DIT ZIJN WIJ
leidseglibber.punt.nl links
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Evenementen
 (2).jpg){kind=logo}
Kijk ook eens hier.
.jpg){kind=logo}
zoeken
Zoek hier op trefwoord in mijn archief.
Wat speelt er in Leiden
Info per E-Mail
Fotografie en film.
Nieuws
Ondanks dat Glibber momenteel ook te pakken is genomen door de griep, wilde hij er toch even uit vanmiddag om de opening mee te maken van de expositie Lost Models van Broeri.
Galerie Piculiar is een kleine maar erg mooie galerie in het hartje van het centrum.
In de kleine galerie was het enorm druk, dat is natuurlijk leuk zoveel belangstelling, aan de andere kant was het daardoor vrijwel onmogelijk foto's te maken van de schilderijen.
Voor zover ik heb kunnen bekijken hingen er wel mooie werken, veel zachte kleuren en mooie uitstraling.
De opening werd door Broeri zelf gedaan.
Begeleid door een accordioniste hield ze een voordracht over haar Lost Models.
Hier hangen een aantal Lost Models, maar iedereen jij, jij en jij kunnen mijn Lost Models zijn, was ongeveer de strekking van de mooie indrukwekkende voordracht.
Hieronder een klein gedeelte van de tekst.
( foto Bram Pater)
Het talloze publiek paste na flink inschuiven maar net aan in de galerie.
De galerie is op donderdag, vrijdag en zaterdag geopend en eventueel op afspraak.
Na de opening bleef men binnen en buiten met een hapje en een drankje nog even napraten.
Normaal blijft Glibber wel even hangen, maar nu toch maar snel teruggegaan want echt lekker voelde ik me niet.
Maar ja, ziek zijn is zo zonde van je tijd he.
Op de site van Galerie Piculiar staan alle tentoongestelde werken.
Van 4 november tot 29 november 2007 exposeert Broeri in Galerie Piculiar
Lost Models
zichtbaar gemaakte spanning, de trilling , die door de vrouw voert, als een strakgespannen snaar en soms in volkomen bedrieglijke rust
Openingstijden
- Donderdag: 14.00-20.00
- Vrijdag: 13.00-17.30
- Zaterdag: 13.00-17.30
- Tevens elke laatste zondag van de maand en op afspraak
- Galerie Piculiar
- Louise ten Hagen
- Diefsteeg 1
- 2311 TS Leiden
- Telefoon: +31 (0)6-46323167
- Voor meer informatie mailt u naar info@broeri.nl
Vluchtelingenwerk Leiden bestaat 25 jaar.
Om dit te vieren was er zaterdag een manifestatie op de Oude Rijn.
Bewust was voor dit weekend gekozen omdat ook de Leidse Kunstroute dit weekend weer werd gehouden.
Bij de Kunstroute kan je behalve bij alle galeries ook bij de meeste kunstenaars in hun atelier kijken.
Tagrijn heeft er een mooi verslag overgemaakt wat echt de moeite waard is om even te bekijken.
Op de Oude Rijn werd een race tegen de klok gehouden op kunstgebied.
In 7 uur tijd maakte Marthijn de Groot samen met een vluchteling een schilderij met een lengte van 50 meter.
Het doek werd geschilderd vanuit een boot die in de Oude Rijn lag.
Het doek bestaat uit 25 onderdelen van elk twee meter, de afzonderlijke doeken worden eerdaags verkocht voor een nog nader te bepalen goed doel.
Vanaf de overkant konden medewerkers en belangstellenden de verrichtingen van de kunstenaar en de vluchteling volgen.
Het doek beeldt het leven van de vluchteling uit.
Wat elk doek afzonderlijk inhoudt kan je op de site van Vluchtelingenwerk Leiden zien.
Het weer werkte natuurlijk geweldig mee, als het geregend had dan was het voor zowel de makers als het publiek een stuk minder leuk geweest.
Met een gemiddelde snelheid van 7 meter per uur probeerde de schilder het schilderij te voltooien.
Voor het publiek in elk geval leuk om te zien met wat voor snelheid er toch nog een mooi schilderij werd gemaakt met de levensgeschiedenis van de vluchteling.
Zondag aan het eind van de middag dacht ik, eens even kijken naar het eindresultaat.
Waren ze al aan het opruimen, ik had gedacht dat het wel een paar dagen zou blijven hangen.
Alleen het laatste gedeelte hing er nog, de rest was al ingepakt.
Hoe je het ook bekijkt heb toch het eindresultaat nog gezien, alleen niet het hele schilderij.
Over 25 jaar maar weer eens in de gaten houden.
Exact drie jaar geleden op 1 augustus 2004 opende Thea de Boer op goed geluk haar Knopenwinkel op de Herengracht 389 in Amsterdam.
Het begon als een winkel met duizenden verschillende knopen in alle kleuren, soorten en maten.
Ondertussen heeft Thea er een expositieruimte bij en verkoopt diverse heel aparte en exclusieve accessoires.
Bij deze feliciteer ik Thea dan ook met haar drie-jarig bestaan en het succes van haar winkel.
Als ik in Amsterdam ben en de tijd heb loop ik altijd even bij haar binnen om te kijken hoe de winkel er nu weer uitziet en wat ze weer voor nieuws heeft.
Nu had ze in het midden van de zaak weer een mooie showtafel met allerlei schelpen met daar omheen honderden knopen in dezefde kleurstelling.
Ik heb Thea destijds leren kennen via onze Russische vriendin Anna Pavlova die behalve in Leiden ook vaak in Amsterdam zat te schilderen.
(Anna met onze vorige hond Lobbes)
In die tijd stonden er regelmatig schilderijen bij ons in de tuin te drogen.
Thea zag haar een keer schilderen langs een van de grachten in Amsterdam en was gelijk gegrepen door het werk van Anna.
Zij bood aan om haar schilderijen te koop te zetten in haar zaak en bij slecht weer te kunnen schuilen of schilderijen binnen af te maken.
Momenteel zit Anna alweer een tijdje in Moskou, maar een deel van haar werk hangt nog in de Knopenwinkel.
Schilderen op glas is een van de specialteiten van Anna.
Toen Thea dan ook een afscheidingswandje nodig had, zat er in een mum van tijd een mooie glazen afscheiding in met diverse knopen.
Vrijwel zeker komt Anna in augustus weer naar Nederland en zal dan weer regelmatig in de winkel te vinden zijn.
Heb je naar aanleiding van de log over de winkel, het werk van Anna of het filmpje onderaan de log vragen of opmerkingen, neem dan even contact op met Thea.
Het leuke van de winkel is, waar je ook loopt overal ligt of hangt weer iets anders, je kijkt je ogen uit.
Ik vond in de expositieruimte op dit moment erg leuke dingen staan.
Gewoon mooi door de eenvoud en originaliteit ervan.
Even terug naar de oorsprong van de winkel, de knopen.
Het is ongelooflijk hoeveel verschillende knopen er te vinden zijn.
Kasten vol met de mooiste kleuren en dessins.
En dat verdeelt over twee wanden, als je daar je knoop van je keuze niet vind dan weet ik het ook niet meer.
Ik heb het vorig jaar ook al eens aangeraden maar doe het nu weer, als je in Amsterdam bent moet je er echt eens binnenstappen.
En schrikken van de prijzen doe je ook niet, want dat is het enige niet Amsterdamse aan de winkel, het is nog betaalbaar.
In het filmpje hieronder een aantal willekeurige foto's van een opening van een heel aparte kleding expostie vorig jaar in de Knopenwinkel en een gedeelte van het werk wat Anna in Moskou doet in de huizen van de wat meer welgestelde Russen.
Heftige titel voor een log, maar eigenlijk niets aan gelogen.
In Leiden zijn hangjongeren opgehangen in de Burcht.
Niet echt natuurlijk, er is een foto-expositie met als onderwerp de hangjongeren die op en rond de Burcht rondhangen.
Titel van de tentoonstelling is Burchtbewoners.
Bedenker en maker van de foto's Albert Goossens nam als eerste het woord tijdens de opening en bedankte de hangjongeren voor hun medewerking.
Hij legde het publiek uit dat er geen foto's met lachende gezichten te zien zijn.
Dat is niet omdat er nooit door deze groep gelachen wordt, maar hij wilde geen lachende gezichten fotograferen.
Hierna nam wethouder Paul Jonas het woord en benadrukte het woord hangjongeren eigenlijk een vervelende uitdrukking te vinden.
Hij praat liever gewoon over jongeren.
Ach mij/ons hebben ze vroeger ook diverse benamingen gegeven, eerst nozems toen provo's en daarna hippies.
Heb mij er eigenlijk nooit zo aan gestoord, dus neem aan dat deze groep zich ook niet stoort aan de term hangjongeren.
Hierna onthulde hij met enkele jongeren een van de fotolijsten waarmee de tentoonstelling officieël geopend was.
Na het gebruikelijke plaatje na de openingshandeling kon men de expositie gaan bekijken.
Op deze lijst staat wat de maker wil aangeven met deze openlucht tentoonstelling.
Er hangen echt geweldige portretten tussen.
Veel gezichten met mooie aparte uitdrukkingen, nu eens een keer duidelijk in beeld gebracht.
De Burcht is natuurlijk een heel mooie locatie voor deze tentoonstelling.
Met de onderwerpen zowel aan de muur als in levende lijve aanwezig.
Het is zeker de moeite waard om eens op deze historische plek de huidige jeugd te bekijken.
Bij een opening hoort een drankje en daarom zat iedereen al gauw klaar om op het terras van het Koetshuis iets te drinken.
Zo vaak biedt de gemeente ook weer niet iets aan, dus dat liet men zich dit niet ontnemen.
Het is zeker de moeite waard de trappen (ben nog moe) van de Burcht weer eens op te gaan om deze tentoonstelling te bekijken.
De tentoonstelling Burchtbewoners is te bezichtigen van 17 juni tot 22 juli.
Dichteres Pink Meltzer dwaalt regelmatig door de stad en dan schieten spontaan gedichten te binnen.
Een tijdje geleden heb ik al een paar gedichten van haar hier geplaatst.
Als een mens een beetje goed oplet vind je de mooiste dingen op straat.
Pink let op, dat blijkt wel uit dit gedicht.
Ik weet niet of de glimlach hier gevonden is, maar inspirerend is deze omgeving wel.
Over een maandje zet ik er weer een gedicht van Pink Meltzer op.
Ondertussen dwaal ik zelf nog lekker verder door de stad.
Zoals gisteren al aangekondigd ben ik vrijdagavond naar de opening geweest van de expositie die drie Leidse Kunstenaars hebben in de Hooglandse Kerk.
Margaretha Frederiks, Hans de Vrijer en Dick Bakhuizen vd Brink exposeren deze maand gezamenlijk in de Hooglandse Kerk.
De opening werd verricht door wethouder cultuur Paul Jonas.
(van links naar rechts, Hans de Vrijer, Dick Bakhuizen vd Brink, Margaretha Frederiks en Paul Jonas)
Voor de opening even lekker rond gekeken en her en der een praatje gemaakt en wat foto's geschoten.
Als je met consumptiebonnen loopt is iedereen je vriend of vriendin he. ( geintje)
Sommige mensen worden vooral gestimuleerd of gepromoot door derden.
Margaretha werd dat in elk geval door haar enthousiaste dochters.
Margaretha heeft een aantal jaren in Spanje gewerkt, maar keerde toch (gelukkig) terug naar Leiden.
Hier heeft zij nog jaren les gegeven op scholen en lekker verder gegaan met schilderen en met resultaat kan je wel stellen.
Voor de opening was iedereen gezellig met elkaar ingesprek over de diverse schilderijen.
Bram Pater ( net zoals Marjo voor Holland Centraal) vond het schilderij met Dick's interpretatie van hem ook wel erg leuk.
Er hingen heel veel uiteenlopende en mooie werken van Dick, maar dit trok me heel erg aan.
Mooi, kleurrijk en mysterieus.
Dit soort werkjes op de bank zijn laatst gebruikt bij de Art For Free stunt die Dick onlangs heeft gedaan.
Tussen al het kunstgeweld door, de kerk en haar ramen zijn ook wel erg mooi eigenlijk.
Maar het ging om de officiële opening van de expositie.
Ik dacht eerst dat wethouder Paul Jonas en persvoorlichter Fons Delemarre een dansje hadden ingestudeerd.
Maar nee, het snoer van de microfoon zat gedraaid.
En uit de losse hand praten is prettiger dan zo officieël voor een standaard.
Paul Jonas vond het geweldig dat drie Leidse kunstenaars gezamenlijk in zo'n mooie Leidse kerk exposeren.
Hij probeerde er nog een beetje Leids doorheen te gooien, maar Paul daarvoor moet je iets langer ex Zoetermeerder zijn en nog meer opgaan in het Leidse, zal je best wel gaan lukken in de toekomst.
Het was trouwens behoorlijk druk op de opening.
En ook Fons, die mij vertelde hoe druk hij het momenteel heeft bij de gemeente kon nog lachen tijdens de speech, terwijl Marjo volgens mij denkt aan de boodschappen die ze nog moest doen.
Na de toespraak nog wat rond gelopen en gekeken.
Plotseling hoorde ik naast mij, blijf jij bij oma dan.
En inderdaad we worden allemaal ietsje ouder en zijn dan opeens opa en oma.
Maar wel leuk om te zien.
Neemt er zomaar iemand opeens een foto van mij, dat is natuurlijk niet de bedoeling.
Ik fotografeer juist om er zelf niet op te komen.
Daarom sla ik keihard terug en neem de dader Butterfly de dochter van Quidam gelijk op de foto, terwijl de eerste draaiorgels voor de draaiorgeldag van zaterdag binnenreden.
Maar waar butterfly is, is Quidam natuurlijk ook.
Quidam is een van de leerlingen van Dick en was al gauw in een druk maar geanimeerd gesprek gewikkeld met cultuur wethouder Paul Jonas, laat Quidam maar schuiven.
De tentoonstelling in de Hoorglandse Kerk aan de Middelweg 2, is nog te bezoeken t/m zaterdag 19 mei.
Op dinsdag t/m zaterdag van 11:00 tot 16:00 uur.
Even een korte log, moet naar een opening van een expositie en daarna naar een ruim 60 jarig bruidsstel.
Shame shame shame ben even de tel kwijt.
Vandaar weinig tot geen reacties vanavond.
Vanavond is de opening van de jaarlijkse expositie van Dick Bakhuizen vd Brink en nog een aantal andere kunstenaars.
Buiten het feit dat ik hem al sinds mijn (ongeveer) 10e ken, heb ik gewoon grote bewondering voor zijn werk.
En ook de manier hoe hij zijn gevoelens in zijn werk een plekje weet te geven.
Dick heeft ondertusen drie hartaanvallen gehad en praat en schildert daar vrijelijk over.
Zo maakte hij een schilderij over zijn hartaanvallen.
Maar ook zijn andere werk vind ik altijd heel bijzonder.
De laatste jaren schildert hij ook op zijn eigen manier portretten, zonder dat het model erbij is.
Dit is zijn intrepetatie van Maxima.
Toen Maxima destijds in Leiden was kreeg zij het schilderij overhandigd en was er echt blij mee, weer eens iets anders dan een standaard statieportret.
Morgen een uitgebreid verslag van de opening en zijn nieuwe werken.
Wie Leiden zegt, denkt natuurlijk eerst aan de Singels, de Universiteit, Rembrandt, de vele Musea en de grachten.
Maar wie ook helemaal bij Leiden hoort, is Pink Meltzer.
Je hebt stand-up comediens dat kent iedereen, maar ik noem Pink weleens een stand-up dichteres.
Het komt regelmatig voor dat Pink opeens naaast je stoel staat en zegt, "ik zat even naar jullie te kijken, en opeens bedacht ik dit gedicht".
Of dat ze bij het weggaan, een gedicht declameert en zegt die is voor jou.
Ooit sprak ik met Pink af zo nu en dan eens gedichten van haar op mijn log te zetten.
Het is er tot nog toe alleen nooit van gekomen, maar vandaag is het dan eindelijk zover.
Zomaar een paar gedichten over Leiden.
Leiden
Stad
weet dat je gelijk
mijn liefde had
toen ik je
van de Lammenschans af
al zo heerlijk
grenzeloos
liggen
zag
Bij vrijwel alle acties en debatten over de de komst van de Rijn Gouwelijn, was Pink altijd aanwezig.
Onderstaand gedicht stond vorige week ook al op de log, maar gaf duidelijk haar mening over de RGL aan.
Gelijk na de uitslag van het referendum schreef ze het volgende gedicht en stuurde het mij als primeurtje toe.
HOERA
GISTEREN
nog diep in de regen
bleek gelukkig
bleek gelukkig
RGL geen zegen
En VANDAAG
En VANDAAG
straalt alles zonnig,
wentelt zich volop,
wentelt zich volop,
van her, van ouds,
LEIDEN
LEIDEN
parel blijft parel
HOERA,
de vlag kan
de vlag kan
weer
in
TOP
Pink Meltzer, onthoud die naam en wie weet loop je haar ergens in Leiden wel tegen het lijf of kom je haar op een van de terrassen tegen deze zomer.
Ik ben van plan om elke maand een gedicht van haar hand op de log te zetten.
In de rechterkolom staat een kleine Poll, laat eens weten wat je ervan zou vinden als ik dat doe.
Onlangs tijdens de nieuwjaarsreceptie van de gemeente sprak ik kunstschilder Dick Bakhuizen vd Brink weer eens en sprak af eerdaags een keer naar zijn atelier te komen.
Lijkt me leuk weer eens een log over hem te maken, in navolging van de log die ik in november over hem maakte.
Ik ben er nog niet aan toe gekomen, maar hij stuurde mij vanavond wel een aantal leuke foto's van een aktie die hij dit weekend heeft gedaan in Leiden.
Met daarbij de vraag wanneer ik een keer langs kom.
Afgelopen zaterdag heeft Dick in navolging van kunstenaars in Londen en New York, een Art For Free aktie gehouden.
Gewapend met een tas vol schilderijen ging hij Leiden in en plaatste de schilderijen op diverse plekken in de stad.
Zoals bijvoorbeeld hier op de trappen van het station.
Misschien een beetje te rustig, dan maar eens bij de bloemenkiosk op het station.
De bedoeling was dat mensen het gewoon mee mochten nemen, maar dat durfde men toch niet echt.
Dan maar eens bij de gratis ochtendkranten neerzetten.
Dat werkte beter en al gauw stonden een paar NS-ers glunderend met een gratis verworven kunstwerk in handen.
Zo'n klein Bakhuizentje kost toch al gauw een 100 euro
Het bleek toch wel dat op het station mensen niet zomaar een kunstwerk mee durven nemen.
Dan maar eens kijken of men in de stad meer lef heeft.
De trappen van het stadhuis zijn toch een mooie plek.
En ja hoor dit stel ging trots naar huis met een gratis schilderij.
Deze meneer zie je denken, het staat bij de vuilnisbak dus zou ik het nu meenemen.
En volgens mij lacht de vrouw tegenover hem vriendelijk en denkt, waarom zag ik het niet eerder, terwijl haar man denkt, ik zal thuis de schuld wel weer krijgen.
(Dit is natuurlijk mijn idee achter de foto he, het kan natuurlijk nog erger hahahhha)
Deze kindertjes hebben in elk geval vast een cadeautje voor vader of moederdag gevonden.
Maar het bleek dat men toch vrij schuchter is in het meenemen van schilderijen die op straat staan.
(Ik neem aan dat de foto's van deze aktie door Bram Pater zijn gemaakt)
Dick, ik maak snel een afspraak om eerdaags eens een uitgebreide reportage in je atelier te gaan maken voor mijn logs.
Dick Bakhuizen van de Brink
Gisteren las ik op de log van Quidam dat de schilder Dick Bakhuizen van de Brink nu ook een website heeft. Klik hier voor zijn site.
Vorig jaar heb ik ter gelegenheid van een expositie al eens aandacht aan zijn werk besteed.
Zijn website die sinds een paar maanden actief is vind ik eigenlijk wel een mooie gelegenheid Dick nog eens onder de aandacht te brengen en heb een oude log een beetje aangepast.
Op de foto staan trouwens Dick en Quidam tijdens de nieuwjaarsreceptie van de gemeente afgelopen januari.
Al vrijwel sinds mijn jeugd ken ik Dick Bakhuizen v.d. Brink.
Vroeger zat hij bij mijn zus in de klas en als er klassefeestjes bij ons thuis waren zorgde ik als kleiner broertje er toch altijd even bij te zijn.
Vroeger zat hij bij mijn zus in de klas en als er klassefeestjes bij ons thuis waren zorgde ik als kleiner broertje er toch altijd even bij te zijn.
Met mijn zus is het wel goed gekomen, maar............het is toch wel vaag dat ik al vrij snel
na haar middelbare schooltijd zowat haar halve klas in het alternatieve of uitgaansleven tegen kwam en vandaag de dag nog steeds.
Een van haar klasgenoten was Dick, hem kwam ik al gauw in het uitgaans en kunstenaarswereldje tegen.
Ooit ben ik nog eens een tijdje actief geweest in de politiek als fractie-assistent.
Dick kreeg hier lucht van en heeft mij vervolgens in een urenlang betoog in cafe de Bonte Koe het belang van kunstenaarscentrum Haagweg 4 uitgelegd.
Alleen dit was wel op 3 october( HET FEEST DER FEESTEN IN LEIDEN) tussen ongeveer 4 uur 's middags en 8 uur 's avonds.
Om mij heen zag ik iedereen feest vieren en meer dronken worden, en wij maar het belang van Haagweg 4 onderstrepen.
We zullen zelf ook best wel dronken geworden zijn en trouwens Haagweg 4 bestaat nog steeds.
Tegenwoordig is hij alom gewaardeerd als kunstenaar en heeft hij regelmatig exposities.
Om je een indruk te geven van zijn tegenwoordige werk, hieronder wat bekende mensen die hij op zijn eigen wijze geschilderd heeft.
Femke Halsema
Jeroen Krabbé
Dick bij het schilderij van Harry Mens
Aad van der Luit
Chris Verplancke
Simon Plateel
Dick biedt Maxima een schilderij aan bij haar bezoek aan Leiden Noord
Het is zeker de moeite waard om eens te gaan kijken op zijn site.
Vanavond ben ik met fotomaatje Marjo onze Nachtburgemeester (tevreden Pasula 
) naar een Hollandse artiestenavond in In Casa, zullen best wel foto's van volgen.
) naar een Hollandse artiestenavond in In Casa, zullen best wel foto's van volgen.Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl