maar je moet ook even tijd voor een foto nemen.
En complimenten voor het barpersoneel, het ging snel en jullie bleven vriendelijk.
Ik fotografeer natuurlijk omdat ik het leuk vind, maar ook omdat je dan zelf niet op de foto hoeft.
Maar Marjo wist me toch weer te spotten.
(foto Marjo Heemskerk, Holland Centraal)
Een feest is geen feest als de Sjonnies niet zijn geweest.
En het werd een feest, compleet met vlaggetjes en ballonnen.
En polonaise op het podium.
Er zijn mensen die je met één foto al heel gelukkig kan maken.
Hierna was het de beurt aan Jody Bernal.
Die ook heel wat dames in beroering bracht en dat zonder schaatsen.
Ook Sugar Lee Hooper weet nog steeds een feestje te bouwen.
Het is Sinterklaastijd dus het nummer Sinterklaas van Henk Westbroek mocht niet ontbreken op dit Sterrenfeest.
Het ging in een rap tempo door, artiest na artiest kwam op het podium en zonder pauzes.
De volgende alweer was Thomas Berge.
Terwijl Peter Beense al achter het podium te wachten zat.
Om daarna zijn show neer te kunnen zetten.
'S nachts na tweeen werd het Sterrenfeest afgesloten door de Havenzangers.
Die onlangs het late uur toch nog een volle hal aan de polonaise wisten te krijgen.
Misschien is het toch maar goed dat de Gemeente Leiden de hal wil slopen.
Stel dat het vaker zo gezellig is met bezoekers uit het hele land, dan gaat je beoogde doel als raad en college om van Leiden een duffe slaapstad te maken toch mooi de mist in.
Hieronder een aantal foto slideshows met willekeurige foto's.
Ik doe op mijn logs nooit aan "in memoriams" etc, maar vandaag een uitzondering.
Vandaag vrijdag 24 november is het precies 15 jaar geleden dat Freddy Mercury de zanger van Queen overleed aan aids.
(alle foto's op deze log via Google)
Op de videoclip "These are the days of our lives" was al duidelijk te zien hoe ziek hij was.
Het nummer maakt vandaag de dag nog steeds grote indruk op me.
(als er iemand is die hier nog een videoclip van heeft, laat het me weten.
Ik zoek er al jaren naar)
Met zijn dood is aids naar mijn idee wel meer bespreekbaar geworden, zodoende is zijn dood niet voor niets geweest.
Queen heb ik van begin af aan een wereldband gevonden en heb er talloze mooie herinneringen aan.
Een van de leukste is eigenlijk wel het dubbelconcert in de Groenoordhallen in april 1982 vlak naast mijn huis.
Het was in die tijd voor mij de sport om bij alle concerten in de Groenoordhallen gratis binnen te komen.
Dit onder het mom dat ik als buurtbewoner zat weg te dreunen en weleens wilde zien waarom ik zat weg te dreunen.
De eerste avond van Queen was volledig uitverkocht.
Tegen de security vertelde ik dat ik thuis weg zat te dreunen en het concert graag wilde zien.
Hij zette mij op het verkeerde been door te zeggen, voor morgen zijn nog wat kaarten beschikbaar.
Slechts een fractie van een seconde zat ik klem, maar reageerde gelijk "ja maar morgen moet ik op mijn zoontje passen".
Even later stond ik vooraan bij Queen.
De dag erop (zondag) liep ik met mijn zoontje over het terrein en kwam stom toevallig dezelfde security man tegen.
Zijn eerste reactie was "joh je hebt echt een klein kind dus niet niet gelogen".
Natuurlijk lieg ik niet (nou ja over het oppassen wel natuurlijk).
Ik kreeg gelijk de uitnodiging om zondagavond met de kleine naar het tweede concert te komen.
Daar zat ik dan zondagavond met een kleine Nikos van twee en half jaar lekker weer gratis bij Queen.
Dat soort concerten vergeet je natuurlijk nooit.
Daarna werd het een tijdje stil rondom Queen, maar op Live Aid in 1985 hadden ze een geweldige come-back.
Na het concert op Live Aid was Queen helemaal terug en scoorde hit na hit.
Helaas op vrijwel het toppunt van hun roem werd Freddy Mercury ziek en stierf na een ongelijke strijd aan aids.
Via Freddy Mercury sta ik vandaag even stil bij alle aids slachtoffers op de hele wereld.
Volgende week op 1 december is het weer Wereld Aidsdag en ook op die dag wordt op vele manieren stil gestaan bij deze verschrikkelijke ziekte.
Voor ons allemaal gaat ooit de zon onder, maar ik hoop wel op een humanere wijze.
Vrijdagavond was ik uitgenodigd te komen fotograferen in In Casa tijdens de Hollandse Artiesten Najaarsparty .
De zaal was volledig uitverkocht en was dan ook met 900 mensen van onder tot boven stampvol.
Ook voor de VIP-gasten was goed gezorgd.
En ach als je er toch bent prik je een vorkje mee he.
Het programma werd geopend door de drie Leidse beloftes voor de toekomst.
Kevin Florijn, Wesley Klein en Danny Plezier.
Een blom tussen de bloemen.
Ik kwam nog een hoop oude collega's tegen zoals ook b.v. Els en "Kokkie" (blijf die naam er in houden
)
)
Het programma ging in een razend tempo door en de ene na de andere artiest kwam op het podium.
Op de bovenverdieping werd al gauw polonaise gelopen, voor mij een moment heel snel naar beneden te gaan. Op de een of andere manier kom ik er meestal in terecht terwijl ik het leuk vind om te zien maar niet om mee te lopen.
Maar beneden zat ondertussen de stemming er ook goed in.
De artiesten kregen het publiek goed mee.
Er werd heel wat meegeklapt, gezongen en gegild.
Ik dacht nog even, shit toch bij een politieke avond terecht gekomen, maar nee deze meneer leek gewoon een beetje op een van de lijsttrekkers.
Het was zo druk dat zelfs eigenaar Leo Kamphuus moest bijspringen om glazen op te halen.
Volgens mij heeft Marjo hier een diepte intervieuw bij de garderobe.
Behalve Wolter Kroes, was ook Jannes uit Drenthe één van de toppers.
In afwachting van de topact zong ook organisator Rob Tol nog een nummertje mee.
Maar het grote wachten was natuurlijk op,...............
Tegen eenen was het zover en kon Wolter Kroes het podium op, nou ja eerst natuurlijk wat foto's met o.a. Jannes.
Maar uiteindelijk stond hij dan toch op het podium.
En sloot de avond geweldig af, het leek wel klein Ahoy.
Hieronder nog wat slideshows met een selectie uit de foto's.
Op 16 maart 2007 organiseren ze het volgende feest met onder andere Peter Beense en René Schuurman, ook weer in In Casa.
Vanavond een paar foto's van de sfeer tijdens de Disco Dance Classics Party.
Onderaan staan weer een paar slideshows met extra foto's van het publiek.
Je komt ook elke keer een aantal dezelfde mensen tegen, zoals bijvoorbeeld Marianne.
Ze was met een aantal vriendinnen en haar zus.
Ze vertelde ze had in de huiskamer al haar outfits (en van Saskia) van de afgelopen jaren neergegooid en het clubje kon uitzoeken.
Hier dus een doorsnee van haar outfits in de afgelopen jaren.
Maar ook de vaste gasten uit Gemert waren weer aanwezig om een weekendje Leiden te maken, was weer leuk jullie te zien Anita.
Het is dan wel een Discofeest toch voelden de Bluesbrothers zich helemaal op hun gemak.
Alle special effects waren natuurlijk weer in handen van het bedrijf van Harry de Jonge.
Ze hadden het druk want tegelijkertijd hadden ze deze week ook alle effects bij Marco Borsarto, druk weekje dus.
En er ging zaterdag weer heel wat vuur, snippers en glitters doorheen.
Ook de techniek verrichtte weer wonderen.
En ook Corne Klijn de disco DJ van Nederland kwam regelmatig even naar de zijkant om verzoekjes in ontvangst te nemen.
Tijdens de avond kwam het bericht door dat Leiden Zuid totaal zonder stroom zat, in Noord hadden we daar gelukkig geen last van.
Maar je zou bijna denken dat deze bezoeker er toch op voorbereid was, om indien nodig even bij te klussen.
Het was gewoon weer een eindeloos feest met een geweldige sfeer, daar waren alle 4000 bezoekers het wel over eens.
Na het laatste optreden werd er dan ook nog rustig door geswingd.
Hieronder nog een paar slideshows, is slechts een klein gedeelte van alle foto's maar anders wordt het ook weer zo heel erg veel.
Omdat ik nog bezig ben met foto's uit te zoeken om door te sturen, denk ik dat ik vanavond even niet of weinig kan reageren, sorry morgen beter.
Zaterdagavond was er weer een Disco Dance Classics Party in Groenoordhallen.
Voor mij natuurlijk de kans om mijn nieuwe camera eens goed te testen hoe hij het binnen doet bij optredens.
Ik zet er nu een een paar willekeurige foto's van de verschillende artiesten op zowel voor als achter het podium, zonder al teveel tekst.
Morgenavond een log met foto's van het weer perfect in discostijl geklede publiek.
Het ballet had ook weer veel werk deze avond en hebben zich weer heel wat keren moeten omkleden.
De dames van CB Milton moesten nog even in dansen achter het podium.
Om daarna het podium op te gaan voor een zaal die ondertussen behoorlijk enthousiast was.
De Passadena's checkten nog even hun microfoons.
Daarna hadden ze nog wel tijd voor een geintje en een foto.
Het ballet had dit keer een geweldige act met doorzichtige vaandels met licht erop gaf het een geweldig effect.
Daarna konden de Passadena's het podium op.
Van voor tot achter swingden de 4000 bezoekers mee.
Terwijl het ballet zich alweer omgekleed had.
Als laatste traden de Diva's of Dance op een lekker swingende show.
Ook zij wisten het publiek weer aardig op te zwepen.
En ook deze dames wilden na afloop nog wel poseren met iemand van de crew.
Tot ver na tweeën werd er nog doorgeswingd op deze weer geslaagde party.
De volgende is nog even wachten, dat zal begin mei gaan worden.
Hieronder een paar slideshows met meer foto's.
Aanstaande zaterdag is er weer Disco Dance Classics in de Groenoordhallen.
Twee keer per jaar veranderen de Groenoordhallen in de grootste disco van Nederland.
(klik op de foto voor het programma)
Tussen alle artiesten door zorgt de bekende Hilversum 3 DJ Corne Klijn, dat het disco sfeertje er lekker in blijft.
Sinds een aantal jaren heb ik het geluk een uitnodiging van de organisatie te krijgen en mag overal waar ik maar wil komen om te fotograferen.
Zoals voor het podium, lekker dichtbij.
Of achter het podium zoals hier bij Big Black & Beautiful.
Maar het publiek fotograferen blijft toch ook wel heel leuk om de sfeer weer te geven.
Deze twee meiden komen al jaren uit Brabant naar Leiden voor het grootste discofeest van Nederland.
Bij elk feest hebben ze weer een andere outfit, ben benieuwd hoe ze er zaterdag weer uitzien.
De hele avond door wordt het publiek in een hoog tempo de mooiste discomuziek voorgeschoteld, op de foto is te zien duidellijk dat het dan ook goed lukt om iedereen enthousiast te krijgen.
Wil je weten wie er zaterdag komen optreden of hoe je kaarten kan bestellen (zoals altijd bijna uitverkocht) klik dan even op de disco dancer.
Waar ik zaterdag ben, is wel duidelijk natuurlijk he.
Toch nog maar een logje over Coverbox 2006.
Door mijn val eerder die avond ben ik maar heel even geweest, maar toch nog wat foto's geschoten.
De naam Coverbox zegt het al, alle bands spelen covers van de betere bands zoals bv U2, Stones, Jimmy Hendrix en ga zo maar door.
Het is altijd gezellig druk en het publiek bestaat over het algemeen uit oudere jongeren.
Blijf dat een mooie uitdrukking vinden voor onze generatie.
Voor welke groep of nummer hij Yesss zei weet ik niet meer, maar het is duidelijk dat er iets gespeeld werd waar hij erg blij mee was.
De sfeer is altijd heel gemoedelijk en je komt een hoop oude bekenden tegen, altijd leuk.
Ook René en de rest van het barpersoneel hadden het weer helemaal naar hun zin.
Ook even van bovenaf gekeken waar het geluid stond, wel handig gelukkig geen geluidseiland midden in de zaal.
Natuurlijk was ook Marjo onze Nachtburgemeester aanwezig met haar nieuwe camera.
Maar wie nam ze nou weer op de foto.
Ja dat blijft een spelletje tussen ons, elkaar op de foto zetten terwijl we allebei nooit op de foto willen.
Dat is ook de reden dat ik fotografeer om er dan zelf niet op te hoeven.
Laat mij maar lekker rondlopen met mijn toestel.
De groepen die ik gezien heb waren goed, alleen had ik het door de val na een anderhalf uur wel gezien.
Het publiek vond het gelukkig allemaal wel erg goed en daar gaat het om he.
Ach volgend jaar weer een Coverbox zullen we maar denken.
Update over mijn val.
Ben vandaag maar niet gaan werken, was nog stijver dan gisteren.
Heb aangifte gedaan en ja zoals ik al wist het zal niet veel uithalen, maar ook de politie zei, altijd aangifte doen.
Gezien de schade moeten ze echt met een noodvaart gereden hebben.
Morgen gewoon weer aan het werk, heb twee afspraken met potentiële klanten en ach mag dan wat stijf zijn, aan mijn bekkie is gelukkig niks fout.
Soms kan je volledig onverwacht op een leuke manier opeens even stilstaan bij het verleden.
Afgelopen week moest ik voor mijn werk in Rotterdam zijn, daar ik tegenwoordig een heilloos vertrouwen heb in mijn Tom Tom let je totaal niet meer op waar je rijdt.
Maar er vallen je natuurlijk wel dingen op.
Zo stond ik opeens op een splitsing en zag voor mij een meer met het straatnaambord Kralingse Plaslaan.
Terwijl ik moest wachten om over te steken schoot er van alles door mij heen.
Kralingse Plaslaan, KRALINGEN !!!!
Ik realiseerde mij dat het 36 jaar geleden was ( ja, ik kan snel rekenen) dat ik hier voor het laatst geweest ben.
Inderdaad, ik was één van de 80.000 gelukkigen die het meest roemruchte driedaagse popfestival van Nederland heeft meegemaakt.
Gelukkig was er aan de overkant een parkeerplaats en kon ik even mijn auto kwijt en gelijk even een rookpauze inlassen.
Ik keek over het meer, en weet dat ik ergens in het meer nog gezwommen moet hebben destijds, maar kon mij totaal niet meer indenken waar.
Ik realiseerde mij hoe grappig het in het leven kan lopen.
Daar sta je dan anno 2006 in je krijtstreeppak bij de Kralingseplas en denkt even terug aan 36 jaar geleden toen je hier als jong hippie rondliep.
(Als ik destijds mensen in pakken zag kreeg ik enge kriebels, nu loop ik er al 30 jaar zelf regelmatig in.
Bij sommige gelegenheden of klanten is het nou eenmaal prettiger om in pak te komen en bij andere klanten weer beter in je spijkerbroek, terwijl je toch dezelfde Leidse Glibber blijft.)
Het is helaas niet goed te lezen op bovenstaande foto, maar de tekst komt op het volgende neer.
Er zaten drie dagen lang 80.000 hippies in erbarmelijke omstandigheden (we hebben noodweer gehad) bij elkaar. We waren doorweekt en uitgehongerd maar ondanks dat kwamen we nog massaal op maandagochtend tegen zonsopgang overeind om Pink Floyd nog om een toegift te vragen. Dit terwijl datzelfde weekend er in Assen enorme rellen waren bij de TT.
Verder staat in het artikel dat wij dat weekend alle psychologen ongelijk gaven door te bewijzen dat er wel degelijk zoveel mensen in slechte omstandigheden zonder problemen of agressie bij elkaar konden zijn.
Er waren dat weekend 80.000 bezoekers waarvan er maar 30.000 betaald hadden.
En voordat iedereen begint te gillen, Glibber was er natuurlijk weer gratis in gekomen.
Nee, Glibber had betaald dit keer.
Maar wel leuk je staat bij die plas en ziet opeens het hele festival weer voor je wat ergens daar aan de overkant moet hebben plaats gevonden.
Na Kralingen ben ik natuurlijk naar nog heel wat festivals geweest en ga nog steeds graag naar bepaalde festivals.
Maar ik denk (neem aan) dat een hoop bezoekers van Kralingen 1970 een bepaald iets hebben meegekregen wat ze nooit meer vergeten en ook een stukje vorming en levenshouding voor de rest van hun leven heeft gegeven.
Ik heb nog goed om me heen gekeken, maar kon die verrekte bushalte weer niet vinden.
Daar had ik dus 36 jaar geleden ook al moeite mee, een mens veranderd dus nooit.
Bijna een jaar geleden kwam Geertje er bij toeval achter dat ik het Kralingen fotoboek heb, en vroeg mij of ik het kon kopiëren.
Ik ben je niet vergeten en zal kijken/vragen of het eerdaags op werk nu echt eens voor je gescand kan worden.
De afsluiting van Werfpop werd dit jaar gedaan door het DJ duo Wipneus en Pim.
Dit is gewoon een waanzinnig gek kinderfeestje voor volwassenen, met veel muziek uit lang vervlogen tijden.
En omdat iedereen weet dat dit groot feest wordt, was men dan ook massaal gebleven voor deze afsluiting van het festival.
Hebben jullie zin in een feestje?????
Okee dan pak aan, bij een feestje horen ballonnen.
En blazen maar, wie de grootste ballon heeft verdient de hoofdprijs.
Dat kan groter, kom op blazen.
Ja, en als je geen ballon hebt kunnen bemachtigen moet je kijken of je misschien een alternatief bij je hebt.
En hier de winnares die een poster van Fame kreeg.
En nu zie ik een heleboel mensen denken, Fame wat is dat.
Dat was een geweldige tv serie bijna nog in zwart wit zo lang geleden.
Mocht er iemand een feestje hebben, ik weet nog wel een plekje waar nog een paar ballonnen te vinden zijn.
De mensen die niet vooraan konden komen of er gewoon geen zin in hadden vermaakten zich ook nog best.
En als je gewend bent zondags te kaarten, waarom zou je het dan niet op Werfpop doen.
Maar snel terug naar het podium waar ondertussen de fluitjes en de hoedjes waren uitgedeeld.
Zijn er meiden die zin hebben in een meidengroep, okee kom maar op het podium.
En swingen meiden, straks krijgen we nog een jongensgroep dus doe je best.
Maar ook de jongensgroep gaf een geweldige show.
Wie kent de Sirtaki nog, we gaan de Sirtaki doen.
En ze deden de massaal de Sirtaki.
Een kusje voor het publiek.
Toch leuk als je hem dan ook weer terug krijgt.
Wipneus en Pim is echt een aanrader als je van een ouderwets feestje houdt met veel glitter, fluitjes en ballonnen.
Even na elven sloot Ferry Rigault het 25e Werfpopfestival af en hoopte iedereen volgend jaar weer terug te zien op de 26e editie.
Wil je alle (ruim 200) foto's zien, kijk dan op Sleutelstad, de nieuwssite voor Leiden.
Ik zag net op de log van Tefré, dat ook zij haar log over Werfpop klaar heeft en zij heeft haar zin, "stiekem" foto's van een fotograferende Glibber gemaakt.
Zondag was de 25e editie van Werfpop.
Vroeger werd het festival in het van der Werfpark gehouden, vandaar de naam.
Het groeide daar uit zijn jasje en het gras werd dusdanig geplet dat men enkele jaren geleden uitweek naar het Leidse Hout.
En met succes, meer ruimte en prima omgeving voor een goed festival.
In twee logs probeer ik een beetje een beeld te geven van de sfeer, morgenavond deel 2 met uitsluitend foto's rondom het optreden van Wipneus en Pim.
Ik kwam even na vieren aan toen juist Texture speelde.
Niet helemaal mijn muziek dus eerst maar eens achter het podium kijken.
Achter het podium was het natuurlijk een komen en gaan van artiesten en installaties.
Op het terrein was het ondanks dat er meerdere festivals in Nederland waren lekker druk.
Nog één fotootje van de Textures dan.
Op de markt achter op het terrein was het gezellig druk en ook de Popquiz, waarmee je T-shirts, consumptiebonnen etc kon verdienen werd goed bezocht.
We zaten natuurlijk even verderop nog steeds met het Rembrandtfestival, dus ook op Werfpop mocht een stukje ruimte voor kunst niet ontbreken.
En dat ontbrak dan ook niet want Quidam en haar dochter Butterfly kwamen net terug uit de stad met het door haar ingezonden kunstwerk voor het Rembrandtfestival.
Het was volgens mij in de buurt van de 30 graden, dan heeft een bord "uitrengebied" denk ik ook niet veel nut.
En met die hitte, doet de bar natuurlijk heel goede zaken.
Texture stond nog steeds te spelen toen ik weer terug was bij het podium.
Maar ondanks de hitte waren een aantal van hun fans door het dolle heen.
Eerlijk gezegd vond ik het op dat moment achter het podium toch relaxter.
Dan nog maar even het veld op, en daar kom je van alles tegen , tot en met collega's aan toe.
En zie ik dan toevallig ook nog niet een stukje familie, ik denk dat Fré wel een eigen log over Werfpop zal maken.
Ik zag bij het nakijken dat eigenlijk dit de foto van "alle kids"bij elkaar was.
Terug naar het podium, waar ondertussen Think of one Presents Trafico speelde.
Dit was toch wel meer mijn idee van sfeer en muziek, dus maar even blijven staan.
Dat kon een van de gitaristen niet zeggen.
En laat ik eerlijk zijn, ik had toch wel erge mazzel met mijn polsbandje, je hebt net even iets meer ruimte he.
Twee mensen van de (perfecte , erg relaxte) security, Henk en Boukje.
Voor Henk was dit zijn 25e Werfpop, volgend jaar gaat hij lekker genieten van de muziek en niet meer werken op Werfpop.
Ben benieuwd of hij dat ook echt kan.
Ondertussen speelde die band met die lange naam verder en wat een stem had die zangeres.
Het leuke met Werfpop is, dat er ook altijd ruime aandacht is voor verschillende andere soorten van cultuur, zoals dit "één op één theater" in een tent liep zij over het terrein, en dat met die hitte.
En ondanks de warmte krijg je toch honger, maar ook daar was goed voor gezorgd.
En daar werd dan ook dankbaar gebruikt van gemaakt.
En terwijl weer een andere band zich op het podium uit de naad stond te spelen,
zat Ferry Rigault te genieten van zijn 25e Werfpop, ook hij zit al 25 jaar in de organisatie en geniet nog steeds.
Ondertussen waren een paar Rappers enorm druk aan het doen op het podium en om de massa nog wat gekker te maken, ook maar even vlak voor de hekken gaan staan.
Ik kreeg het al warm alleen van het kijken.
De enige ellende is, als je van het podium afspringt, moet je er wel weer opklimmen.
Dit stel had het een stuk slimmer bekeken.
Het grote wachten voor veel mensen was op de groep Postman, en hopen dat Anouk spontaan mee zou doen met hun nieuwste nummer.
Maar ondertussen vermaakte iedereen zich op allerlei manieren best hoor.
In die drukte moet je natuurlijk wel zorgen dat je elkaar niet kwijt raakt.
Precies volgens planning begon om 21:00 uur Postman, en alle geruchten over Anouk konden de kast in, want ze waren zonder Anouk.
Met of zonder Anouk het publiek kreeg waar ze voor gekomen waren, en zagen het helemaal zitten.
Bij sommige nummers keek men ademloos toe.
En als ik even eerlijk moet zijn, vind ik dit één van de betere foto's, simpel maar toch op het goede moment genomen.
Postman deed er alles aan om een waardige slotact te zijn en dat lukte ze ook.
Traditiegetrouw wordt Werfpop afgesloten door een DJ, dit jaar waren dat DJ's Wipneus & Pim.
Over dit kinderfeestje voor volwassenen, compleet met ballonnen, slingers, hoedjes en fluitjes komt morgen een aparte log.
In de loop van de avond zijn al mijn foto's te zien op de Leidse Nieuwssite Sleutelstad.
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl