DIT ZIJN WIJ
leidseglibber.punt.nl links
Evenementen
 (2).jpg){kind=logo}
Kijk ook eens hier.
.jpg){kind=logo}
zoeken
Zoek hier op trefwoord in mijn archief.
Wat speelt er in Leiden
Info per E-Mail
Fotografie en film.
Nieuws
Glibber heeft natuurlijk in Leiden zijn netwerken en is daarom bij veel leuke dingen aanwezig.
En als hij (ivm werk) er niet kan zijn dan weet hij toch in no time wat er gebeurd is en wie er waren.
De vijf W-s zijn dan ook voor hem erg belangrijk, Wie, Wat, Waar, Waarom en Wanneer.
Als je deze vijf W-s kent kan je een log of artikel volschrijven.
Maar Glibber heeft natuurlijk om zijn log up to date te houden een wereldwijd netwerk opgebouwd.
Terwijl veel nieuwszenders in Europa (zonder resultaat) vol spanning de zee afturen om maar een glimp op te vangen.
Kan Glibber melden dat hij echt onderweg is.
Nog voordat RTL4, SBS, NOS of jeugdjournaal ook maar iets hebben kunnen laten zien, heb ik hier de eerste foto's van het vertrek van Sinterklaas uit het zonnige Spanje.
Ook de muziekpieten zijn meegekomen en zijn op de boot druk aan het oefenen.
Ze hebben zelfs voor de paar weken dat ze in Nederland zijn een eigen website hoorde ik.
Volgens de informant van Glibber zijn er meer pakjes dan ooit aan boord, zelfs bovenop de stuurhut liggen pakjes.
Ze hopen op of omstreeks 18 november in Nederland aan te komen.
Door schade en schande wijs geworden weet Glibber ondertussen ook dat er altijd Pieten vooruit worden gestuurd.
Vandaar dat ik de afgelopen tijd erg goed heb opgelet en ja hoor gisteren heb ik er eentje betrapt bij het Stadhuis.
Maar ja, daar zou je ze eigenlijk het hele jaar moeten laten rondhangen.
Het is mij volkomen duidelijk, de wintertijd gaat echt beginnen.
Ik had nog wat sfeerfoto's beloofd van de eerste bijeenkomst van Loggers Lopen Voor Leven die komend voorjaar aan de Roparun gaat deelnemen.
Zondagmiddag was de eerste bijeenkomst (zie ook de log van zondag) in Leiden, compleet met de officiële mascotte van de Roparun.
Vrijwel niemand had elkaar ooit ontmoet, vandaar was er eerst ruimte om een beetje kennis te maken.
Ook de mascotte van dit team moest even wennen natuurlijk, alleen denk ik dat hij het snelst gewend was en praatte honderuit.
Ook de aanstaande teamcaptain Manon en haar man Rudy waren uit Sneek naar Leiden gekomen voor deze vergadering.
Nadat alle deelnemers apart op de foto waren gegaan moest uiteraard de groepsfoto nog gemaakt worden.
Hierna was het woord aan Henk-Jan, oprichter en eigenaar van Punt NL om uit te leggen waarom juist Punt NL zich achter deze actie geschaard heeft.
Sterker nog, hij gaat zelf ook meelopen.
Er heerste een gezonde spanning en iedereen luisterde aandachtig.
Ondertussen zat Ronald Pesant te genieten, hij wist dat zijn verhaal over 9 jaar Roparun ervaring nog moest komen.
Na de uitleg van Henk-Jan was er een korte pauze en ontkwam Manon er niet aan op zijn minst één handtekening te zetten.
Maar het was voor de dochter van Rob en dan is het toch anders he.
Maar dan heb je ook wel een heel speciaal Punt.NL shirt.
Na de pauze legde Ronald uit hoe zo'n Roparun weekend ongeveer verloopt.
Vermoeidheid, irritatie, zwetende lopers in de volgbussen, regen, weinig slaap, plassen langs de kant van de weg, geen schone kleren, maar......................een geweldige kick als je na twee dagen afzien de Coolsingel in Rotterdam op komt lopen.
Hij had het negen keer meegemaakt en wist het daarom breeduit te vertellen.
Na deze uitleg ging men in kleine groepjes verder praten zoals hier een deel van de lopers.
Ook bij de bar werd druk door gekletst.
En onze mascotte, die praatte rustig mee hoor.
Ronald had aardig wat teweeg gebracht met zijn verhaal, dat bleek wel uit alle reacties.
Omdat we bij de Leiden Road Runners Club zaten heb je natuurlijk ook gelijk wat loperskennis in huis.
Daarom ook dat Frans van den Broek, beheerder en trainer bij de LRRC zich al gauw met de gesprekken bemoeide.
Henk-Jan probeerde Ronald over te halen om behalve als vraagbaak toch een actievere rol te gaan vervullen bij Loggers Lopen Voor Leven.
Ronald gaf duidelijk aan er weinig tijd voor te hebben, maar ik durf niet te voorspellen hoe het afloopt met zijn inzet.
Ondertussen gaf Frans samen met Mirjam aan Roepierunner nog wat tips hoe je na een blessure je training weer moet oppakken.
Ik denk dat er best een hoop bereikt en duidelijk is geworden zondag.
En leuk dat iedereen nog in groepjes door bleef kletsen.
Ik heb er wel vertrouwen in, gaat helemaal goed komen met dit team en volgend jaar lopen ze 2e Pinksterdag moe maar voldaan de Coolsingel op.
Toch nog maar een logje over Coverbox 2006.
Door mijn val eerder die avond ben ik maar heel even geweest, maar toch nog wat foto's geschoten.
De naam Coverbox zegt het al, alle bands spelen covers van de betere bands zoals bv U2, Stones, Jimmy Hendrix en ga zo maar door.
Het is altijd gezellig druk en het publiek bestaat over het algemeen uit oudere jongeren.
Blijf dat een mooie uitdrukking vinden voor onze generatie.
Voor welke groep of nummer hij Yesss zei weet ik niet meer, maar het is duidelijk dat er iets gespeeld werd waar hij erg blij mee was.
De sfeer is altijd heel gemoedelijk en je komt een hoop oude bekenden tegen, altijd leuk.
Ook René en de rest van het barpersoneel hadden het weer helemaal naar hun zin.
Ook even van bovenaf gekeken waar het geluid stond, wel handig gelukkig geen geluidseiland midden in de zaal.
Natuurlijk was ook Marjo onze Nachtburgemeester aanwezig met haar nieuwe camera.
Maar wie nam ze nou weer op de foto.
Ja dat blijft een spelletje tussen ons, elkaar op de foto zetten terwijl we allebei nooit op de foto willen.
Dat is ook de reden dat ik fotografeer om er dan zelf niet op te hoeven.
Laat mij maar lekker rondlopen met mijn toestel.
De groepen die ik gezien heb waren goed, alleen had ik het door de val na een anderhalf uur wel gezien.
Het publiek vond het gelukkig allemaal wel erg goed en daar gaat het om he.
Ach volgend jaar weer een Coverbox zullen we maar denken.
Update over mijn val.
Ben vandaag maar niet gaan werken, was nog stijver dan gisteren.
Heb aangifte gedaan en ja zoals ik al wist het zal niet veel uithalen, maar ook de politie zei, altijd aangifte doen.
Gezien de schade moeten ze echt met een noodvaart gereden hebben.
Morgen gewoon weer aan het werk, heb twee afspraken met potentiële klanten en ach mag dan wat stijf zijn, aan mijn bekkie is gelukkig niks fout.
Vanmiddag vond in de kantine van de Leiden Road Runners Club een unieke vergadering plaats.
Op initiatief van Rob Hartman en Daphne van Staveren gaat Punt NL volgend jaar meelopen met de Roparun. Klik op het logo voor alle uitleg en de site van team Punt NL.
Rob en Daphne zijn al een tijdje hiermee bezig en ondertussen heeft zich een team webloggers gevormd van lopers, fietsers begeleiders etc.
Maar ze weten zich ook gesteund door bijvoorbeeld Manon Thomas en haar man Rudy.
Manon doet niet alleen maar mee als BN-er, nee ze is en wil ook echt in de organisatie en uitvoering betrokken zijn.
Vandaar dan ook dat zij vanmiddag vanuit Sneek naar Leiden was gekomen om de eerste vergadering mee te maken.
Maar ook Henk-Jan oprichter en eigenaar van Punt NL heeft zich achter het team geschaard en is hoofdsponsor van het team.
Maar het mooiste is natuurlijk dat een groep elkaar totaal onbekende webloggers samen dit avontuur in wil gaan.
En dat het een avontuur is, werd wel duidelijk uit de uitleg die Ronald Pesant gaf.
Hij heeft negen keer meegewerkt met een team aan de Roparun en wist alle voor en nadelen haarfijn uit te leggen.
Op het logo van de Roparun staat een papagaai, dus ook vanmiddag ontbrak er geen papagaai die als mascotte voor het team gaat dienen.
Hij heeft de hele middag los gezeten en had het hoogste woord, geweldig lief beest.
Van de week nog wat meer foto's en verhalen over de eerste vergadering van Team Punt NL
Maar met dit team gaat het zeker goed komen en ik weet nu al dat ze hoge ogen gaan gooien bij de Roparun 2007.
Dan nog even over mijn val van gisteravond, ik kan nog steeds kwaad worden over het feit dat ze lachend doorreden.
Morgen ga ik aangifte doen op het bureau want dit kan niet via internet.
Ondertussen zijn mijn arm en knie behoorlijk blauw aan het worden en heb overal ( rug, arm en beide benen) spierpijn.
Gelukkig ligt mijn pijngrens behoorlijk hoog dus ik kom er wel doorheen, maar hou vooral mijn linkerknie wel even in de gaten want die spieren voelen niet echt prettig aan.
Ik heb de brommer nog even goed bekeken maar ben bang dat hij totall-los is, hij staat van voor tot achteren scheef.
Dit is even een tussendoor log omdat ik gewoon een beetje kwaad en teleurgesteld ben.
Zaterdagavond zou ik naar Coverbox gaan (ben ik ook geweest hoor, verslag volgt morgen)omdat ik niet meer met de auto de stad in ga als ik weet dat er iets gedronken gaat worden, pakte ik dus de brommer.
Ik kom bij ons de straat uitrijden en kijk gewoon goed uit wat uit het tunneltje komt, ondanks dat ik voorrang heb.
Vanuit het tunnelltje komt een scooter en die pakt in volle vaart mijn voorwiel.
Gevolg, ik klap met brommer en al tegen de vlakte.
De scooter slingerde wat maar reed wel door.
Een voetganger in het tunneltje kwam gelijk aanrennen en vroeg gaat het, je werd echt vol geraakt he. Maar ja Glibber zegt gewoon dank je valt wel mee.
Wat ik echt niet snap is dat ik terwijl ik op de grond lag, die twee gozers om heb zien kijken en gewoon door reden terwijl ik daar lag.
Mijn verwondingen vallen best wel mee, een beetje (veel) pijn in mijn arm en mijn been en mijn brommer is zag ik toen ik thuis kwam aardig ontzet, of te wel stuur etc. staat scheef.
Ik ben nog wel doorgegaan naar Coverbox maar voelde me gewoon niet op mijn gemak.
Half één was ik al thuis en vertelde Hill het verhaal en barstte in huilen uit.
Wat me dwars zat, was het feit dat ze lachend omkeken terwijl ik op de grond lag.
Het lachende omkijken heeft de meeste indruk op me gemaakt.
Wat mij overkomen is, staat in geen enkele verhouding tot wat anderen overkomt, maar als zoiets simpels bij mij al zo'n impact heeft, dan ga je sommige kleine krantenartikeltjes toch anders bekijken.
Sorry moest het toch even kwijt, en ook daar is de weblog voor, lekker van je af schrijven.
(Ik ben vanavond op stap om o.a, foto's voor mijn log te maken, dus reageer even niet)
Volgens mij is het nu echt voorbij met de zomer van 2006.
Na een behoorlijk koude aprilmaand, (tenminste op 30 april smaakte mijn biertje buiten nog niet, veel te koud die dag) kwam in mei de zomer rustig aangevlogen.
Het was qua weer nog een beetje rond fladderen, dagje mooi en dan weer wat dagen slecht.
Maar de maanden juni en juli vlogen om, en was de zomer volop aanwezig met gigantisch veel zon en goede temperaturen.
Maar volgens mij is de zomer deze week weer weggevlogen en moeten we ons opmaken voor de winter.
Maar ook die donkere dagen hebben hun charme en kunnen nog wel eens een beetje licht geven hoor.
Maar troost je, over ongeveer 130 logs krijgen we alweer de dagen dat we ondanks het ijs op de Singels ook weer voorzichtig een terrasje kunnen pakken.
Als de winter nou net zo zo snel omvliegt als de zomer hoor je mij niet klagen.
In het centrum van Leiden staat molen de Valk.
Het gekke is dat ik er volgens mij nog nooit binnen was geweest.
Tijdens het opbouwen van de kermis wilde ik wat overzichtfoto's maken, dat was een goede reden om eens de molen in en op te gaan.
Vanaf de molen heb je een geweldig uitzicht over Leiden.
Maar ook binnen was het zeker de moeite waard om eens een kijkje te nemen.
Ik moest toegang betalen en als echte Hollander moest ik mijn geld er natuurlijk wel uithalen.
Daarom heb ik op mijn gemak eens binnen rond gekeken.
Je hebt tandwieltjes en je hebt tandwielen, deze valt denk ik wel onder het grotere soort.
Dit zijn maar kleine molensteentjes, beneden stonden nog veel grotere.
En als alles gemalen is komt hier het meel uit.
Een nadeel is dat het wel een hoop klimmen is via hele smalle steile trapjes, eraf is nog leuker.
Ze hadden voordat ze het wiel uitvonden, misschien beter eerst de lift kunnen uitvinden, ach klein foutje van het verleden.
Er was ook een overzicht van de geschiedenis van het malen.
Veel heb je natuurlijk destijds op school er over gehoord, maar toch leuk om weer eens bij stil te staan hoe het heel vroeger ging.
Het was de klim wel waard om eens te zien.
Ook buiten in de tuin had je mooi zicht op de molen.
Zo kom je (mede door je weblog) nog eens ergens, waar je normaal dagelijks langs loopt of rijdt.
Mocht je ooit in Leiden zijn, het is zeker een klimmetje waard.
Voor mijn werk rijd ik in een witte wagen, op zich geen probleem dacht ik.
Maar de volgende ga ik toch om een zwarte wagen vragen.
Ik kom behalve op kantoorparken ook vrij veel in het centrum van allerlei steden.
Wat mij laatst in Den Haag overkwam heeft mij toch aan het denken gezet.
Sta ik rustig (nou ja rustig??) voor het stoplicht te wachten, stopt er opeens een motoragent midden op de weg en stapt af.
Eerste reactie is natuurlijk, zit me gordel vast, papieren bij me, schone onderbroek aan, oh nee dat is voor als je ongeluk krijgt zei mijn moeder vroeger altijd.
Hij hield het verkeer tegen en een stoet zwarte auto's werd door Den Haag geloodsd.
Schijnt nogal een moeilijk klusje te zijn want ze hadden er aardig wat motorrijders voor nodig.
Nou denkt iedereen suffie, dat zijn gewoon hoge gasten die ze begeleiden.
Maar dit is volgens mij gewoon een connexxion busje, dat zijn vast lagere hoge gasten.
Nog steeds overtuigd dat het hoge, lage of middengasten waren??
Nou leg me dan eens uit waarom dit busje, dat maar een heel klein beetje groter is dan mijn busje ook nog een hoop begeleiding krijgt.
Jullie kunnen zeggen dat ik gek ben, maar ik ga toch een zwart busje vragen aan mijn baas, ben ik ook eens op tijd als ik in de binnenstad moet zijn.
Morgen een log over molen De Valk in Leiden.
NEE, ik loop niet met molentjes, ik schrijf over een molen pfffffff.
Ik zat laatst even wat vakantie foto's door te kijken en kwam deze foto's tegen.
Het is gewoon een restant van een muur dat vroeger bij een kasteeltje of zo gehoord heeft.
Eerlijk gezegd weet ik niet wat de oorsprong is, kon geen bordje vinden met uitleg.
Ach zo'n muurtje levert altijd wel leuke foto's op, en ik vind het wel iets hebben zo'n stukje restant van het verleden.
In Leiden staat bij het Praethuys ook een restant van een oude kerk, die later als school dienst heeft gedaan.
Ik vind het een mooie afscheiding van het terras.
Maar er is al jaren een hoop ellende over dat stukje muur, de gemeente wil het dolgraag kwijt.
Bijna hadden ze het afgebroken, maar toen kwam een Amerikaan erachter dat er destijds in de tijd van de Pilgrimfathers nog Amerikanen in die kerk gezeten hebben.
Zodoende onstond er een enorme rel dat er Amerikaans erfgoed door Leiden zou worden afgebroken.
Hoe het in de toekomst allemaal af gaat lopen weet niemand nog, maar voor mij mag hij blijven staan.
Ik moest hier opeens aan denken toen ik op vakantie deze restanten fotografeerde en dacht zie je wel, je kan best iets moois maken van een oud muurtje.
En het leverde ook wel een mooi doorkijkje richting dorp op.
Laat de muren niet op je afkomen, maar geniet er gewoon van, tot morgen.
Zoals veel van mijn lezers van de zomer wel hebben begrepen is het dit jaar Rembrandtjaar, en Leiden heeft het hele jaar flink uitgepakt met vele festiviteiten.
Het hoogtepunt was natuurlijk het grote Rembrandtfestival in juli.
Een weekend vol met onder andere diverse kluchten en honderden figuranten in het centrum.
Levende schilderijen van Rembrandt.
En natuurlijk een markt met diverse kunstenaars.
Vrijwel overal waar ik in Leiden aan het fotograferen ben, kom ik Peter Schipper en zijn vriendin Carolina D'Andrea tegen.
Hij heeft een fotopersbureau en bij haar is het fotograferen een (uit de hand gelopen) hobby geworden.
Bovenstaande foto's van mij zijn leuk maar in vergelijking met wat zij maken, behoor ik tot de plaatjes schieters.
Tijdens het Rembrandtfestival hebben zij enorm veel foto's gemaakt.
Ze hebben er ruim 500 geselecteerd en voorzien van muziek en dit alles op DVD gezet.
( foto's presentatie van de DVD Marjo Heemskerk, Holland Centraal)
Afgelopen maandag werd het eerste exemplaar aangeboden aan wethouder Filip van As die vanuit de gemeente verantwoordelijk is voor het Rembrandtjaar.
Het was even puzzelen hoe het met de laptop moest, maar gelukkig kreeg Fons Delmarre hem aan de praat.
Maar Fons beschikt over meer kwaliteiten, zoals o.a. het openen van champagneflessen.
Zodat er na de presentatie kon worden geproost door Peter Schipper, wethouder Filip van As en centrum-manager Robert Strijk.
Een heel leuk idee van Peter en Carolina om deze DVD te maken.
Voor iedereen die van het Rembrandtfestival genoten heeft en het nog eens opnieuw wil beleven, of het gemist heeft is deze DVD zeker aan te raden.
Hij is op diverse plekken in Leiden te koop, onder andere bij de Rembrandtwinkel en het VVV, maar kijk anders even voor meer informatie op de site van Peter Schipper.
Ach, en Rembrandt zelf, zijn krans is alweer verdwenen en hij staat weer stil te genieten van het Leidse licht aan de Witte Singel.
Want,........ in Leiden zag Rembrandt het licht.
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl