DIT ZIJN WIJ
leidseglibber.punt.nl links
Evenementen
 (2).jpg){kind=logo}
Kijk ook eens hier.
.jpg){kind=logo}
zoeken
Zoek hier op trefwoord in mijn archief.
Wat speelt er in Leiden
Info per E-Mail
Fotografie en film.
Nieuws
Al varend vallen je dingen op die je normaal nooit ziet.
Op nog geen 500 meter van mijn huis zag ik bijvoorbeeld dit huisje.
Het blijkt een huisje te zijn voor eenden of ganzen die in de Haarlemmertrekvaart zwemmen.
Vanaf de weg is het niet te zien, wel als je er met de boot vaart.
Het is gewoon geplaatst op twee oude kano's en ligt in een doodlopend stukje van het water.
Nog zoiets grappigs wat vanaf de weg niet opvalt is de Engelse telefooncel op het dak van een pand aan de Botermarkt in Leiden.
Als je op straat loopt zie je hem niet staan, maar vanaf het water valt hij duidelijk op.
(sta je aan de overkant dan zie je hem wel, maar hij valt bijna niemand op)
Altijd makkelijk als de batterijen van je mobieltje op zijn.
Foto is helaas wat donker, maar ja recht tegen de zon in genomen.
En mij hoor je niet klagen over die zon.
Vandaag natuurlijk (zie logs afgelopen twee dagen) heerlijk het water op geweest en de boot even goed getest.
Mevrouw Glibber zag het nog niet zo zitten, dus ben ik met mini Glibber en zijn import Glibber weg geweest.
Het was uiteraard knap druk op het water, maar toch ook lekker rustige plekjes gezien.
Voordeel is dat je vanaf ons huis in een paar minuten in een totaal andere wereld zit.
Het was lekker druk op het water maar buiten Leiden best te doen.
Ik kijk elke keer mijn ogen weer uit in de buurt van Warmond, wat een huizen staan daar.
Maar behalve dat, is het gewoon gezellig en mooi varen bij Warmond.
Daarna zijn we de Kaag overgestoken, waar het rustiger was dan ik verwacht had.
Ik zeg wel we hebben gevaren, maar ik heb zelf eigenlijk de afgelopen twee dagen het stuur niet langer dan een minuut of drie in handen gehad.
Mini Glibber heeft eigenlijk het hele weekend gevaren.
Geen probleem, daardoor konden mini import Glibber en ik heerlijk van de zon en de omgeving genieten.
We zijn achter de Kaag langs gevaren en kwamen op de Ringvaart uit.
Altijd behoorlijk druk dit soort dagen, maar wel een mooi gezicht al die verschillende boten.
Het lukte niet om op de Kaag bij een van de terrassen aan te leggen, dus voeren we terug naar Leiden.
In Leiden zaten de terrassen aan het water gezellig vol, maar wij kozen ervoor om in de buurt van het Praethuys aan te leggen en ons eigen terras te pakken.
Na twee dagen varen zijn we er achter dat het een geweldige boot is en zuinig ook.
Na ongeveer alles bij elkaar zo'n 9 uur varen, was ik 5 liter benzine kwijt.
Laat de zomer maar komen, ik ga er voor.
Glibber en boten zijn de laatste jaren geen goede combinatie geweest.
Met onze nieuwe boot hoop ik die traditie eens te doorbreken.
Ik vind het heerlijk op het water, lekker rustig door de grachten varen of de polders in.
We hebben de mazzel dat je vanaf ons huis binnen 10 minuten met de boot in het centrum bent en binnen een minuut of twintig op de Kaag.
Zodoende kochten wij heel voorzichtig een jaar of 6 geleden ons eerste bootje.
Kwikkie, een superklein maar wel leuk bootje.
Kwikkie was een leuk bootje , alleen had wat handicaps.
Elke golf, hoe klein ook ging er overheen, we waren meer nat dan droog als we gingen varen.
Zelfs een groepje eenden vertrouwde ik niet meer en bracht vast sigaretten en shag in veiligheid.
Echt lekker bestuurbaar was hij ook niet.
Voor en achteruit ging op zich wel maar hij reageerde een stuk minder op links en rechts.
We hebben heel wat keren bijna tegen andere boten aangezeten als het erg druk op het water was.
Maar hij deed het altijd.
Maar al snel hadden we door dat Kwikkie toch niet het grootste succes was.
We zagen een vlet te koop liggen, verkochten Kwikkie en kochten zelf de vlet.
Ik was helemaal weg van vooral het houten stuurtje.
Twee keer heeft hij goed gevaren en voor de rest een en al ellende.
Twee seizoenen lang hebben er bijna elke zaterdag mensen aan lopen knutselen en iedereen dacht het probleem met de moter opgelost te hebben.
Alleen als we gingen varen lagen we ongeveer 800 meter verderop weer stil met een kokende moter.
Ik vergeet nooit de keer dat er weer een heel weekend lang iemand aan gewerkt had en alle problemen opgelost leken te zijn.
's Maandags werd het mooi weer dus namen wij snel een vrije dag om eindelijk eens te gaan genieten van de boot.
Een paar honderd meter verder lagen we natuurlijk weer stil met een kokende motor.
Ik baalde als een stekker en was ondertussen na een paar maanden geklooi bloedlink.
Hierop sprak mevrouw Glibber de historische woorden, "wat zeur je nou, je wilde zon en je wilde het water op, nou we hebben zon en je ligt op het water."
Het is het enige moment in mijn leven geweest dat ik moord en echtscheidingsneigingen in een vergevorderd stadium had.
Onderstaande unieke foto, is gemaakt tijdens een van de twee keren dat hij het langer dan 800 meter uithield.
Na anderhalf seizoen hebben we de vlet geruild tegen een klein bootje.
Het maakte me allemaal niet meer uit hoe het eruit zag, als het maar voer.
We hebben een week of twee een boot gehad, die net aan de ligplaats haalde en daarna dacht zo nu ga ik met pensioen.
Gelukkig konden we hem teruggeven en ruilen voor weer een ander bootje.
Tweety heette het monster.
Nou moet ik eerlijk zijn, op een paar weigeringen na, deed hij het wel.
Hij stuurde alleen wat zwaar dus voelde je je armen behoorlijk na een middagje varen.
Tweety hield echt van water.
Dat bleek onder andere uit het feit, als het twee weken niet regende, hij toch vol stond met water.
En het dekzeiltje werkte bij regen ook enthousiast mee om Tweety vol te laten lopen.
Afgelopen september was Tweety opeens gezonken en ik vond het best.
De gemeente had hem voor ik het zelf kon doen al uit het water gehaald.
Ik heb hem geeneens meer opgehaald, ik was er echt klaar mee.
We besloten het hoofdstuk varen te sluiten.
Maar ja, als je dan met de eerste zonnestralen die boten weer langs ziet varen gaat het toch kriebelen.
En ja zo is Lot (naam leg ik nog weleens uit) er gekomen.
Gekocht op vrijdag de dertiende, soms moet je het noodlot tarten.
Hij zou volgende week pas afgeleverd worden, maar door het mooie weer konden we hem toch vandaag al halen.
We hebben hem via een omweg (3 omwegen) naar huis gevaren en hij ligt nu keurig op zijn plekkie.
Om half zeven vanavond nog maar weer even gepakt en een rondje stad gemaakt, het is er het weer voor.
Waar Glibber deze zondag zit kan je al raden, in de boot en op het water.
Enige probleem, pakken we nou een terras in de stad of in de buurt van de Kaag.
YESSSS, we gaan weer varen.
We hebben er even heel serieus over moeten praten (lees, glibber heeft al zijn charmes en verkooptechnieken in de strijd moeten gooien) maar we hebben weer een boot gekocht.
Morgenavond een log over onze eerdere ervaringen met onze boten/bootjes.
We hadden afgezworen nog een boot te nemen na al het eerdere (ON) geluk met alle drijvende ellende.
Maar ja, ook vorige week scheen de zon en ging Glibber toch maar eens een beetje rondkijken en kwam deze boot tegen.
Hij was op slag verliefd, maar ja hoe vertel je het je grote liefde, die niets meer van boten wil weten.
De reden daarvan kan je zoals ik al eerder schreef morgen lezen.
Voor de zekerheid (en overtuigingskracht) vorige week er maar wat foto's van gemaakt.
Geef toe het is toch een snoepie om te zien en lekker veel ruimte.
Na heel wat praten, flessen wijn en bier zijn we eruit gekomen.
Vanmiddag zijn we samen langs geweest en hebben de boot gekocht.
Volgende week kunnen we hem ophalen, wedden dat het regent.
Onze eerdere boten en ervaringen volgen morgen.
Dan zullen veel mensen begrijpen waarom mevrouw Glibber nooit meer een boot wilde hebben.
Hoe lang het geleden is zou ik niet meer weten, maar al sinds lange tijd lees ik de logs van itsonlyme.
Via via kwam ik er ooit terecht en was gelijk gegrepen door de achtergrond van de schrijfster van deze logs.
Liesbeth is een ex Rotterdamse junkie.
Na jarenlange strijd tegen de verslaving en een behoorlijke terugval is zij nu al jaren clean.
Zij gebruikt haar "negatieve" ervaringen nu op een positieve manier en werkt bij verschillende hulpverlenings instanties.
Momenteel doet zij onderzoek naar de opvang in verschillende steden.
Onlangs heeft zij een boek uitgebracht met haar eigen ervaringen uit haar junkietijd en de opvang of eigenlijk juist het gebrek aan goede opvang.
Het mooie van het boek is dat het geschreven is door een ervaringsdeskundige en heel makkelijk leesbaar blootlegt waar het allemaal aan schort in de hulpverlening.
In het verleden heb ik mede door mijn vrijwilligerswerk heel veel met de drugscene te maken gehad.
Mede daardoor was het boek heel herkenbaar en overduidelijk.
Dit boek zou eigenlijk iedereen moeten lezen, ik zal proberen uit te leggen waarom.
Hulpverleners, (de goede daargelaten) hebben meestal hun ervaring van de sociale academie en herkennen de bladzijden uit hun studieboeken als ze met cliënten praten.
In dit boek zien ze voor een gedeelte waar ze tekort schieten.
Familie en ouders van verslaafden, worden geconfronteerd met de verslaving van hun dierbaren en staan vaak machteloos door het niet snappen van het verslavingswereldje.
De maatschappij, ziet verslaafden vaak als uitschot van de maatschappij en denken regelmatig, ze doen het toch zelf de sukkels.
Ik ga hier niet helemaal uitleggen hoe een en ander in elkaar zit, dan zou ik ook een boek kunnen schrijven.
Maar er zit vaak veel meer achter het hoe en waarom mensen verslaafd zijn geraakt en blijven.
Liesbeth geeft daar naar mijn idee een heel duidelijk beeld van, opgebouwd door haar persoonlijke ervaring.
Daarom raad ik iedereen aan eens een kijkje op itsonlyme te nemen.
Je kan daar ook het boek bestellen.
Zoals ondertussen heel Nederland al uitgebreid op het nieuws heeft gezien is afgelopen maandag Willem Holleeder opgenomen in het LUMC in Leiden.
Laat ik als eerste stellen, dat iedereen recht heeft op zo snel en zo goed mogelijke behandeling bij ziekte.
Alleen vraag ik mij toch af, of er bij u en ik ook zo snel en uitgebreidt ingegrepen wordt.
Ik ken meerdere mensen die al maanden wachten op dotterbehandelingen etc.
Let wel ik ben geen arts en geef dus geen mening, maar mijn twijfels mag ik toch wel hebben denk ik.
En misschien is het ook wel echt heel ernstig hoor, ik hoorde al geruchten over vergiftiging etc.
Ondertussen is er een behoorlijke bewaking bij het LUMC.
Het plein voor de ingang is afgezet en her en der zie je cameraploegen in de weer om iets te melden, ook al is er niets te melden.
Het plein is afgezet en er staat een mobiele politiepost, zelfs zijn er persvakken ingericht voor de aanwezige pers.
Op het terrein staan ook diverse busjes van nieuwszenders om vooral boven op het nieuws te zitten, mocht er zich iets voorvallen.
Bij het wegrijden viel mij nog net een politieauto op die "achteloos"in de berm geparkeerd stond.
Wat ik mij afvraag, wie gaat al deze extra bewaking nu betalen.
Ik ben bang dat ik het antwoord al weet.
U en ik.
Mensen blijven maar gekke honden hoor.
Waarom staat half Nederland op 2e paasdag in de file voor de meubelboulevard, het bos of het strand.
De minder gelukkigen parkeren de auto keurig bij de schoonouders of opa en oma voor de deur.
Mijn baasjes doen niet mee aan dit soort massa volksverhuizingen op een vrije dag en besloten niet naar het strand te gaan maar naar het Leidse Hout.
Dat is eigenlijk hetzelfde als al die andere dingen hoor, maar ik laat het baasje maar in de waan, dat hij niet met de massa meedoet.
Er waren stoelen voor ze vrijgehouden op het terras, maar ik moest natuurlijk wel even rennen.
Daar waren we voor gekomen.
Baasje neemt me keurig aan de riem mee tot voorbij het terras, en laat me daar los.
Daar trapt deze Chico natuurlijk niet in he, ik had vier mensen geteld en dan zullen er ook vier gaan lopen.
Dus rende ik in een rechte lijn terug naar het tafeltje.
Vond het toch wel een beetje zielig, daar stond die oen met mijn riem en zijn fototoestel, terwijl ik alweer bij het tafeltje was.
Daarom ben ik toch maar even met hem alleen gaan lopen.
Maar dat schiet ook niet op hoor, een beetje hollen is er niet bij.
Kommie nog...
Ach en wat doe je dan als hond op 2e paasdag, je holt wat achter anderen aan, je plast wat en snuffelt het park een beetje af op zoek naar lekkere geurtjes.
En dan opeens ben je hem kwijt en moet je nog onverwacht hollen ook.
Hij loopt niet snel, maar loopt wel door die oen.
Inderdaad daar krijg je dorst van.
Gauw terug naar het terras dan maar.
Oh nee, heb je Rob Baars ook weer met zijn gitaar, dan zitten we hier voorlopig nog wel even.
Gelukkig ook voor mij iets te drinken.
Het lijkt heel wat drie bakken, maar in alle drie zit alleen maar water hoor.
Ik ga op zeker, ben geen gokker.
Ik pak gewoon de middelste.
Ik heb ze daarna nog maar even op het terras laten zitten.
En al die verhalen over schoonouders, wie zaten er bij jullie op het terras dan.
Mensen, .......ik zal ze geloof ik nooit snappen.
Blaf en schoonouder ze, 
van Chico.
van Chico.Het begint bijna op een vast ondedeel te lijken, ................op zondagmiddag.
Was het vorige week nog Schiedam op zondagmiddag dit keer was het Oegstgeest op zondagmiddag.
Voordeel het ligt bijna om de hoek, de afstand naar mijn stamkroeg is bijna verder dan naar café de Gouwe in Oegstgeest.
Bij een beetje Pasen hoort een Paasconcert dacht ik zo.
De Matheüspassion was (gelukkig) uitverkocht dus dan moet je toch een passend alternatief vinden.
Het werd Swinging 5, lekkere easy listening jazz voor de zondagmiddag.
Een mooi café voor dit soort concerten.
Helaas weet ik nu pas dat ze in de winter elke maand dit soort concerten hebben.
Maar ja ook in de zomer doen ze nog genoeg dus ik zal er eerdaags nog weleens binnen wippen denk ik.
De vaste lezers hadden het al gezien natuurlijk, maar in Swinging 5 zitten onder andere Wouter Kiers en Ruud de Vries.
Maar ook de rest van de band zijn bekende jazz musici zoals pianist Wim van Hoorn en drummer Paul Uljee.
Ook saxofonisten hebben wel eens een tijdje rust.
Maar als dan ook pianist Wim van Hoorn er even mee gestopt is, moet er toch iets anders aan de hand zijn.
Iedereen stond gewoon even stil omdat drummer Paul Uljee zich uit wilde leven met een voortreffelijke solo.
Maar ook (inval) bassist Eric Heijnsdijk wist geweldige solo's neer te zetten.
Het werd een swingende zondagmiddag in café de Gouwe.
Ik dacht dat ik de enige was die de kroeg eens op zijn gemak wilde bekijken.
Later bleek dat Kiers en de Vries ook eens het café wilden verkennen tot aan de bar aan toe.
Ondanks dat ze tegenwoordig allebei hun eigen band hebben, blijven het grote muzikale vrienden en dat bleek ook zondagmiddag weer.
Werd het toch nog een swingende Pasen.
Om 19:00 uur was het helaas weer afgelopen, en ja dan is de vraag, "doet ie het of doet ie het niet"".
Natuurlijk doet ie het.
Waar ik volgende week zondag zit, geen idee.
Misschien wel thuis.
Vandaag even geen log.
Ik ben nog steeds paaseieren aan het zoeken.
Vanmorgen stond ik vol goede moed in mijn paasoutfit klaar om te gaan zoeken in de tuin.
Omdat mevrouw Glibber nog even geen auto rijdt, heeft ze de paaseieren die ze wilde verstoppen voor mij, maar even laten bezorgen.
Ik zeg ook nooit meer dat ik het wel spannend vind om ze op enge plekken te moeten zoeken.
En met eieren tikken heb ik ook al geen geluk.
Morgen zal ik wel klaar zijn met zoeken en zet er dan wel weer een log op.
Elk jaar weer moet ik met Pasen denken aan het Paasverhaal wat ik ooit van Jules Deelder hoorde.
Mensen die Jules Deelder weleens een verhaal hebben horen vertellen kunnen zich indenken, hoe hij dit bracht.
Twee jaar geleden heb ik al eens een verkorte weergave op mijn log gezet.
Ik blijf het zo prachtig vinden dat ik het nog maar een keertje doe.
DE LAATSTE WOORDEN VAN CHRISTUS ???
Jezus hing aan het kruis terwijl zijn discipelen en andere wenende mensen onder aan de heuvel stonden, gescheiden door een immense legermacht.
Plotseling hoorde Petrus zijn naam roepen door Jezus.
Peeeetrrusss kon hij zacht verstaan.
Plotseling hoorde Petrus zijn naam roepen door Jezus.
Peeeetrrusss kon hij zacht verstaan.
Petrus dacht mijn heer roept me ik moet er naartoe, hij probeerde door de soldaten linie te komen maar werd hardhandig terug geworpen in de menigte.
Even later hoorde hij weer Peeeeeetrussss, hij nam een aanloop en wist door de linie heen te komen, maar enkele meters verder werd hij ruw gegrepen en half in elkaar geslagen.
Daar stond hij bebloed hoofd, gekneusde botten en nog steeds niet bij Jezus geweest die hem toch zo duidelijk bij zich had geroepen.
Daar stond hij bebloed hoofd, gekneusde botten en nog steeds niet bij Jezus geweest die hem toch zo duidelijk bij zich had geroepen.
Weer klonk het PPPEEEEETRUSSSS, maar nu veel zwakker dan daarnet.
Hij wist mijn Heer gaat het niet lang meer redden.
Hij moest naar zijn Heer die had hem duidelijk nodig.
Hij nam een aanloop en vocht zich door de linies heen, en het lukte.
Meer dood dan levend kwam hij aan bij het kruis waar Jezus hing.
Hier ben ik Heer waarmee kan ik u dienen???
Waarop jezus sprak,
Petrus,.........IK KAN VANAF HIER JE HUIS ZIEN LIGGEN.
Prettige Pasen en geniet lekker van het zonnetje.
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl