DIT ZIJN WIJ
leidseglibber.punt.nl links
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Evenementen
 (2).jpg){kind=logo}
Kijk ook eens hier.
.jpg){kind=logo}
zoeken
Zoek hier op trefwoord in mijn archief.
Wat speelt er in Leiden
Info per E-Mail
Fotografie en film.
Nieuws
Voor mijn werk had ik van de week meerdere afspraken in Rotterdam.
Ondanks mijn TomTom weet ik toch altijd nog verkeerd te rijden in Rotterdam, dat is geen kunde, dat is gewoon een gave houd ik mezelf altijd maar voor.
Maar van de week kon het niet missen en kon ik het zelfs zonder navigatie af.
Ik moest op het Stadhuisplein zijn, nou dat was een makkie het Stadhuis ligt aan de Coolsingel en daarvoor zal wel het Stadhuisplein zijn.
Over het algemeen wordt ik bij mijn klanten altijd erg vriendelijk en netjes ontvangen.
Maar toen ik aan kwam rijden dacht ik, nou nou dit is ook wel wat overdreven om een accountmanager te ontvangen.
Ik was een kwartiertje te vroeg dus dacht laat ik maar even wachten.
Mijn oren zijn behoorlijk goed, daarom hoorde ik die mevrouw vragen, "hoelaat komt Glibber".
Hij mocht natuurlijk niets zeggen, maar omdat hij het belang van de vraag ook wel snapte, siste hij tussen zijn tanden door, "vraag het maar aan mijn collega's".
Maar ook die hadden zwijgplicht en liepen strak door.
Vond het wel verstandig, niet iedereen hoeft te weten waar en wanneer Glibber ergens is dacht ik nog.
Er zouden nog een paar mensen bij het gesprek aanwezig zijn, maar zoveel had ik er nou ook weer niet verwacht.
Nou zit het verkeer daar in die omgeving meestal aardig vast, maar ik had niet verwacht dat mijn klant er zoveel aan zou doen om alle gesprekspartners op tijd bij het Stadhuisplein te krijgen.
Enkele van de gesprekspartners namen gelukkig buiten nog even de door mij opgestuurde informatie door, dat scheelt een hoop uitleg.
Nooit geweten trouwens dat ze in Rotterdam allemaal bedrijfskleding hebben met van die rare petjes.
Het was tijd voor mijn afspraak.
Net op het moment dat ik de rode loper op wilde stappen hoorde ik achter mij, "nou Truus ik heb het wel gezien, ga je mee naar het Stadhuisplein".
Stadhuisplein???? vroeg ik aan de meneer is dat hier niet dan, wijzend op de rode loper.
Nee meneer die ligt achter u daar bij die terrassen.
Gedesillusioneerd draaide ik mij om en liep het plein op.
Ik zag nog net dat de hele poppenkast niet voor mij was maar voor de Duitse Bondskanselier Köhler.
Mijn klant verwelkomde me hartelijk en vroeg of ik nog last had gehad van het bezoek van de Bondskanselier.
Ehhh nee eigenlijk niet, het is dat u het zegt, het was me eigenlijk niet opgevallen.
In augustus schreef ik nog hoe zielig mijn tomatenplantjes waren.
Maar ja, ik was ze dan ook vergeten en ze stonden ergens in een hoekje zielig in een potje bijna dood te gaan.
Op goed geluk gaf ik ze een tweede kans en heb ze in de zon gezet, om ze daarna waarschijnlijk alsnog weg te kunnen gooien.
Maar de wonderen zijn de wereld nog niet uit, momenteel staan ze er geweldig bij.
Tussen alle bladeren door zitten behoorlijk veel bloemen, en als de bijen en andere beestjes een beetje hun best doen dan wordt elke bloem een tomaatje eerdaags.
Als alles een beetje meezit heb ik in plaats van in september met de kerst cherrytomaatjes.
Viel me op dat er toch nog veel bloeit in de tuin.
Deze vind ik ook wel mooi, op de een of andere manier bloeit hij het hele jaar door.
Zou ik dan toch groene vingers hebben of gewoon geluk.
Maar eigenlijk kom ik momenteel niet zoveel in de tuin.
Op dit moment wordt mijn tuin massaal bevolkt door monsters.
Alles wat vliegt vangen ze en vermorzelen ze.
Dus voor mijn kruisbestuivers die moeten zorgen voor de tomatenplantjes is het levensgevaarlijk bij ons in de tuin.
Nee, ik heb ik het niet zo met die kruisspinnen.
Vond de film Spiderman al niks aan, dus met echte spinnen heb ik al helemaal niets.
Nou ja, tegen dat mijn tomaatjes volgroeid zijn is hopelijk de spinnetijd weer voorbij.
Nee deze log heeft niets met mijn spiegelreflexcamera te maken, alhoewel toch een beetje.
Tijdens de vakantie zag ik dit huis in Beaufort met een soort waterbak ervoor.
Op de blokken voor het huis waren spiegels bevestigd.
En dan denk ik opeens in een reflex (zie je, dus toch spiegelreflex) daar ga ik eens mee experimenteren.
Je begint rustig met gewoon een zonnetje dat in een van de spiegels schijnt.
Dan denk je, zou het ook lukken het huis erop te krijgen.
Ik vond het wel een leuk effect geven, daarom nog maar een keer gedaan.
Ik vond het wel grappig die druppels na een regenbui op de spiegels.
Terwijl ik stond te fotograferen dacht ik, nou ja nog een klein beetje voordeel van deze vrijwel verregende zomer.
Opeens kreeg ik het idee om deze zomer in één foto samen te vatten.
Zo nu en dan zon, veel wolken, maar vooral veel water.
Ach over ongeveer 7 maanden krijgen we weer een nieuwe lente en zomer.
De komende twee weken reis ik van hot naar her door het hele land met een heel strak schema.
Daardoor zal ik helaas wat minder kunnen reageren op jullie logs omdat ik ook zo nu en dan in andere steden zal overnachten en anders laat thuis ben en weer vroeg de deur uit moet.
Maar de logs blijven wel elke avond na ongeveer 21:30 uur komen hoor.
Plaatsen als b.v. Groningen, Maastricht, Hengelo, Nunspeet, Hoogeveen, Landgraaf, Den Bosch, Purmerend en ga zo maar door moet ik allemaal langs.
Ik dacht leuk voor een log, ik zet wat plaatsnaamborden op een rij.
Jammer dus, gaat niet door, als je die zoekt op Google blijft het akelig stil.
Wel lekker is, deze weken hoef ik geen mensen te overtuigen van het nut van ons werk, ik moet alleen met een nieuwe grote klant alle (bijna 40) vestigingen af om te inventariseren wat ze nodig hebben.
Vaste lezers weten ondertussen ongeveer wat ik doe voor werk, maar ik leg het nog maar even uit.
Ik werk als account manager (mooi woord he, is gewoon verkoper en klantbeheerder) voor een firma die zich bezighoud met digitalisering, opslag en vernietiging van vertrouwelijke documenten.
Alle drie de onderwerpen zijn leuk, maar eerlijk gezegd is het stukje vernietiging, qua praten over, het meest op mijn lijf geschreven omdat het zo enorm actueel en belangrijk is.
Veel bedrijven en instanties hebben nog niet door hoe waardevol vertouwelijke informatie kan zijn, en zijn ook nog erg laks met de wet op de persoonsbescherming.
Vandaar dat het zo belangrijk is dat je vertrouwelijke documenten voor de deur laat vernietigen en op moet passen als je het meegeeft aan een vernietigingsbedrijf, want als bedrijf of instantie blijf je te allen tijde verantwoordelijk.
Sorry ik draaf door, maar had je mij zes jaar geleden gevraagd vertel eens iets over vertrouwelijke vernietiging, dan had ik ondanks dat ik lekker kan praten na vijf minuten stil geweest.
Nu weet ik echter wel beter en kan er inderdaad uren over praten met de meest smakelijke voorbeelden.
Bijvoorbeeld NOVA wist dit voorjaar nog vertrouwelijke informatie over het Koningshuis uit de containers te vissen, in dit filmpje geven Laetitia Griffith (VVD) en mijn (ex) directeur hier commentaar op.
Maar zelf ben ik ook erg gemeen hoor, of is het beroepsdeformatie?
Ik heb o.a. vanwege mijn logs altijd mijn camera bij me, dat is bekend ondertussen.
Laatst zag ik in Den haag voor een kantoor deze container waarvan de deksel open stond, en kan het dan niet laten er even een foto van te maken om aan te geven dat vertrouwelijke informatie dus gewoon voor het grijpen op straat ligt.
Lachen, dit is een heel andere log geworden dan ik in gedachte had, maar misschien toch wel interessant om eens over na te denken.
Maar het komt er op neer dat ik de komende twee weken dus niet altijd bij iedereen kan reageren door tijdgebrek, in de weekeinden ga ik overal weer bijlezen.
Kan jullie wel vast verklappen dat ik morgenavond jullie al de hoeden kan laten zien op deze log die de vrouwelijke politici op Prinsjesdag gaan dragen, ach ik heb zo mijn bronnen he.
Net toen we vrijdagavond weg wilden gaan bij Annie's Verjaardag kwamen we Glenn tegen.
Glenn vertelde, hij was entertainer en verkoper.
Vorige keer dat ik hem tegenkwam vroeg hij nog geld om zijn band op te kunnen pompen.
Kortom een creatief denkertje die Glenn, maar wel altijd heel hartelijk.
En wat verkoop je dan Glenn?
Hij verkocht anzichtkaarten en wel de meest kitscherigste die je ooit gezien hebt, weilanden met molentjes en tulpen en meer van dat soort ellende.
Wat kosten die kaarten, wat zeg je twee euro????
Ja maar dan vertel ik er wel een mop bij ging Glenn onverstoorbaar verder.
Wat voor moppen vertel je dan?
Ik vertel Surinamer moppen, en maak de Surinamers daarmee zwart, is makkelijk hoef ik niet zoveel te doen.
De eerste mop hadden we alvast gratis binnen.
Nou weet je wat je doet, hier heb je twee euro en hou die kaarten nou maar en vertel maar een mop.
Weet je waarom Surinamers geen kinderbijslag krijgen, ......ze neuken zwart.
En zo ging Glenn nog een tijdje door.
Hij had zelf de grootste lol.
Wat dit vingertje betekende zal ik maar niet uitleggen, het was in elk geval het eind van een mop.
Maar toen kwam de volgende artistieke eigenschap van Glenn om de hoek kijken, behalve entertainer en kaartenverkoper was hij ook schrijver en dichter.
En al gauw kwam er een map uit zijn tas met verhalen en gedichten.
We gooiden er nog maar eens twee euro tegenaan en Glenn begon voor te lezen uit eigen werk.
Daar sta je dan midden in de nacht op straat in hartje centrum van Leiden te luisteren naar gedichten.
Ik ben er uit, Brabantse nachten zijn misschien lang, maar Leidse nachten zijn literair.
Kost een paar eurootjes maar dan heb je ook wat he.
Groene vingers heb ik totaal niet, een tuin is voor mij een plek om in de zon te zitten.
Natuurlijk heb ik langs de kanten wel wat planten die ik dan ook bij tijd en wijle op mijn manier tracht een redelijk leven te geven.
Omdat het de laatste weken niet echt tuinweer is geweest let je er niet zo op hoe het eruit ziet.
Gisteravond zag ik opeens dat het een beetje vol begon te worden.
Nou ja vol, ik bedoel dus eigenlijk rommelig, overal uitgeschoten planten en onkruid tussen de tegels.
Dan opeens blijkt het sterrenteken Maagd toch wel echt op mij van toepassing te zijn.
Het mag rommelig zijn, zolang het maar wel opgeruimd en overzichtelijk is.
Ik kijk wat rond, en denk dan dat ziet er niet meer uit.
Zelfs mijn BierBouters hadden het niet meer naar hun zin.
Het liefst zou ik gelijk een schaar pakken en gaan beginnen, maar ja dat schijnt wat gek te zijn om twee uur 's nachts. (zelf geen probleem mee hoor)
Vandaar dat ik vandaag maar eens een dagje ben gaan Hendrik Jan de Tuinmannen.
Nou ja schrik niet hoor, een dagje tuinmannen is voor mij hooguit twee uur, het moet leuk blijven he.
Ik zag al gelijk dat de heide (ach stond al drie jaar) mijn goede zorgen niet overleefd had, dus eerst maar even langs het winkelcentrum.
Shit dit ziet er wel erg serieus uit voor een zaterdagmiddagje, ook Chico maakte dit voor het eerst van zijn leven mee en dacht er het zijne van.
We beginnen met de heg, dat geeft altijd gelijk een idee dat je tuin een meter breder is.
Mocht je daarna stoppen met je opvlieging van groene vingers dan heb je in elk geval een meter tuin erbij en dus resultaat.
Daarna de dode heide uit de pot gehaald, wat dood???
Er zat nog leven genoeg in die pot.
Het leven maar laten zitten en nieuwe aarde gegeven, zouden die pissebedde nou naar boven kruipen of onderin blijven zitten??
Nieuwe heide erop en staat gelijk een stuk beter.
Ik ben het type die iedereen en alles een tweede kans gunt, dus ook de cherry tomatenplantjes.
Eerlijk is eerlijk, ik was ze helemaal vergeten en heb ze dus maar in de vuilnisbak gezet.
Hohoho, de vuilnisbak is bij in de tuin een ereplaatsje hoor.
Is nog een echte originele vuinisbak en daar komen alleen maar plantjes in die ik een ereplaatsje gun.
Ik verwacht natuurlijk wel iets terug, dus hoop dat ze alsnog mij eerdaags ladingen cherry tomaten gaan geven.
Ondertussen ook de zijkant even drastisch opgeruimd en dat ziet er gelijk een stuk beter uit.
De tomaten een zonnig plekje, nieuwe hei en de bierbouter kan weer lachen.
Chico liep de hele middag met me mee en keek me regelmatig meewarig aan met een blik van, nou ja zo heb ik je nog nooit meegemaakt en liep vervolgens niet begrijpend door.
Ook mevrouw Glibber zei enthousiast, goh het is wel opgeknapt hoor, en dacht volgens mij, ach hij is even lekker buiten en denkt dat hij goed bezig is.
Maar ik vind dat het behoorlijk opgeknapt is.
Soms denk ik weleens dat ik midden in een opname van Kees & Co zit, maar ja wie heeft dat nou niet.
In tijden van grote droogte wordt er een beroep gedaan op de bevolking om voorzichtig om te gaan met water.
Ook wordt de burgers gevraagd daar waar kan mee te helpen om de landbouw te ondersteunen door de velden en akkers te bevloeien.
Nou dat doen we graag hoor.
Zo burgerplicht weer gedaan, Glibber geef nu maar weer een biertje.
Voor je het weet heb je weer een veld wat vocht nodig heeft.
Ik reed langs de bollenvelden en zag een aantal fietsen staan.
Opeens kwamen er een hoop jeugdtrauma's boven en zag het vakantiewerk van vroeger weer voor me.
Vakantiewerk hebben we volgens mij vroeger bijna allemaal wel gedaan.
Ik weet niet hoe het bij jullie zat, maar ik woonde in de verkeerde streek.
Werk zat, alleen wel bij alle bollenboeren hier in de omgeving.
Bollenpellen, ik weet niet of jullie het wel eens gedaan hebben, maar mijn ding was het niet.
(foto via Google)
Ik zat me rot te pellen dacht ik, maar opschieten deed het niet.
Voor elke volle mand kreeg je een stempeltje en vrijdags werden de stempeltjes afgerekend.
Op woensdamiddag had ik meestal al net zoveel stempeltjes als degene die naast mij zat op maandagmorgen tien uur al op zijn kaart had.
Zo nu en dan werd ik weleens gepromoveerd tot sorteerder, maar ook daar lag niet echt mijn vakantiewerk toekomst.
(foto via Google)
Bollen rapen was ook nog een mogelijkheid, maar ik begreep bij voorbaat al dat ik daar toch ook niet echt voor in de wieg gelegd was.
De vakantiewerkers die ik in het veld bezig zag waren bloemen aan het plukken.
Er staat mij niet meer bij dat die mogelijkheid er vroeger ook was.
Dat had nu iets voor mij geweest als vakantiewerk denk ik.
Als kind plukte ik al zo nu en dan bloemen voor mijn moeder, dus ervaring zou ik al gehad hebben.
Wie weet had er dan ook wel een promotie ingezeten om ze in ontvangst te nemen en te kijken of ze goed geplukt waren.
Mensen met ervaring moet je toch op de belangrijke plaatsen zetten he.
Nou ja, voor mij gelukkig geen vakantiewerk meer, dus ook geen bollenproblemen.
Alhoewel, ergens moet er toch iets verkeerd gegaan zijn.
Nu werk ik het hele jaar voor drie weken vakantie.
Het was echt warm zondag, vandaar dat we maar weer zijn gaan varen.
Strand hoef je met dit soort dagen niet te doen, file heen, file terug en het tussenstuk de tenen van je buurman in je nek.
Ook op en rondom het water was het behoorlijk druk.
Volgens mij hebben Hagenaars altijd mazzel, deze in elk geval wel en daar komen ze voor uit ook.
Want waarom noem je je boot anders Mazzel.
Koeien, boten, mensen echt alles was buiten vandaag.
Van dichtbij is het best wel een lap vlees hoor wat daar in de wei staat.
Richting Hoogmade heerlijk door rustige sloten gevaren, terwijl het zonnetje hard zijn best deed ons een vakantiekleurtje te geven.
Ja en daar was een laag fietsersbruggetje.
Geen probleem, twee plaatselijke brughangjongeren draaiden hem keurig voor ons open.
Uiteraard ging er een eurootje in het brughangjongerenpetje.
Mits goed neergelegd levert dit woord bij scrabble al gauw een honderd punten op.
Zoals al eerder gezegd alles en iedereen was buiten op of langs het water.
Gezellig met de hele familie langs de kant van het water.
Van varen krijg je niet alleen dorst maar zeker ook trek, toch wel prettig dat er behulpzame omwonenden zijn die dit probleem kunnen oplossen.
Over de prijzen zullen we het maar niet hebben.
Nadat de hele stichting weer in de boot zat en drie keer starten konden we verder varen.
Dat is echt erg, zo'n moter start altijd in één keer, maar op de een of andere manier laat hij het bij terrassen altijd eerst even afweten.
Je hebt kleine bootjes, grote bootjes en middelgrote bootjes.
Maar dit is opeens wel erg groot als je hem voor je ziet komen, terwijl je net aan het inhalen bent.
Voor fietsers en wandelaars is het oversteken van een brug een klusje wat heel lang kan duren met al die boten die voorbij komen.
Maar ach als het te lang duurt ga je er toch even bij liggen.
Eigenlijk hoef je op het water niets te missen.
Je kan onderweg tanken en een krantje kopen.
En zelfs de ijscoman komt langs.
Het was gewoon weer een loeigoed weekend met dit superweer.
Goed weer voor barbecue ook, het vlees hebben we alvast uitgezocht, al heeft ze hetzelf nog niet door.
Voor mij mag het zo blijven, alhoewel de verwachtingen niet zo best zijn voor de rest van de week.
Alle voorspellingen waren goed dus dat werd varen zaterdag.
En vandaag zondag zijn we natuurlijk weer het water op geweest.
Zaterdag pas om drie uur gaan varen en wisten nog niet precies waar naartoe.
Eerst met miniglibber met de boot Ferdy opgehaald in zuid west.
Dan pak je nog net een stukje stad mee, zoals de fontein bij Molen de Valk.
Het wordt natuurlijk pas echt mooi als je de stad uit vaart via de Rijn en Schiekade.
Wat helaas veel mensen vergeten is dat je op dat soort plekken rustig moet varen vanwege alle woonboten.
Ik kan mij dit bord op een van de boten dan ook helemaal indenken en geef ze 100% gelijk.
Zijn we net de stad uit, belt Robert ik sta in het centrum waar zijn jullie.
Wij dus weer terug de stad in.
Ach elk nadeel heb zijn voordeel zei Cruyff al, daarom had ik de kans even een foto van de Vliet te maken.
Heeft vind ik een hoog Anton Pieck gehalte.
Bij het van der Werfpark pikten we Robert op.
We liepen al te loeren bij wie hij was gaan liggen, maar het viel mee hij stond een stukje verderop te wachten.
In en om Leiden zijn Makma vletten een begrip, en ook vaak doelwit van vele grappen.
Juhh ik dacht jij kan wel een Makma betalen, nee ik lus geen sherry en hou niet van ruitjesbroeken.
Ondanks dat zie je hier erg veel Makma's varen, maar ja ze worden hier dan ook gemaakt he.
We zijn overgestoken bij de Vlietlanden en toen lekker langs de A4 gevaren.
Het is echt belachelijk, een van de drukste rijkswegen in de Randstad en op een paar meter er vanaf hoor je op het water niets meer en vaar je in volledige rust.
Je komt gelijk langs de windmolens en die zijn best wel groot als je er vlak langs vaart.
Via Zoeterwoude kwamen we uit op de Rijn en gingen achter Leiderdorp langs richting Leiden.
Je praat natuurlijk heel wat af in de boot en ik had nog wat smakelijke verhalen over wat ik destijds mee maakte in café het Dobbertje langs de Zijl.
Welke verhalen, nee die vertel ik nu niet want die tijden zijn voorbij (denk ik).
Maar wel reden genoeg er even aan te leggen.
En het werd uiteraard weer ouderwets gezellig, bleek weer hoe klein Leiden is.
Na tien minuten praten bleek iedereen weer gemeenschappelijke kennissen of familie te hebben.
En met biertjes voor slechts 1,40 kan je lang blijven praten hoor.
De tent staat dan ook bij de mini's vanaf dit moment bovenaan het lijstje met vaste stoppunten.
Deze log heb ik al zaterdagnacht gemaakt want zondag gaan we de polders achter de Kaag pakken.
Ben bang dat het een lange hete dag gaat worden met de mini's en Marjo onze Nachtburgemeester gaat ook mee.
We gaan proberen de drukke stukken zoals hieronder over te slaan en echt de dorpjes te pakken.
Maar maak je niet ongerust hoor, drank en eten gaan mee en Glibber weet ook in de rustige gedeeltes nog een paar heel leuke tenten te vinden.
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl