DIT ZIJN WIJ
leidseglibber.punt.nl links
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Evenementen
 (2).jpg){kind=logo}
Kijk ook eens hier.
.jpg){kind=logo}
zoeken
Zoek hier op trefwoord in mijn archief.
Wat speelt er in Leiden
Info per E-Mail
Fotografie en film.
Nieuws
Afgelopen zaterdag was in de Hooglandse kerk de Leidse Geschiedenis Dag.
Vrijwel alle organisaties die maar iets met de Leidse geschiedenis te maken hebben presenteerden zich in de kerk.
Als hoogtepunt was 's middags de presentatie van de Leidse Canon, waarin de belangrijkste geschiedenisfeiten van Leiden beschreven staan.
Ondanks het mooie weer was het behoorlijk druk in de kerk en bezochten ruim 4500 bezoekers deze dag.
Zo nu en dan was er bijna geen doorkomen aan vanwege de drukte.
Uiteraard was ook de Stichting Leidse Jazz Geschiedenis aanwezig om aandacht te vestigen op het deze week verschenen boek.
Een stand waar ik toch weer mooie uitgaven zag die ik nog niet kende was van (stads) historicus Cor Smit.
Hij heeft ondertussen talloze boeken over Leiden geschreven met de meest uiteenlopende onderwerpen.
Vaste lezers weten dat Glibber iets met de Groenoordhallen heeft en blijft balen dat ze eerdaags gesloopt worden.
Cor heeft opdracht gekregen om ook daar eerdaags een boek over uit te brengen, de historie van de Groenoordhallen en de wijk er omheen.
Zodra het uit is uiteraard een verslag erover op deze log.
Leuk was de presentatie van Katwijkse klederdracht, is natuurlijk geen Leiden maar ja ligt in feite om de hoek.
Het nettenboeten blijft een knap werkje om te zien, niet te geloven dat dit vroeger echt elke keer als men terug van zee kwam gedaan moest worden.
Ook de Stichting "Vierkant in Vierkant" was aanwezig.
Zij zijn nog steeds bezig te zorgen dat deze fontein van van Doesburg eindelijk eens een plek in Leiden gaat krijgen en dan het liefst voor het station.
Glibber was destijds een van de mede oprichters van de stichting, helaas door tijdgebrek heb ik ermee moeten stoppen.
Uiteraard blijf ik wel alle ontwikkelingen volgen en is er nu eindelijk zicht op dat de fontein in de toekomst een mooie plek gaat krijgen in Leiden.
In de stand vond ik ook wat foto's terug die ik destijds gemaakt heb van een kunststof voorbeeld die wij voor het station hebben geplaatst om te laten zien hoe mooi hij daar staat.
Vandaar eerdaags een uitgebreide log over van Doesburg en de fontein.
Tijd om in het kader van een korte nicotinestop even naar buiten te gaan, waar je ook weer een hoop bekenden tegenkomt.
Nee ik doelde niet zozeer op burgemeester Henry Lenferink en wethouder Jan Jaap de Haan, maar eigenlijk meer op de tent van de Stichting Leidse Jazz Geschiedenis.
Inderdaad de oplettende lezer had het natuurlijk al gezien, oud minister Hans Dijkstal is een niet onverdienstelijk saxofonist en speelde gezellig mee.
En niet even een nummertje maar echt een hele set, hij had er zelf dan ook de grootste lol in.
Ondertussen was een gedeelte van de kerk volgelopen in afwachting van de presentatie van de Leidse Canon.
Na de landelijke canon en de canon van enkele grote steden konden wij natuurlijk niet achterblijven om ook een Leidse Canon te schrijven.
Cultuur wethouder Jan Jaap de Haan opende de presentatie.
Maar geen presentatie zonder eerst het Leidse volkslied gezongen te hebben.
Ondersteund door een koor wat op het podium stond.
Maar niet alleen het koor stond en zong tijdens het Leids volkslied, nee alle aanwezigen en speciale gasten stonden op en zongen uit volle borst het Leids volkslied mee.
Een aantal vertegenwoordigers van diverse organisaties gaf in een estafette-vorm aan wat hun inbreng was geweest aan de Leidse Canon.
Hierna kon het boek aangeboden worden.
Burgemeester Henry Lenferink kreeg het woord en benadrukte het belang van de Leidse Canon.
Een stad met zoveel geschiedenis moet wel een verkorte samenvatting van haar geschiedenis maken.
Henry Lenferink is natuurlijk import, maar gaf aan (en laat ook regelmatig blijken) als je eenmaal met Leiden in aanraking bent gekomen je er direct aan verknocht bent.
Hierna kon hij het eerste exemplaar aan minister Ronald Plasterk aanbieden.
Ronald Plasterk is ook (wie niet eigenlijk hahaha) oud Leidenaar en was zichtbaar verguld met de Leidse Canon.
In zijn toespraak kwam ook hij terug op het belang van onder andere de Leidse Canon en blikte gelijk terug op zijn Leidse tijd.
Hij vertelde onder meer, toen hij pas in Amsterdam woonde en liet blijken dat hij 3 oktober zou missen, iemand hem gerust stelde met de woorden, "joh in Amsterdam is het elke dag 3 oktober".
Uiteraard ben ik het met deze opmerking niet eens, en zou daar met onze minster van cultuur nog wel eens een leuke discussie over kunnen aangaan.
Hij zag vele oude bekenden in het publiek en ik neem aan dat hij na afloop nog wel even bezig is geweest met handjes schudden en verhalen ophalen.
En ja, dat valt Glibber dan weer op dat sommige aanwijzingen nou net op de verkeerde plaats staan.
Je zou bijna denken dat de Leidse Canon direct door het toilet gespoeld kan worden, laten we het erop houden dat hij ook op het toilet te lezen is.
Ik kwam ook Tagrijn nog tegen en weet zeker dat hij deze dag weer vanuit een heel ander oogpunt zal beschrijven, daarom een aanrader om ook bij hem het verslag over deze dag te lezen.
Ook Herman heeft een verslag gemaakt uit, weer een andere hoek, in dit geval vanuit de dichterskant.
De griep is weer aardig onder controle, vandaar vandaag voor het eerst weer even echt de deur uit geweest.
Maar eerst hier nog wat foto's van de afgelopen week.
Vlak bij ons op de hoek van de Schipholweg heeft vroeger een bouwmarkt gestaan.
Hij is al jaren gesloten, maar ook hier weer het typisch Leidse probleem, wat komt er en wie mag het bouwen.
Zoals bij meerdere grote Leidse bouwlocaties is ook hier weer een grote onduidelijkheid met als resultaat dat alles al jaren staat te verpauperen.
Destijds zag je uiteraard de bouwmarkt vanaf de weg liggen, nu is door al het onkruid en beginnende bomen het gebouw bijna aan het zicht onttrokken.
Dat gaf van de week met de mist toch wel een mysterieus effect.
Er is zo vlak achter de drukke doorgaande weg een stukje niemandsland ontstaan.
Eigenlijk heeft het iets moois en tegelijkertijd iets triests.
Ik ben niet het figuur dat ook naar binnen gaat om te gaan fotograferen, waarschijnlijk te bang voor muizen, ratten of ander ongedierte.
Een van mijn Belgische lezeressen, Curieuzeneuzemosterdpot, zo'n naam kan alleen een Belg verzinnen, gaat wel regelmatig fabrieksgebouwen en dergelijken in.
Zeker de moeite waard eens een kijkje bij haar te nemen.
Maar goed, ik ga dus niet naar binnen dat komt mischien nog wel eens, voorlopig loop ik er omheen.
Ook de achterkant ziet er mistroostig uit en zeker in de mist.
Ach bekende plaatjes, kapotte ruiten en verder verval.
Ik vraag mij af hoeveel jaar het nog gaat duren voor weer een andere projectontwikkelaar er eindelijk eens echt gaat bouwen.
Ik heb ondertussen geloof ik al vier of vijf verschillende bouwplannnen gezien in de loop der jaren.
Naast de voormalige bouwmarkt staat een schitterend mooi pand nog uit de tijd dat bijvoorbeeld de schilder Floris Verster hier in de buurt woonde.
In eerste instantie was het plan om het pand te slopen, gelukkig kon het nog op het laatste moment op de monumentenlijst gezet worden.
Zou toch zonde zijn als dit statige pand en in behoorlijk goede staat gesloopt zou worden.
Naast dit pand staat nog een pand wat wel gesloopt gaat worden.
Laatst kreeg ik de tip van Peter Schipper dat er op dat pand een rare vogel stond en of het mischien iets voor mijn log was.
Hij dacht dat het te maken had met een geboorte van een kind, maar vond het zo'n rare vogel.
Ik ben even langs het pand gelopen en denk dat de vogel symbool staat voor de bewoners.
Het pand ligt helemaal verscholen in de struiken dus vrijwel geen foto van te maken, maar de vogel past wel bij het pand.
Toch leuk hoe er op nog geen 500 meter van je huis verscholen achter de Splitsing Willem de Zwijgerlaaan/Schipholweg een heel ander wereldje ligt.
Trappetje van zes treden op en je staat weer in het echte volle leven.
Alhoewel, ook dat zag er met die mist niet groots uit.
Was de titel van deze log, Misty ook niet een heel bekend jazznummer?
Zal het eens even opzoeken in het boek Leidse Jazz Geschiedenis, waarover morgen een verslag.
Dat Glibber zo her en der zijn contacten en netwerk heeft is ondertussen wel bekend, maar er is één contact wat voor hem wel erg belangrijk is.
Een paar jaar geleden leerde Glibber Leonardo kennen.
Leonardo is de muziek en fotograafpiet van Sinterklaas.
Elk jaar als hij met Sinterklaas Nederland bezoekt trekken we veel met elkaar op.
Hij houdt mij de hele zomer op de hoogte wat de pieten allemaal doen in de zomermaanden zoals bijvoorbeeld het voorbakken van de pepernoten.
Afgelopen week kreeg ik sinds tijden weer eens een briefje van hem.
En daar stond echt goed nieuws in.
Natuurlijk stuurde Leonardo geen actiefoto van het douchen, maar achter dit deurtje doucht Sinterklaas altijd in Spanje.
Ik begrijp dat hij op 15 november als eerste in Almere aankomt, dat snap ik wel hij moet natuurlijk eerst het boek van Pasula nog kopen want dat is nog niet in Spanje uitgebracht en staat wel op veel verlanglijstjes.
Maar op 22 november komt de boot eindelijk in Leiden aan en uiteraard wacht ik hem een paar kilometer voor Leiden op om het laatste stukje mee te varen met Sinterklaas.
Sinterklaas woont vanaf 22 november weer in Leiden en alle kinderen mogen elke dag bij hem op bezoek komen.
Leonardo en zijn muziekpieten zorgen weer de vrolijke (peper) noot.
Die Leonardo is echt (te) gek, hij weet dat Glibber van muziek houdt dus sleept hij hem overal mee naartoe.
Zo stond ik vorig jaar opeens met zijn muziekpieten bij Piraateiland tussen honderden feestvierende kinderen.
En in meidengroepen is Glibber al helemaal niet thuis, maar de groep Kus scheen toch wel erg veel los te maken bij de kinderen.
Kortom, het worden eerdaags weer drukke maar wel heel gezellige dagen.
Want laten we eerlijk zijn, Sinterklaas is toch een van de mooiste tradities die we in Nederland hebben en daar mag niets aan veranderen.
Nou ja niets ??????
Ook in Spanje is de economische crisis doorgedrongen.
Noodgedwongen moeten de muziekpieten zich na 5 december laten schminken en treden dan de rest van het jaar op als de Maretoeters.
Sinterklaas moet toch ergens de cadeautjes van betalen.
Glibber kwam vanuit Almere en draaide de rijksweg af richting zijn laatste afspraak die gelukkig in Leiden was.
Ik was aan de vroege kant en zat mij net te bedenken ik zal even bellen dat ik iets vroeger ben.
Een brandweerauto haalde mij in en ging het Bio Sciencepark op.
Een twintig minuten te vroeg, camera naast me, dus duidelijk dat ik automatisch mijn stuur richting Bio Science park draaide.
Van alle kanten kwam al pers aangestormd.
Uit een van de gebouwen van TNO kwam rook.
Van een van de BHV-ers kreeg de brandweer informatie over wat er gebeurd was en wat de eventuele gevaren konden zijn.
Ondertussen werd een eerste gewonde buiten door BHV-ers verzorgd in afwachting van de ambulance.
Het terrein werd afgezet en iedereen die uit het pand kwam moest eerst met de hoge drukstraal worden afgespoten, omdat nog steeds niet 100% duidelijk was wat er allemaal precies gebeurd was.
Gelijkertijd werden de eerste slangen pijlsnel uitgerold.
De eerste gewonde werd afgevoerd richting de openbare weg.
Waar de ambulances net arriveerden.
Behalve dat de wijk door de politie afgezet werd, kwam er ook direct een crisisteam ter plekke.
Tussen de diverse hulpdiensten werd overleg gevoerd over de omvang van de ramp en de eventuele risico's.
Ondertussen was duidelijk geworden dat zich binnen een ontploffing had voorgedaan.
Tekeningen van het pand en de omgeving werden erbij gehaald om een reddings en evacuatie plan op te stellen.
Ondertussen kwamen echt van alle kanten extra brandweer en ambulanceauto's richting het rampterrein.
Dat het niet goed zat binnen was wel aan deze gewonde te zien.
Ook hij werd direct met water afgespoeld om verder besmettingsgevaar te voorkomen.
Na het afspuiten bleef hij verslagen liggen wachten tot ambulancepersoneel hem op kwam halen.
De rook kwam van de achterkant van het pand, maar ook aan de voorkant gingen de slangen naar binnen.
Al gauw stond de straat zowel links als rechts vol met ambulances.
En weer kwamen er gewonden naar buiten.
Geschrokken van dit artikel?
Niet echt nodig hoor, gelukkig ging het om een uitgebreide oefening.
Er schijnen naderhand nog tientallen gewonden naar buiten gebracht te zijn en er is een speciale reddingstent opgezet voor de eerste opvang van gewonden.
Ik heb dat allemaal niet meer kunnen zien omdat ik naar mijn afspraak moest, en het had een echte ramp geweest als ik daar niet op tijd geweest zou zijn.
Een beetje rare kop vandaag boven mijn log.
Eigenlijk ging de log over de keuze maken waar ik zaterdagavond naartoe ga, maar het bericht wat ik vandaag hoorde en las wilde ik toch direct op de site zetten.
Tijdens een bezoek aan het kantoor van Sleutelstad werd mij gevraagd of ik weleens met mevrouw Glibber bij pizzeria Sorrento gegeten heb.
Voor zover ik weet niet, antwoordde ik niets vermoedend.
Oh gelukkig dan is ze ook niet naar het toilet geweest.
Ik snapte er niets van totdat ze mij een artikel op de website lieten lezen.
Het blijkt dat er drie jaar lang een verborgen camera op het damestoilet heeft gehangen.
Boven in het pand stond opname apparatuur.
Dan vraag ik mij toch af, hoe laxerend zijn pizza's eigenlijk.
Wil je het hele artikel lezen kijk dan even hier op Sleutelstad.
(Op het damestoilet van pizzeria Sorrento werd zaterdag een verborgen camera ontdekt.Ook opname-apparatuur en videobanden werden in beslag genomen.
Foto, Chris de Waard)
Er zijn programmeurs die zo zeker zijn van hun zaak dat ze gerust een concert plannen, terwijl even verderop een avond is waarvan je weet dat half muziekminnend Leiden er naartoe gaat.
Zo'n programmeur is Hans van Polanen die regelmatig bands naar de Q-Bus haalt.
Aanstaande zaterdag eens geen buitenlandse band maar een paar rasartiesten uit Rotteram.
DENNIS KOLEN + BAND + WIES PEETERS
Zaterdag 25 oktober in de Q-BUS
Een van Nederlands beste en meest productieve singer/songwriters brengt wederom een nieuw album uit. De afgelopen vijf jaar bracht Dennis Kolen ieder jaar een nieuwe plaat op de markt, waaronder twee solo-albums: het door pop-goeroe Leo Blokhuis geprezen The Jinx (2005) en het prachtige Wild Oats (2007) Nu, een jaar later, is er dus Hard Road/Muddy Track, een album dat, zoals de titel suggereert, zijn wortels in de Americana heeft. Invloeden als Paul Simon, Neil Young en Crazy Horse, Dylan en The Band en The Stones ten tijd van Exile zijn duidelijk te horen. Toch blijft HR/MT een popalbum met de voor Dennis zo herkenbare melodieën die doen denken aan The Beach Boys en Crosby, Stills en Nash. De titel van het album slaat op de lange weg die iedere muzikant aflegt om zijn creatieve identiteit te vinden en daarmee ook zijn publiek, zegt Dennis. Ík wil platen maken waar ik zelf in geloof en waar ik mijn fantasie in kwijt kan. Door de theatertour heb ik ondervonden hoe intiem een optreden kan zijn en wat voor effect mijn songs hebben. De positieve reacties van de mensen zijn overweldigend. Tracks op het album die onmiddellijk opvallen zijn de melancholieke ode aan Europa Scotland Road, de song Hey California over een verblijf in Hollywood en de prachtige meerstemmig gezongen nummers Stand inside Love en The Beach Song. Absolute aanrader!!
Tijdens dit concert wordt hij onder andere bijgestaan door Wies Peeters, die ook al geen onbekende meer is in het clubcircuit.
Regelmatig spelen ze samen en het belooft dan ook een geweldig concert te gaan worden
Voor Glibber wordt het een kwestie van keuzes maken.
Eigenlijk was ik van plan alleen naar Propop te gaan.
Nu wordt het waarschijnlijk combineren.
Het wordt zodoende eerst naar de Q-Bus en dan direct door naar Propop om onder andere Harry Slinger te gaan zien.
Een mens holt wat af op zijn vrije zaterdag, maar allebei wel leuk natuurlijk.
Het was vandaag zo nu en dan best zonnig, de zon deed zijn best de herfstkleuren tot zijn recht te laten komen.
Toen ik naar huis reed om zes uur was het nog steeds redelijk weer en opeens bedacht ik, hoe zou Oud Poelgeest er nu uitzien met die herfstbladeren.
Daarom even een afslag later gepakt en ben gaan kijken.
In januari heb ik al eens een log met foto's van Poelgeest in het donker gemaakt, maar ook nu was het best mooi.
De oprijlaan blijft het statige uit lang vervlogen tijden houden.
Vanaf de weg is niet te zien dat Poelgeest er ligt en veel mensen kennen het van naam , maar zijn er eigenlijk nooit geweest.
Het is tegenwoordig een conferentiecentrum. mede daarom denk ik dat mensen er niet zo snel even een kijkje gaan nemen.
Het beeldengroepje in het gras voor het pand, geeft aan dat er heel wat ronde tafel gesprekken gevoerd worden.
In januari schreef ik al dat ik er toch eens hoop te fotograferen als er net sneeuw gevallen is.
Dit jaar ga ik dat echt eens proberen, het ligt nog geen vijf minuten van mijn huis (met de auto) dus moet te doen zijn.
Rondom het kasteel kan je ook wandelen, het is niet groot maar wel erg mooi.
Als je er een beetje rondloopt kom je toch wel heel mooie plekjes tegen, zoals de vijver naast en achter het kasteel.
Een vijver met prachtige spiegelingen in het avondzonnetje.
Zo nu en dan zie je bijna niet waar het bos overgaat in de vijver, kortom het is een geheel.
En dat alles zo aan de rand van de stad verscholen tussen de weg en de huizen.
Over huizen gesproken, kennissen van ons wonen op het terrein.
Als je het huisje zo ziet liggen tussen de bomen en de struiken, dan is het toch net een sprookje.
Jarenlang hebben ze in de stad gewoond, als je dan dit kan krijgen nadat je gestopt bent met werken veranderd het jachtige stadsbestaan opeens in een levensecht sprookje, met jezelf in de hoofdrol.
Het zonnetje ging langzaam onder en ik wist op dat moment zeker, eerdaags moet ik toch weer eens terug als het gaat sneeuwen.
En mocht het op een tijd gaan sneeuwen dat ik er even niet naartoe kan.
Bij deze de oproep, Reinoud kom je luie stoel eens uit en maak op dat moment even als eerste foto's van de verse sneeuw voor me.
Ik denk dat dit toch wel het laatste weekend is geweest dat ik even lekker door Leiden kon varen.
Het leek heerlijk weer, dus blouse met korte mouwen aan en lekker met de boot de stad in.
Wat was ik blij dat ik toch nog een jack bij me had.
Volgens mij dacht iedereen laat ik het er nog even van nemen, het was op sommige plekken behoorlijk druk op het water.
Vooral langs de Singels is het nu prachtig met alle verschillende kleuren.
Over een paar weken is alles weer kaal en moeten we wachten op het voorjaar.
Ik ben er voor om op sommige plekken de bladeren gewoon maar te laten hangen het hele jaar.
Een Jan van Houtkade zonder blad aan de bomen is echt zonde.
Volgens mij was het zaterdag hondjesdag op het water.
Het viel mij opeens op hoeveel honden er aan boord waren op de boten die ik zag.
Ik denk dat ik Chico volgend jaar ook maar eens mee ga nemen op de boot, want zo te zien vinden ze het prachtig.
Maar niet iedereen vind die honden aan boord natturlijk een succes.
Er zijn er bij die honden maar niets vinden, en vanuit een hoge veilige positie naar al die boten met honden kijken.
Er zijn er ook die gewoon de honden de rug toe draaien, en genieten van elkaar en de stilte van het kerkhof.
Ook in het centrum was het aardig druk met boten.
Het viel me op dat meerdere mensen even aanleggen bij de markt, wat boodschappen doen of een visje eten en weer verder varen.
Of even een bloemetje kopen vanaf het water, dat kan ook natuurlijk.
Zo te zien aan de lege kratten, was de handel levendiger dan op menige effectenbeurs.
Vanaf de brug nog even in het zonnetje naar de boten kijken blijft altijd leuk.
Zelfs de rondvaartboten zaten nog behoorlijk vol.
Het is duidelijk iedereen ging nog even naar buiten om te genieten van het mooie weer.
Ik dacht eerst, wat geinig die meiden uitgebreid op zo'n groot doek te zetten.
Moeilijk hoor zo lang stil zitten.
Het ging niet om de meiden, het was het Rapenburg en de Universiteit die hij nog even in herfstzonnetje aan het schilderen was.
Heerlijk toch nog even gevaren te hebben.
Ik denk dat ik volgend weekend de boot maar richting stalling ga varen, om eerdaags met een winterjas en moonboots te gaan varen lijkt me ook niet alles.
Of zou het volgend weekend nog één keertje warm en zonnig worden, voor mij mag het.
Iedereen die over de A44 rijdt van Den Haag naar Amsterdam, zal het laatste jaar ter hoogte van Leiden het reuze beeld van een zittende mens opgevallen zijn.
En ja natuurlijk ook als je van Amsterdam naar Den Haag rijdt.
Het beeld is onderdeel van Corpus Experiënce.
Koningin Beatrix opende op 14 maart dit museum en binnen enkele maanden hadden al ruim 100.000 mensen Corpus bezocht.
Om er naartoe te kunnen moet je dan ook vrijwel altijd reserveren anders maak je geen kans.
In Corpus maak je een reis door het menselijk lichaam.
Zelf ben ik nog niet geweest maar hoop er wel eerdaags een keer naartoe te gaan, als je dan ook nog foto's mag nemen is het logisch dat daar een log over gaat komen.
Je komt via het gebit het lichaam binnen heb ik begrepen.
(foto van site Corpus)
Vervolgens wandel je het hele lichaam door en kom je bijvoorbeeld langs de longen in ons lichaam.
(foto, site Corpus)
Uiteraard loop je ook door en langs allerlei organen.
Vrijdag hoorde ik op de radio dat in het kader van Wereld Reumadag zondag 12 oktober, medewerkers van de Reumapatiëntenbond het beeld van Corpus een das om hebben gedaan.
( foto, site reumamonitor)
Er is tegenwoordig een registratiesysteem voor reumapatiënten met de naam Das, patiënten kunnen via dat systeem bijhouden hoe zij zich dagelijks voelen en dit bij doktersbezoek of bezoek aan de reumatoloog doorgeven.
Op de site van Reumamonitor is daar alles over te lezen.
Tot zondag blijft de das hangen en het zal zeker regelmatig langsrijdende automobilisten opvallen dat er opeens iets veranderd is aan het beeld.
Om nog maar even te benadrukken hoe immens groot het beeld en gebouw is nam ik maar even een foto tussen de onderbenen.
Maar hoe dan ook als je over de A4 rijdt kan je het nooit missen.
Corpus is (vind ik) als je het niet weet een beetje moeilijk te vinden.
Maar als je de afslag Oegstgeest neemt en dan de borden Corpus volgt dan gaat het helemaal lukken.
Een veel gehoorde slogan de laatste week, "K&G is van Leiden en Leiden is van K&G.
Iets waar vrijwel elke Leidenaar trots op is, is onze meermalig wereldkampioen K&G.
Het korps is in 1928 gestart als mondorgelclub en uitgegroeid tot een van de bekendste korpsen ter wereld.
Op het wereldmuziekconcours in Kerkrade hebben ze diverse malen de wereldtitel veroverd.
Ook jong K&G straalt al uit, dat dit de jongens zijn die ooit in de toekomst als lid van het seniorenkorps wereldkampioen willen worden.
Enkele dagen voor 3 oktober bleek dat de (ondertussen ex) penningmeester waarschijnlijk foute speculaties heeft gedaan en dat in één klap de volledige verenigingskas leeg was.
Uiteraard is er aangifte gedaan bij de politie en men onderzoekt op het moment de juiste toedracht.
Feit is wel dat er 300.000 is verdwenen en ze hun lopende betalingen zoals huur, gas en licht etc niet eens meer kunnen betalen.
Een zware slag voor alle leden van K&G.
Maar gelukkig zijn er diverse reddingsacties op gang gekomen.
Ook hebben ze gelukkig van diverse instanties en bedrijven uitstel van betaling gekregen.
Een van de belangrijkste steunpilaren zijn de vrienden van K&G, die tijdens de optocht collecteerden om een stukje van het verlies alvast te dichten.
Het zou toch verschrikkelijk zijn als voor deze Leidse trots definitief het licht letterlijk en figuurlijk uitgaat.
Je moet er niet aan denken dat ze definitief hun instrumenten neer moeten leggen, door deze plotselinge tegenslag.
Wat een feestelijke 3 oktober had moeten worden voor K&G begon met een enorme domper door de financiële problemen.
Tamboermaitre Tjeerd Haasbroek droeg op 2 oktober na 20 jaar zijn tamboermaitrestok over aan Bas Verhaar.
Tjeerd werd aan de vooravond van 3 oktober koninklijk onderscheiden als lid van de orde van oranje Nassau.
Bas Verhaar kennen velen als een van de trompettisten van het korps.
Dan geeft het natuurlijk een heel dubbel gevoel als je dan op 3 oktober voor het eerst mag dirigeren en voor een vrijwel failliet korps staat.
Zijn zoontje is wellicht zijn grootste fan, en is vast van plan later zijn vader op te volgen als tamboermaitre.
Wij als Leidenaren, collega muziekkorpsen, bedrijfsleven en gemeenteraad kunnen nu meer dan ooit meehelpen deze droom uit te laten komen.
Daarom kijk eens op de site van K&G of klik op het logo van de vrienden van K&G en kijk wat je kan of wilt doen.
Afgelopen dagen kwamen een aantal mensen op mij af om te vertellen dat ze mijn logs erg leuk vinden.
Altijd leuk natuurlijk om te horen.
Maar ook is mij meerdere malen gevraagd, Glibber hoe krijg je het voor elkaar elke dag een log te maken en waarom doe je het.
Ach dat antwoord is eigenlijk vrij simpel.
Ik ben gewoon een chauvinistische Leidenaar die het leuk vindt zijn stad op een (meestal) positieve manier naar buiten te brengen en andere mensen mee te laten genieten van wat wij allemaal te bieden hebben.
En we hebben natuurlijk heel wat te bieden, om te beginnen veel water.
Met langs dat water prachtige gebouwen en monumenten.
Natuurlijk hebben ook wij weleens teveel water, maar ja daar zijn oplossingen voor gevonden.
En om een beetje makkelijk over dat water heen te komen, hebben we 83 bruggen in de stad.
Natuurlijk weet ik ook niet hoe ze allemaal heten, maar daar hebben we dan weer het Bruggenboek voor.
We vieren feestjes op het water, zoals bijvoorbeeld zomers de Peurbakkentocht tijdens de Lakenfeesten.
En ook 's avonds zien onze grachten er mooi uit.
Niet alles is mooi natuurlijk.
Ik vind dat we het meest lelijke station hebben wat je maar kan bedenken.
Dat past totaal niet bij het historische karakter van de stad.
Daarnaast hebben we wel weer het mooiste parkeerplan van Nederland.
Wie bij het Stadsparkeerplan parkeert wordt met gratis shuttle-busjes overal binnen het centrum gebracht en weer opgehaald.
(foto, Stadsparkeerplan)
Er zijn dagen dat er even niets te doen is, of ik geen tijd heb ergens bij te zijn.
Ach dan kom ik onderweg in andere steden wel weer iets leuks tegen.
En dat soort foto's leveren vaak ook wel weer leuke logs op.
Ook is er op cultureel gebied veel in Leiden te beleven.
We staan uiteraard bekend om de talloze musea, maar ook veel kunstenaars wonen en werken in Leiden.
Vandaar ook de tientallen galerie's in deze betrekkelijk kleine stad.
Maar ook het poëziefestival is elk jaar weer een groot succes.
Meerdere dichters dragen hun werk die avond voor in diverse kroegen.
En natuurlijk elk jaar de geweldige Leidse Jazzweek aan het eind van januari.
Met de traditionele kroegentocht op de woensdagvond.
Zo zie je, er is genoeg te schrijven.
En het gekke is, er zijn zelfs mensen die het lezen en het schijnbaar nog leuk en of interessant vinden.
Van de ongeveer ruim tweehonderd vaste dagelijkse lezers, zijn er zelfs nog ruim honderd die de moeite nemen ook de reacties te lezen.
En dan kan ik nog wel even doorgaan over de universiteit en alle kampioenen die we in de stad hebben.
Maar als ik het toch over kampioenen heb, dan mag ik natuurlijk onze grootste Leidse trots niet vergeten.
Meermalig wereldkampioen K&G
Vorige week bleek dat de vereniging buiten hun schuld om in de financiële problemen is gekomen.
Maar een grote Leidse reddingsactie is al op touw gezet, morgen meer daarover.
Ach ja, je blijft een chauvinistische Leidenaar he, en zolang jullie het leuk vinden ga ik nog wel even door.
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl