DIT ZIJN WIJ
leidseglibber.punt.nl links
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Evenementen
 (2).jpg){kind=logo}
Kijk ook eens hier.
.jpg){kind=logo}
zoeken
Zoek hier op trefwoord in mijn archief.
Wat speelt er in Leiden
Info per E-Mail
Fotografie en film.
Nieuws
Ik dacht altijd dat we na 5 december de boom opzetten.
Maar hier vallen de bomen spontaan om bij het eerste najaarsstormpje.
Stond afgelopen maandagmorgen best raar te kijken dat de appelboom achter het huis opeens dacht, bekijk het maar ik doe niet meer mee.
En dit is nummer twee die op de nominatie staat om te gaan.
Afgelopen voorjaar is er al een enorme tak vanaf gegaan.
Ik heb de gemeente al meerdere keren gevraagd hem of weg te halen of weer tot de grond toe te snoeien.
De ene keer is het net broedseizoen, dan weer een ander seizoen en daar tussendoor is het ook nog niet gelukt.
Op de een of andere manier wordt hij toch elke keer vergeten.
Toch maar weer eens een keer doorgeven.
Zolang hij maar niet op mijn Ceder valt, die ik ooit geplant heb als boompje van 10 centimeter.
Genoeg geboomd over bomen, van de week eerst maar eens naar zolder om die andere boom naar beneden te halen.
Ik denk dat ik jullie moet waarschuwen, voor sommige is het misschien nog niet te laat.
Begin nooit aan het zelf maken van kerstkaarten want je zit er de rest van je leven aan vast.
Ongeveer een 30 jaar geleden begon Glibber met het zelf maken van kerstkaarten, een kwestie van knippen en plakken.
Nee, toen was knippen en plakken nog met het handje en niet via de computer.
Nou viel dat best mee als je ongeveer 20 tot 30 kaarten moet maken, alleen wordt het traditie en groeit ook het aantal mensen wat een kaart krijgt.
De laatste jaren gaan er zo'n tweehonderd kaarten de deur uit.
Nou moet ik eerlijk zeggen, ik stuur ook naar oude bekenden die ik nooit meer zie en alleen elkaar een kaartje sturen met de kerst.
Om een beetje het aantal binnen de perken te houden werken we de laatste vijftien jaar met een verzend en ontvangstlijst.
Dat is best nog een heel stukje administratie.
Er zijn een aantal mensen waarvan je weet dat ze nooit terugsturen omdat ze nou eenmaal niets aan kerstkaarten doen, maar het wel heel leuk vinden dat ze elk jaar een kaart krijgen.
Dat hoor je dan ergens in juli of zo.
Daarnaast heb je natuurlijk instanties en andere hotemetoten die ik toch altijd wel even iets stuur uit een vorm van beleefdheid en verdiende aandacht.
Voor de rest stuurt vrijwel iedereen wel terug en dat is best leuk.
Ook is er een klein gedeelte wat gewoon echt verwaterd en die vallen langzaam aan af, anders hadden we nu al op een dikke driehonderd gezeten.
Hebben we een simpele oplosing voor, als we ze nooit meer zien en ook al drie jaar niets meer terugkrijgen dan krijgen ze een mooi oranje balkje en geen kaart meer.
Maar ik vind het altijd wel leuk staan al die kaarten aan de muren.
Alleen voor het zover is kost het wel een hoop werk.
Allereerst bedenken wat voor kaart maken we dit jaar.
Daarna alle adreswijzigingen aanpassen in de computer en dan uitdraaien op stickervellen.
Daarna uitzoeken wat er met postzegel en wat er zonder postzegel moet.
Bijna alle kaarten in de buurt gooien we zelf in de bus, scheelt al gauw een vijftig postzegels.
En dan de meest stomme zet die we ooit gedaan hebben.
We hebben destijds bij toeval een paar jaar de kaart op Sinterklaasavond op de bus gedaan en sindsdien verwacht iedereen dat de kaart op 6 december op de mat ligt als ze uit werk komen.
Ook dat horen we door het jaar heen regelmatig, ja jullie kaart ligt er altijd op 6 december.
Afgelopen zaterdag waren we nog even in het Praethuys en daar hoorden we ook weer, is je kaart al klaar want hij ligt wel donderdag in de bus he.
Nou de kaart is klaar en ligt bijna klaar om de bus op te gaan.
Jullie begrijpen waar wij momenteel mee bezig zijn.
Vouwen, insteken, sorteren, noteren en postzegels plakken.
Van de zomer schreef ik dat ik per ongeluk mijn tomatenplantjes helemaal vergeten was.
Ze stonden zielig ergens in een hoekje bijna dood te gaan.
Ik gaf ze eind juli een tweede kans en was benieuwd of het nog iets zou worden.
En ja hoor in september zagen ze er heel gezond uit, het waren ondertussen grote groene planten geworden.
Nadat ik ze in juli bijna weggegooid had kreeg ik nu opeens weer visioenen van gigantische oogsten zoals in andere jaren.
Lekker groot, rood en vol vruchtvlees, zoiets als dit had ik in gedachte.
Ze zaten vol met bloemetjes en daar komen de tomaten weer aan als de insecten een beetje hun best doen.
Eigenlijk ben ik ze na september ook weer een beetje vergeten.
In de winter sta ik iets meer in de keuken en gooi van alles door mijn eten.
Opeens bedacht ik, hoe zou het eigenlijk met mijn tomatenplantjes zijn.
Wordt wel eens tijd om te gaan oogsten.
Drie minuten later stond ik weer binnen met de oogst van het hele jaar.
Maar Glibber is natuurlijk zuinig en probeert er toch nog wat van te maken.
Je hebt per slot van rekening ook kastomaten.
En die worden met kunstlicht gekweekt, dus waarom niet even het kaseffect nabootsen.
Ja en jullie dachten zeker dat Glibber zo gek is om tien cherrytomaatjes een dag of wat onder de zonnebank te gaan leggen, nou nee hoor dat gaat ook weer iets te ver.
Gewoon volgend jaar, nieuwe planten en nieuwe kansen.
Ik moet ze alleen niet vergeten tijdig op een goede plek te zetten.
Alhoewel,......... deze log stond al een tijdje klaar, alleen kwam het er niet van om hem erop te zetten.
En kijk wat er in de tussentijd gebeurd is.
Geduld is een schone zaak blijkt maar weer.
Afgelopen zondag tussen alle ander drukte door had Glibber beloofd ook nog even te gaan kijken bij Piraateiland waar de Zwarte Pietenband op zou treden.
Ondanks dat Piraateiland vlak bij mijn huis ligt was ik er nog nooit geweest, maar ja ben ook de leeftijd van Piet Piraat een beetje ontgroeid.
Dus goed plan om er even te gaan kijken.
Toen ik binnen kwam was precies de Zwarte Pietenband aan het spelen.
Wat een planning weer van Glibber.
En ze maakten er een groot kinderfeest van dat was duidelijk.
Het podium stond vol met kinderen die tussen de Pieten door dansten.
Duidelijk te zien dat ze de middag van hun leven hadden.
Ik had niet verwacht dat de zaal nog zo groot zou zijn en dat het zo druk was.
De Pieten op het podium hadden het ook helemaal naar hun zin.
Er bleek nog een balkon te zijn en van daaruit had je ook mooi zicht op het podium.
Het barpersoneel had denk ik een middagje vrij want er stonden alleen maar Barpieten achter de bar.
Alleen de toiletjuffrouw was niet verkleed.
Zou zij de oorzaak zijn dat er behalve moeders met kinderen ook opvallend veel vaders aanwezig waren.
Ik wilde net weggaan toen Leonardo de Muziekfotopiet me vertelde dat ik even moest wachten omdat nu KUS ging optreden.
De kenners zullen zeggen, ze zijn toch met zijn vieren.
Klopt, alleen nummer vier stond net buiten beeld.
Ik begreep al snel dat het aan mij lag dat ik ze niet kende, want de zaal kende ze overduidelijk wel.
Het viel me op dat ze nog echt kunnen zingen ook, al is het niet mijn repertoire.
Ze wisten in elk geval een feetsje te bouwen in de zaal.
Ik begon een beetje te snappen waarom die vaders meegekomen waren naar deze Sinterklaasmiddag.
Ik vond alleen de tweede van links wel heeeeeel erg Barbie-achtig.
Maar ze wisten de zaal wel lekker mee te krijgen en daar gaat het om.
De Zwarte Piet vlakbij het podium, keek ook met een blik van waar is de tijd van de Dolly Dots.
Toch nog wat geleerd die zondagmiddag, de Nederlandse K3 heet dus KUS.
Als je kinderen hebt is Piraateiland best een leuke attractie om eens naartoe te gaan, en ook voor de ouders is er onder andere boven een gezellige bar/restaurant.
Vrijdagavond en zaterdagmorgen hadden we hoog bezoek, of bezoek uit het hoge noorden zou je ook kunnen zeggen.
Annemarie was uit Drachten overgekomen om hier eens de intocht van Sinterklaas mee te maken. (waarvan zondagavond een verslag)
Behalve dat wij het altijd gezellig vinden als ze hier weer eens is, vindt ook vooral Chico het geweldig.
Heeft hij weer een slachtoffer wat graag met hem speelt.
Tijdens het eten had Chico pech want dat mocht hij vanuit zijn mand liggen bekijken.
Na het eten lekker bij zitten kletsen.
Maar na verloop van tijd moet je toch even je post en dergelijke binnenhalen.
Vandaar dat Annemarie met haar laptop op schoot zat terwijl Glibber achter zijn eigen computer zat.
Hoezo computer verslaafd hahaha.
Zaterdagochtend in de kou de boot opgegaan om een reportage van de intocht van Sinterklaas te maken.
Er komen elk jaar meer extra boten met publiek op het water.
Is wel leuk maar toch ook erg moeilijk voor de Kapitein van de Sinterklaasboot, want iedereen wil zo dichtbij mogelijk bij Sinterklaas varen.
Kortom, er viel voor ons heel wat te fotograferen.
Zondagavond zowel bij Annemarie (neem ik aan) als hier een uitgebreid verslag van de intocht in Leiden.
Zit ik dinsdagavond rustig de log over de Leidse Jazzweek te maken, hoor ik opeens een sirene van een politie-auto.
Ik kijk vanaf de computer naar de achterkant en ja hoor zag zwaailichten.
Glibber doet weinig aan sport maar kan in dit soort situaties elk bestaand wereldrecord verbreken.
Binnen een seconde stond ik daarom al bij het voorraam en zag dat de zwaailichten op de hoek stil bleven staan en er politie de straat in kwam rennen.
Het blijft verbazingwekkend hoe snel een ongetraind persoon zijn jas en schoenen kan aantrekken.
Bleek dat er in een leegstaand huis (zijn aan het verbouwen) aan de overkant een beginnend binnenbrandje was.
Glibber vliegt weer naar binnen om zijn camera te pakken.
Shit ik moest de batterij nog verwisselen, waarom doe ik dat dan ook niet gelijk als ik thuiskom.
Ondertussen reed ook de brandweer de straat binnen.
Goh wat lullig deur is dicht, maar dat is vaak als er niemand woont en ze aan het verbouwen zijn.
Maar één tikkie met een stootijzer is voldoende om gelijk binnen te komen.
Het geeft wel gelijk een hoop aktie in de straat.
Omdat het beginnend brandje op zolder was werd er ook een hoogwerker ingezet om het dak te controleren.
Uiteraard waren de buren naar buiten gekomen om te kijken wat er aan de hand was.
Gelukkig weinig dus.
Ook op het dak was weinig te zien.
Meer dan dit kleine rookpluimpje zat er gelukkig echt niet in.
Het is inderdaad wel geluk dat de buren een rooklucht roken.
Ik denk als het nog een kwartiertje doorgegaan was het wel een echte brand had kunnen worden.
Enige voordeel met zo'n niets beduidend brandje is dat de halve straat elkaar weer eens een keertje zag en sprak.
Normaal is dat maar twee keer per jaar met de straatbarbecue en in de nieuwjaarsnacht.
Eigenlijk was het best wel even gezellig.
Op de foto hieronder is wel duidelijk te zien dat de brand die op zolder was gaan smeulen zich toch al verspreid had naar de eerste verdieping.
Er kan daarom ook gelijk weer een nieuw plafond in.
Nou snap ik dat een aantal lezers denkt, is dit nu alles ik zie geen eens vlammen.
Geen probleem, jullie worden op je wenken bediend.
Terwijl ik deze log zat te maken flitst opeens de P2000 pagina op.
Een autobrand op nog geen 500 meter van mijn huis.
Op zo'n moment flitsen er allerlei radertjes door Glibber zijn hoofd zoals:
ach tegen dat ik er ben is het uit,
het is half elf,
en dan,..............maar wel een leuke afsluiting van deze log als het nog brand.
En het brandde nog toen ik aankwam.
Ik denk trouwens dat de auto bewust in brand is gestoken want er vielen een paar dingen op.
Een ex-politieman die naast mij stond, viel het gelijk op dat er geen kentekenplaat op de auto zat.
Mij viel het op dat hij tegen de rijrichting in geparkeerd stond.
Eigenlijk wel geinig hoe een log op het moment dat je eraan begint toch een heel ander einde krijgt dan je voor ogen had.
Morgen een minder vlammende log, voor zover ik nu kan overzien.
Gisteren was weer een van de mooiste televisie uitzendingen van het jaar.
De intocht van Sinterklaas.
Ondanks dat Glibber vrijwel niets meer aan Sinterklaas doet, geniet hij elk jaar weer van de Sinterklaastijd.
Ik vind Sinterklaas het meest mooiste Hollandse feest wat er bestaat.
En al die zeikerds, ja ik zeg het even keihard, die zeuren over dat zwarte Pieten niet meer kunnen etc. etc. die snappen gewoon het feest niet.
Wat is Sinterklaas, een kindervriend, gezonde spanning, ontzag, gedichten waarin men elkaar op de hak neemt, Toon Hermans, warme chocomel, pepernoten, Bisschopswijn, surprises en ga zo maar door.
( foto AD)
We hebben het wel eens over dat bepaalde mensen een slechte jeugd gehad hebben.
Nou al die mensen die kritisch zijn ten opzichte van het Sinterklaasfeest, die hebben volgens mij een slechte jeugd gehad en nooit de gezonde spanning en plezier van Sinterklaas gekend.
Vandaar dat ze nu gaan zeuren.
Maar goed, voor ik doordraaf en me (zoals elk jaar) kwaad maak over dit soort cultuurbaren, ga ik maar even terug naar waar deze log over zou gaan.
Klokslag twaalf (nou ja ruim voor twaalven) zat Glibber helemaal klaar voor TV want hij wil echt niets missen van de intocht.
Het meest stomme, elk jaar is er wel weer een zogenaamd probleem tijdens de intocht.
Glibber vreet dit en gaat er helemaal in mee.
Als Sinterklaas uiteindelijk aan wal is begint het leukste gedeelte voor de volwassenen.
Allereerst wordt meestal de burgemeester die zijn best doet zijn stad te promoten op de hak genomen.
Daarna volgen allemaal verborgen grappen die kinderen niet door hebben maar volwassenen wel.
Het was weer helemaal geweldig en Glibber verheugt zich nu al op de intocht volgende week in Leiden.
(intocht 2006 in Leiden)
Uiteraard sta ik weer bij Sinterklaas op de boot om foto's te nemen en vraag mij af wie er meer geniet.
De duizenden kinderen langs de kant of Glibber.
(Intocht 2006 Leiden)
Uiteraard wordt Sinterklaas in Leiden weer ontvangen door Monique Lasschuyt.
Ik blijf haar tijdens de intocht steevast vrouwtje Bouwman noemen, zoals Sinterklaas vroeger Mies Bouwman altijd noemde.
(Intocht 2006 Leiden)
En dat Glibber ronduit voor zijn mening over het Sinterklaasfeest uitkomt, bleek wel weer in de Het op Zondag van vandaag.
Het worden weer een paar gezellige warme weken zowel thuis als in de stad.
Ik had het laatst over de muziekpieten, nou die vervelen zich geen moment.
Vrijwel elke dag spelen ze wel ergens, op hun website kan je al hun belevenissen volgen.
Uiteraard volgende week zaterdag of zondagavond een uitgebreid verslag van de aankomst in Leiden.
Laat ik het maar gelijk eerlijk zeggen, Glibber heeft nog geen enkel boek van Harry Potter gelezen en is dat niet van plan ook.
Als ik wil griezelen dan kijk ik zo nu en dan eens naar boven en met een beetje fantasie kan je dan een heel griezelverhaal verzinnen.
Gisteravond klokslag 00:00 zou het nieuwe boek gepresenteerd worden.
Verschillende boekhandels in de omgeving waren open of hadden speciale activiteiten georganiseerd.
Het is het laatste boek over Harry Potter, vandaar dat ik dacht ach laat ik eens een kijkje gaan nemen nu kan het nog.
Ik begon in Leiderdorp waar een Harry Potter bal was met diverse Potter specialiteiten zoals bijvoorbeeld griezeldrankjes.
Sommige heksen kunnen lief maar snerpend lachen.
Een beetje Potterfan heeft natuurlijk de meest enge wonden, ook daar kon voor worden gezorgd.
Wat ook aardig lukte zoals je kan zien.
Deze vond ik wel erg goed lijken, alleen ze zei niets terug toen ik haar een compliment gaf.
Rare lui hoor die heksen.
Was het nou een Harry Potterbal of toch een verkapte disco dance classics.
Het was nog voor twaalven en ik besloot even naar Oegstgeest te rijden om te kijken hoe het daar was.
Hier stonden de mensen rustig voor de deur te wachten tot het 00:00 uur was.
Wie heeft er wel eens een wipkipheks gezien?
In Oegstgeest vond ik er eentje.
Het was 00:00 uur en we werden binnen gelaten door een toch wel erg knappe heks.
Zou dat soms het geheim van het succes van die boeken zijn.
Onder het kleed moest "het boek" van 2007 liggen.
Weinig boek, alleen maar dozen.
Oh sorry dat was de bedoeling om de spanning op te bouwen.
Uiteindelijk ging de doos open en daar was hij dan, het allerlaatste deel van Harry Potter.
Toeval bestaat niet volgens mij, ik vond dit jongetje wat het eerste boek kreeg verdacht veel op Harry Potter lijken. ( of was het Jan Pieter op zijn knietjes)
Het was ondertussen behoorlijk druk geworden in de winkel.
En bij de toonbank deden ze goed zaken.
Nee meneer, één Harry Pottertasje per kind.
Uiteindelijk kreeg hij het toch voor elkaar een extra tasje te krijgen, ach ja het blijft Oegstgeest he.
Inmiddels aangestoken door het Harry Pottervirus (nee nee geen boek gekocht) besloot ik nog even bij een andere boekhandel in Oegstgeest te gaan kijken.
Als het schilderij van Jan Wolkers in de etalage had kunnen spreken, weet ik bijna zeker wat hij gezegd zou hebben.
Hij keek in elk geval zorgelijk genoeg.
Er stond hier zelfs een heuse Harry Potterbus voor de deur.
Glibber is niet nieuwsgierig maar wil wel alles weten, dus stapte uiteraard de bus in.
En wat denk je,............ alweer boeken.
Voor veel mensen werd het een nacht met een randje.
Nee, geen gouden randje maar een mysterieus zwart randje.
Dit uurtje Potter was voor Glibber wel weer genoeg, en hij kon er weer een log over schrijven.
Alhoewel er natuurlijk altijd mensen zijn die zeggen, het boek was beter.
Tandartsen zijn een veel besproken onderwerp, alleen zal je er bij Glibber bijna nooit iets over lezen.
Dat komt omdat ik meestal over leuke en grappige dingen een log wil maken, en tandartsen zijn niet grappig.
Sterker ik raad iedereen af om grappen over je tandarts te maken.
Stel dat hij het via via hoort en dan lig je in die stoel en zegt hij opeens, "zo Glibbertje jij had zo'n leuke grap over mij, die gaan we eens in praktijk brengen".
Het enige wat je dan nog kan doen is antwoorden "wrho wrhaha mghah neuhh" want ze stellen je altijd pas vragen nadat ze al in je mond zitten te wroeten.
Nee, mij zal je nooit iets negatiefs over de tandarts horen zeggen of schrijven, het zijn gewoon mensen met een gouden kroontje.
Volgens mij waren de meeste tandartsen vroeger het zielige intelligente jongetje in de klas die door iedereen gepest werden.
Alleen waren ze helaas zo intelligent dat ze dachten, wacht maar over een jaar of 15 pak ik jullie terug, als jullie zielig voor mijn deur staan.
Glibber heeft vroeger ooit eens een wortelkanaalbehandeling gehad in het Academisch Ziekenhuis.
Je bent dan niet alleen overgeleverd aan de arts maar ook gelijk aan een hele rits co-assistenten, die vol bewondering staan mee te kijken.
Ik hoor een van de assistenten nog zeggen, "dokter X mag ik hechten , ik heb het nog nooit gedaan".
En toen vonden ze het nog vreemd ook dat ik flauwviel.
Maar het kan nog erger, dat blijkt wel uit het filmpje hieronder.
Alleen wel even een heel duidelijke waarschuwing, eigenlijk is deze film uitsluitend geschikt voor mensen met een kunstgebit of mensen die geen of weinig geheugen hebben.
Als je binnenkort naar de tandarts moet dan raad ik je dit filmpje echt af en sta dan ook niet in voor je slapeloze nachten.
Het grote verschil tussen file's en de lottoballetjes is, dat ik de file's heel vaak allemaal te pakken heb, en met de balletjes niet verder kom dan één of twee.
Afgelopen dinsdag viel ik weer helemaal in de hoofdprijzen.
Op de heenweg 's morgens naar Utrecht was het natuurlijk al raak, maar ja dat weet ik van tevoren dus houd je rekening mee en geeft ook niets.
Maar 's middags terug vanuit Breda was echt bizar.
Meteen buiten Breda schoof ik om 5 uur de file in, precies op het moment dat de fileberichten doorkwamen.
Op mijn route stonden om precies te zijn vijf file's, leuk vooruitzicht.
Bij Rotterdam sloeg de verveling ondertussen goed toe (ik had er eentje van 11 km) en heb uit pure verveling de camera maar even gepakt.
Thuis viel het me op, hoelang ik over een heel klein stukje gedaan heb.
Hier bij de afslag naar Den Haag is het nog helemaal licht.
Nadat alles in- en uitgevoegd had, en ik een paar honderd meter verder was, werd het al iets donkerder.
Bijna twee kilometer verder begint het al aardig te schemeren.
Maar er was licht in de duisternis dacht ik.
Het wagentje van Rijkswaterstaat gaf mij het idee dat de file richting Rijswijk hierna wel opgelost zou zijn.
Nou vergeet het maar, na ongeveer een kilometer rijden begon het feest opnieuw en schoof ik ondertussen in mijn vierde file aan.
En die was gelijk weer heftig.
In het pikkedonker stond ik nog rustig ter hoogte van Delft Zuid te wachten.
Maar zoals Cruyff al destijds zei, "elk nadeel heb zijn voordeel".
Onderstaande totaal mislukte foto, vond ik eigenlijk zo apart dat ik dacht, ik maak er een log over.
Als toetje mocht ik hierna nog even aansluiten in 5 km file bij Leidschendam.
Ik hoef niet persé (mag wel natuurlijk) de hoofdprijs, zou al blij zijn met vijf van de zes balletjes in de lotto, in plaats van vijf van de vijf file's.
Prettig weekend, volgende week nieuwe kansen nieuwe file's.
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl