DIT ZIJN WIJ
leidseglibber.punt.nl links
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Evenementen
 (2).jpg){kind=logo}
Kijk ook eens hier.
.jpg){kind=logo}
zoeken
Zoek hier op trefwoord in mijn archief.
Wat speelt er in Leiden
Info per E-Mail
Fotografie en film.
Nieuws
Deze maand heeft Noordwijk voor het tweede jaar haar zandsculturen festival.
De hele maand september zijn de sculpturen nog te bezichtigen op de boulevard van Noordwijk.
Het thema dit jaar is sprookjes.
Sommige sculpturen beelden niet alleen een sprookje uit maar zijn ook een sprookje om naar te kijken.
Glibber heeft nog vakantie dus ging vandaag maar eens even langs om te kijken.
Soms heb je een mooi onderwerp voor een log, alleen hij kan niet in één keer gemaakt worden.
Je begint enthousiast met het begin, alleen het vervolg laat lang op zich wachten.
Op een gegeven moment besef je dat het tweede deel van die log nooit zal komen.
Wat je dan overhoud is een kleurig begin van een log zonder eindresultaat.
Een voorbeeld van zo'n log staat hieronder.
Zondagmiddag bleek maar weer eens dat Glibber toch wel erg creatieve familieleden heeft.
In Galerie Zone in Leiden werd een tentoonstelling van het quiltwerk van Hanne Capel geopend.
Hanne Capel is een nicht van mij en ik weet inderdaad dat zij al van jongs af aan in de weer was met draadjes, lapjes en kleurtjes.
In Leiden heeft zij destijds kunstgeschiedenis gestudeerd en is als kunsthistoricus jarenlang verbonden geweest aan de educatieve dienst van museum de Lakenhal in Leiden.
Daarnaast is zij nog voor verschillende dagbladen kunstrecensent geweest en heeft diverse andere functies in de kunstwereld bekleed.
De doeken zowel de grote als de kleine spraken mij enorm aan, ze werkt met foto's die ze op doek zet en daar weer quilts van maakt.
Om te zien wat quilten echt inhoudt kan je het beste even op haar site kijken.
Deze vond ik qua kleuren en vormgeving geweldig.
Je zou er bijna niet omheen kunnen als je dit koopt om het tafeltje er gelijk bij te kopen, prachtige combinatie wat betreft de kleuren.
Deze is wat drukker, maar ik vind het wel weer erg apart.
De hele maand februari zijn de quilts van Hanne Capel in Galerie Zone te zien, kijk voor de openingstijden even op hun site.
Zondagmiddag gaven dichterette Pink en fotografe Marlies van Boekel een performance in het Praethuys.
Bij het Praethuys zijn ondertussen de bouwwerkzaamheden voor de herinrichting van het plein in volle gang, het lijkt wel een bouwput.
Eerdaags daarover meer, het plein zal erg mooi worden, maar hoe ze de muur restaureren daar heb ik toch mijn vraagtekens bij.
Pink las voor uit haar nieuwste dichtbundel Pinkels, met als titel "Over Leven In Leiden".
Het idee om samen met Marlies van Boekel te gaan optreden in een café is erg leuk, naar mijn idee zouden ze het vaker moeten doen.
De eerste keer in de Bonte Koe was al erg geslaagd en ook zondag was het weer erg gezellig.
Helaas iets te weinig reclame voor gemaakt, anders had het zeker drukker geweest.
Sommige gedichten deden het vuur achter haar toch wel erg oplaaien.
Ook hier waren de effecten van het rookverbod weer duidelijk zichtbaar.
In de pauze was de bar zowat leeg en dook iedereen de rookruimte in.
En ja, ook Glibber bracht veel tijd door in de rookruimte.
Maar het is duidelijk de sfeer in het café is er wel door verknald, hoe gezellig de rookruimte ook is.
Afgelopen week stond de barkeeper helemaal alleen in het café en stonden de gasten in de rookruimte.
Leve de sociale horeca denk ik dan, nog even en mevrouw Klink en Balkenende komen samen met een glaasje Ranja langs omdat ook drinken in de horeca niet meer mag.
Na de pauze bracht Pink nog een aantal gedichten en eerlijk gezegd vind ik vaak de hele korte gedichten het leukst.
Haar bundel staat vol met gedichten maar ik pak er willekeurig twee korte uit.
ALS
Als je er niet mee begint
Hoef je er niet mee te stoppen
Deze vond ik ook wel leuk
GLAS
Als jij water bij de wijn doet
Doe ik wijn bij het water
De bezoekers konden de performance van Pink in elk geval waarderen en het was dan ook tijdens de voordrachten muisstil in het café en luisterde iedereen aandachtig.
Marlies van Boekel is kunstenares die onder ander reflectiefoto's in het water voor de Lakenhal heeft gemaakt.
Op de ingescande foto komt het niet echt tot zijn recht, maar het zijn hele mooie foto's geworden.
Haar uitleg daarbij is echt heel interessant en boeiend.
Zoals ze zelf zei, sommige foto's worden gewoon schilderwerken die doen denken aan bijvoorbeeld Monet.
De komende tijd gaan Pink en Marlies nog vaker samen op pad, als ik mij niet vergis staan ze in januari in het Laktheater.
En shame, shame, shame, Glibber had nog steeds de bundel van Pink niet gekocht.
Dat probleem is zondagmiddag gelijk opgelost.
Glibber kocht een bundel die uiteraard door Pink werd gesigneerd.
Wel lief wat ze erin heeft gezet.
En die kus, krijg je er in de boekhandel niet bij, een uniek exemplaar dus.
Om af te sluiten nog even een kort pikant gedichtje van Pink.
PIKANT
Dit alleen al is zo'n heerlijke titel
dat je er niets meer bij hoeft te verzinnen.
Sinds kort staat er in de rechterkolom een logo "Wat speelt er in Leiden" als je het logo aanklikt kom je op een pagina met diverse leuke optredens in Leiden.
De pagina wordt wekelijks bijgehouden.
Over het algemeen kunnen alle optredens in de kleinere zalen en café's erop vermeld worden, dus als je iets hebt, stuur maar op.
Over het Kunst Uitschot Team heb ik al meerdere keren geschreven.
Het Kunst Uitschot Team, afgekort KUT zijn kunstenaars die regelmatig protesteren tegen het huidige kunstbeleid.
Met name de twee oprichters Joost Haasnoot en Merijn Tinga doen vaak van zich spreken.
Zij doen dit onder andere door regelmatig Leiden kunstwerken cadeau te doen.
Zo kan het gebeuren dat er opeens ergens een kunstwerk in de stad staat en de gemeente noemt dit dan gelijk weer illegaal en laat het verwijderen.
Erg leuk vind ik nog steeds het openbare toilet wat destijds na een 5 mei viering achterbleef op het Stadhuisplein.
Ook erg leuk was de Rembank die achterbleef in de Burcht tijdens het Rembrandtfestival in 2005.
Veel kunstwerken werden ook volledig onverwacht ergens geplaatst zoals bijvoorbeeld de Venus in het Plantsoen.
De gemeente verwijderde het beeld, maar mede door vragen van de buurtbewoners werd het beeld augustus 2006 legaal terug geplaatst in het Plantsoen.
Het was de eerste keer dat er een kunstwerk van KUT legaal door de gemeente werd geplaatst.
De makers maakten er dan ook een erg ludieke onthulling van, die je hier terug kan lezen.
Het beeld waar zoveel over te doen geweest was, had eindelijk zijn definitieve plek gevonden.
En kon in alle rust in het Plantsoen blijven staan.
Tenminste dat dacht men.
Op 21 september 2008 was plotseling het hoofd verdwenen van het beeld.
Enkele weken later werd het hoofd terug gevonden en bleek door een nog steeds onbekende actiegroep te zijn afgezaagd als protest tegen o.a. het plaatsingsbeleid van beelden.
(foto Sjaco Aalbersberg)
Vandaag werd aan het eind van de middag het hoofd teruggeplaatst.
Omdat het beeld een bewogen geschiedenis heeft hebben de makers er gelijk een plaquette bijgeplaatst met de levensgeschiedenis van het beeld.
Met een heel toepasselijke gongslag op een cirkelzaag werd de onthulling ingeluid.
Wethouder van cultuur Jan Jaap de Haan mocht de onthulling verrichten.
Hij gaf aan dat er met het KUT, netjes uitgesproken als KAAA UUUUUU TEEEEE altijd een soort tegenstrijdigheid is.
De kunstwerken zijn mooi, maar toch mag de gemeente illegaal geplaatste kunstwerken niet toestaan.
Hij was dan ook blij dat de Venus een legaal kunstwerk is.
Hij moest eerlijk bekennen dat hij eigenlijk wel een beetje gelachen had dat juist een actiegroep het kunstwerk van een andere actiegroep vernielde.
Er waren drie afgedekte plateau's die hij een voor een mocht openmaken.
Allereerst de plaquette zoals op de foto boven in deze log al te zien is.
Daarna het afgezaagde hoofd.
Triest gezicht eigenlijk zo'n afgezaagd hoofd.
En als laatste een kitspuit met twee componentenlijm om het hoofd weer stevig vast te zetten.
Omdat de wethouder nog meer afspraken had was er voor passende kleding gezorgd.
Terwijl Joost de gong liet klinken, vulde Merijn het hoofd met de lijm.
Dat er iets aparts moest gebeuren viel te verwachten, maar dat het hoofd er gedraaid opgezet werd had niemand verwacht.
Na deze handeling had de Venus weer een hoofd en konden de mensen van KUT en de wethouder nog even poseren bij het beeld.
Er moest natuurlijk geproost worden op de derde onthulling van het beeld.
Gezien de temperaturen en het feit dat het al snel donker werd zochten we de kroeg op.
Er werd nog even nagepraat over de nieuwe vorm van de Venus en uiteraard gedronken op een lang en verder ongeschonden leven van het beeld in het Plantsoen.
De Venus staat er weer compleet bij, en is door het draaien van het hoofd van een klassiek beeld veranderd in een beeld met een moderne speelse uitstraling.
Zo zie je maar, hoe je aan een negatieve actie een postivieve draai kan geven.
Onlangs schreef ik een log over het in Leiden (en ook daarbuiten) ondertussen meer dan beroemde gat van Hillebrand en van de Putte.
Ik plaatste daar onder andere een foto bij van enkele roestige pilaren, met de opmerking dat wellicht eerdaags een slimme wethouder het wel kunst zal gaan noemen.
Een van mijn lezeressen Rietepietz schreef dat ze wel eens een hoop roest gezien had wat voor kunst moest doorgaan en waar ze nog voor moest betalen ook om het te zien.
Nou Rietz, in Leiden krijg je roestige kunst voor niets hoor, kijk maar even mee.
Uiteraard valt langs de snelweg het reusachtige beeld bij Corpus op, waar ik ook onlangs een log over heb gemaakt.
Maar tussen het LUMC en Naturalis staat langs de Plesmanlaan ook nog wat aardig roestige kunst.
Meerdere enorme blokken roest staan er langs de kant als kunstobject.
Het is natuurlijk wel voordelig, heeft weinig onderhoud nodig.
Alhoewel ook roest kan gaan bladderen zag ik.
Toen ik een paar jaar geleden de blokken voor het eerst zag had ik ook zoiets van, nou ja alles is kunst tegenwoordig.
Maar ik ben er aan gaan wennen en vind ze eigenlijk wel mooi, zeker al je er dichtbij staat.
Als je er tussenin gaat staan geeft het wel een heel bijzonder effect, de bruine roest tegen een blauwe lucht.
De blokken staan tot bij het pand van Naturalis verspreid langs de kant van weg.
Nu ik het toch over Naturalis heb, is ook wel een leuke tip hoor voor een regenachtige zondag.
Zal er eerdaags eens een log over maken.
Het is wel leuk dat de omgeving zich langzaamaan aanpast aan de roestige kunstobjecten.
Nog een paar maanden en er ligt roestige kunst in het gras langs de weg.
Misschien moeten we het gedeelte vanaf de rijksweg tot aan het station maar eens de "Roestige Kunst Route" gaan noemen.
Afgelopen zondag was Glibber uitgenodigd voor de opening van een nieuwe expositie in Galerie de Rode Cirkel.
Vijf jaar geleden is de galerie geopend door Henny Buschman en Frits Rijksen als blijvend monument en eerbetoon aan zuster en echtgenote kunstenares Annemarie Rijksen-Buschman.
We waren redelijk vroeg en konden daarom op ons gemak rondkijken.
De expositie toont een deel van het werk van Jan Blommerde die heel mooie Leidse stadsgezichten maakt en beelden van Annette van Houwelingen.
Het is ondoenlijk alle kunstwerken in dit verslag te laten zien, maar toch een paar om een indruk te krijgen.
Zoals bijvoorbeeld de Marekerk.
Of de huisjes aan het water in de buurt van de haven.
Annette van Houwelingen maakt voornamelijk beelden van dieren.
En van kleine , maar loodzware mannetjes.
Volgens mij hetzelfde mannetje alleen in een andere houding en kleur.
Ook de kleine zwaantjes waren erg mooi gemaakt.
Zowel binnen als buiten verzamelden zich belangstellenden waaronder een aantal prominente Leidenaars, zoals bijvoorbeeld good old Joop Riethoven.
De man die ooit de start van de Tour de France naar Leiden haalde.
De opening werd verricht door burgemeester Henri Lenferink.
Hij haalde onder andere nog even aan dat hij hier vijf jaar geleden ook stond bij de opening van de galerie.
De zaak stond ondertussen van voor naar achteren volledig vol.
Dit geeft wel aan dat de galerie de laatste vijf jaar zeker een prominente plaats heeft ingenomen in de Leidse kunstwereld.
Voor de kunstenaars altijd een spannend moment de opening van een nieuwe expositie.
Jan Blommerde luisterde dan ook met volle aandacht naar de speech van Henri Lenferink.
Ook Annette van Houwelingen genoot van de speech en de opening van haar expositie.
Uit handen van Henny Buschman en Frits Rijken ontving Henri Lenferink een pentekening van de voorkant van het stadhuis.
Hij was zichtbaar tevreden met deze tekening.
Enkele minuten daarvoor had hij nog in zijn speech vermeld dat eigenlijk bij iedereen wel een werk van Jan Blommerde in huis hoorde te hangen.
De hoofdrolspelers nog even op een rijtje.
Van links naar rechts, Jan Blommerde, Henny Buschman, Henri Lenferink, Annette van Houwelingen en Frits Rijken.
Ook mevrouw Lenferink was onder de induk van de tekening en liet zich door Jan Blommerde nog een en ander uitleggen.
Het bleef nog gezellig druk in de galerie en naar ik begreep zijn er zelfs al enkele werken tijdens de opening verkocht.
Dit geeft wel aan dat het zeker de moeite waard is eens binnen te lopen de komende weken.
Nog even terug naar Joop Riethoven, ondanks zijn 86 jarige leeftijd blijft hij nauw verbonden met de Tour de France.
In 2010 is de start in Utrecht of Rotterdam en hij zou het geweldig vinden als de Tour ook door Leiden zou komen.
Hier is hij druk in gesprek met Aad van der Luit, de organisator van de Lakenfeesten.
Zowel de start van deTour en de Lakenfeesten vallen in het eerste weekend van juli, misschien een leuke combinatie.
Of ze het er over hadden of niet, dat weet ik niet.
Zoniet, dan heb ik hier misschien vast een leuke suggestie gegeven om eens over na te denken.
Het was in elk geval wel stomtoevallig dat ze naast deze fiets stonden te praten.
Het was een geslaagde opening en ik hoop voor de beide kunstenaars dat ze veel succes hebben met deze expositie.
De expositie loopt tot 1 november.
Galerie de Rode Cirkel is elke vrijdag en zaterdag geopend van 13:00 tot 17:00 uur of op afspraak.
Tijdens het weekend van de Kunstroute zaterdag 27 en zondag 28 september zijn zij van 12:00 tot 18:00 geopend.
Er liggen voor de komende dagen meerdere leuke uitnodigingen te wachten op cultureel gebied.
Helaas kan ik door mijn werk niet overal bij zijn.
Wat ik bijvoorbeeld moet missen is de presentatie van de derde dichtbundel van Pink Meltzer vrijdagmiddag in museum de Lakenhal.
Het laatste jaar heb ik hier meerdere gedichten van Pink op de site gezet, enkelen daarvan zijn ook weer terug te vinden in de nieuwe bundel.
Meer informatie over derde bundel van Pink met als titel " Pinksels, Over Leven In Leiden" is te vinden op de site van de Leidse uitgeverij Ginkgo.
Ik heb geregeld dat er iemand foto's voor me neemt, dus er komt nog wel een verslag over.
Waar ik wel naartoe kan is de opening van een expositie in Galerie de Rode Cirkel.
Er komt een expositie van het werk van Jan Blommerde die onder andere hele mooie stadsgezichten maakt.
Ik zat even op zijn site alvast naar wat werk van hem te kijken, en soms zijn dingen wel heel toevallig.
Afgelopen week maakte ik tijdens het varen deze foto.
En welk schilderij klikte ik stom toevallig als eerste aan op zijn site.
Inderdaad, deze.
Beiden zijn vrijwel vanaf exact hetzelfde punt gemaakt, wel grappig.
De opening wordt verricht door burgemeester Henry Lenferink.
Uiteraard komt er een verslag over op de log en ga ik ook wat dieper in op het ontstaan van Galerie de Rode Cirkel.
Laatst kwam ik Pink weer tegen op het terras van het Praethuys.
Zoals velen weten is Pink dichteres en schrijft zij voor Cocktail, de Uit bijlage van het Leidsch Dagblad.
Eind augustus komt haar nieuwste gedichtenbundel, "Pinksels" met ruim 200 gedichten over leven in Leiden uit.
We hadden het ook even over vakanties, ik vertelde onder andere dat het voor mij nog wel een tijdje duurde voor ik op vakantie ging.
Een paar dagen later kreeg ik via de mail een gedicht opgestuurd.
Als je nog plek hebt in je geestelijke bagage, neem het gedicht dan mee op je reis.
Zondag is het alweer de laatste dag dat de zandsculpturen in Noordwijk te zien zijn.
Ze hebben er dan ruim drie weken gestaan.
Ik dacht ze zullen er wel niet meer uitzien na al het noodweer van de afgelopen weken, vandaar dat ik vrijdagavond even ben gaan kijken.
Het is ongelooflijk ondanks alle wolkbreuken, storm en hagel staan ze er nog perfect bij.
Bijna net zo mooi als de eerste dag.
Foto's daarvan kan je zien als je hier klikt.
Zelfs de dwergen liggen er nog keurig bij.
Ook Sneeuwwitje staat nog in een innige omhelzing met haar prins.
Enige verschil met de eerste dagen is dat het zand een beetje begint te verkleuren.
Het ziet er allemaal nog levensecht uit.
Zo levensecht dat ik bijna even dacht, zonde toch nog iets in elkaar gezakt door het water.
Maar nee hoor, het hoort gewoon bij de zandsculpturen.
Als je het nog niet gezien hebt en toevallig in de omgeving bent, is het best nog leuk om te gaan kijken.
Zondag 10 augustus is de laatste dag, daarna staat er nog maar één beeld op de boulevard.
Maar ja Wilhelmina staat er al jaren en zal er nog wel jaren blijven staan ook in weer en wind.
Dat ze zo'n oude vrouw niet even binnen halen als het regent, raar hoor.
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl