DIT ZIJN WIJ
leidseglibber.punt.nl links
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Evenementen
 (2).jpg){kind=logo}
Kijk ook eens hier.
.jpg){kind=logo}
zoeken
Zoek hier op trefwoord in mijn archief.
Wat speelt er in Leiden
Info per E-Mail
Fotografie en film.
Nieuws
Gisteren vertelde Glibber al dat hij er achter gekomen is waar Sinterklaas woont tijdens zijn verblijf in Nederland.
Sinterklaas woont in het Sinterklaashuis.
En laat dat nou toevallig in Leiden staan, dus hoefde ik niet ver om eens een kijkje te nemen.
Elke dag mag iedereen een paar uurtjes komen kijken hoe Sinterklaas woont en wat ze overdag allemaal aan het doen zijn.
De Dichtpiet was hard aan het werk om alle gedichten te schrijven.
Ondanks dat Sinterklaas het nu natuurlijk enorm druk heeft, vond hij het leuk dat ik even kwam kijken.
Hij nam ook de tijd om even met alle kinderen een praatje te maken.
Hij gaat van de week zelfs voorlezen uit het grote boek.
Op tv zag ik dat er een pakjesdief is en dat bijna alle pakjes spoorloos zijn.
Maar gelukkig heeft hij er nog wel een hoop over, of misschien voor de zekerheid alweer nieuw gekocht.
Ik zag karren vol pakjes staan met bestemmingen zoals, Groningen, Voorburg, Naarden, Alkmaar en zelfs Geleen.
Misschien dat we dus toch nog een pakje gaan krijgen dit jaar.
Gelukkig zag ik ook dat er genoeg pepernoten zijn dit jaar, karren vol.
Ik ben natuurlijk een beetje erg brutaal dus wilde ook wel eens weten hoe Sinterklaas slaapt.
Nou hij slaapt in dit hele mooie bed.
De Pieten waren allemaal druk bezig of zaten te praten met bezoekers.
Dat gaf mij de kans ook eens in de slaapkamers van de Pieten te kijken.
Dat ziet er toch wel iets anders uit dan de slaapkamer van Sinterklaas, maar wel erg leuk om eens gezien te hebben.
Hoop aantekeningen op de muur ook, maar zag nergens iets over Glibber.
Ik denk dat Sinterklaas ook zo nu en dan even rustig wil zitten.
Er was dan ook een speciale kamer met een lekkere bank en een radio om zich even terug te trekken.
Toen Glibber in het huis was liep het tegen de avond, vandaar dat de Trommelpiet alle Pieten optrommelde dat ze aan het werk moesten en het land in om alle schoenen te gaan vullen.
Er moesten denk ik zoveel pepernoten mee dat zelfs Robert Strijk van het Centrummanagement mee moest helpen om pepernoten te pakken.
Gelijk was het een komen en gaan van zwarte Pieten, uit alle hoeken en gaten kwamen ze te voorschijn.
En allemaal gingen ze weer vrolijk op weg om zoveel mogelijk schoentjes te gaan vullen.
Oh ja, Sinterklaas vroeg mij nog even te zeggen, dat het door alle drukte niet lukt om elke nacht bij iedereen langs te gaan.
Vandaar dat je best wel eens een paar dagen zou moeten kunnen wachten voordat er iets in je schoen zit.
Ik was zondagmiddag ook nog even bij Piraateiland, en zag daar de Nederlandse meidengroep Kus.
Had ik eerlijk gezegd nog nooit van gehoord, jullie ook niet?
Dan kan je morgen hier kennismaken.
Afgelopen zaterdag zette Sinterklaas ook in Leiden voet aan wal.
Er botst tegenwoordig nog wel eens een schip tegen een ijsberg en zaterdag was het ook behoorlijk koud.
Vandaar dat Glibber besloot eerst de kapiteins van de boten maar even in het zonnetje te zetten voordat hij definitief aan boord stapte.
Op de boot van Sinterklaas waren dat Dave & Jaqueline.
Op de Pietenboot was het Peter Labruyere, met zijn klompjes in zijn baard.
Sint vond het heerlijk dat hij Leiden weer binnenvoer terwijl de Hoofdpiet alles goed in de gaten hield.
Annemarie voelde zich best op haar gemak onder begeleiding van zoveel Pieten.
Bij papa Dave achter het roer, oftewel jong geleerd oud gedaan.
Sommige Pieten leren het ook nooit, waren ze de boot van Sinterklaas weer kwijt.
Het eerste jaar dat Glibber op de boot stond waren er misschien twee of drie volgbootjes met publiek.
Tegenwoordig is dat wat anders, tientallen boten voeren voor de boot van Sinterklaas uit.
Misschien is het handiger dat volgend jaar die boten iets meer afstand houden.
Zo nu en dan voeren zij rakelings langs de boot van Sinterklaas zonder zich te beseffen dat de kapitein door een heel klein raampje moeten kijken, en dan ook nog tussen alle benen van de zwarte Pieten door.
Maar ook achter de boot wemelde het van de volgboten.
Als zoontje van de kapitein sta je natuurlijk wel heel dicht bij Sinterklaas.
Op de kade bij de Beestenmarkt stonden burgemeester Henry Lenferink en organisatrische Monique Lasschuyt al vol spanning te wachten.
Monique vertelde Glibber dat ze talloze complimentjes kreeg hoe goed de gemeente dit geregeld had.
Voor de duidelijkheid wil ik wel even vermelden dat dit niet door de gemeente maar door particulieren, vrijwilligers en ondernemers geregeld wordt, zoals eigenlijk alle leuke dingen in Leiden.
Sinterklaas maakte zich ook zorgen of Americo nog wel over de Breestraat zou kunnen lopen als er misschien in de toekomst van die rare railsen liggen voor de Rijn Gouwelijn.
Toen Sinterklaas Henry Lenfereink hierover aanspraak, keek hij best wel streng eigenlijk.
Ook ex-staatssecretaris Melanie Schultz wilde met haar kinderen graag de Sint even zien.
Ach, eigenlijk wilde natuurlijk iedereen wel even met de Sint of de Pieten op de foto.
Na een half uurtje zoveel mogelijk kinderen begroet te hebben op het plein, stapte de Sint op zijn paard om in optocht de stad in te gaan.
Bij de Wegwijspieten is de Tom Tom nog niet doorgedrongen, zij werken nog steeds met de Kaart Kaart vertelden ze mij.
Uiteraard liep FBL weer mee in de optocht, drukke dagen voor ze momenteel omdat er ook een aantal vermomde Pieten uit de Zwarte Pietenband in meelopen.
Bestaan er eigenlijk ook Proefpieten, of hadden deze Pieten gewoon trek in een plakje worst bij de slager.
Dat de Pieten kleurrijk zijn is bekend, maar deze waren wel heel erg kleurig.
De Sint vervolgde zijn weg over de Haarlemmerstraat om uiteindelijk bij het Stadhuis te eindigen, waar hij voor alle kinderen nog een cadeautje bij zich had.
Glibber sneed een stukje af en ging vast richting Stadhuis.
Hier waren ondertussen de Klimpieten al aan het oefenen hoe je snel van Stadhuistorens naar beneden kan komen.
Terwijl binnen een heel nestje Kweekvijverpietjes zonder veer even zat bij te komen van alle drukte en spanning.
Maar ook voor sommige grote Pieten was het allemaal wel erg veel.
Deze Piet was duidelijk de weg kwijt, maar wel zo slim om gewoon bij de afhaalbalie te wachten tot hij afgehaald zou worden.
Alle Pieten die geen plakje worst bij de slager hadden gehaald kregen gelukkig van een paar heel aardige dames een broodje en wat te drinken.
En dames, jullie kunnen niet indenken hoe lekker die koffie was na een paar uur buiten in de kou te hebben gelopen.
Ik denk dat de Pieten het erg naar hun zin hebben in Leiden.
Bij de ingang van Burgerzaken had zich in elk geval een groep Pieten verzameld, ik denk om zich maandagmorgen als eerste in te schrijven als nieuwe inwoners.
Waar gelachen wordt, kan ook wel eens gehuild worden.
Ik kwam in elk geval een Verdrietpietje tegen.
De krant kan je niet missen, geen dag.
Buiten stonden ook nog een hoop beginnende Pietjes.
Ook de Randgroeppieten waren aan het trainen.
Ondertussen mochten alle kinderen bij Sinterklaas komen om een handje te geven en een cadeautje in ontvangst te nemen.
Het is duidelijk Sinterklaas is weer helemaal in Leiden.
Ik weet waar hij tot 5 december woont, dus ben daar zondagmiddag maar eens wezen kijken.
Misschien dat ik morgen op de log zal vertellen waar het is, en je de weg wijs.
Hieronder op het fotofilmpje nog veel meer foto's van de intocht.
Afgelopen zondagmiddag ben ik naar de Sax Battle geweest, vlak voor het einde kwamen Mary-Ann & Obi binnen zetten.
Ze wisten het eigenlijk te laat maar waren toch nog in de auto gestapt om vanuit Capelle naar Leiden te komen.
Ze vonden het gewoon leuk om zowel Glibber als Wouter Kiers nog even te ontmoeten.
Maar om nou na een klein uurtje alweer afscheid te nemen is natuurlijk ook niet leuk.
Nou heeft Leiden daar gelukkig op zondagavond een heel goede oplossing voor gevonden.
En die oplossing is Sus Antigoon.
(foto website Sus Antigoon)
Elke zondagavond is het bluesavond met onder andere Aad van der Pijlen en Chris Koenen.
Het was logisch dat we die richting opgingen om nog even lekkere muziek te luisteren en bij te kletsen.
Ik kan mij nog heel goed herinneren dat Glibber zei, ik ga maar een uurtje hoor.
Maar ja, dat idee heb ik maar snel laten varen het was weer eens te gezellig.
Mary-Ann & Obi weten dat ik niet overdrijf als ik zeg je gaat iets moois horen, maar toch stonden ze in eerste instantie ademloos te luisteren, want dit hadden ze op een zondagavondje in de kroeg niet verwacht.
Tussen de optredens door zorgt Fons elke week weer voor de muziek.
Wel lachen 's middags vroeg hij nog, je moet weer eens langs komen het is echt zo gezellig op zondagavond.
Iets meer dan een uur later zit ik er, sneller kan bijna niet he.
En toch vraag ik me af, waarom wordt het altijd zo gezellig als ik naar huis wil.
Nachtburgemeester Marjo kijkt duidelijk met een blik van, ze zijn weer lekker bezig.
Maar ja, biertje, gezellige mensen en goede muziek wat wil een mens nog meer.
Ondertussen was Men in Blues weer begonnen.
Zowel Aad als Chris zijn echte oude rotten in het vak.
Zo stond Chris destijds in 1970 al op het festival in het Kralingse bos met zijn band White Rabbit.
Aad van der Pijlen maakte destijds deel uit van Livin Blues, dus echt twee muzikanten die hun sporen in de muziek verdiend hebben, en dat is nog steeds te horen.
Ook de ander muzikanten waren perfect hoor!!!
En de klok,......die trok zich nergens wat van aan en tikte rustig door.
Niet alleen voor de bar, maar ook achter de bar was de stemming perfect.
Zoals duidelijk aan Flo en Fons te merken is.
Naast heel swingende nummers, speelden ze ook echte lekkere bluesballads.
En op zo'n heerlijk rustig blues nummer kan je weer zwijmelen zoals je (in mijn geval) vroeger op de garagefeesten deed.
Maar iedereen heeft gewoon elke zondagavond hier een wereldavond.
Het is duidelijk, mocht je het weekend goed willen afsluiten of de week goed willen beginnen en je bent of woont toevallig in Leiden, dan moet je op zondagavond in Sus Antigoon zijn.
Ben bang dat ik toch vaker het weekend ga afsluiten met een lekker stukje muziek.
(vanavond zal ik weinig tot niet reageren want ik heb hoog bezoek uit Drachten, waarmee ik morgen op de boot zal staan om nog hoger bezoek uit Spanje te verwelkomen)
In Leiden wordt niet zo gek veel aan carnaval gedaan.
We hebben wel een caranavalsvereniging, de Hutspotten die heel hard aan de weg timmert om voor haar leden een mooi carnaval neer te zetten.
Tevens doen zij veel goed werk voor bijvoorbeeld bejaarden en gehandicapten, maar echt uitgebreid carnaval kennen we niet hier.
Op de 11e van de 11e om 11 minuten over 11 's avonds openen de Hutspotten hun carnavalsseizoen bij het standbeeld van Cornelis Joppensz.
Ik vind het altijd wel lachen, een kort maar heftig feestje zo 's avonds laat op straat.
Even voor elven kwam de Raad van Elf in polonaise aan.
De Flierefluiters uit Sassenheim zorgden voor de muziek.
Ondanks dat het goed klonk vraag ik mij af waarom eigenlijk elk jaar blaaskapellen van buiten Leiden, waarom bijvoorbeeld niet de Maretoeters.
De Raad van Elf liep een aantal rondjes om het standbeeld van Cornelis Joppensz, de weesjongen die destijds na de vlucht van de Spanjaarden in 1574 de achtergelaten hutspot vond.
Bram Pater was druk in de weer om alles te filmen voor het programma ikoptv.
Nog even een statiefoto van de Raad van Elf voordat zij de Steek gaan plaatsen op het hoofd van Cornelis Joppensz.
Het plaatsen van de Steek gebeurde natuurlijk precies om elf minuten over elf.
Glibber let altijd op of hij toevallig nog bekenden ziet.
En ja hoor, sommige mensen komen om wat voor reden dan ook incognito bij dit feestje, maar Glibber haalt ze er wel uit.
Op deze foto zeker weten een aantal vermomde Zwarte Pieten (goed gedaan trouwens)waaronder een paar Muziekpieten en de Camerapiet.
Na het "officiële" gedeelte kreeg iedereen een drankje en een bordje hutspot.
Wat best smaakte met die kou.
Het moet natuurlijk niet opeens gaan regenen en hagelen, iedereen probeerde zo snel mogelijk een droog plekje te vinden om verder te eten.
Alhoewel, je hebt altijd mensen die zich goed voorbereid hebben en rustig door eten.
Verder was iedereen snel gaan schuilen en het enige wat nog in de regen stond waren wat muziekinstrumenten.
En natuurlijk Cornelis Joppensz bleef rustig met zijn Steek in de regen staan.
Leuk om weer even meegemaakt te hebben, maar ik was ook wel erg blij toen ik weer warm thuis bij de kachel zat.
Woensdagavond was de presentatie van Het Leids Woordenboek.
In 1999 begon auteur Hans Heestermans met artikeltjes in het Leidsch dagblad over het Leidse taaltje.
Sindsdien heeft hij duizenden mails en brieven ontvangen met woorden en anekdotes over de Leidse taal.
Veel van de typisch Leidse woorden zijn een verbastering uit o.a. het Vlaams, Waals en Frans omdat in vroeger tijden veel mensen uit die omgeving naar Leiden zijn gevlucht.
Maar ook Duits en Engels zijn terug te vinden, eigenlijk een mengelmoes dus.
Uiteraard waren er veel bekende BL-ers (bekende Leienaars) aanwezig, zoals bijvoor beeld Aad van de Luit en Pieter van Diepen meervoudig winnaar van het Leids Dictee.
Hij is trouwens ook de auteur van het boekje Netto Nota's , taaltips voor de Leidse ambtenaar.
Maar ook Stadsdichteres en sinds kort kunst en cultuurredactrice bij Coktail, Pink Meltzer en uiteraard nachtburgemeester Marjo Heemskerk namens Holland Centraal.
Maar ook Ben Walenkamp, een van de drijvende krachten achter alle Muurgedichten in Leiden.
De nooit stilzittende en grote Leidenpromoter Peter Labruyere ( tussen Aad en Pink in) komt volgend jaar met het eerste drijvende terras.
Momenteel zijn ze bezig met de afbouw van deze immense rondvaartboot, waar zelfs een invalidelift in wordt gebouwd.
Er komt een bar en een terras op de boot, leuker door Leiden varen is bijna niet mogelijk.
Op de valreep wist Peter nog even te vertellen dat die Rijn Gouwelijn echt de stad niet inkomt.
Mocht hij ooit aangelegd worden dan zetten we hem bij zijn eerste rit op de Lammenschansweg met een mannetje of 6 a 7000 naast de rails.
Maar de hoofdgast was natuurlijk ex burgemeester Cees Goekoop, ondanks dat hij al weer een paar jaar met pensioen is, blijft hij een graag geziene gast in Leiden.
Achttien en een half jaar was hij onze burgemeester.
Nee, eigenlijk was Cees geen burgemeester, Cees was voor iedereen Cees of Goe en werd al snel Leienaar onder de Leienaars.
Naar buiten toe kon hij keurig zijn Leiden wereldwijd onder de aandacht brengen, maar even zo goed kon je een biertje met hem pakken in de kroeg.
De mevrouw van de uitgeverij was een beetje overdonderd door het massaal toegestroomde publiek, dit had zij nooit verwacht.
Auteur Hans Heestermans legde uit hoe het boek tot stand was gekomen en hoeveel plezier hij aan het maken heeft gehad, en hoeveel hij er van geleerd heeft.
Zo wonen veel Leidenaren in majorette woningen (maisonnette) en is het niet fijn als er een "bledder door je net gaat" oftewel een bal door je ruit.
En zo kon hij nog wel even doorgaan.
Cees staat natuurlijk bekend om zijn geweldige speeches, zoals we die allemaal kennen van o.a. de Nieuwjaarsrecepties en het Koraal op 3 October.
Ook aan humor ontbreekt het Cees niet, ik vergeet nooit zijn optreden in de Schouwburg, waar hij in plaats van een Nieuwjaarstoespraak bijna een uur lang als Dame Edna, Leiden en de Leidse politiek op de hak nam, compleet met gasten op het podium.
Nadat hij het boek in ontvangst had genomen, liet hij in onvervalst echt Leids blijken hoe blij hij is, dat mede door dit boek de Leidse taal bewaard blijft voor de stad.
In Amsterdam wordt momenteel vrijwel geen Amsterdams meer gesproken, in west spreken ze Marokkaans, in oost Turks en in het centrum beschaafd Goois.
Vrijwel de enige plek waar nog Amsterdams wordt gesproken is de Flevopolder zoals b.v. in Almere.
De Leienaar heeft moeite met woorden waar meerdere rrr-en in voorkomen, dan is het toch knap als mensen hun adres weten te zeggen als ze in de "purrrpelforrrelvijferrrr wonen in de Meerrrewijk.
Ook was Cees een beetje trots dat er een woord in het boek is opgenomen wat hij zelf bedacht heeft.
Bij het begin van de Lakenfeesten (25 jaar geleden) wilde men met versierde bootjes door de grachten, Cees bedacht het woord Peurbakkentocht.
Nu zoveel jaar later is de Peurbakkentocht een begrip in Leiden en staan er jaarlijks een honderdduizend mensen langs de kant.
Deze kende ik nog niet, "het kost een hoop de Pieterskerk door de Pieterskerk Choorsteeg te krijgen" dit betekent, het was een zware bevalling.
Cees gaf nog een goede tip mee voor eventuele toekomstige burgemeesters referenda.
Geef de kandidaten van te voren dit boek, degene die het meest eruit geleerd heeft is de beste kandidaat.
Na afloop van de presentatie was natuurlijk het boek meteen te koop.
Omdat hier voornamelijk echte Leienaars aanwezig waren, werd het boek natuurlijk door iedereen gekocht.
En had Hans Heestermans heel wat te signeren.
Ook Aad (Lakenfeesten) van der Luit, wist een persoonlijk gesigneerd exemplaar te bemachtigen.
Een leuke presentatie van een heel leuk boek, wat ik zowel Leidenaren als niet Leidenaren aan kan raden.
Behalve de woorden staan er ook anekdotes en uitleg van de woorden in zinnen in.
En ja natuurlijk heeft ook Glibber een gesigneerd exemplaar.
Maar waarom keek de auteur nou even raar op, toen hij vroeg wat voor naam er in moest staan.
Toch niets mis met die naam.
De naam staat uiteraard zelfs in het Woordenboek.
Henkjan de eigenaar/directeur van Punt.NL vertelde mij afgelopen jaar dat hij het maar een rare/enge naam vond (dacht aan glad en glibberig) misschien is hij er nu van overtuigd dat het een heel mooie naam voor een Leienaar is.
Ik zou eigenlijk niet weten onder welke rubriek ik deze log zou kunnen plaatsen.
Er zijn geen rubrieken, belachelijk, bizar, onkunde, stommiteiten etc, ik denk dat hij eigenlijk het best onder humor zou kunnen vallen.
Maar ja, daar is de aanleiding eigenlijk weer niet leuk genoeg voor want het gaat wel om zwaar vervuilde grond.
Jarenlang is er onderzoek gedaan naar en ruzie gemaakt over de vervuiling van de grond bij een garage op de Zijlsingel in Leiden.
Bewoners hebben er echt alles aangedaan om aan te tonen dat de grond daar zwaar vervuild was en ze er last van hadden.
Uiteindelijk na jaren getouwtrek werden ze in het gelijk gesteld.
Op zo'n moment komt natuurlijk het college met in hun kielzog een legertje ambtenaren in beweging en moeten er direct veiligheidsmaatregelen worden getroffen.
Er worden dan ook meteen hekken geplaatst met waarschuwingsborden op het gevaarlijke terrein.
Ho ho ho ho, we leven natuurlijk wel in Leiden he.
En dat houdt in dat we vaak wel willen, maar ook weer niet weten hoe het nou eigenlijk moet.
Daarnaast mag het natuurlijk ook niet teveel kosten.
Ja, en dan krijg je dit soort rigoreuze maatregelen.
Nee, dit is inderdaad wel het toppunt van veiligheids- en voorzorgsmaatregelen.
Dus mocht u toevallig over de Zijlsingel lopen, wilt u zich dan wel even voor uw eigen veiligheid melden bij de uitvoerder.
Voortaan loop ik wel om, voor je het weet krijg je een bon omdat je als onbevoegde over de Zijlsingel wandelt.
Op dit moment gaan sloop en nieuwbouw hand in hand in Leiden Noord.
Een paar weken geleden had ik nog een fotoverslag van de theatervoorstelling Flat die de sloop van de flats aan de Willem de Zwijgerlaan inluidde.
Ondertussen is de sloop al keihard aan de gang en wat overblijft is een grote berg puin.
Voor de flats gesloopt worden eerst alle bruikbare materialen eruit gehaald, zoals de kunststof kozijnen die er pas enkele jaren inzaten.
Wat over blijft zijn echt hele kale flats.
De eerste twee blokken flats zijn al tegen de vlakte en er begint een groot gat te komen.
Ondertussen is er nog maar een heel klein stukje flat over van de 123 woningen in de drie flats.
Eigenlijk vind ik zo'n sloopmachine in het avondzonnetje best wel iets lugubers hebben.
Maar achter de wolken schijnt de zon, achter de flats begint een deel van de nieuwe wijk Nieuw Leyden vorm te krijgen.
Ook het huis van mini Glibber begint al aardig op te schieten.
Het wordt een wijk met vrijwel geen auto's in de straten.
Alle auto's gaan onder de grond.
Op onderstaande foto staat het begin van de overkapping, deze wordt doorgetrokken naar de overkant zodat alle auto's keurig verdwenen zijn en je vanuit je auto wel de kelder van je huis in kan stappen.
Vanuit het huis van mini Glibber kijkt hij nu nog uit richting blauwe lucht en Groenoordhallen.
Als de wijk helemaal af is en de Groenoordhallen gesloopt zijn, dan kijkt hij uit op in de verte de nieuwe flats en appartementen op het terrein van de Groenoordhallen.
(presentatie Nieuw Leyden)
En laat nou het huis van Glibber net achter het appartementengebouw helemaal links op de foto liggen.
Op dit moment is dit nog ons uitzicht, maar dat gaat dus plaats maken voor hoge appartementenflats.
Glibber denkt dat hij daar niet helemaal blij mee is en misschien wel verkast naar dat appartement uiterst links op de animatiefoto.
En dan heeft hij ongeveer dit uitzicht.
(foto Nieuw Leyden)
Lijkt me toch beter dan uitkijken op die appartementen.
Maar ja dat gaat nog wel een paar jaartjes duren denk ik.
En nu ik het toch over Groenoord en Nieuw Leyden heb, Glibber schaamt zich diep.
Een van de bekendste inwoners van Groenoord, de schilder Jan Lievens, werd vandaag 24 oktober op de kop af 400 jaar geleden geboren.
Daar had ik natuurlijk een log over moeten maken, zeker ook omdat ik elke dag als ik naar huis rijd aan hem herinnerd wordt.
Gelukkig heeft Tagrijn er wel volop aandacht aan besteed.
Het was vandaag gelukkig weer een echt zonnige zondag en dan moet je dat nog even meepikken.
Gelukkig ligt mijn boot nog niet in de winterstalling, daarom ben ik een rondje Leiden gaan maken.
Ik heb geprobeerd het centrum zoveel mogelijk te mijden en een lekker rustig rondje te maken.
Als je zin hebt om even mee te varen, stap in en volg deze log.
Vanaf ons huis kan ik twee kanten op richting Kaag of richting stad, ik ging richting stad.
En het eerste wat ik dan tegen kom is toch weer molen de Valk.
Bij het Galgewater kan je een aantal dingen doen, richting centrum, Witte Singel of de Rijn en Schiekade opgaan.
Ik koos voor de Rijn en Schiekade en dat is zeker geen verkeerde keuze.
De smalle doorgang, de bomen, de spiegeling in het water en het verscholen zonnetje dat maakt het toch een prachtig stukje Leiden.
Sommige panden zijn vanaf het water nog veel mooier dan vanaf de kant.
Maar ook de Jan van Goyenkade is een plaatje zo in de najaarszon.
Dit tunneltje is altijd oppassen er kan van alle kanten iets aankomen, en mocht het toevallig een rondvaartboot zijn dan is het helemaal link want die drukken door.
Ik stak over en ging de Korte Vliet op richting Rapenburg.
Het is jammer dat de Universteit wegens een verbouwing helemaal ingepakt zit.
Dan zit er voor de toeristen natuurlijk niets anders op om dan maar bootjes te fotograferen.
Ik sloeg af richting Witte Singel en het viel me op hoeveel planten er staan op het terras van de Grote Beer.
In de tuinen van de Hortus was het gezellig druk en veel mensen genoten nog even in het gras langs het water van het zonnetje.
Maar je kan natuurlijk ook op de brug bij Babbels een terrasje pakken.
Zat ik hier vorige week niet naar de optocht te kijken, inderdaad maar toen was het wel even drukker dan nu.
Het Plantsoen (waar Halkia oftewel Judith woont) is ook met mooi weer altijd erg in trek.
Het vogelhuis staat er al sinds mensengeheugenis maar blijft een leuk gezicht en zeker voor kinderen erg leuk om te zien.
Na de singels besloot ik niet gelijk de stad in te gaan maar een stukje om te pakken via het Utrechts Jaagpad.
Op de een of andere manier blijft dit bruggetje me iets zeggen, maar dat kan ook komen omdat ik weet hoe stijl hij is om tegenop te fietsen.
Soms is de doorvaart wel erg smal en ben je blij dat het niet druk is.
Op de Zijl even mijn gas een stukje opengedraaid, niet te ver anders kon ik er niet meer bovenuit kijken.
Ik was trouwens niet de enige die een beetje ronddobberde op het water.
Bij de Zijlpoort en het terras van de Poort van Leyden kwam ik de stad weer in.
De terrassen bij Annie's en Schuitje Vaart zaten uiteraard weer overvol met deze zon.
En voor mensen beginnen over hoeveel terrassen ik heb bezocht, om precies te zijn geen eentje, gewoon lekker doorgevaren.
Het Galgewater met de historische vaartuigen, het Rembrandtbruggetje en molen de Put blijft altijd weer mooi om langs te varen.
En vanaf het water met een boot op de voorgrond vind ik de Stadstimmerwerf er ook veel mooier uitzien.
Ik had er ongeveer een twee uurtjes opzitten en sloeg daarom af richting het museum van Volkenkunde om richting huis te gaan.
En dan kom ik onvermijdelijk langs molen de Valk die ik toch maar weer op de foto heb gezet.
Met die regenboog moest ik er gewoon een foto van maken.
Ik denk dat ik de boot volgend weekend naar de stalling ga varen, tenzij het natuurlijk weer zo'n mooi weekend wordt, dan wacht ik nog een weekje.
Na alle drukte rondom de 3 Octoberfeesten de afgelopen week, was het vandaag in Leiden vooral een dag van rust, rust en nog eens rust.
Het zonnetje scheen lekker en velen trokken er nog even op uit met de boot, zou om te varen weleens het laatste mooie weekend kunnen wezen.
Ook in het centrum was het rustig, verlaten straten met hooguit een groepje toeristen die met een gids een wandeling door Leiden maakten.
En dan te bedenken dat hier van de week nog een podium boven de ingang stond en duizenden mensen op straat genoten van alle optredens.
De terrassen waren redelijk gevuld en iedereen genoot nog even van het zonnetje en vooral de rust.
Ook rondom molen de Valk wees niets er meer op dat honderduizenden mensen hier over de kermis hebben gewandeld.
Sterker nog exact vanaf dit punt, maar dan een metertje of 30 hoger maakte ik dinsdag nog foto's van de kermis.
Nu lopen er alleen nog enkele verdwaalde toeristen.
De enige plek die nog aan de 3 Octoberfeesten doet denken is het van der Werfpark, waar de kransen nog steeds aan het standbeeld van burgemeester Pieter van der Werf hangen.
De stad straalde rust uit, heerlijk zo'n rustige zondag.
De sloop van onder andere de flats aan de Willem de Zwijgerlaan gaat nu definitief beginnen.
Bij de sloop van de huizen in de van Hoogendorpstraat is er voor het eerst een voorstelling geweest die een beeld gaf van de geschiedenis van de wijk.
Ook over de flat aan de Willem de Zwijgerlaan is een speciaal theaterstuk gemaakt.
Afgelopen zondagavond werd het Slooptheaterstuk met de naam Flat opgevoerd voor de ex-bewoners en buurtbewoners.
Zelf heb ik ook heel wat voetstappen liggen in de flat, meerdere vrienden en bekenden hebben er destijds gewoond.
Daarnaast kijk ik er al ruim 31 jaar (op afstand) op uit, het zal wennen worden als ik vanuit de badkamer opeens de flat niet meer zie staan.
Om zelf de voorstelling goed te kunnen zien en niet alleen maar bezig te zijn met fotograferen, heb ik mijn foto's zaterdag genomen tijdens de try-out.
Ze worden aangevuld met een tweetal foto's van Peter Schipper van het gelijknamige persbureau, hij was zo aardig wat foto's op mijn verzoek door te sturen.
Ferry Rigault de maker en bedenker van het stuk liep zaterdagavond (schijnbaar) zonder zenuwen rond, hij had gelijk, zowel de try-out als de echte voorstelling liepen perfect.
Voor de mensen van de regie en het geluid was de try-out toch best wel spannend.
Ook mede initiatiefneemster Karin de Goede van Woningstichting Portaal keek gespannen toe.
Er werd gespeeld vanaf 16 balkons in de ondertussen leegstaande flat.
De muziek zwelde aan en op alle balkons verschenen slagwerkers.
Een heel mooie en indrukwekkende opening van het stuk dat een stukje geschiedenis van de flat voorbij zou laten gaan.
Een Marokaanse jongen van de tweede generatie vertelde hoe zijn vader destijds na jaren op een kamertje gezeten te hebben, deze flat kon huren en hij en zijn familie naar Nederland konden komen.
Zijn ouders zijn terug, hij woont in een eensgezinshuis in de Merenwijk maar zijn jeugd en liefde zijn nog steeds in de flat.
De laatste jaren woonden er in de flats heel veel verschillende culturen bij elkaar.
Dit zorgde voor zowel lief als leed onder de bewoners.
Hierna volgde een mooi Turks lied over een verdwenen broer.
Uiteraard kwam de veemarkt ter sprake.
Jarenlang was de veemarkt in de tegenover gelegen Groenoordhallen, en dat heeft de hele wijk geweten.
Het af en aanrijden van de veewagens, regelmatig liep er ook bij ons weleens een losgebroken koe door de straat.
Heerlijke tijd was dat.
In het stuk werd een boer aan de tand gevoeld over de misstanden op de veemarkt.
Inderdaad men ging niet altijd even vriendelijk met de dieren om, en stroomstoten waren aan de orde van de dag.
De boer wuifde alle bezwaren en klachten weg, maar legde nog wel even uit wat nu de "echte" oorzaak van de gekke koeienziekte volgens hem is.
Een koe mag maar één keer per jaar gedekt worden, maar wel wordt er twee keer per dag aan zijn uiers getrokken, wie zou daar nu niet gek van worden.
De ex-hippie op het balkon erboven viel hen in de rede, wat nou veemarkthallen.
De Groenoordhallen waren muziek, AC DC, Metallica, Iron Maiden en Queen.
Ja Queen die met die snor, later werd hij homo maar kon wel goed zingen vertelde hij vol enthousiasme, muziek dat was de flat.
De Leiden Marathon is jarenlang gestart en gefinished op de Willem de Zwijgerlaan.
De bewoners hadden dan ook het mooiste uitzicht, daarom mocht de marathon dan ook niet ontbreken in het stuk.
Maar onder de flat in de kelderboxen speelde zich een heel ander leven af, bleek wel uit de brief die deze bewoonster namers de flat aan de woningcoöperatie schreef.
"Mijnhe heeerrrren, al enige tijd hebben wij last van vreemde suzijette in de flat en in de kelders is het snachs een komme en gahn van mehnseh met brommerts en autoos, die dan ook nog op onse belle drukke.
Er wordeh ook drugs gebruikt in de kelders".
En zo ongeveer ging de brief nog even door.
Uiteraard kwamen de kelderbewoners na zo'n brief verhaal halen op het grasveld achter de flat en waren de anders zo volle balkons opeens helemaal leeg.
Nadat de woedende kelderbewoner gevlucht was voor de politiesirenes keerde de rust terug met een mooi lied over het afscheid van je huis.
Je huis waarin een deel van je leven ligt en waar je altijd heimwee naar blijft hebben.
Maar ook de "wethouder" die verantwoordelijk was voor het hele plan rondom Leiden Noord heeft destijds veel kritiek van de bewoners gehad.
Zoals wethouders eigen wist "hij" er met een hoop mooie praatjes een draai aan te geven, waar de bewoners het niet echt mee eens waren, gezien de spreekkoren vanaf de balkons met "wat een spreker is die man, das een man die ouwehoeren kan".
(Het viel mij op dat ik een gedeelte van het publiek dit mee hoorde zingen)
Ferry kennende, moest er nog een oh en ah moment met koude rillingen van mooiigheid in het stuk voorkomen.
Dat kwam er in de vorm van een aria live gezongen uit (ik dacht) de film Diva.
Met in het middengedeelte een indrukwekkende paukensolo, terwijl op het witte doek beelden te zien waren van instortende flatgebouwen.
Hoog boven het publiek vervolgde de zangeres haar aria, echt een koude rillingen moment, zo gigantisch mooi.
Maar waar gesloopt wordt komt gelukkig ook weer nieuwbouw.
Nieuw Leyden begint langzamerhand gestalte te krijgen en de eerste huizen zullen komend voorjaar worden opgeleverd.
De finale was dan ook treffend gekozen met een zingende en spelende Martje (Martin jr) Hoogkamer die zelf in een van de flats geboren is.
Met het lied "ik bouw hier mijn slot, waarin ik later oud zal worden" werd de link naar de jeugd en de toekomst mooi uitgebeeld.
Het publiek heeft ondanks het ingrijpende karakter van de sloop genoten van de voorstelling.
Ik denk dan ook dat dit initiatief om bij de sloop van grootschalige projekten die hun stempel op een wijk drukken en daarmee sociale verschuivingen met zich meebrengen, deze vorm van afscheid een pleister op de wonden kan zijn.
Ik doe maar vast een voorzet, in 2008 of 2009 worden de Groenoordhallen gesloopt, ik verwacht dan wel een gigantisch groots spektakel waar heel Leiden nog jaren over zal spreken.
De flats in de Diamantbuurt worden eerdaags ook gesloopt.
Zaterdag 15 september om 21:00 uur is op de hoek Granaathof/Diamantlaan ongeveer dezelfde voorstelling alleen dan met geschiedenis van de Diamantwijk.
UPDATE: Een reactie van Ferry.
De voorstelling FLAT is weliswaar een initiatief van mij geweest (op verzoek van woonstichting Portaal), maar FLAT is gemaakt door een collectief van mensen. Bart Vieveen schreef de teksten en regisseerde de theaterscenes en Jurjen Alkema en Jos Agasi zijn verantwoordelijk voor de prachtige filmbeelden.
Verder waren ook Francis de Souza, Michael van Hoogenhuyze en Karin de Goede betrokken bij de totstandkoming van FLAT.
Ferry Rigault
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl