Dinsdagavond hield de Business Club Leiden haar nieuwjaarsreceptie. Los van het feit dat de activiteiten van de BCL altijd al gezellig zijn, is de nieuwjaarsreceptie altijd een bijzondere gebeurtenis. Extra leuk was de locatie dit jaar in het nieuwe Kunsthuis van Henk-Jan Mulder. De meeste genodigden waren nog niet in het nieuwe Kunsthuis geweest en keken hun ogen uit.

Sinds drie jaar kiezen de leden van de BCL een Leidenaar van het jaar die op de nieuwjaarsreceptie bekend gemaakt wordt. Na Jochem Myjer en vorig jaar Armin van Buuren vroeg ik mij al dagen af wie het dit jaar zou worden. Na een leuke inleiding door voorzitter Chris Verplancke wie het niet waren geworden en waarom niet, werd het mij opeens duidelijk. Burgemeester Henri Lenferink werd uitgeroepen tot Leidenaar van het jaar.

Maandagavond bezocht ik de eerste grote nieuwjaarsreceptie van dit jaar. Op de eerste maandag van het nieuwe jaar stroomt de Pieterskerk elk jaar weer vol met Leidenaren tijdens de nieuwjaarsreceptie van de gemeente Leiden.

Hoogtepunt is natuurlijk altijd de nieuwjaarstoespraak van de burgemeester.

Vandaag is de BV Nederland weer massaal aan de slag gegaan. Vrijwel alle vakanties zijn weer voorbij en het normale leven gaat weer beginnen. Gelukkig was het vandaag een bewolkte, miezerige koude dag dat maakt de overgang wat makkelijker. Je kon wel gelijk merken dat het rustiger was op straat.

Op de eerste werkdag van de BV Nederland werden er gelijk grote happen uit het nieuwe jaar genomen.

De feestdagen zijn weer voorbij en de kerstballen mogen weer terug in de doos. De lampjes gaan keurig in de doos of rollen we op en hoe het kan blijft mij een raadsel, maar ze zitten toch weer in de knoop als ik ze volgend jaar uitpak. Alles opgeruimd en dan moet die boom nog de deur uit, als je een echte hebt tenminste. Alhoewel je hebt zulke mooie neppers dat je geneigd zou zijn hem niet in de doos maar de deur uit te doen na de feestdagen. Maar goed ik dwaal af, het gaat er om waar laat je de kerstboom na de feestdagen. Je kan hem langs de straat zetten, wegbrengen voor verbranding of vernietiging. Wel altijd even opletten of je kat niet nog ergens in de boom zit.

Je kan je kerstboom natuurlijk ook naar het kerstbomenasiel brengen in de biodiversiteitstuin van Vrij Groen

Donderdagavond zes november liepen er ongeveer duizend schoolkinderen door Leiden, het was het begin van de Winter Wonder Weken in Leiden. Op dat moment wist nog niemand of het dit jaar een succes ging worden of niet. Er is natuurlijk van alles mogelijk, je kan acht weken lang stromende regen hebben, bijna kapot vriezen door de vorst, bedolven raken onder ladingen sneeuw of gewoon een mengelmoes van allerlei weer. Kortom er kon van alles gebeuren en dan is het afwachten hoe de weken gaan lopen. Een ding was wel honderd procent zeker, de vrijwilligers, het CentrumManagement, het bedrijfsleven en de winkeliers, iedereen wilde er de mooiste Winter Wonder Weken ooit van maken.

Vrijdagavond kwamen de vrijwilligers en organisatoren van de Lichtjesparade, de Sinterklaasintocht, het Huis van Sinterklaas, de IJsbaan, het Verrassend Winkel Weekend, en de Kerstmarkt bij elkaar om tijdens een borrel de Winter Wonder Weken feestelijk af te sluiten.

De beste manier om het nieuwe jaar te beginnen is met een stukje goede muziek. Daarom dat ze ook elk jaar het Nieuwjaarsconcert van het Wiener Philharmoniker op tv uitzenden denk ik. Ik kijk er bijna altijd naar en vind dat van kinds af aan al mooi. Daarna krijg je het skischansspringen vanuit Garmisch Partenkirchen, dat vind ik eigenlijk een soort ogen uitsteek programma. Zo van kijk eens wat wij kunnen en jullie niet met je namaak kwakkelwinter. Een mooi moment op de deur uit te stappen en het volgende stukje muziek op te zoeken. Ver hoef ik daar niet voor, in Theehuis de Leidse Hout is altijd muziek.

Al een paar jaar is het vaste prik dat Wouter Kiers op 1 januari speelt in Theehuis de Leidse Hout. Dit keer met Toine Scholten (slag en sologitaar), Harm van Sleen (bas) en Andrew Spieker op drums.

De kop is er af, 2015 is begonnen. Gisteravond heb ik iedereen al de beste wensen gedaan dus vanaf vandaag pak ik langzaamaan de blogdraad weer op. Gelukkig is niet alleen in Leiden maar in vrijwel heel Nederland  op een paar uitzonderingen na de oud & nieuwviering naar omstandigheden rustig en feestelijk verlopen. Terwijl ik vroeger midden tussen het vuurwerk stond ben ik tegenwoordig toch iets voorzichtiger en dan is ons terras een uitkomst.

Alhoewel zo veilig is dat ook weer niet realiseerde ik mij toen een uitgewerkte vuurpijl vlak naast mijn glas champagne landde, maar verder was het een prachtig gezicht vanaf het terras.

Op dit moment knallen we het jaar 2014 weg en verwelkomen 2015.

Of het knallen nu van het vuurwerk, de champagne of de klapzoenen van je schoonmoeder zijn, geniet er gewoon van. Laten we er met zijn allen een kleurrijk jaar van maken.

Het jaar is zo goed als voorbij en weer zeggen we wat is dat snel gegaan. Een jaaroverzicht is bijna niet te doen er is zoveel gebeurd en zelfs met de kunst van het weglaten en kill your darlings blijft er nog teveel materiaal over. Een fotoslideshow brengt dan wel eens uitkomst, maar met ruim zevenhonderd foto's is het nog maar het topje van de ijsberg. Ach het heeft waarschijnlijk gewoon te maken met liefde voor de stad en dat steken we niet onder stoelen of banken.

Omdat alleen een slideshow ook zo kaal is ga ik toch maar even in vogelvlucht het jaar door. Over vliegen gesproken, ik zag ze echt vliegen begin januari. Nee ik was niet doorgedraaid, het waren de nieuwe roltrappen van V&D die op spectaculaire wijze door het dak van het pand naar binnen werden getakeld.

Zit je noodgedwongen twee kerstdagen binnen is het uitgerekend de derde dag de hele dag vies, koud en miezerig weer. Vandaag scheen de zon, er stond vrijwel geen wind kortom heerlijk weer om even te gaan winkelen, over de biologische markt te lopen of te gaan schaatsen op de Nieuwe Rijn. De hele middag stond er een rij bij het kassahokje en de uitgifte van de schaatsen.

Dit is het winterweer wat ik zelfs lekker vind, heel klein beetje vriezend en een warm zonnetje. Het was duidelijk dat ik daar niet als enige zo over dacht, het was zo en dan bijna dringen op het ijs.