DIT ZIJN WIJ
leidseglibber.punt.nl links
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Evenementen
 (2).jpg){kind=logo}
Kijk ook eens hier.
.jpg){kind=logo}
zoeken
Zoek hier op trefwoord in mijn archief.
Wat speelt er in Leiden
Info per E-Mail
Fotografie en film.
Nieuws
Afgelopen week schreef ik al over de zandsculpturen op de Koningin Wilhelminaboulevard in Noordwijk.
Afgelopen vrijdag waren ze klaar, goede reden om 's avonds even naar Noordwijk te rijden om te gaan kijken.
Het ziet er echt geweldig uit.
Het thema dit jaar is Disney en dat valt gelijk bij het begin al op.
Sneeuwwitje en de zeven dwergen vond ik persoonlijk erg mooi geworden.
Vooral die heks was prachtig, snap niet hoe ze het met zand voor elkaar krijgen.
Hier moest ik even denken uit welk sprookje of film dit kwam.
Ook aan de voorkant kwam het me nog niet bekend voor, maar zo'n grote Disneykenner ben ik nou ook weer niet, dus het zal wel aan mij liggen.
Mooi was het in elk geval wel.
Voordeel is dat de sculpturen op de boulevard staan, dan hoef je niet persé het strand op, alhoewel dat natuurlijk ook heerlijk is.
Ik heb me echt staan te verbazen over de details, deze kop is toch ook weer prachtig.
Deze moet je eigenlijk echt van heel dichtbij zien.
Als je hem van dichtbij ziet, zie je opeens veel meer mooie details.
Deze zeemeermin staat ietsje achteraf, veel mensen zag ik haar overslaan.
Maar ze vormt wel de buffer tussen de zee en de boulevard.
Het werd iets donkerder en de vuurtoren deed zijn werk al.
Ik draaide mij om en keek uit over zee, en wist gelijk dat ook over deze zonsondergang deze week een log gaat komen.
De zandsculpturen op de boulevard van Noordwijk zijn nog tot 10 augustus te bekijken.
Het bleek deze week alweer hoe goed het is dat ik mijn camera altijd bij me heb onderweg.
Laatst had ik haar al eens zien staan langs de weg van Noordwijk naar Voorhout, alleen kon ik toen niet stoppen.
Van de week lukte het gelukkig wel om te stoppen.
De schilderes was druk bezig een gedeelte van het landschap vast te leggen.
Het is inderdaad een mooi uitzicht op dat punt.
Op de voorgrond de bloemen, dan de kassen, velden en mooie wolkenpartijen.
We raakten in gesprek en ze vertelde me, dat het vrijwel onmogelijk is dit soort schilderijen van een foto over te nemen.
Maar zo langs de weg schilderen heeft ook zijn problemen.
Het is daar echt vaak een tochtgat, de wind heeft vrij spel over de velden en zodoende waait het er meestal erg hard.
Haar schildersezel heeft ze dan ook met een zak stenen behoorlijk moeten verzwaren zodat hij niet om kan vallen.
Maar op zich is het natuurlijk heerlijk om zo langs de weg te kunnen schilderen.
Een klein gedeelte kan ze thuis in haar atelier schilderen, maar het meeste en zeker de details doet ze hier ter plaatse.
Het schilderij is nog niet af, dus ik zal haar eerdaags nog wel een keer tegenkomen langs de kant van de weg.
Ben benieuwd hoe het eindresultaat gaat worden.
Ze heeft mijn adres dus ik hoop te zijner tijd een foto van het schilderij te kunnen plaatsen als het af is.
Dat het deze week zo slecht weer zou gaan worden, had ik eigenlijk zondagmiddag al door.
Ik kwam op de Nieuwstraat in Leiden de herfst tegen.
De herfst keek naar mij, maar ik keek strak terug en dacht, jij bent veel te vroeg.
Ik wil nog helemaal geen herfst.
De herfst liet zich niet uit het veld slaan en bleef kijken.
Omdat ze zag dat ik nog niet aan de herfst toe was fladderde ze verder.
Ze probeerde mij te blijven lokken met haar herfst, maar nee Glibber is een zomermens en wil nog lang geen herfst.
Toch kwamen we nog even dichter bij elkaar, en fluisterde ze me in "pssst Glibber er is een mooie zomer expositie in Galerie Zone.
Even voor de goede orde, we hebben eerlijk gezegd geen woord gewisseld, maar ik dacht gelijk aan herfst toen ik haar zag.
Het zou natuurlijk triest zijn als ze probeerde een perfecte imitatie van een paardebloem neer te zetten.
Maar ja denk dan maar zo, Glibber bekijkt kunst op zijn eigen manier.
Glibber was een twintig minuten te vroeg voor een afspraak met een klant, en dacht ach dan rijd ik maar even een rondje door Noordwijk.
Het was op deze vroege ochtend nog behoorlijk rustig, alleen op het Vuurtorenplein zag ik wat beweging.
Opeens wist ik het, deze week is het schildersfestival in Noordwijk.
Amateurschilders uit het hele land komen bij elkaar om op allerlei plaatsen in Noordwijk te gaan schilderen.
Ook zijn er meerdere workshops, waar je van alles kunt leren om je schilderskunst te verbeteren.
Iedereen was druk in de weer, ik was benieuwd of ik Tagrijn toevallig nog zag zitten, ook hij wil nog al regelmatig schilderen en workshops bezoeken.
Maar helaas, er zaten allerlei mensen maar geen Tagrijn.
Ik heb nog nooit zoveel ezels bij elkaar gezien.
Even voor de echte kunstanalfabeten onder ons, anders denkt men weer dat ik aan het beledigen ben.
Met een ezel bedoel ik niet het publiek of de dieren, maar de standaard waar men zijn schilderij op zet.
Ik liep wat rond en al snel had ik door wat de bedoeling was.
Er stond een model tegen een paal geleund en die moest geschilderd worden met de vuurtoren op de achtergrond.
Welke vuurtoren vraag je je af bij de vorige foto, nou deze vuurtoren.
Een aantal doeken was nog keurig leeg, ik snap alleen de kleur van het doek niet zo erg.
Maar ja ik ben maar een leek natuurlijk.
Ik hoor de workshopleider nog zeggen, "ga nou niet in het wilde weg schilderen, laat het op je inwerken en maak dan je eigen intrepetatie van het onderwerp".
Nou en dat deden ze, en ze deden het naar mijn idee wel heel erg ruim.
Ik zie hier niet echt een meisje met vuurtoren in.
Bij schilderen is het vooral veel kijken, dus heb je natuurlijk ook zwartkijkers.
Maar ik zie nog steeds geen meisje met vuurtoren.
Ik begon te begrijpen waarom Tagrijn er niet was.
Ook hij is ruimdenkend in zijn schilderwerk, maar niet zo ruimdenkend als deze schilders, want ook hier kan ik geen meisje met vuurtoren in ontdekken.
Het kunstwerk wat mij het meest aansprak zag ik toen ik wegliep.
Mooi opgezet met veel frisse kleuren en vooral veel mooie mengvormen.
En als ik heel goed mijn best doe, ga ik er bijna een meisje met vuurtoren in zien.
Een aantal maanden geleden is de kunstgroep de Leidsche Mondialen opgericht door o.a, Dick Bakhuizen vd Brink.
Deze club mensen komt al jaren elke vrijdagmiddag bij elkaar in het atelier van Dick om even te gezellig te kletsen en te borrelen.
Behalve kunstenaars bestaat de groep verder uit kunstkenners en kunstgenieters.
Vier leden van de groep exposeren momenteel in de Hooglandse kerk in Leiden.
En shame shame shame Glibber was helemaal vergeten naar de opening te gaan terwijl hij ruimschoots van te voren een uitnodiging had gekregen.
Hij kwam er een tijdens de draaiorgeldag achter dat hij zich een ruime week vergist had.
Terwijl Dick er even lustig op los draaide op een orgeltje van Jan van der Plas moest hij erom lachen dat ik me vergist had.
Iedereen natuurlijk zijn eigen mening, maar ik vind zijn werk gewoon heel erg mooi.
De manier hoe de gezichten zijn verwerkt in de schilderijen heeft iets mysterieus.
Hoe langer je er naar kijkt, hoe meer je ziet en dat trekt me altijd wel.
Beetje moeite doen om iets echt helemaal te zien, hierdoor blijven de schilderijen naar mijn idee ook langer aantrekkelijk.
Er staat zowel iets ouder als nieuw werk op de expositie, en het prtret van Jan Wolkers blijft natuurlijk ook heel apart.
Ook in dit schilderij weer meerdere gezichten en vormen te zien.
Ook de zoon van Jan Wolkers exposeert hier met zijn foto's.
Ook erg mooi zijn de olieverfschilderijen van Margaretha Frederiks die geweldig is in het schilderen van diverse bloemen.
Opmerkelijk zijn de details die ze in sommige schilderijen weet te verwerken.
Meestal zijn tijdens de openingsuren alle vier de kunstenaars aanwezig, omdat ik zaterdag wat aan de vroege kant was waren alleen Dick en Alie Ronkes er.
Het keramiek op de tentoonstelling is van Alie Ronkes.
Mooie vormen met zowel harde kleuren als zachte tinten.
Het is als je in Leiden bent of woont zeker de moeite waard de Hooglandse kerk eens binnen te lopen voor deze expositie.
De expositie is geopend van dinsdag t/m zaterdag van elf tot vier uur.
Na 18 mei moet je weer een jaartje wachten op de volgende expositie van deze kunstenaars in de Hooglandse kerk.
Vorig jaar schreef ik ook al eens een log over de Knopenwinkel van Thea de Boer in Amsterdam.
Behalve dat Thea gewoon een heel aardig mens is, presteert ze het ook om elke keer weer haar winkel een andere uitstraling te geven.
Vandaar dat ik regelmatig bij haar binnenstap voor een kijkje, praatje en een kop koffie.
De winkel blijft natuurlijk een genot om even rond te snuffelen.
Uiteraard hangt er ook nog veel werk van onze Russische vriendin Anna Pavlova.
Vooral buitenlanders zijn gek op haar werk.
Toevallig toen ik er was werd er weer serieus gekeken welk schilderij men als aandenken aan Amsterdam wilde kopen.
Ondanks dat Anna op het moment veel tijd aan haar dochtertje wil besteden komt er toch nog regelmatig nieuw werk van haar in de winkel te hangen.
Zo zag ik dit schilderij ook voor het eerst.
Beneden in de galerieruimte was er ook weer van alles veranderd.
Er was nu plek gemaakt voor meubels en gebruiksvoorwerpen.
Ik vond het wel weer erg apart en een lekkere warme sfeer geven.
De hele rechterkant van de galerie is momenteel ingeruimd voor exclusieve franse stoffen.
Een kennis van Thea importeerd deze exclusieve stoffen en zocht een plek om ze te showen en verkopen.
Ze worden onder andere gebruikt voor overtrekken en kussens.
Maar ook als poef kunnen ze erg kleurijk in de kamer staan.
De hoofdzaak van de zaak blijven natuurlijk de duizenden verschillende knopen in alle soorten en maten die ze verkoopt.
De kasten aan de zijkanten puilen uit van de knopen.
Ik moest wel enorm lachen om de lamp die Thea zelf gemaakt heeft.
Ze heeft in de kap meer dan duizend knopen verwerkt en zou hem graag in het midden van de winkel hangen.
Door het gewicht die de kap door alle knopen gekregen heeft moet ze nu een aparte constructie maken omdat hij niet gewoon even opgehangen kan worden.
Ach op deze vaas staat hij ook wel apart, tot ze een constructie bedacht heeft.
Ik blijf het gewoon een heerlijke winkel vinden om zo nu en dan eens rond te snuffelen.
Knopen, shawls, kunst, sieraden, meubelen, kleding, ach het is een soort creatieve Winkel van Sinkel.
Je kan de Knopenwinkel vinden op de Herengracht 389 in Amsterdam.
De winkel heeft één nadeel, parkeren is enorm moeilijk, maar ja dat is overal in het centrum van Amsterdam.
En een wandeling over de grachten is natuurlijk veel mooier dan je ergeren in de auto, dus parkeer je auto in een van de parkeergarages in de omgeving als je er een keer langs wilt gaan.
Thea, gelukkig had jij het druk en ik helaas te weinig tijd om langer te blijven, maar het was weer even gezellig en de koffie smaakte heerlijk.
Je ziet me van de zomer wel weer eens binnenwippen.
Donderdagavond werd er door meerdere dichters opgetreden in verschillende kroegen in Leiden.
Het was internationale gedichtendag en daarom nam de Stichting Dichter Bij Jou dit leuke initiatief.
Glibber heeft eerlijk gezegd altijd wat moeite met gedichten, of hij vindt het niks of het kan hem boeien, maar echt een dichtbundel kopen doet hij niet snel.
Ben altijd bang dat ik verzand in een avond van, "twee vogels hipten door het gras, en waren blij dat het lente was". (eigen werk)
Daarom ben ik naar café de Twee Spieghels gegaan en dacht, ik laat het maar over me heen komen.
En daar heb ik acheraf gezien geen spijt van gehad.
Na negenen kwamen in groepjes van twee om ongeveer het kwartier verschillende dichters binnen.
Als eerste kwamen Maarten Aart de Jong en Jaap Montagne binnen, het publiek wat nergens op voorbereid was moest even wennen.
Uiteraard was ook Pink Meltzer aanwezig deze avond, en de zes korte gedichten die zij voordroeg waren van een veel hoger kaliber dan zij tot nog toe aan mij heeft toegestuurd.
maar dat zal komen omdat de mij toegestuurde gedichten bewust gemaakt waren voor een groter publiek.
Daarom eerdaags speciaal voor Tjan een paar gedichten uit haar nieuwe bundel "Pinksels, Over Leven In Leiden" , in de hoop dat hij dan een andere kijk op haar werk krijgt.
Iemand die ik eigenlijk in eerste instantie via de politiek heb leren kennen en nooit verwacht had dat hij ook gedichten schrijft is Egon Snelders.
Weg uit de politiek maar terug met mooie rake gedichten, het kan mooi lopen in het leven.
Ze, (Upperfloor uit Rotterdam) stond met me te praten en vroeg waar ik voor fotografeerde, nadat ik dat uitgelegd had zei ik jij bent een podiumdichters he volgens het persbericht.
Goh zei ze, ze verwachten nog al wat van me , nee hoor valt wel mee, maar ik ga nu mijn gedicht voorlezen.
En bwhamm ze pakte de eerste de beste aan de bar en betrok hem volledig in haar gedicht.
Ze praatte, krijste en schreeuwde haar tekst, ondertussen viel de niets vermoedende bezoeker (die goed meedeed) niets anders te doen dan het over hem heen te laten komen.
Hierna was het de beurt aan Symplex uit Den Haag, van oorsprong rapper, maar vanavond zou het hij in dichtvorm proberen.
Symplex, houd het maar op dichtvorm het was geweldig wat je bracht.
Hierna kwamen er weer twee Leidenaren binnengelopen Han Ruijgrok en Cees Snikkels.
Ook allebei weer heel verrassend, maar moest enorm lachen om het korte gedichtje van Sees Snikkers.
"Vroeger was ik er eentje,
nu ben ik er 44.
Kotsen doe ik 's nachts,
slapen overdag."
Hoop dat ik hem goed heb overgebracht, maar hier kwam het wel op neer.
Naast dat Marjo (nachtburgemeester) fotografeerde voor Holland Centraal was ze ook een soort gastvrouw voor de dichters in de Spieghels, vandaar even een foto van haar met organisator Eric van Hoof en Simon Mulder.
Eric van Hoof bracht een paar indringende en aangrijpende gedichten.
Simon Mulder had meer emotionelere en softere gedichten.
Maar wist wel een iets luidruchter publiek gelijk te confronteren en stil te krijgen, door ze te confronteren met zijn gedichten.
Als laatste koppel kwamen Nanne Nauta en Roland van de Bergh binnen.
Zij zorgden voor een mooie afsluiting van deze eerste Dichter Bij De Bar avond.
En vooral dit gedicht vond ik weer geweldig.
TERUG
Ik opende per ongeluk de deur terug
naar de baarmoeder, een kabaal !
Bovendien het zag er daar niet uit.
En een lucht !
Onzinnig dat terugverlangen.
Marjo vertolkte nog even de mening van het publiek dat iedereen genoten had en dat het een heel verrassende avond was geworden.
Als afsluiting van de avond verzamelden alle dichters in café de WW.
Ik ben daar niet meer naartoe gegaan, ik zat net een stuk dichter bij de bar.
(foto Marjo Heemskerk)
Ik kan het alleen maar met haar eens zijn en hoop volgend jaar op een herhaling.
Eric (initiatiefnemer) petje af en tot volgend jaar.
Off Topic, ondertussen is Glibber even voor een paar dagen afgereisd, waar naartoe dat lees je morgen.
Aanstaande donderdag 31 januari is het Nationale Gedichtendag.
De Stichting Dichter Bij Jou gaat in navolging van Delft deze avond de dichters bij de mensen aan de bar brengen.
In groepjes gaan de dichters in verschillende kroegen hun gedichten voordragen.
Tussen negen en elf uur zullen er regelmatig groepjes dichters binnenkomen, het publiek hoeft dus zelf niet te lopen.
De dichters komen naar de kroeg.
Nou mag het voor mij natuurlijk erg druk worden, maar wel ietsje minder dan vorige week hoop ik.
Verschillende soorten dichters doen er aan mee.
Zoals bijvoorbeeld, Eric van Hoof, Simon Mulder een bekende podiumdichter helemaal in de stijl van de 80-er jaren, Han Ruijgrok, Egon Snelders, Martin Aart de Jong en de Rotterdamse podiumsensatie UpperFloor en nog enkele anderen.
Ook de Leidse Pink Meltzer doet mee, vandaar vandaag nog maar weer eens een kort gedichtje van haar hand.
Meewerkende kroegen zijn onder andere, Dranklokaal de WW, De Bonte Koe, Odessa, De Burcht, Storm en de Twee Spieghels.
Mocht je nu echt niet van gedichten houden, er is altijd wel een manier om stilletjes weg te glippen zonder de anderen te storen.
Glibber is er in elk geval wel bij en maakt er vrijdag een verslag over.
UPDATE: Onderaan deze log nieuws over de leidingbreuk bij Valkenburg waardoor een aantal gemeentes vanavond een tijdje zonder water hebben gezeten.
Zondagmiddag vierde kunstschilder Dick Bakhuizen van de Brink zijn 57e verjaardag.
Dick ken ik al ongeveer vanaf mijn tiende en heb vanaf begin af aan zijn werk altijd heel bijzonder gevonden, vooral het kleurgebruik en soms het mystieke in zijn schilderijen.
Hij had meerdere vrienden, leerlingen en familieleden uitgenodigd in zijn atelier aan de Haagweg.
Het was dan ook gezellig druk.
Dick genoot van alle aandacht en alle mensen om zich heen.
Voordeel dat het in het atelier werd gehouden is, dat je gelijk even rond kan kijken naar een gedeelte van zijn werk.
Inderdaad er hing ook een portret van Jan Wolkers.
Dick schildert de laatste jaren veel portretten vanaf foto's.
Hij geeft hier zijn geheel eigen invulling aan.
Ik heb er al heel wat gezien en mij trekt het wel deze manier van portretteren.
Maar ook zijn andere werk vind ik geweldig, gewoon anders dan anders.
Behalve familie en leerlingen liepen er uiteraard ook collega's rond zoals bijvoorbeeld Broeri,
die momenteel een expositie heeft in Galerie Piculair.
Maar ook vriend en raadslid Piet Peper (r) was uiteraard aanwezig.
Deze vind ik trouwens ook erg mooi.
Elmar had speciaal voor zijn opa een schilderij gemaakt, wat Dick vol trots liet zien.
Eigenlijk kon je wel blijven fotograferen, waar je ook keek hingen of stonden schilderijen.
Aan het aantal schilderijen op de grond te zien, is er nog veel meer moois te zien.
Leuk hoor zo'n combinatie van verjaardag en open huis.
Dick, ik kom eerdaags eens op de vrijdag tijdens de wekelijkse borrel op mijn gemak rondkijken.
UPDATE: 21:00 uur.
Momenteel zit een groot deel van Leiden, Valkenburg, Warmond, Oegstgeest en Voorschoten zonder water ivm een groet leidingbreuk bij Valkenburg.
Het schijnt dat in de supermarkten een run op water is ontstaan.
Misschien vanavond nog een extra log hierover als er iets over te melden valt.
Update 22:30 uur.
Momenteel hebben alle gemeentes weer water .
Het water kan direct gebruikt worden zonder eerst te koken.
Meer en actueler nieuws vind je op Sleutelstad.
Op de plek van de leidingbreuk was natuurlijk iedereen aanwezig, maar echt veel te zien was er niet.
Overal stonden wagens van het waterleidingbedrijf en uiteraard politie.
Op de plek waar het lek ontstaan was stonden mensen van het waterleidingbedrijf en wat pers een beetje naar een donker gat te staren.
En dit is dan het beruchte gat waar even eerder nog volop water uitstroomde.
Ook iets verderop werd nog volop gepompt om het water weg te krijgen.
Voor de pers was er echt niet veel te beleven, maar ja men moet toch melding maken van een zo omvangrijke storing in de watertoevoer naar de diverse gemeentes.
Meer nieuws is uiteraard te zien en te horen op onze Leidse en regionale site en zender van Sleutelstad.
Het is alweer een tijdje geleden dat er een gedicht van stadsdichteres Pink Meltzer op mijn log stond.
Vandaar vandaag weer eens een gedicht van haar hand.
De laatste maanden heeft ze weer heel wat nieuwe gedichten geschreven en is hard op zoek naar een geschikte uitgever.
Daarnaast is Pink nu ook verslaggeefster voor de rubriek Cocktail van het Leidsch Dagblad, waar zij het onderdeel kunst en cultuur voor haar rekening gaat nemen.
Vandaag het gedicht, "Voor Iemand".
In december zal ze best wel een toepasselijk gedicht sturen over de warme decembermaand komen neem ik aan.
De griep is weer een beetje overwonnen, en daarom morgen maar eens een heel serieuze log over de opwarming van de aarde.
Wel zo lekker met de storm die ze voor morgen verwachten.
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl