DIT ZIJN WIJ
leidseglibber.punt.nl links
Evenementen
 (2).jpg){kind=logo}
Kijk ook eens hier.
.jpg){kind=logo}
zoeken
Zoek hier op trefwoord in mijn archief.
Wat speelt er in Leiden
Info per E-Mail
Fotografie en film.
Nieuws
Vrijdagavond wipte miniglibber even binnen.
Omdat import miniglibber uit eten was met een vriendin, bleef hij gelijk maar even mee-eten.
Heerlijk in de tuin gegeten, maar het werd ook wel kouder.
Maar daar hebben we natuurlijk een oplossing voor.
En met zo'n vuurtje in de tuin is het best uit te houden hoor.
Het is natuurlijk maar een klein kacheltje en wij willen groot vuur, daarom moet je nog wel eens creatieve oplossingen vinden als de blokken niet passen.
En als je die truc eenmaal uitgevonden hebt past natuurlijk alles in het kacheltje.
Bellen en fikkie stoken gaat natuurlijk niet tegelijk he.
Het vuur kwam zo nu en dan behoorlijk hoog.
Daarom maar wat noodscenario's bedacht voor als de zweefsol vlam zou vatten.
Dat is heel verstandig hoor om daar aan te denken, want als zo'n ding vlam vat kan je toch voor heel wat problemen komen te staan.
Om er maar een paar te noemen, wie maakt de foto's zodat we het nog eens rustig terug kunnen kijken.
Wie pakt de drankjes, want als daar as of vuur in komt is toch zonde.
En dan natuurlijk nog maar de vraag of het zonder zweefsol ook gezellig zitten is.
Maar koud hadden we het in elk geval niet, dus werd het nog lekker laat in de tuin.
Het hout is op, daarom gaan we vanavond de deur maar uit.
Mocht je eerdaags een boom missen, dan denk ik dat ik weet waar hij gebleven is.
Het viel me laatst weer op wat een verschil het bij ons aan de achterkant is tussen zomer en winter.
De hele winter, welke winter eigenlijk??
Nou ja laat ik zeggen van november tot februari ziet het er enorm kaal uit.
Tegen eind maart begint er bij de eerste zonnestralen weer wat leven aan de achterkant te komen.
Ook de poort is kaal, maar let even op de muur achterin.
Ik zag laatst opeens dat we een nieuwe bewoner in de poort hebben.
Er staat opeens een beeld, zeg maar een soort hangroep Boeddah.
Ik heb er even tegen geklopt en hij is helemaal massief.
Heb me laten vertellen dat ze met vier man bezig zijn geweest hem op zijn plaats te krijgen.
Ik vind hem wel erg mooi staan in de poort, goed idee geweest van degene die het bedacht heeft.
Maar de hele achterkant ziet er schitterend uit op het moment nu alles groen is en weer in bloei staat.
Als je dit zo ziet waan je je toch midden in de natuur in plaats van de stad.
Ook bij ons in de tuin wordt er keihard aan gewerkt om nieuw leven te creëren.
Nou kom op, laat die zomer nu maar snel komen en vooral blijven.
Na ongeveer 9 maanden van voorbereiding is het grote aftellen nu begonnen.
Het Loggers Lopen Voor Leven team vertrekt zaterdagmorgen al heel vroeg naar La Courneuve bij Parijs om mee te doen aan de Roparun.
Er is de laatste maanden nog heel hard gewerkt om van een losse club mensen een team te bouwen, die elkaar door dik en dun zullen moeten steunen tijdens deze zware tocht.
Er is de laatste tijd nog veel getraind, zowel individueel als met de hele groep.
Zaterdagmiddag om precies 16:47 uur zal team 20 starten in La Courneuve bij Parijs.
Om te beginnen aan de lange tocht van 530 kilometer op weg naar Rotterdam.
Het voltallige team wat naar Parijs gaat bestaat uit 19 personen.
Zes lopers en vier fietsers, de rest van het team bestaat uit chauffeurs, cateringmedewerkers en masseurs.
Nog een leuk weetje, er doen ruim 200 teams mee.
Totaal gaan er zo'n 5000 medewerkers/lopers naar Parijs.
Zij vormen een karavaan van honderden auto's en busjes, fietsers en lopers.
En een van die teams zijn deze kanjers, waar ik bij voorbaat al respect voor heb.
Ik hoop dat jullie ondertussen al zoveel mogelijk geld hebben opgehaald voor het goede doel, en dat de Coolsingel jullie feestje wordt.
Veel succes allemaal.
Ik ga jullie op internet via de GPS volgen, en blijf daardoor een beetje op de hoogte van jullie wel en wee tijdens de estafette.
Het zal zwaar worden, er zal gelachen, gehuild en vooral afgezien worden.
Maar bedenk: Jullie gaan voor de Coolsingel.
Ik sta maandagmiddag met mijn fototoestel bij de finish op jullie te wachten om jullie finishend op de foto te zetten.
Alhoewel,......dat laatste zou natuurlijk een reden kunnen zijn om op de Erasmusbrug om te keren en hard terug te hollen naar Parijs.
Ja hoor ze zijn er weer.
Mede door het mooie weer sneller dan verwacht.
Mooi groot en zien er echt klasse uit.
Nee, natuurlijk heb ik het niet over haring.
De nieuwe haring laat nog een paar weken op zich wachten.
Er zijn meer dingen waar mensen trots op zijn en ook bestempeld kan worden als Hollandse Nieuwe.
Inderdaad dit zijn ze, de eerste Hollandse zonnebloemen van dit jaar.
Mini Glibber kwam er vol trots mee thuis.
Van de week in de winkel nu al hier in huis.
De komende dagen schijnen de bloemen nog (in de vaas) te groeien en worden de knoppen nog veel groter.
Altijd fijn he familie in de bloemen.
Ach ja de slogan kennen we natuurlijk allemaal, "haal vaker een bloemetje, ehhh nee familie in huis".
En nu we het toch over bloemen hebben.
De schitterende roos die velen vrijdag van Ester gekregen hebben staat ook nog steeds erg mooi.
Ook zij zit in de bloemen, vandaar dat dit ook weer kwaliteit is.
Altijd fijn zoveel bekenden in de bloemen, maakt het een stuk fleuriger he.
UPDATE: zowel op You Tube als op de site van Switch-Box staat een geweldig filmpje met de leuke momenten van de avond, moet je zeker even gaan bekijken.
Zoals bekend was het benefietfeest erg snel en vrij abrupt afgelopen.
Een aantal mensen van buitenaf waren met een taxi gekomen, zoals wij onder andere.
Ja en een taxi vanuit b.v. Leiden is er niet zo snel.
Nu wilde de gemeente Rotterdam zich denk ik van haar beste kant laten zien, dus stuurde ongevraagd razendsnel een aantal taxi's om gestrande bezoekers te hulp te schieten.
Maar ja, het was eigenlijk best wel gezellig buiten, dus zonde om gelijk de taxi in te stappen.
Daarom besloot iedereen toch maar te wachten op hun eigen vertrouwde taxi's of kennissen die de bezoekers ophaalden.
Daarom konden de Rotterdamse taxi-chauffeurs weer zonder passagiers naar huis.
Kan er echt geen taxi naar Amsterdam??? Dat moet je natuurlijk niet aan een Rotterdammer vragen Henk-Jan.
We snappen er niets van, je bied het spontaan aan en geen mens die mee wil.
Maar ja, de mensen hadden trek in een feestje, de temperaturen waren goed, dus waarom naar huis gaan dachten ook Sabine en Caatje.
Ook Ed Citroen zag ondanks dat hij (toen nog) niet had opgetreden de lol er wel van in.
En ook Annemarie kon ondanks dat ze nog naar Groningen moest rijden er nog steeds om lachen.
Ja en wat doe je dan als je nog een behoorlijke tijd op een taxi moet wachten.
Je kan een tangootje dansen.
Ach en een beetje op de foto met wat bezoekers is natuurlijk ook altijd een leuk tijdsverdrijf zoals hier met Annemarie.
De rozen waren overigens door Ester namens Switch-Box aan alle medewerkers aangeboden.
Of met onze tango danseressen Sabine en Caatje.
Marianne kent Ed natuurlijk al jaren door har werk bij het Leids Festival van het Levenslied en het Gouden Petfestival, maar wilde net als Obi ook nog even op de foto.
Maar het leukste is natuurlijk als we nog een klein concertje krijgen.
Waar behalve Sabine en Caatje ook Mary-Ann enorm van genoot.
Wat is er lekkerder dan genieten van een goed stuk muziek, gewoon even op straat in Rotterdam vonden ook Robert en Natalie.
Terwijl Nikos en Sonja zich best veilig voelden met zo'n persoonlijke bodyguard.
Al met al was het daarom ondanks alle eerdere gebeurtenissen nog best even een uurtje gezellig buiten.
En niet vergeten, morgenavond komt om 20:30 op SBS 6 bij Hart in Aktie een heel stuk over Maikel op tv.
Hij zou afgelopen vrijdag zijn cd presenteren die hij speciaal voor de Roparun heeft opgenomen, maar helaas ging ook dat niet door.
En hiermee, is voor mij het boek benefietfestival gesloten.
Vanavond is er een gesprek geweest tussen Willem Seton directeur van Outland, Ester (manager Switch-Box en tevens een van de grote promotors van het feest) Ronald die het team vertegenwoordigde en Leidse Glibber die voor de bands en artiesten had gezorgd.
Als locatie was een neutrale plek in Leiden gekozen en dus niet voor het kantoor van Outland.
Wederzijds doel van het gesprek was om tot elkaar te komen en niet met ruzie uit elkaar te gaan.
Daar heeft niemand iets aan en ook het doel is er niet bij gebaat.
Uiteraard werd er begonnen met een aantal frustraties over en weer, maar ja daar kunnen we tijden over praten gebeurd is gebeurd en daar verander je niets meer aan.
We zijn het er over eens dat er waarschijnlijk in het voortraject wederzijds te hoge verwachtingen zijn gewekt en dat er eerder en meer gecommuniceerd had moeten worden over een en ander.
Wat betreft de avond zelf bood Willem zijn excuses aan over het geluid, dit had naderhand gezien een aantal verklaarbare oorzaken maar deed er naar zijn zeggen niets aan af dat het ronduit een grote fout was.
Zo waren er natuurlijk nog een aantal zaken, zoals gedrag personeel en emotionele reacties van een aantal bezoekers.
Hier kan ik over gaan uitwijden maar daar wordt niemand wijzer van en heeft ook naderhand weinig nut meer.
Belangrijker is het resultaat van de bespreking en die was voor iedereen bevredigend.
Outland onderstreept nog steeds het goede doel en stelt zich nog steeds garant voor de kleding van de lopers en dat is toch zo'n 4000 euro.
Daarnaast heeft Outland uiteraard de kosten gehad voor de flyers, de website en de affiches.
Afgesproken is om zowel bij de start als bij de finish de gesponsorde oranje kleding van Outland te dragen, want het ziet er gewoon erg goed en verzorgd uit.
Dan lag er uiteraard nog het probleem van de consumptiemunten die niet meer ingeleverd konden worden.
Willem bood aan, als we de mensen konden achterhalen deze alsnog te vergoeden.
Dit is een vrijwel onmogelijk, maar Outland kan wel het verschil zien tussen verkochte en binnengekomen munten.
Het verschil daarin zal door hen overgemaakt worden ten bate van het team.
Wat betreft de lage opkomst van het publiek tasten we allemaal nog in het duister.
Eerst werd er gedacht dat het gelegen heeft aan te weinig reklame door het team en de loggers.
Toen we echter alles op een rijtje hadden gezet bleek dit pertinent niet het geval te zijn.
Het enige wat we wederzijds als mogelijke oorzaak kunnen zien is het lange Hemelvaartweekend waarin veel mensen buitenshuis waren en vooral in onze doelgroep ( 30 -50 jaar) maar er echt uit zijn we nog niet, en het verbaasde ons allemaal.
Belangrijkste is, we kunnen elkaar allemaal weer recht in de ogen kijken en daar gaat het toch om.
En voor alle mensen die mooie sensatie foto's hadden verwacht van de afterparty buiten, die foto's komen morgen.
Maar ik kan je nu al vertellen, er is niet gevochten wel een beetje gediscussieerd maar vooral heel gezellig muziek gemaakt.
(sorry heb het even gigantisch druk met mails, foto's etc etc dus kan niet iedereen beantwoorden, komt van de week wel weer.)
Vandaag wat sfeerfoto's van de (mislukte) avond in Outland.
De foto's van de gezellige afterparty buiten houden jullie tegoed tot morgen.
Ik was nog maar net binnen of kwam Annemarie uit Groningen al tegen samen met fietser Jan Kemp.
Zoals gisteren al geschreven was er weinig tot geen muziek te horen.
Gelukkig had Wouter Kiers een cd bij zich voor Mary-Ann zodat ze in elk geval thuis nog Blood Sweat & Kiers kon horen.
Ook de mensen van Roparun Radio waren aanwezig.
Ondertussen hadden de mensen van Roparun Radio een intervieuw met Lee Towers.
Vlak voor zijn optreden wilde Lee Towers nog wel even op de foto met Maikel.
Maikel had ruim twee en half uur gereden om vanavond zijn single ten bate van de Roparun te kunnen presenteren.
Maar ook hij was helaas tevergeefs gekomen.
Lee Towers was de enige die op kon treden afgelopen vrijdag.
Maar dat kwam door zijn eigen voortreffelijke geluidsman.
De geluidsman van Lee Towers wilde ons helpen door te blijven met zijn installatie, maar dit sympathieke aanbod werd door de geluidstechnici van Outland afgewezen omdat ze zeiden de boel onder controle te hebben.
Wat naderhand niet zo bleek te zijn.
Gelukkig genoot het publiek van het optreden van Lee Towers.
Hij deed er dan ook alles aan om de avond nog een beetje te redden en sfeer te brengen.
Het aanwezige publiek zat toen al twee uur zonder optredens.
Ik heb respect voor alle artiesten die urenlang hebben zitten wachten of ze nu wel of niet konden optreden.
En dan is het echt baalen dat je na uren wachten onverrichter zaken naar huis kan.
Terwijl ik nog druk heen en weer liep te rennen om nog iets voor elkaar te krijgen kwam ik Liesbeth met haar vriend tegen.
Helaas had ik te weinig tijd om uitgebreid met haar over haar boek te praten, maar dat gaan we eerdaags nog een keertje doen.
Mary-Ann heeft gelukkig nog wel even met ze staan praten.
Ondertussen wist Lee Towers de stemming er goed in te brengen en trok de avond (voor heel even) uit het dal.
Het publiek genoot overduidelijk.
Zelfs Leiden stond mee te zingen.
Staat weer zo'n weblog papperazzi.
Het blijkt dat de producer van de CD van Ed Citroen ook regelmatig met Lee Towers werkt, vandaar dat Ed het wel leuk vond een cd aan Lee Towers te geven.
Mede namens Switch-Box bedankte Ester, Lee Towers voor zijn optreden.
Omdat het er niet in zat dat er boven gespeeld kon worden begon men beneden maar de tijd te doden met een beetje spelen.
Wat al gauw uitmondde in een mooie jamsessie van Switch-Box en Ed Citroen.
Ook Roel Pot kwam naar het miniconcert luisteren.
Ondertussen was ook DJ Thorvald de Geus gearriveerd en ook hij snapte niet veel van de onstane situatie.
Op zich was het boven best wel gezellig en was ook Ronald Pesant, een van de bouwers en stimulators van het team binnen gekomen.
Om de avond nog een beetje te redden besloot men boven akoestisch te gaan spelen.
Tot grote tevredenheid van het publiek.
Maar het werd niet door iedereen gewaardeerd, al na één nummer greep de security in en werd iedereen "vriendelijk" doch wel heel dringend verzocht de tent te verlaten.
Ben ermee eens dat het personeel vrij jong was, maar om ze nou om 12 uur al naar huis te sturen is ook wat overdreven he.
Er ontstond buiten nog een leuke afterparty, maar daar schrijf ik morgen nog over.
Als alles goed is heb ik maandag een gesprek met de directie Outland, ik hoop dan positief nieuws te melden over de afhandeling van het feest.
Met onder andere het heel toepasselijke nummer "Onder de rook van Rotterdam" werd het naderhand buiten toch nog gezellig.
Maar toen lag het personeel van Outland al keurig in hun bedjes.
Soms lopen zaken anders dan je verwacht.
En voor het eerst in ruim 30 jaar heb ik het gevoel dat ik op mijn bek gegaan ben, maar heb er ook weer van geleerd hoor, dus heb geen medelijden.
De opkomst bij het Dance4Chairity festival was echt beneden alle verwachting.
Waar dat aan gelegen heeft, daar heb ik mijn eigen ideeën over maar kan ze op dit moment nog niet hard maken.
Het klinkt misschien lullig, maar ik ben ruim dertig jaar zowel op vrijwillige als professionele basis bezig met organiseren of mede organiseren van heel veel grote en kleine evenementen.
Afgelopen vrijdag ging echt alles fout wat er maar fout kan gaan.
Gelukkig ging het optreden van Lee Towers wel goed omdat hij zij eigen geluidsman had.
En daar genoot ook iedereeen van.
Maar nu de domper, de geluidsinstallatie van Outland had diverse mankementen zodat de bands niet konden optreden.
In afwachting van wel of niet optreden, waren er wel de meest mooie jam sessies in de basement.
Zoals hier van Ed Citroen met Switch-Box
Omdat de geluidsinstallatie het liet afweten, waren zowel Ed Citroen als Switch-Box er nog voor om akoustisch op treden.
En dat sloeg bij iedereen in.
Ik zeg het even heel eerlijk, volgens mij zijn er in het voortrajekt gigantische fouten gemaakt.
Lief van alle mensen en artiesten die naar mij toekwamen en zeiden ,hier kan jij niets aan doen dit is de fout van Outland.
Maar mensen die mij kennen weten dat ik niet bij de pakken neer zit, en altijd probeer een compromis te vinden.
Ik hou niet van ruzie. daar wordt geen mens wijzer van.
Vandaar dat ik vandaag ruim een uur met de sales manager van Outland aan de telefoon heb gezeten.
Aan het eind van het gesprek heb ik voorgesteld om alles als volwassen mensen op te lossen, en met hem en de directeur van Outland maandagavond in Leiden alles uit te praten.
Mocht dat niet lukken, dan ben ik zo lullig om jullie alle smeuïge verhalen over onderstaande foto te vertellen.
Maar ik neem aan dat we alles als volwassen en professionele mensen kunnen uitpraten.
Donderdagavond was ik even bij mijn ouders om wat computerprobleempjes op te lossen.
Was net klaar toen ik een brandweercommandowagen uit de richting Zoeterwoude met sirene langs zag rijden.
Vreemd normaal hoort Leiden naar Zoeterwoude te rijden dacht ik.
Nog geen minuut later weer een brandweerwagen langs, nu werd het tijd even op P2000 te kijken wat er aan de hand was.
Een paar straten verderop was een hulpverleningsalarm, er stonden wel 5 wagens ingepland, maar wat er aan de hand was stond er niet bij.
Tijd om toch maar even te gaan kijken.
Een gedeelte van de straat en omliggende straten was afgezet en her en der stonden brandweer, politie en ambulances.
Niemand wist precies te vertellen wat er aan de hand was.
En veel aktie was er ook niet echt.
Ik zag een cameraman en meestal kunnen die je wel meer vertellen.
Het bleek dat er in de straat ernaast iets van verdacht poeder of zo in huis gevonden was.
Even omgelopen om te kijken of ik daar iets wijzer werd.
Hier wist iemand mij te vertellen dat het misschien om Antrax ging terwijl een ander het weer over explosieven had.
Ondanks dat ik het gevoel kreeg dat het wel weer om een omgevallen mierenlokdoosje zou gaan, toch maar even de telelens erop gezet.
Nu zien jullie allemaal op onderstaande foto een paar brandweermensen, maar ik zag iets veel ergers.
Er stonden achter die brandweerlieden fotografen, dus vond ik daar hoorde te staan.
Moest wel weer eerst omlopen.
Heb me keurig aangemeld dat ik o.a. voor Sleutelstad fotografeerde en kon doorlopen.
Ook in de zijstraat waar het allemaal moest wezen, was weinig aktie.
Er werd wat overlegd maar meer ook niet.
Ook het ambulance personeel stond erbij en keek ernaar.
Deze agent hield het denk ik voor gezien en ging zijn rit vervolgen.
Wat zou hij gezegd hebben vraag ik mij dan af.
Misschien wel, "dames ik zie jullie straks in de kantine, ik zorg vast voor de koffie".
Ondertussen nog steeds geen actie in de straat en het punt van verveling begon bij mij op te komen.
Ik kan bijvoorbeeld ook niet een uur naar een goudvissenkom staan te kijken, terwijl daar meer in gebeurd als hier.
Ondanks dat men de zaak (terecht je weet maar nooit) letterlijk en figuurlijk groot ingeschaald had, besloot ik toch maar even een rondje te gaan rijden.
Toen ik even na tienen op weg naar huis nog even langs reed was men de boel aan het opruimen.
Gelukkig was het allemaal loos alarm, maar voor hetzelfde geld is er wel heel wat aan de hand.
Vandaar logisch dat men allle voorzorgsmaatregelen had genomen, en ik had weer een log.
Iedereen blij dus.
Ik zit vanavond bij Dance4Charity en kom daarom niet reageren bij jullie.
Overal waar je komt krijg je bandjes of keycords.
De eerste keer dat je ergens een keycord krijgt, denk je dat is makkelijk bewaren je weet maar nooit.
Nou zal ik er nooit een sleutel aan hangen hoor, dat gerinkel om mijn nek hoeft niet zozeer.
Daarom eindigt zo'n keycord aan een haakje om de hoek van de deur.
En de volgende ook, en de volgende ook, en de volgende ook, en wat denk je, inderdaad de volgende ook.
Glibber heeft twee mindere eigenschappen, alles bewaren onder het motto je weet maar nooit en hij is makkelijk.
Dus als hij thuiskomt doet hij de keycord die hij die avond weer gekregen heeft af en hangt hem automatisch bij de rest.
Laat de hond uit, neemt een biertje, praat nog even na en gaat naar bed.
Gewoon een vast ritueel.
Tot van de week opeens Chico begon te blaffen en er een raar geluid vanuit de gang kwam.
De wet van Murphy als er eentje valt, vallen ze allemaal.
Heb het zooitje even op tafel gegooid en het wordt dus tijd ze op te ruimen.
Nou ja opruimen,...................ik heb een doosje op zolder en daar zitten er nog veel meer in.
Je weet toch maar nooit of er iemand eens een keycord nodig heeft.
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl