DIT ZIJN WIJ
leidseglibber.punt.nl links
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Evenementen
 (2).jpg){kind=logo}
Kijk ook eens hier.
.jpg){kind=logo}
zoeken
Zoek hier op trefwoord in mijn archief.
Wat speelt er in Leiden
Info per E-Mail
Fotografie en film.
Nieuws
Als we alle weermannen en vrouwen mogen geloven dan komt de zomer er nu echt aan.
De zomer valt dit jaar in het weekend als het goed is.
Het moet er ongeveer zo uit gaan zien.
Strak blauw en temperaturen van ruim 25 graden of hoger.
Dat worden overuren voor de zweefsol.
Ik denk dat ik wel nog even ga varen dit weekend, is een tijd geleden door al het slechte weer.
Ik kan natuurlijk de stad ingaan, en mij kennende zal dat ook best wel even gebeuren.
Maar ja dat is wel file varen met dit soort dagen, en daar zit ik ook niet echt op te wachten.
Ik denk dat ik voornamelijk de buitenwateren op ga zoeken, een beetje rustig genieten van de omgeving.
En uiteraard even de Kaag op om een korte tussenstop te maken op Kaageiland.
Maar laten we nu eerst maar hopen dat de weermannen en vrouwen echt gelijk krijgen.
En als ze gelijk hebben, dan ben ik aan het buitenspelen.
Ze zeggen wel eens alles komt in drieën, ik moest daar van de week opeens aan denken.
Ruim 31 jaar geleden ben ik in de buurt komen wonen met het idee zo snel mogelijk terug te verhuizen naar de buurt waar ik oorspronkelijk vandaan kwam.
Ik werd echter al gauw gegrepen door het intieme en volkse karakter van de wijk.
Er was een een oud buurthuis waar ik al snel regelmatig kwam, en ooit zei iemand tegen mij.
Glibber, wij gingen destijds altijd naar de Jordaan in Amsterdam, hier heb je de Leidse Jordaan.
En hij had gelijk, kortom ik bleef hangen in de wijk en genoot.
Het nieuwe buurthuis kwam en al gauw zat ik in het bestuur van de speeltuin, het buurthuis en was woordvoeder van het buurtcomité.
Omdat ik in 1993 een korte uitstap naar de politiek maakte, heb ik het buurtcomité destijds verlaten.
Eind jaren negentig sloten zowel speeltuin en buurthuis vanwege de bezuinigsdrift van de gemeente Leiden en stierf er voor mij voor de eerste keer een stukje Groenoord.
Momenteel wordt er enorm veel gesloopt in Leiden Noord om plaats te maken voor Nieuw Leyden.
Dit jaar werd het ex buurthuis wat nu dienst deed als kinderdagverblijf gesloopt om plaats te maken voor de nieuwbouw van Nieuw Leyden.
Nu snap ik ook dat destijds al onze acties om speeltuin en buurthuis open te houden geen gehoor vonden.
Er waren toen beperkte plannen hoe Nieuw Leyden eruit ging zien, de plannen waren duidelijk veel verder dan wij te horen en te zien kregen.
Ook de redelijk betaalbare huurappartementen naast het buurthuis die er pas 25 jaar staan, zijn ondertussen gesloopt voor de nieuwbouw.
Toen ik foto's van de sloop maakte, zag ik nog het feest van de opening destijds voor me.
Op dat moment stierf er bij mij voor de tweede keer een stukje Groenoord.
De huizen tegenover het buurthuis blijven nog wel staan en ik werd naar binnen geroepen door de dochter van de bewoner van het huis aan de overkant of ik even haar vader gedag wilde zeggen.
Natuurlijk wilde ik dat.
Ik schrok toen ik Hans in bed zag liggen, het was een oude magere man geworden.
Hij was nog vol enthousiaste verhalen over het (zeg maar gerust voor zijn gevoel) "zijn buurthuis".
Hans was een van de meest karakteristieke vrijwilligers binnen het buurthuis.
Terwijl ik aan zijn bed stond keek ik uit het raam en zag het gesloopte buurthuis, en dacht terug aan de krantenfoto uit de jaren tachtig toen hij en zijn vrouw als trotse eerste bewoners de sleutel in ontvangst namen van wethouder Dick Tesselaar.
Het leuke met Hans was, hij was een klager.
Aleen de meeste klagers gaan in een hoekje zitten klagen en doen verder niets.
Nee bij Hans lag dat anders, hoe harder hij klaagde hoe meer hij ging doen, in en om het buurthuis.
Maar vertelde wel de aanwezige staf even hoe het anders kon.
Hij zette zich echt overal voor in, of het nu bardiensten draaien was, de bejaardenbingo of de huttenbouw voor de kinderen, Hans was er bij.
Deze week ontving ik een mail van zijn dochter met het bericht dat Hans afgelopen maandag op 79 jarige leeftijd is overleden.
Voor zijn familie en vrienden is het natuurlijk heel triest.
Persoonlijk denk ik dat je een goede timing hebt gehad Hans, want je had het nooit kunnen verkroppen als er eerdaags mensen hadden gewoond op de plek van het jou zo geliefde buurthuis.
Mocht er een Hiernamaals bestaan, het ga je goed Hans.
Groetjes van die kleine met (destijds) die rotsnor en zijn vrouw.
Vrijdagmiddag om 12 uur is de uitvaart van Hans op Rhijnhof, daarmee sterft voor mij voor de derde keer een stukje van het Buurt en Speeltuinwerk in Groenoord.
(met dank aan Lenie voor de foto's.)
(Update: Lenie heeft nog wat foto's van haar vader in een fotoalbum gezet en vroeg mij dat even door te geven.
Het album kan je op deze site http://mijnalbum.nl vinden, tik vervolgens HANS NONKES in en dan op zoeken.)
Vandaag een korte rustige log, terwijl ik lekker geniet van Lounge Music tijdens de Music Temple op de Koorenbeurs in Leiden.
Morgen uiteraard een verslag daarvan.
Mijn logs komen zoals waarschijnlijk wel duidelijk zal zijn vanuit Leiden.
Om precies te zijn ergens uit deze buurt.
Even terzijde, sinds Google Earth bestaat zie je mij niet meer in mijn zwembroek in de tuin.
Het valt me regelmatig op dat blijkt dat mensen mijn log lezen, terwijl ik dat totaal niet wist.
Zoals b.v. gisteren vertelde ik dat ik in Amsterdam geweest was vorige week, krijg ik als antwoord, vertel eens iets nieuws dat heb ik toch al lang gelezen.
Daarom vraag ik mij wel eens af, waar komen mijn lezers eigenlijk vandaan.
Natuurlijk kan ik bij de statistieken al een hoop zien uit welke landen etc, maar ik dacht ik ga het gewoon via een Poll eens vragen.
Ik kan ook vragen reageer allemaal even waar je vandaan komt, maar A: reageert men daar niet op en B: als ze het wel doen wordt ik gek van het beantwoorden.
Daarom maar een Poll, de Poll staat in de rechterkolom naast mijn logs.
De statistieken geven namelijk een vertekend beeld, veel loggers in het buitenland werken via een Nederlandse provider of weblog.
Ben benieuwd waar mijn lezers ongeveer zitten, misschien wel hier.
Of misschien wel in een iets meer waterrijke omgeving zoals hier.
Ik weet in elk geval waar ik zit of sta vandaag in het midden van de foto ergens in de buurt van de Koorenbeurs, waarvan morgen een verslag.
Ennehhh, ........ vul even die Poll in.
Eerlijk gezegd ben ik best wel blij dat de Tour de France zo goed als voorbij is.
Elk jaar verheug ik mij op 3 weken Tour de France, drie weken lang spanning en sensatie en vooral heel veel mooi landschap op tv.
Maar dit jaar werd de Tour bij voorbaat al overschaduwd door alle doping-ellende.
Plotseling vielen allerlei renners af en ik heb nog nooit zo'n moeite gehad een Tourtoto in te vullen.
Na een nachtje puzzelen had ik hem op het laatst toch nog in elkaar gezet en wist al dat het niet veel zou worden, maar ja de spanning is altijd grappig.
Alleen ook die spanning is volledig weg.
Ik heb het niet meer echt bijgehouden de laatste dagen, maar volgens mij rijdt er van alle door mij geselecteerde renners er nog maar eentje op zijn dooie gemakkie rond.
Enige beetje leuke aan deze Tour op dit moment is nog het programma van Mart Smeets.
Wat men ook van Mart zegt, ik vond dat hij het toch weer goed deed dit jaar en heb weer drie leuke weken tv gehad.
Maar als ik nu heel eerlijk moet zijn vind ik eigenlijk de afsluiting van het programma van Mart Smeets het mooiste van de hele Tour.
Elk jaar geniet ik weer drie weken lang van de afsluiting met "Buenas noches mi amore" van Dalida.
Het filmpje is uit 1958 waar ze in een soort Idols programma twee nummers mag zingen, het laatste nummer is Buenas noches mi amore.
Volgens mij is de Tour op sterven na dood.
Mocht hij ooit opgeheven worden, zullen we dan in juli drie weken lang elke avond Dalida even draaien als eerbetoon aan deze veel te vroeg overleden vrouw.
Ik heb weer drie weken zitten zwijmelen bij dit nummer.
Om de drie weken in stijl af te sluiten hier nog een filmpje van haar grootste hit, en die kennen we allemaal.
Zijn wij eigenlijk toch slecht bedeeld he met Willeke Alberti en Sandra Reemer.
Ooit op mijn log gekozen voor de naam Leidse Glibber omdat veel van mijn logs over Leiden gaan.
De laatste tijd word ik regelmatig aangesproken / aangeschreven met bv Hee Leidse of Glibber of afgekort LG.
In de drie jaar dat ik log heb ik misschien 5 of 6 keer iets over Amsterdam geschreven.
Vandaag draaide ik bij het olympisch Stadion de rijksweg op en vanuit mijn ooghoek viel me iets op.
Ja simpel zal je denken een billboard , die staan toch overal langs de weg.
Klopt maar er viel me toch iets aan het billboard op.
Het LG Amsterdam Tournement 2007
Aardig hoor van die Amsterdammers.
Wat een eer he, alleen de meeste Leienaren zijn toch meer voor Feije.......nou ja laat ik de lol niet bederven voor ze.
De bedoeling is goed zullen we maar denken.
Niet dat ik nou achter alle ongelukken en andere meldingen aanhol, maar heb wel vaak de P2000 pagina opstaan om te zien wat er gebeurd in de omgeving.
Ongelukken ga ik nooit naartoe, maar een grote brand of andere calamiteit wil ik de deur nog wel eens voor uitgaan, heb die camera niet voor niets he.
Zit ik gisteravond rustig de logs van anderen te lezen floept opeens de P2000 pagina op.
Auto te water een paar honderd meter van mijn huis, dan trek je toch je spijkerbroek weer even aan en gaat op pad.
De auto lag half in het water en ik snap nog steeds niet hoe hij op die manier midden in de bocht het water ingekomen is, had bij de melding iets anders in mijn gedachte.
Het portier stond open maar de bestuurder was spoorloos.
Vandaag bleek dat de bus gestolen was.
Veel mensen hebben last van het vele water wat gevallen is de afgelopen dagen, maar om dan gelijk een bus van een rioleringsbedrijf te jatten gaat ook wat ver he.
Maar als er van de week iemand voor de deur staat die voor weinig je riolering wil ontstoppen, dan heb je goede kans dat hij hoogwaardig materiaal heeft en weet je waar het vandaan komt.
Ja daar sta je dan met het hele circus een beetje naar een busje te kijken die half in de sloot ligt.
Omdat de bestuurder er niet meer was zijn er toch voor de zekerheid duikers ingezet.
Nou ja duikers, de sloot is geloof ik een meter diep, maar wel erg vies dat werd dus douchen onder de harde straal voor de duikers.
Voor de zekerheid werd er ook nog een ladder in gereedheid gebracht om over de sloot te leggen om te kijken of de bestuurder soms aan de overkant in de struiken lag.
Zowel Peter als ik vonden het toch wel erg wiebelig hoor die ladder over de sloot.
Gelijk onstonden de engste verhalen over antennes plaatsen en dakkapellen schilderen op wiebelige ladders.
Maar de brandweerlieden hadden er duidelijk geen probleem mee.
Ze liepen er overheen alsof ze het dagelijks drie keer doen, en misschien doen ze dat ook wel.
Ook in de bosjes aan de overkant was niemand te vinden.
De bestuurder zat waarschijnlijk al lang thuis aan de koffie.
Drukke dag gehad schat? Ja redelijk, alleen op het laatst een wateroverlastje wat ik niet de baas kon, heb de auto maar achtergelaten, mag een ander het oplossen.
De brandweer keerde dan ook al snel weer terug van hun boswandeling.
Voor de hulpdiensten was er niets meer te doen, waarschijnlijk zal een takelwagen de bus vannacht of vanmorgen eruit getakeld hebben.
Het hele circus pakte in en kon door naar de volgende klus, want er was ook weer behoorlijk wat wateroverlast in de omgeving.
Vandaag bleek hoe mooi het is dat er een "blackbox" in de bus zat, de eigenaar kon in een reactie op Sleutelstad exact op de minuut vertellen hoelaat en waar de bus gestolen was en waar men vervolgens de bus heeft leggehaald.
Twee minuten later werd de bus waarschijnlijk door verkeerd te keren het water ingereden.
Het schijnt om heel aparte (bijna niet te krijgen en erg dure) apparatuur te gaan, op de site van Barthen kan je zien waar het om gaat.
Zaterdagavond naar Glowball de grootste disco-party van Europa geweest.
Was wel even wennen een avondje zonder je camera op stap.
Heb geprobeerd een paar foto's met mijn telefoon te maken maar dat was geen echt succes.
Kwam er thuis achter dat er ook een nachtstand op zit.
Als je niet uit Amsterdam komt ben je vaak automatisch voor Rotterdam.
Het was dan ook voor een aantal mensen moeilijk om zomaar even het veld van de concurrent op te stappen, voelt als verraad werd mij verteld.
Maar de aanblik van het podium maakte alweer een hoop goed.
De discobol met een doorsnee van 8 meter gaf zeker toen het donker werd een mooi effect.
De hele verlichting en de vele effecten waren trouwens perfect.
Het programma zat goed in elkaar de opening was door Gloria Gaynor gevolgd door Chaka Kahn.
Tot zover ging het nog aardig met mijn telefoontje.
Er liepen weer veel geweldig verklede bezoekers tussen, je keek je ogen uit zo nu en dan.
Al jaren fotografeer ik zowel achter het podium als in de zaal bij de Disco Dance Classicsparty, daardoor kom je sommige mensen daar regelmatig tegen.
Maar dat je hier tussen 21.000 mensen diezelfde personen dan ook weer tegenkomt is toch wel grappig.
En de een komt de ander weer tegen en komt dan ook weer mijn richting uit, echt lachen.
En als je niet verkleed bent dan wordt de foto automatisch wazig denk ik.
Ik kon het niet laten en heb toch nog even geprobeerd er wat groepen op te krijgen.
Maar dat lukte niet met mijn telefoon, als ik hem in nachtstand had gezet zou het misschien iets beter geweest zijn.
Het was een mooi feest met maar twee minpuntjes.
De toiletten waren helemaal buiten aan de andere kant van het veld, daar trap je natuurlijk maar één keer in, dus heb het behoorlijk op staan houden.
En de parkeergarage duurde ruim een half uur voor we eruit waren, omdat er geen logische lijn in zat, alles ging kris kras door elkaar.
Soms kunnen logs van anderen je op een idee brengen voor een eigen log.
Zo had ik dat van de week toen ik deze log van Pasula las over haar bezoek aan de Wallen in Amsterdam.
Ik kom al vanaf ongeveer mijn 17e op de Wallen, nee niet als klant maar om de sfeer te proeven, het is echt een mooi stukje Nederland.
Naast Madurodam, het Rijksmuseum, Zaanse Schans, Volendam etc moet eigenlijk ook iedereen de Wallen ooit eens gezien hebben, is gewoon een stukje cultuur.
(alle foto's op deze log via Google)
Natuurlijk er is een hoop veranderd en daarmee ook de charme van de Wallen.
Een paar dingen vergeet ik nooit, zoals de keer dat ik in een kroeg zat en Margarita naast me kwam zitten en vroeg of ze wat van me mocht drinken.
Natuurlijk meid jij altijd, een picolo graag, nou ik dacht het niet meid, wijntje of bier kan je krijgen.
Iets viel mij aan haar op, haar accent.
Kwam ze nou uit Groningen of Friesland, het was dus Greetje uit Groningen.
We hebben samen nog een drietal andere kroegen bezocht en het leukste is, zij heeft die avond veel meer betaald als ik, wie een kuil graaft voor Glibber trekt zelf zijn portemonnee.
Of die avond dat ik met een pooier zat te praten die volgens hem een Franse herdershond had.
Kijk maar wat er gebeurd als ik assiejeeevoes zeg.
Soms zijn zaken voorspelbaar, er gebeurde niets.
Hij verontschuldigde zich met de woorden, ik heb hem nog niet zo lang, misschien moet ik iets aan de uitspraak doen.
Ik gaf hem volledig gelijk en had weer een goedkpope avond.
Maar ik dwaal af, deze log ging over het verhaal van café de Old Sailor.
Een geweldig mooi café op de Oudezijds Voorburgswal midden op de Wallen.
Elke keer als ik in Amsterdam ben (niet als ik er voor mijn werk ben natuurlijk, ja je moet oppassen tegenwoordig he) ga ik steevast even naar de Old Sailor voor een paar biertjes.
De naam verraadt al, het was vroeger een matrozencafé en nu komt er van alles, van dronken Engelsen, Ajax supporters, toeristen, Leidse Glibber tot sjieke zakenlui.
Binnen staan nog meerdere oude scheepswerktuigen zoals bv een stuurrad, klokken, meters etc etc.
Vroeger stond er een barkeeper met een soort fotografisch geheugen.
Als je met hem gepraat had en je kwam een half jaar later dan wist hij dat nog en ook waar je vandaan kwam. ( of ik viel gewoon zo op, geintje)
Een twintig jaar geleden leerde ik mevrouw Glibber kennen en we gingen een dagje naar Amsterdam.
Ik stelde voor nog even een biertje te pakken in de Old Sailor op de Wallen.
Het biertje vond ze best, maar de Wallen zag ze totaal niet zitten.
Na veel heen en weer gepraat en uitleg gingen we toch en inderdaad ze was het met me eens, dat het een wereldje apart was en geen probleem om er als vrouw/paar rond te lopen.
Ik had ook verteld dat ik twee, drie keer per jaar een biertje ging pakken in de Old Sailor.
We komen binnen, schuiven aan de bar en de barkeeper zegt gelijk, " hee daar hebben we die Leidenaar, joh heb je een vriendin bij je".
Ik had wisselende gedachtes op dat moment, was vereerd dat ik herkend werd maar zag ook de nadenkende blik van (aanstaande) mevrouw Glibber.
Ik heb nog weken moeten aanhoren dat ik waarschijnlijk toch wel vaker was geweest dan twee of drie keer per jaar.
Een half jaar later gingen we weer naar Amsterdam en uiteraard ook weer naar de Old Sailor.
We schuiven aan de bar en de barkeeper zegt, "hee daar hebben we die Leidenaars, en nog steeds bij elkaar dat moet toch ondertussen wel al een half jaar zijn denk ik".
Heb het niet gedaan, maar ik kon hem wel zoenen.
Wijze les van deze log, soms kan het lang duren voordat de waarheid boven tafel komt.
Tweede wijze les, ga echt eens een keer naar de Wallen als je er nog nooit geweest bent.
Je valt echt niet op tussen de duizenden toeristen die er wel naartoe gaan en pak gelijk een biertje in de Old Sailor, wedden dat je een werelddag hebt.
Ik heb het al tientallen jaren, als ik over de rijksweg van Utrecht naar Breda rijd of andersom krijg ik ter hoogte van Hagestein nostalgische gevoelens.
Begin jaren zeventig , zou het niet meer precies weten, kwam ik op Texel de band Paranova tegen, die toen in Sarrasani speelde.
Sarrasani was destijds de tent van Texel en alle grote Nederlandse bands hebben daar opgetreden en Texel was toen de plek om de zomer door te brengen.
Paranova woonde en oefende in een boerderij in Hagestein die door rijkswaterstaat was opgekocht om plaats te maken voor de snelweg Utrecht - Breda.
Via Google vond ik gisteravond een fotootje van de band en hier kan je een paar nummers van ze horen uit die tijd.
Ik heb na Texel een paar maanden op de boerderij gewoond en ondanks dat het ongeveer 35 jaar geleden is heb ik er nog steeds heel goede herinneringen aan.
Via bassist Jan Methorst kreeg ik nadat de log klaar was gelukkig nog net op tijd deze foto van de boerderij en haar "vaste" bewoners.
Kan me ook alles nog heel duidelijk voor de geest halen, zoals koffie zetten met uitsluitend Buisman, een Fransman die maar bleef plakken terwijl iedereen hem zat was, met blikjes Smac als maaltijd vanuit Leiden naar Hagestein, de mensen die in de suikerwerkfabriek werkten, de buren die een broer hadden met de mooiste verhalen, de appelbomen etc. etc.
Hier nog een foto van Jan met de deel op de achtergrond.
Waar nu de auto's overheen razen moet ongeveer de boerderij gestaan hebben.
Van de week had ik even tijd over en zat er op geen 5 minuten vanaf.
Na zoveel jaar dacht ik, en nu ga ik eens kijken.
Uiteraard herkende ik niets meer en reed een beetje doelloos door de Dorpsstraat op zoek naar een kop koffie.
Geen restaurant of wat dan ook te zien.
Schijnbaar moest het gewoon een nostalgisch dagje worden, want mijn oog viel op het bord van De Ouwe Stal.
Ik liep de tuin in en zag of hoorde niemand.
Omdat ik het er wel mooi vond en ook vreselijke trek in koffie had, heb ik bij het woonhuis aangebeld.
Naderhand begreep ik dat ik ook gewoon in de tuin had kunnen bellen.
Voor slechts één euro kreeg ik een heerlijke verse kop koffie, inderdaad ook de prijs was nostalgisch.
Ik raakte in gesprek met de eigenaresse die zich de boerderijen van destijds nog heel goed kon herinneren en het leuk vond dat ik speciaal daarvoor even terug kwam naar het dorp.
Ik was onder de indruk van de tuin met allerlei hoekjes en zitjes.
Ze vertelde dat het voor het grootste gedeelte hobby is en dat ze alleen maar koffie, thee, fris en ijsjes verkoopt en dat je gewoon je eigen meegebrachte boterham mag opeten in de tuin.
De meeste tafels maakt ze als hobby zelf van sloophout.
Ik moest ook zeker even kijken in haar oude stal waar ze echt van alles in had tentoongesteld.
Er ging een wereld voor me open, allerlei frutsels en nostalgische dingen bij en door elkaar.
Maar bovengekomen was ik echt even sprakeloos, wat was dat mooi en apart.
Diverse mooi opgemaakte tafels, ten dele ook van sloophout met van alles erop.
Maar alles had ook een soort eigen thema, wat dacht je van deze rood witte tafel.
Of deze met de netten en wijnmandjes.
Over nostalgie gesproken, wat dacht je van de inhoud van deze kast.
Het was echt jammer dat ik weer verder moest, maar ik weet zeker dat ik als ik in de buurt ben en even pauze wil houden weer langs ga, of dat ik er gewoon op een zonnige vrije dag nog eens naartoe ga om op mijn gemak rond te kijken.
Alhoewel met regen ook geen probleem je kan ook op meerdere plekken overdekt zitten.
Zelfs aan de kleinste kinderen is gedacht met een echt speelhuis.
Als je ooit op de rijksweg Utrecht - Breda zit en je hebt even tijd, moet je echt de afslag Hagestein eens pakken om bij haar te gaan kijken.
Je vindt Koffie- en Theeschenkerij De Ouwe Stal in de Dorpsstraat 46 in Hagestein.
Ik reed terug richting snelweg en zag door de bomen de auto's razen waar eens de boerderij heeft gestaan.
Geweldig toch dat ik door de hobby van Neeltje Verweij van De Ouwe Stal niet voor niks Hagestein binnengereden ben, er was toch nog een stukje nostalgie over van de mooie (korte) tijd die ik in Hagestein gehad heb.
Ben benieuwd eigenlijk of er mensen zijn die zich Paranova kunnen herinneren.
Je hebt wel eens van die weekenden waarin alles tegelijkertijd gebeurd en je schema nog strakker is dan een normale werkweek.
Sterker nog, ondanks dat er een aantal leuke dingen inzitten heb je zo'n gevoel van, ik ben blij als dit weekend voorbij is.
Ons bedrijf gaat verhuizen dit weekend.
UIteraard zijn we al weken bezig het hele archief te verplaatsen en dat gaat nog wel een aantal weken duren.
Maar het kantoor en scanningsgedeelte moet echt in een een aantal uren gebeuren, zodat de klanten daar weinig tot geen last van hebben.
Vrijdagochtend leek alles nog normaal.
Zowel op de administratie als bij Jeroen.
Maar ondertussen was de verhuizing in volle hevigheid losgebarsten en stonden de kantoren vol met dozen en rolrekken.
Om negen uur zag mijn kantoortje er nog zo uit.
Dat was om elf uur een stuk anders.
Maar probeer hier even een scheidingswandje tussenin te denken, dit krijg ik er voor terug.
Overal in het nieuwe pand was men nog druk bezig met schilderen, vloerbedekking leggen etc.
Behalve allerlei bedrijven waren ook onze eigen mensen hard bezig allerlei kabeltjes etc te aan te leggen.
Zodat de eerste laptops alweer konden draaien.
Vrijdagavond had ik een voor mij heel belangrijke verjaardag, maar wel met de wetenschap dat ik zaterdag weer mee moest helpen met de verhuizing.
Uit privacy overwegingen plaats ik maar geen recente foto, maar wat veranderd dat zeg ( in zijn voordeel) in 28 jaar.
Zaterdagochtend ( nou ja voor mij niet echt vroeg in de ochtend) weer verder met de verhuizing.
En dan om 4 uur een feestje van een van mijn oudste vrienden, (ken hem ongeveer 40 jaar).
Hij heeft door een scheiding jarenlang een gevecht heeft moeten leveren om zijn boeltje weer bij elkaar te krijgen en wil vanmiddag al zijn vrienden die hem gesteund hebben bedanken.
Daarna wil ik 's avonds nog fotograferen bij het Rembrandtfestival.
(archieffoto)
Zondag moet ik mijn boot leeghozen en komt de computerdokter waarschijnlijk nog even langs omdat mijn DVD brander het niet doet.
En zou het liefst nog wat foto's maken van het Rembrandtfestival.
Snappen jullie nu dat ik denk, was het maar maandag dan zit ik in het nieuwe pand en werkt hopelijk alles.
Hoop dat jullie een rustiger weekend hebben, en geniet van het weer.
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl