Vrijdagavond kregen we eters, ondanks dat ik eigenlijk nog ziek was heb ik het toch door laten gaan.
Nikos & Tamara kwamen pannenkoekjes met Pekingeend eten.
Als je snel iets lekkers op tafel wil hebben zonder al te veel voorbereiding is dit echt een aanrader.
Het is heel simpel, je koopt bij een Chinese toko een kant en klare gefileerde pekingeend.
Een aantal pakjes pannenkoekjes (dit zijn een soort loempiavellen) en een fles Hoisin sauce.
Bij de groenteboer haal je een komkommer en een beetje prei.
De prei en komkommer snijd je in hele dunne strookjes van ongeveer 8cm.
De pekingeend hoeft alleen maar even een kwartiertje in de oven.
Zometeen verder over de pekingeend.
Nikos nam twee geweldige bossen rozen mee.
Lange grote rode rozen.
En nog een bos grote witte/creme rozen.
Altijd makkelijk als je zoon in de bloemen inkoop zit, dan heb je wel kwaliteit in huis.
Maar na het ontdoen van alle doornen en blaadjes, had de pekingeend zijn kwartiertje in de oven er ook op zitten.
Het leuke van pannenkoejes met pekingeend is, dat je het met je handen eet.
Wij hebben een afwasmachine, maar voor mensen zonder afwasmachhine is dit natuurlijk de uitkomst als je eters hebt.
Het scheelt toch aardig wat bestek.
Als alles aan tafel zit en alles er op staat, kan de grote kliederpartij beginnen.
Je pakt een pannenkoekje, smeert er wat saus op en legt er wat komkommer, prei en vlees op.
Het hele boeltje oprollen en smullen maar.
Om de verrassing er een beetje in te houden heb ik maar geen foto's genomen van het daad werkelijke naar binnen werken.
Nee, zonder dollen dit is echt heerlijk.
Je eet er bijna letterlijk en figuurlijk je vingers bij op.
Je kan er natuurlijk mihoen, bami of nassi bij nemen, maar wij hebben meestal aan de pannenkoekjes al genoeg want het is best machtig eten.
Chico had het na het eten ook helemaal naar zijn zin, hij had een nieuw speelkameraadje gevonden.
Chico zal er zelf nog wel een log over blaffen eerdaags denk ik.
En voor de rozenfanaten onder ons, ze begonnen vandaag uit te komen.
Die rode lijken wel van stof zo dik zijn de bloemen, maar ook de witte/creme zijn prachtig geworden.
Na een aantal dagen binnen zitten moest en zou ik even naar buiten, daarom heb ik
het restantje pekingeend naar een collega gebracht.
Ik had haar al anderhalf jaar beloofd het een keer voor haar mee te nemen, maar kwam elke keer iets tussen.
Voor ik thuis was kreeg ik een sms-je.
Het was heerlijk, het is al op.