DIT ZIJN WIJ
leidseglibber.punt.nl links
Evenementen
 (2).jpg){kind=logo}
Kijk ook eens hier.
.jpg){kind=logo}
zoeken
Zoek hier op trefwoord in mijn archief.
Wat speelt er in Leiden
Info per E-Mail
Fotografie en film.
Nieuws
Afgelopen week liet ik in een van de logs zien dat ik eindelijk eens een puzzel had gevonden met grote en duidelijke stukken.
Veel lezers waren benieuwd hoe hij eruit zien als hij af was.
Nou met een beetje geduld en puzzelwerk heb ik hem in elkaar gekregen hoor en zie hier het resultaat.
Is toch mooi geworden he voor een amateurtje.
Nooit geweten dat ik puzzelen leuk vond.
Ik heb alweer een nieuwe puzzel gevonden, wel een stuk groter dan de eerste.
Maar ja ze hebben er dan ook een bankje bij gezet om het lekker rustig aan te kunnen doen.
Ik denk dat er voor mij ook al iemand het geprobeerd had om er eentje in elkaar te puzzelen.
Schijnbaar niet gelukt en die heeft hem toen maar versnipperd.
Alleen had hij hem wel wat netter in de prullenbak moeten doen, dit is natuurlijk slordig.
Maar goed ik ga lekker puzzelen en mijn doel is om zoiets als dit in elkaar te zetten.
Het is weer een druk weekendje, vannacht werd het zomaar opeens 6 uur voor ik naar bed ging, en daarnet kreeg ik een sms-je of ik vanmiddag om 5 uur in het Praethuys kan zijn.
Vermoeiende bezigheid eigenlijk he, weekend.
Helaas nog geen terassenweer vandaag, maar dat gaat snel weer komen hoop ik.
Praat, drink, eet en weekend voorzichtig, tot morgen.
Poolse Mutsenavond klinkt natuurlijk heel spannend als titel.
Maar helaas voor alle mensen die hijgend op een 18+ log zitten te wachten, we hebben het hier over de Leiden Marathon.
Zoals misschien bekend heb ik de afgelopen 16 jaar de opvang voor de buitenlandse lopers geregeld tijdens de Leiden Marathon, het ging hier voornamelijk om Russische en Poolse lopers. (zie mijn rubriek Leiden Marathon)
De Russische en Poolse lopers verbleven op twee verschillende locaties in Leiden, en voor beiden groepen had ik een team vrijwilligers, die er graag een week vrij voor namen.
Ik zorgde voor een uitgebreid gesponsord programma en verder sponsorring van eten etc.
De groep Polen wordt al jaren begeleid door de Poolse Mutsen.
Voordat iedereen gaat piepen Glibber zo kan je ze toch niet noemen, deze naam hebben ze zichzelf gegeven dus niks mis mee.
Sterker, ik ben beretrots op mijn puur Leidse Poolse Mutsen.
De meeste Polen komen al jaren naar Leiden en zodoende zijn er tussen de mutsen en de Polen een soort familiebanden ontstaan die vriendschap overstijgen.
Vorig jaar kwamen alle Polen vanwege het WK of was het EK voetbal geschminkt naar Leiden om hun verbondenheid met ons te laten zien.
Vorig jaar heb ik aangegeven dat het na 16 jaar mijn laatste jaar als coördinator zou zijn.
Behalve het coördineren van beide groepen, bemoeide ik mij het meest met het Russische team.
De eerste jaren kwamen de Russen in schamele sportkleding aan en kochten als ze hier waren de gekste dingen, afwasborstels, vaatdoekjes, sponsjes etc etc.
De laatste jaren kwamen de meesten in mooie (dure) kleding, grote camera's om hun nek en doken de eerste beste telefoonwinkel in om een telefoon te kopen die jij en ik niet kunnen of willen betalen.
Het werd voor mij steeds moeilijker om gemotiveerd bij mijn sponsors aan te komen met het zielige verhaal van sporters uit oostbloklanden die niets hebben, en dat ik ze die week Leiden zo gun.
Vervolgens kom je dan aan met een groep camera en telefoontoeristen.
Ook mijn team bij de Russen begon zich af te vragen of ze hier nog wel een week vakantie voor op wilden nemen.
Vandaar dat we besloten te stoppen.
Al maandenlang probeerden de Poolse Mutsen een afspraak met me te maken om een avondje langs te komen.
Eindelijk lukte het donderdagavond om eens bij elkaar te komen.
Al snel snapte ik de bedoeling en werd er even stil van, want dit is gewoon lief.
Ze hadden speciale biertjes bij zich en twee glazen laten maken als dank voor alles wat Hill en ik de laatste jaren gedaan hadden voor hun Poolse groep.
Snap je nu dat het een paar wereldmeiden zijn.
Probleem was echter dat ik een heel nare mededeling voor ze had.
Na mijn vertrek als coördinator heeft de marathonorganisatie besloten, (mede gezien mijn verhalen over de Russen) helemaal te stoppen met de opvang van buitenlandse lopers.
Het stukje budget wat daar voor stond wordt nu gebruikt om andere onderdelen van de marathon meer ruimte te geven bv prijzengeld.
Heel begrijpelijk want de tijden zijn veranderd.
Maar ja, als ik dan die geschrokken gezichten zie en denk aan de avonden met hun Poolse vrienden, dan twijfel je even of het misschien voor die groep niet iets te abrubt afgebroken wordt.
De Polen (die wij ontvangen) hebben het nog steeds een stuk slechter dan de Russen.
Zoals beloofd Mutsen, ik ga mij de volgende week proberen hard te maken om te proberen de Polen nog minimaal dit jaar een keer naar Leiden te laten komen.
Mocht het mij lukken, dan zorg ik ook nog (echt voor de laatste keer!!!) voor de aanvullende sponsorring en uitstapjes.
Maar dat komt natuurlijk ook omdat ik Ryszard nog één keer al zijn Poolse liederen uit zijn groene boekje wil zien zingen met de groep.
Ik neem alvast een biertje op de goede afloop voor jullie en de Polen.
Als alles lukt kunnen jullie de woensdag na de marathon de Polen weer uitzwaaien, zoals de laatste 16 jaar.
Op de site van Leiden Marathon kan je alles over de komende marathon op zondag 10 juni vinden.
Omdat ondertussen zo'n beetje half Nederland zijn eigen weblog heeft, wordt het fotograferen steeds moeilijker.
Als ik ergens binnenkom, wordt er gelijk gezegd oh pas op voor je het weet staat het op zijn log, of het komt toch wel op de log he.
Maar het lijkt wel of ook de natuur zich gaat wapenen tegen fotograferende webloggers.
Ik reed langs de weilanden en zag verschillende watervogels zich lekker vermaken, en dacht ach altijd leuk voor een fotootje.
Begint er gelijk eentje te kwetteren, jongens pas op daar heb je weer zo'n weblog-malloot met een camera.
Oh gak gak gak, we zijn betrapt bij ons triootje.
Kop naar beneden en wegwezen voor je op de foto staat.
Hoorde jij iets, volgens mij snaterde er iemand iets over een foto-malloot.
Oh is dat zo, even kijken of mijn veren wel mooi zitten.
Nee joh, je kop verstoppen anders sta je eerdaags op zijn log.
Binnen een paar minuten lag het weiland er verlaten bij, geen watervogel meer te zien.
Iedereen was gevlogen voor de camera van de weblog-malloot.
Ik denk dat ik mij eens ga toeleggen op het fotograferen van afschuwelijke gebouwen, flitspalen, rode stoplichten en verkeerde politici.
De titel van de log zegt het al, deze log gaat over uitvaarten.
Niet het meest vrolijke onderwerp, maar ja toch zag ik iets wat ik met jullie wil delen.
En schrik niet, ik hoop voorlopig nog niet aan de beurt te zijn hoor.
Ik wil gewoon 100 worden met een optie om bij te tekenen.
Op het Levendaal in Leiden heb je een uitvaartcentrum zitten, gelukkig rijd ik er de laatste tijd meer langs dan dat ik er binnen kom.
Met het langs rijden viel me al een tijdje een bord op wat ik eigenlijk wel een beetje ongepast en toch ook grappig vind dat hij daar voor de deur staat.
Ik las een paar maanden geleden dat er de komende jaren een tekort aan begraafplaatsen kan ontstaan in Leiden.
Nooit verwacht dat die problemen al zo snel zouden kunnen komen, gelukkig heeft dit uitvaartcentrum een goede en goedkope oplossing gevonden.
Ik neem aan dat het bord laden en lossen nu ook wel weg kan.
Veel mensen maken legpuzzels.
Hele weekenden zitten ze zich dan rot te turen op kleine stukjes van een immense zee, prachtige wolkenpartij of ondergelopen land.
Ook puzzels van bloemen kunnen een verregend weekend tot een nog grotere hel maken.
Maar als het dan af is, plakken veel mensen hem op en hangen het resultaat van een aantal dagen ergenis aan de muur.
Het is duidelijk, puzzels zijn niet echt mijn ding.
Ik ben er gewoon te ongeduldig voor en wil gelijk resultaat zien.
Maar nu zag ik laatst ergens een puzzel liggen die niet zoveel stukjes heeft.
Lekker grote stukken en geeft een tastbaar resultaat.
De ultieme puzzel voor Glibber zou je denken.
Om het nog makkelijker te maken hebben ze zelfs sommige stukjes van een letter voorzien.
Ik schat dat het ongeveer een vijftig stukjes zijn, voor een beginnend puzzelaar dus niet zo'n heel zware opgave.
Het is alleen nog even puzzelen hoe ik het op elkaar ga zetten, en het is wat moeilijk om aan je muur te hangen.
Vorige week moest ik bij een klant in Ede zijn.
Ik was een beetje aan de vroege kant, meestal rijd ik dan wat rond om te zien wat voor bedrijven er nog meer in de buurt zitten.
Dit keer viel het me op dat het bedrijventerrein aan de bosrand lag.
Even de auto aan de kant gezet om wat foto's te maken.
Het leek wel lente, de zon scheen heerlijk door de nog kale bomen wat een mooi effect gaf.
Dat zijn van die momenten dat je denkt, ja het wordt voorjaar.
Ik reed een stukje verder en zag opeens het resultaat van het enige wat wij later van deze winter zullen herinneren.
De storm in januari.
Niet allen het verkeer had er onder te lijden, ook in de bossen zijn veel slachtoffers gevallen.
Van een afstand denk je, ach zonde die boom.
Als je wat dichterbij komt is het toch wel erg groot zo'n boom.
Ik stond er opeens bij stil wat een kracht die wind gehad moet hebben.
Ik heb weleens een simpel klein boompje uit de tuin proberen weg te halen en kwam er achter hoe vast die wortels in de grond zitten.
Als je dit dan ziet hebben er toch wel enorme krachten aan die boom getrokken.
We zullen het maar houden op de grilligheden van de natuur.
Vandaag moest ik naar Kampen, terug kon ik kiezen of over Utrecht terug rijden of via Lelystad, Almere.
Het werd over Utrecht.
Ruim een half uur op deze plek gestaan voor het weer stapvoets ging rijden.
En precies op het moment dat ik bij het bord kom, springt alles weer op 50 en waren alle banen weer vrij gegeven.
Hadden ze alles net weer aan de kant gezet.
Volgens mij was via Almere toch leuker geweest.
Afgelopen vrijdag hadden we een feestje van de zaak.
Een avondje lekker varen en feesten op een luxe partyschip.
Het is niet te doen alle foto's en iedereen op deze log te zetten, maar laat ik wel even beginnen met mijn drie grote steun en toeverlaten.
Ik kan afspreken wat ik wil met klanten, maar zij moeten het wel zien in te plannen.
Ik neem dan ook aan, dat ze regelmatig zo kijken als ik weer eens bel met een vraag of ze even een klus willen inplannen.
En gelijk daarna dit over me denken.
Ik moest vrijdag opeens terugdenken aan mijn eerste feestje wat ik met Certo meemaakte, ongeveer 4 jaar geleden.
Er waren toen met partners ongeveer een 30 mensen, nu waren we zonder partners en kwamen tegen de 40 personen.
Waarvan toch een behoorlijk aantal dames, waar Jeroen zich volgens mij best happy bij voelt.
Jeroen hield een korte toespraak, waarin hij aangaf blij en trots te zijn met dit team mensen om zich heen.
Er staan eerdaags weer een hoop (positieve) veranderingen op stapel, maar daar wilde hij vanavond nog even niets over kwijt.
Reden voor een volgend feestje misschien
Hierna stond beneden het buffet klaar.
Waar uiteraard gelijk gretig gebruik van gemaakt werd.
Na het eten kwam er een DJ en er werd al snel gedanst.
Soms denk ik weleens, wat zijn we eigenlijk toch een hecht team.
Zo te zien zit het met Paula, Annemarie en Jolanda wel goed op kantoor.
Maar ook erg leuk dat Nanja (die zwaait) op dit feest aanwezig was.
Per 1 maart is ze weg bij ons en voor een collega-bedrijf bij haar in de buurt gaan werken.
Het werk bevalt haar, maar ze mist wel een beetje de Certo mentaliteit en sfeer, komt vanzelf wel goed hoor Nanja.
Omdat we het gewoon momenteel echt gigantisch druk hebben, komt het er vaak niet van om eens gewoon over van alles en nog wat te praten met elkaar.
Jeroen probeerde dan ook vanavond met zoveel mogelijk mensen even bij te kletsen, zoals bijvoorbeeld Marco.
En Willem, die volgens mij zich betrapt voelt voelt door de camera.
Maar ook met John, die zoals altijd de rust zelve is.
De andere John voelt zich geloof ik best thuis bij zijn scanningploeg.
Het bleef gewoon echt lekker gezellig en er werd nog steeds veel gedanst.
Op het dek was het wel leuk om te kijken, maar ook nog wel erg koud.
En omdat Glibber natuurlijk altijd alles in de peiling wil houden, ging hij toch maar eens kijken wie het schip nu eigenlijk bestuurde, voor je het weet zit je in een duikboot.
Maar gelukkig had de schipper alles goed onder controle, en zal Nicky blij zijn met het merk wat op de foto staat.
Het lijkt alsof ze droog en in de rij staan, maar de bediening was perfect, vriendelijk en supersnel.
Soms klik je zomaar heel rare foto's, twee lachende ADO fans.
Zou het dan toch nog goed komen dit seizoen.
Ondanks de drank en gezelligheid bleef iedereen met twee benen op de grond, het enige wat zweverig werd waren de bierviltjes.
Het was gezellig en gewoon weer een echt Certo feest.
Door alle drukte en diverse werkzaamheden, verlies je elkaar wel eens uit het oog.
Vrijdagavond bleek toch weer dat we één grote club zijn.
Wie Leiden zegt, denkt natuurlijk eerst aan de Singels, de Universiteit, Rembrandt, de vele Musea en de grachten.
Maar wie ook helemaal bij Leiden hoort, is Pink Meltzer.
Je hebt stand-up comediens dat kent iedereen, maar ik noem Pink weleens een stand-up dichteres.
Het komt regelmatig voor dat Pink opeens naaast je stoel staat en zegt, "ik zat even naar jullie te kijken, en opeens bedacht ik dit gedicht".
Of dat ze bij het weggaan, een gedicht declameert en zegt die is voor jou.
Ooit sprak ik met Pink af zo nu en dan eens gedichten van haar op mijn log te zetten.
Het is er tot nog toe alleen nooit van gekomen, maar vandaag is het dan eindelijk zover.
Zomaar een paar gedichten over Leiden.
Leiden
Stad
weet dat je gelijk
mijn liefde had
toen ik je
van de Lammenschans af
al zo heerlijk
grenzeloos
liggen
zag
Bij vrijwel alle acties en debatten over de de komst van de Rijn Gouwelijn, was Pink altijd aanwezig.
Onderstaand gedicht stond vorige week ook al op de log, maar gaf duidelijk haar mening over de RGL aan.
Gelijk na de uitslag van het referendum schreef ze het volgende gedicht en stuurde het mij als primeurtje toe.
HOERA
GISTEREN
nog diep in de regen
bleek gelukkig
bleek gelukkig
RGL geen zegen
En VANDAAG
En VANDAAG
straalt alles zonnig,
wentelt zich volop,
wentelt zich volop,
van her, van ouds,
LEIDEN
LEIDEN
parel blijft parel
HOERA,
de vlag kan
de vlag kan
weer
in
TOP
Pink Meltzer, onthoud die naam en wie weet loop je haar ergens in Leiden wel tegen het lijf of kom je haar op een van de terrassen tegen deze zomer.
Ik ben van plan om elke maand een gedicht van haar hand op de log te zetten.
In de rechterkolom staat een kleine Poll, laat eens weten wat je ervan zou vinden als ik dat doe.
We kunnen wel stellen dat de winter ons dit jaar heeft overgeslagen.
Mischien krijgen we nog een dagje sneeuw, maar veel zal het niet meer worden.
Toch vraag je je af hoe het nu eigenlijk komt dat we totaal geen winter hebben gehad.
Is het inderdaad de opwarming van de aarde, en kunnen we sneeuw en ijs in onze omstreken wel vergeten, of is het puur toeval.
Ook de industrie en de handel maken zich natuurlijk zorgen en zijn nu al bezig zich voor te bereiden op een eventuele opwarming van de aarde.
Als we hier echt een stuk hogere temperaturen gaan krijgen, dan is dat natuurlijk erg gunstig voor de bier en frisdrankfabrikanten.
Maar ook de ijsverkopers zullen dan goede zaken gaan doen.
Ik ben er achter gekomen dat deze tak zich al helemaal voorbereid heeft op een fikse toename van de omzet de komende jaren.
Nu weet ik waarom we geen sneeuw hebben gehad, alle sneeuw is ingepikt door de softijs-fabrikanten.
Of ga ik te ver en geloof ik teveel in complot-theorieën.
Vanavond (vrijdag) ben ik een avondje varen en eten met de zaak, dus reacties komen morgen wel. En waarschijnlijk een primeurtje, het nieuwste gedicht van Pink Meltzer over Leiden.
Zo de rust na alle referendumdrukte is weer een beetje teruggekeerd.
Voor en tegenstanders vlogen elkaar de laatste weken in de haren en Leiden leek behoorlijk verdeeld.
Vandaar vandaag maar eens een heel rustgevende log.
De 69% NEE stemmers wisten het natuurlijk al, maar vooral voor de 31% JA stemmers kan deze log misschien wel leerzaam zijn.
Zomaar wat willekeurige foto's om te laten zien hoe mooi Leiden eigenlijk is en dat we dat moeten koesteren.
Begin natuurlijk met de Breestraat die deze weken het middelpunt van het referendum was.
De Nieuwstraat met de Hooglandse kerk, heerlijk om daar een beetje rond te wandelen.
Doorkijkje via de Beschuitsteeg naar de Hooglandse kerk.
Roeibootje huren en een beetje peddelen door de grachten, wel zorgen dat je iemand hebt die voor je roeit natuurlijk.
Het moet leuk blijven.
In het eerste voorjaarszonnetje lekker een terrrasje pakken en mensen kijken.
'S morgens is het nog heerlijk rustig op de Botermarkt.
Maar ook de Steenschuur met links het van der Werfpark zien er in het voorjaarszonnetje geweldig uit.
Ook in de Pieterswijk is het natuurlijk heerlijk ronddwalen.
En dan natuurlijk niet vergeten even op het Rapenburg, de mooiste gracht van Nederland te kijken met de oudste Universiteit van Nederland.
De Stadstimmerwerf met daarnaast het Rembrandtatelier blijft altijd een mooi punt voor foto's.
Dit is toch geen stad om een trein dwars doorheen te sturen.
Het is maar goed dat er massaal NEE gestemd is, laat de Breestraat lekker de Breestraat blijven.
Zo rustig als op deze foto is het natuurlijk alleen op zondagochtend.
Natuurlijk rijden er nu veel te veel bussen, maar met de komst van de RGL hadden we geen probleem opgelost maar erbij gekregen.
Als we met zijn allen nuchter en constructief nadenken, lossen we dat probleem eerdaags best wel op.
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl