DIT ZIJN WIJ
leidseglibber.punt.nl links
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Evenementen
 (2).jpg){kind=logo}
Kijk ook eens hier.
.jpg){kind=logo}
zoeken
Zoek hier op trefwoord in mijn archief.
Wat speelt er in Leiden
Info per E-Mail
Fotografie en film.
Nieuws
Vanavond is er vanwege Halloween een soort spooktocht op punt.nl
Op de een of andere manier heb ik mij toch op het lijstje gezet als een van de puntlogs waar iets engs te beleven zou zijn.
Nou dat gaat tegenvallen, niks engs hier.
Sterker nog ik ben vanavond gewoon de stad ingegaan om verdwaalde toeristen in kleine steegjes de weg te wijzen.
Moet alleen de boodschappen die wij in de donkere stegen buit gemaakt hebben eigenlijk nog even thuis brengen.
Maar voor iedereen die wel aan Halloween doet zou ik zeggen, prettige avond vanuit Leiden.
Met het ingaan van de wintertijd afgelopen weekend eindigd voor Glibber ook altijd de zomer.
Maak me geen illusies meer dat we opeens nog een uitschieter krijgen naar een dag met een graad of 20.
Nee het is echt over en we maken ons op voor de winter.
Voor het gemak slaan we de herfst even over, dan is de winter tenminste ook sneller voorbij.
Glibber is meer een zomermens, lekker warm en erg veel te beleven in de stad.
Maar ja, de winter hoort er ook bij.
En natuurlijk als ik eerlijk ben, vind ik het ook best wel een leuke tijd hoor, alleen het duurt iets te lang.
Ik ben best wel een traditie en feestdagenmens.
Daarom hoop ik ook dat over een paar weken de intocht van Sinterklaas weer met een lekker zonnetje is en met een hoop volgboten.
En als Sinterklaas dan aankomt op de Beestenmarkt er weer duizenden kinderen staan.
Natuurlijk Glibber is kind genoeg om daar van te genieten, winter of niet.
Na Sinterklaas begint iedereen weer lekker aan de Kerst en zijn zowel de huizen als de stad weer mooi verlicht.
De laatste jaren vond ik het stadhuis een beetje simpel verlicht met de feestdagen.
Daar komt dit jaar verandering in las ik laatst.
Tientallen vrijwilligers zijn bezig om allerlei versieringen te maken om het stadhuis een waar sprookjespaleis te laten worden dit jaar.
Meer hierover is te lezen op Lichtjes Leids en eerdaags natuurlijk op de log zodra er meer bekend is.
Met een beetje mazzel krijgen we in janauari nog een beetje sneeuw.
Sneeuw met de Kerst schijnt alleen weggelegd te zijn voor Kerstfilms.
En alweer eerlijk, sneeuw heeft natuurlijk wel iets.
Het moet alleen vallen en blijven liggen tussen vrijdagavond pak'm beet 20:00 uur en zondagavond 00:00 uur of op feestdagen.
Dan kan het wel iets moois hebben.
Gelukkig is er eind januari (dit jaar van 23 t/m 27) de Leidse Jazzweek met natuurlijk weer onder andere Hans Dulfer en Wouter Kiers.
Maar waaarschijnlijk ook dit jaar toppers als bijvoorbeeld Toots Thielemans.
Dat gaat dus alles bij elkaar weer een heerlijk weekje swingen worden.
Met een beetje pech krijgen we in februari nog een restje sneeuw, maar dan moet het langzamerhand wel over zijn.
En voor we het weten staan of zitten we alweer lekker buiten op het terras.
Eigenlijk valt het dus wel mee die winter, zolang je dit schema maar aanhoudt.
Vorige week schreef ik al over de spiegel op de Coolsingel, alleen had toen maar twee foto's gemaakt, omdat ik verder weinig tijd had.
Ik ben nog eens terug gegaan en heb hem eens wat beter bekeken.
Blijf erbij, ik vind het een grappig ding.
Het geeft gewoon een heel leuk effect als je er foto's van maakt.
Uit de reacties op de eerste log hierover begreep ik dat het een kunstwerk is en eigenlijk een toilet is.
Als je erop gaat zitten kan je naar buiten kijken, terwijl niemand naar binnen kan kijken.
Ik had het dolgraag uit willen proberen, maar helaas hij was op slot.
Het viel mij op dat eigenlijk de meeste mensen er gewoon langslopen zonder er verder op te letten.
Ben ik dan de enige gek die het een geweldig kunstwerk vind.
Schijnbaar schrikt ook de camera een beetje af.
Deze dames zagen mij bezig en gelijk blik op oneindig naar beneden en stevig doorlopen en vooral niet in de spiegel kijken.
Het is maar goed dat er geen tegenliggers waren, anders was het zeker weten fout gegaan.
Deze mensen hadden alleen maar aandacht voor de spiegel.
Groepen mensen die uit zijn, willen altijd een groepsfoto.
Je krijgt dan de ellende dat je tijden moet staan want dan moet er met al die camera's een foto genomen worden.
En altijd is er wel weer eentje die nog nadat iedereen uit elkaar gaat gilt, oh nee jongens nog eentje voor mij.
En dan kan je weer gaan staan met zijn allen.
Bij deze spiegel kan je gewoon allemaal tegelijk in één keer een foto maken, scheelt een hoop irritatie.
Ben benieuwd of ze het nog gedaan hebben toen ik weg was.
Ennuhhhh, voor de Rotterdamse lezers, inderdaad ik had mijn auto wat brutaal neergezet ja.
Maar ja, dat kan je verwachten he van die Leidse Glibbers.
Vandaag (zondag) stond er een een artikel over mijn weblog in Het op Zondag.
Bij deze wil ik Cees Mentink dan ook bedanken voor het leuke artikel wat hij er van gemaakt heeft.
Afgelopen dinsdagavond hebben we een paar uurtjes zitten kletsen, niet alleen over de weblog maar ook over Leiden in zijn algemeen.
Twee ras Leidenaren bij elkaar gaat al gauw wat tijd in zitten, maar wel weer heel gezellig.
Als locatie hadden we afgesproken in Koetshuis de Burcht en daar aan het eind van de volgende dag ook de foto gemaakt.
(archieffoto)
Het artikel is leuk geworden, meestal ben ik er een beetje bang voor als anderen schrijven.
Maar ik ken Cees al zoveel jaar dat ik er vanuit kon gaan dat het leuk zou worden.
Alleen de tekst "als eerste het laatste nieuws over Leiden brengen" is iets teveel eer.
Dat lukt mij niet omdat ik natuurlijk de hele dag aan het werk ben en mijn logs in de avonduren maak.
Om snel het allerlaatste nieuws over Leiden te lezen moet je echt bij Sleutelstad zijn.
In het kader onderaan het artikel staat dat de 150.000 ste bezoeker van mijn site op een echt Leids Happy Hour kan rekenen.
Dat wist ik nog niet, maar je hebt gelijk Cees, ik had hetzelf kunnen bedenken.
Neem wel aan dat jij er dan ook bij bent.
Hieronder voor de mensen buiten Leiden het hele artikel, ach nooit weg he een stukje extra puntlog reclame.
Glibber rookt en niet zo weinig ook.
Maar dat komt omdat ik het gewoon lekker en gezellig vindt.
Natuurlijk, heb ik ook al een heleboel pogingen gedaan te stoppen, maar het idee nooit meer gezellig mee te roken en de smaak te moeten missen, deden mijn pogingen al snel stranden.
En erg veel steun van thuis om te stoppen heb ik nou ook niet bepaalt, ook mevrouw Glibber rookt stevig mee.
Ik heb dan ook grote bewondering voor alle mensen die het wel redden, en beken eerlijk waarschijnlijk ben ik er te zwak voor.
Natuurlijk omdat ik regelmatig last van bronchitus heb merk ik best wel dat het niet echt slim is voor mijn gezondheid, maar ja het idee nooit meer te roken is toch wel erg vervelend hoor.
Ook het idee altijd behoefte te blijven houden trekt mij ook niet erg aan.
( foto gemaakt door Mary-Ann, die wel gestopt is)
Maar nadat familie en dokters Glibber hebben aangeraden ooit eens te stoppen, gaat nu de overheid zich ermee bemoeien.
Vanaf volgend jaar mag er nergens in de horeca meer gerookt worden.
Nou kan ik mij dat tijdens het eten best wel indenken, alleen gewoon in de kroeg is natuurlijk belachelijk.
Nou ben ik bang dat ondanks alle terechte protesten, de overheid het toch gaat winnen.
Maar Glibber wil wel blijven roken in de kroeg, dus tijd om eens goed na te denken en actie te ondernemen.
Een ex-collega, ook een stevige roker gebruikt al een half jaar de electronische sigaret en heeft sindsdien geen normale sigaret meer aangeraakt en ook geen behoefte aan.
In de electronische sigaret zit wel nicotine maar geen teer, met andere woorden wel het genot maar niet de schadelijkheid.
Hij geeft geen rook maar een soort damp wat geen geur heeft.
Niet geschoten is altijd mis en daarom gaat Glibber het eerdaags ook eens proberen.
En het leukste, het is geen sigaret.
Dus eerdaags mag Glibber overal legaal roken, voor tijdens en na het eten, in de kroeg, bij niet rokers thuis en noem maar op.
Als dit echt werkt gaat er een wereld voor mij open.
Zie de reacties al voor me, meneer u mag hier niet roken hoor, helemaal mee eens meneer/mevrouw en steek er vervolgens nog eentje op.
Is er iemand die er ook al ervaring mee heeft, zo ja dan ben ik heel benieuwd.
Het zou toch te mooi zijn , om waar te zijn.
Er zijn van die momenten dat je denkt, geweldig dat dit nog bestaat.
Ik heb al eens eerder geschreven dat er op de weblog veel nieuwe vriendschappen ontstaan en mensen met elkaar in contact komen door gemeenschappelijke interesses.
Nieuwe vriendschappen bleek vorig jaar wel toen Tagrijn en ik voor de gein een wedstrijd uitschreven op de log om een Ezelsbruggetje te verzinnen voor een aantal Leidse Grachten.
Tijdens een gezellige weblogmeeting in Leiden werd de winnares bekend gemaakt.
Afgelopen zomer kreeg ik op een van mijn logs over Leiden een reactie van Esther uit Amsterdam.
Zij was bezig haar huis op te ruimen en vond een boekje met oude foto´s van Leiden.
Esther was zomaar een willekeurige lezeres, maar gaf wel haar e-mail adres en vertelde dat ik als ik interesse had het boekje mocht komen ophalen.
Dit zijn toch wel geweldig leuke reacties.
Deze log had er al veel eerder opgezet moeten worden maar door alle drukte is het er niet van gekomen, maar wat in het vat zit verzuurt niet.
Esther had nog meer boeken voor me, zoals de Ramp.
Dit boek hadden wij vroeger thuis en heb ik als kind verslonden.
Er staan de meest mooie en tragische foto´s in van de watersnoodramp van 1953.
Of mijn ouders het boek nog steeds hebben weet ik eigenlijk niet, ik weet alleen dat het exemplaar bij ons thuis helemaal uit elkaar lag.
Esther had een gaaf exemplaar en ben echt giga blij dat ik deze nu in mijn bezit heb, een stukje historie en voor mij nostalgie.
Daarnaast had ze nog een aantal oude boeken over Amsterdam.
Nou vind ik Amsterdam een leuke stad om zo nu en dan eens naartoe te gaan, maar zelf heb ik er verder niet veel mee.
Gelukkig heb ik ook via de weblog Befana uit Zaandam leren kennen.
Befana heeft altijd een winkel in Amsterdam gehad en enkele jaren in de gemeenteraad gezeten, en is dol op het oude Amsterdam.
Niet voor niets dat ze verhuisd is.
Het was dus al snel duidelijk waar de boeken over Amsterdam een goede plek konden krijgen.
Ja Befana, ik kom ze echt eerdaags brengen.
Maar het is toch geweldig dat volslagen onbekenden contact met je zoeken en deze boeken aan je mee geven, en dat alleen maar door een weblog.
Dan denk ik weleens Nederland is gelukkig toch nog wel leuk, ondanks al het gezeur wat we tegenwoordig hebben.
Esther alsnog bedankt voor de boeken.
Normaal schrijf ik zelf mijn logs en bepaal wat ik wel en niet neerzet.
Dit keer maak ik een uitzondering en laat een heel bijzondere lezer aan het woord.
Ik kreeg deze week een brief van Sinterklaas, en ja die kan je niets weigeren he.
Hij schreef onder andere, dat hij op zaterdag 24 november weer aan hoopt te komen in Leiden en verwacht mij weer het laatste stuk bij hem op de boot.
Dat is niet alleen leuk en spannend , maar vooral een hele eer als Sinterklaas je daarvoor uitnodigd.
Ik zal hieronder de brief van Sinterklaas in zijn geheel overnemen.
Spanje, oktober 2007
Geachte meneer Glibber,
Hoe gaat het met u, met mij gaat het goed en ik hoop dit jaar weer naar Nederland te komen om mijn verjaardag te vieren.
Ik heb de Agendapiet verteld dat ik graag op zaterdag 24 november met mijn boot naar Leiden wil komen.
Via een Pietenhulpprogramma hebben we ze deze zomer Sinterklaasliedjes leren spelen. Elke dag lees ik op het terras uw verhaaltjes, dat zijn goede aanvullingen op alles wat ik van de Luisterpieten hoor.
Het hoofdstuk Leiden in het grote boek is dit jaar wel erg groot aan het worden en ik heb al dankzij uw verhaaltjes gezien dat electrische treinen niet erg gewild zijn dit jaar.
Misschien dat ik er een paar van suikergoed meeneem voor die praatjesmakers die uw mooie stad willen doorklieven met hun speeltje.
Ik hoop dat u mij vlakbij Leiden weer opwacht om bij ons op de boot te komen en weer mooie plaatjes te maken van alle kindertjes langs de kant en de Pieten op de boot.
Maar ik heb een probleem, waar ik uw hulp bij wil inroepen.
De meeste Pieten hebben het heel druk als ze in Nederland zijn, inpakken, bezorgen, en nog veel meer werkzaamheden.
Alleen zit ik met een groep Spaanse Hangpieten, die ik echt aan het werk wil houden tijdens hun verblijf in Nederland.
Ze toeteren er de hele dag op los en hebben constant vragen zoals, Mare Sinterklaasje mogen we mee naar Nederland, en Mare Sinterklaasje willen de mensen ons wel horen spelen.
En zo gaan ze de hele dag door, Mare dit en Mare dat.
Vandaar dat ik ze nu maar Maretoeters heb genoemd en verteld heb dat ik de hulp van Leidse Glibber ga inroepen om te zorgen dat ze veel mogen spelen in Nederland en niet terugvallen in hun Spaanse Hangpieten verleden.
Meneer Glibber ik weet dat u mij kunt helpen, en hoop dat u dat dan ook wilt doen.
Met vriendelijke groet,
Uw Sinterklaas.
Glibber gaat natuurlijk niet over één nacht ijs, en wilde eerst wel eens testen of deze Spaanse Hangpieten wel geschikt zijn om mee te komen naar Nederland.
Via een toevallig gevonden subsidiepotje heeft hij alle muzikale Hangpieten een dagje laten overvliegen naar Leiden om ze te testen.
Nederland heeft heeft heel veel bruggetjes, vandaar dat ik ze al spelend bruggetjes heb laten lopen.
Ik had speciaal een koude bewolkte dag uitgezocht om te kijken of ze wel tegen de kou konden.
Ondanks de kou en het vroege uur bleven ze doorspelen, en ik kreeg het idee dat het wel goed zou komen met de Maretoeters, zoals Sinterklaas ze noemde in zijn brief.
Zelfs Glibber komt nog wel eens voor verrassingen te staan.
Net toen ik dacht het is allemaal wel in orde, kwam opeens Sinterklaas uit de Waag te voorschijn.
Hij was zo benieuwd naar de test, dat hij stilletjes achter in het vliegtuig was gekropen om te kijken hoe de test zou verlopen.
Hij had maar kort overleg nodig met de Hoofdpiet om te beslissen dat de Maretoeters definitief mee mogen naar Nederland.
Later die ochtend is iedereen weer het vliegtuig ingestapt om zich voor te bereiden op de echte reis naar Nederland met de stoomboot over een paar weken.
Bij het afscheid vroeg Sinterklaas nog even of ik echt wilde zorgen dat de muzikale Hangpieten heel veel kunnen spelen in Nederland.
Daarom, als jullie school, vereniging of bedrijf nog muziek nodig heeft denk even aan de Maretoeters, maar ze komen ook graag op kinderverjaardagen, bruiloften of noem maar op.
Zo, en nu ga ik wachten op pakjesavond want door deze actie zal Sinterklaas best mijn minpuntjes van dit jaar wel door de vingers zien.
Als je een beetje rondvaart zie je langs de kant nog wel eens grappige en rare dingen.
Iedereen weet dat een boot, wat voor boot dan ook geld kost, daar tegenover heb je er ook een hoop lol van.
Sommige eigenaren laten wel heel duidelijk merken waar de limiet voor de aanschaf van hun boot lag.
Zelf ben ik best erg voorzichtig en zuinig op mijn boot, maar dat kan je niet van iedereen zeggen.
Ook deze boot heeft nog maar een paar dagen regen nodig om daarna duikboot te worden.
Deze is volgens mij ook al een tijdje niet gebruikt en kan ook best een verfje gebruiken, hoeveel water zal er in staan.
Soms vraag je je af hoe het kan groeien, maar het blijkt dat een boom helemaal niet zoveel ruimte nodig heeft.
Als je geen tuin hebt en ook geen voorgevel waar je wat planten in kan zetten, dan los je het toch op deze manier op.
Dit lijkt wel een kunstwerk hoe de takken tegen de walkant gegroeid zijn.
Iets wat ik niet snap zijn de ganzen, het zijn watervogels maar vooral op de kant kunnen ze super brutaal zijn.
Hoe vaak ze al niet luid schreeuwend voor mijn auto gestaan hebben is niet meer te tellen.
Het rare is dat ze in het water een stuk rustiger zijn, zonder commentaar gingen ze keurig opzij.
En met de blik strak vooruit zwommen ze door, zonder hinderlijk gedrag of geschreeuw.
Misschien wat water op het wegdek spuiten dan hebben de automobilisten en de fietsers geen last meer van ze.
Alhoewel ik vind het ook wel wat hebben zo'n groep brutale ganzen die niet van de rijbaan gaan.
Na al het politieke geweld maar even een log over mensen die wel nadenken en heel positief bezig zijn met hun werk en bedrijf.
De afgelopen tijd heb ik vanwege mijn werk een paar keer in hotels moeten overnachten.
Meestal zijn dat van die Toekanhotels etc.
Maar zo nu en dan is het waanzinnig moeilijk om een hotel te vinden voor een nacht.
Dat was ook het geval in Dordrecht, niets te krijgen.
Als allerlaatste probeerde ik hotel de Watertoren en gelukkig hadden ze nog een kamer vrij.
Wat was dit leuk, het hotel is gevestigd in een oude watertoren en heeft slechts drie kamers, in de toekomst hopen ze uit te breiden tot het maximum van zeven kamers.
Bij alle voorzieningen is rekening gehouden met het milieu en wordt er zoveel mogelijk ecologisch gewerkt.
Zo spoelt bijvoorbeeld het toilet niet door met normaal leidingwater maar met opgevangen regenwater waarvoor een aparte leiding is aangelegd.
In het trappenhuis wordt via een kleine tentoonstelling uitgelegd hoe alles werkt.
Ik heb alle onderdelen van de tentoonstelling op mijn gemak gelezen, uiteraard wel als ik naar beneden ging.
Omhoog pakte ik natuurlijk de lift want ik zat op de zesde verdieping.
De ruime kamer was modern van opzet maar deed je toch denken aan de oude watertoren.
Aan luxe geen gebrek, mooie badkamer en lekker vanuit bed naar tv kijken.
En wakker worden met dit uitzicht naast je hoofd is ook niet echt verkeerd.
Op de zevende verdieping kon je naar buiten en op de balustrade genieten van het uitzicht.
Zo'n watertoren is als je boven staat hoger dan je denkt, maar wel erg mooi.
Maar het mooiste vond ik het restaurant.
Slechts een tafel of vijf a zes, maar je zat te eten in een schilderij.
De eigenaren begrepen wat ik bedoelde met het schilderij en vertelden vol enthousiasme dat het schilderij ook de hele dag door veranderd en dat zeven dagen per week.
Helaas komt het weinig voor dat ik in Dordrecht moet overnachten en het is ook te dicht bij huis om te zeggen we gaan er eens een weekendje naartoe.
Maar genoten heb ik er wel.
Soms komt het wel eens goed uit dat alle grote standaard hotels volgeboekt zijn en loop je daardoor tegen leuke verrassingen op.
We zijn bepaald geen autofanaten.
Voor mijn werk rijd ik in een Polo, lekker makkelijk parkeren in de steden.
Privé hebben we een Agila en die is er speciaal voor de hond gekomen.
Het belangrijkste van een auto vind ik dat hij ons van A naar B brengt en het liefste nog terug ook.
En dat lukt met onze auto aardig, hij brengt ons keurig heen en weer.
Natuurlijk is het wel lekker om eens wat meer luxe te hebben.
Maar wat dat betreft kan ik me in onderstaande tekst erg goed vinden.
Rijd voorzichtig en tot morgen.
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl