DIT ZIJN WIJ
leidseglibber.punt.nl links
Evenementen
 (2).jpg){kind=logo}
Kijk ook eens hier.
.jpg){kind=logo}
zoeken
Zoek hier op trefwoord in mijn archief.
Wat speelt er in Leiden
Info per E-Mail
Fotografie en film.
Nieuws
Woensdagavond stak Aad van der Luit nog een kaarsje aan, wie weet zou het helpen voor mooi weer.
Op het moment dat hij het aanstak begon het te hozen, dus heeft hij hem maar gauw weer uitgeblazen.
En dat heeft geholpen want het was droog met zelfs een beetje zon tijdens de Peurbakkentocht donderdagavond.
Tegen half acht kwam de eerste boot aan bij Annie's Verjaardag, waar Aad al eeen half uur het publiek stond voor te bereiden op de komst van de zestig boten.
Het COC opende de 21e Peurbakkentocht.
Vorig jaar had ik al besloten dit jaar eens het begin vanaf het terras bij V&D te fotograferen met mijn telelens.
Helaas deed mijn telelens niets en heb hem niet kunnen gebruiken.
Bleek vandaag een instellingsfoutje te zijn, toch nu echt maar eens het boekje gaan lezen.
De Rijn Gouwelijn blift de gemoederen bezig houden in Leiden.
Als hij dan niet door de Breestraat gaat dan maar over het water had deze groep bedacht.
Zoals elk jaar hadden de Stamgasten er weer iets moois van gemaakt.
Dit jaar hadden ze een boot gemaakt met de Daltons.
Ik liet het terras voor wat het was en ging snel op weg naar mijn vaste stekkie aan het einde van de route.
Eerst nog even snel een overzichtsfotootje gemaakt van de Nieuwe Rijn waar het ook stampend vol stond.
Na jaren gezegd te hebben ik doe volgend jaar mee, had Jansen het eindelijk waargemaakt.
Ze had met haar kinderdagverblijf een eigen boot dit jaar en vooral ook heel veel lol.
Ik heb waterscooters altijd al mooi gevonden maar deze zijn wel heel erg gaaf.
En die Rijn Gouwelijn ging niet alleen door de Nieuwe Rijn maar ook door de Oude Rijn, oftewel heel Leiden.
Mooi gevonden, maar je moet er niet aan denken dat het ooit werkelijkheid zou worden.
Je komt een hoop bekenden tegen op de boten, echt bruin vind ik je niet Lins maar je vriendin geeft wel hele lieve handkusjes.
Je kan fietsen wat je wilt, maar die boot kom je natuurlijk never nooit meer af.
Met die skippybal heb je nog een klein kansje eraf te jumpen.
En wat doe jij nou zoal op een donderdagavond in juli.
Ach, ik zwem een beetje als pinguin rond door Leiden.
Ook de Roze Beurs had weer geweldig uitgepakt met Christine Carrington van de Alley Girls op de boot.
Geweldige act met (uiteraard hahaha) nummers van het Eurovisie Songfestival.
Hun boot maakte ook dit jaar weer diepe indruk op de toeschouwers.
Ook geweldig was de boot van de Stamgasten weer, hier nu wat dichterbij genomen.
Maanden werken ze in de weekenden om elk jaar weer met iets origineels te komen.
Musicalvereniging Otis speelde een gedeelte uit een van hun musicals.
I WANT YOU!!!, nou ik sla maar even over denk ik.
En wat een rust dan opeens de boot met de Staalmeesters van Rembrandt.
Knap hoor om de hele route zo stokstijf te blijven staan of zitten.
Verliezen doen we allemaal wel eeens iets.
Maar om nu een hele boot met bruiden te verliezen is toch wel wat slordig.
Dameskoor Er Welt 'N Traan had weer iets heel origineels bedacht.
Ook het Rode Kruis liet iets van zich horen en zien deze avond.
Veel muziek en rook deze keer, maar het levert wel mooie plaatjes op.
Hij is een beetje uit het nieuws verdwenen maar ik moest van Bokito laten weten dat alles weer goed gaat met hem.
Tegen half tien waren de laatste boten langs gekomen en het was gelukkig droog gebleven.
Op het Stadhuisplein was ondertussen de band Garlic begonnen.
Ook op het Stadhuisplein was het al gauw stampend vol en liet men zich ondanks dat het begon te regenen niet wegjagen.
De start van de Lakenfeesten was in elk geval geweldig en de komende drie dagen zullen ook best wel geweldig worden.
Het was natuurlijk niet te doen alle boten op de log te plaatsen, vandaar hier onder in de videofilm nog veel meer foto's.
Van de week ging ik 's avonds even tanken en kwam in een soort vliegshow terecht.
Ik zag een helikopter die ik op mijn gemak van dichtbij kon volgen met de camera.
Hij bleef maar boven me cirkelen.
Je zou bijna denken dat hij mij moest hebben, want weggaan ho maar.
Ik denk dat het al duidelijk wordt he.
Het ging om een model helikopter.
De tweede kwam ook even een kijkje bij me nemen.
Mooi gezicht hoor twee van die mini helikopters zo dichtbij.
En als ze op de grond staan zijn ze opeens wel weer heel erg klein, maar in de lucht valt het op de foto niet gelijk op.
Leuk om even gezien te hebben.
Ik heb er een tijdje staan kijken, en het is leuk om te zien hoe die apparaten in elkaar zitten.
Hoop techniek hoor in zo'n klein machientje.
Maar goed ik vloog weer verder want moest nog tanken.
Vrijdagavond een uitgebreid verslag van de Peurbakkentocht en het feest daarna.
Donderdagavond barst het feest weer los.
Vier dagen lang staat Leiden weer op zijn kop tijdens de Lakenfeesten.
Ik zet er wel die dagen logs op van de feesten maar zal weinig reageren bij anderen, want ik ben uiteraard overal bij en wil niks missen.
Donderdagavond begint het feest met de Peurbakkentocht.
Een feest op zich, ruim 150.000 mensen staan te kijken naar een grote stoet boten en alles wat daar voor door kan gaan.
Er werd mij vorige week op de log gevraagd wat is eigenlijk een peurbak.
Een peurbak is een klein visbootje waar de Leidenaars in het verleden (hmmm denk nog steeds) mee gingen peuren.
Peuren is illegaal op paling vissen en daar gebruikte je een klein stil bootje voor, een peurbakkie dus.
Vandaar de naam Peurbakkentocht.
Er zijn mensen en bedrijven die al weken bezig zijn iets origineels in elkaar te zetten zoals b.v. vorig jaar deze Ghostbuster-boot van de stamgasten, zij maken elk jaar weer iets geweldigs.
Na afloop is er niet alleen in veel kroegen maar ook op het Stadhuisplein een gigantisch groot feest.
Tijdens de Lakenfeesten heb je ook Leiden Culinair, vier dagen lang heerlijk eten en drinken op de Garenmarkt.
Een aantal toprestaurants uit Leiden laat je daar kennismaken met een gedeelte van hun menukaart.
En niet op zielige plastic bordjes etc, nee met luxe servies en bestek, je zit heerlijk te genieten in een geweldige omgeving.
Vanaf dinsdag is men al bezig het plein om te toveren tot een groot restaurant.
En weet je wat nou zo typisch Leids is, en daarom ook zo geweldig.
De mede organisatoren/sponsoren staan zelf mee te werken aan de opbouw.
Zoals bijvoorbeeld Thijs Hemmes en Trudy Kwik.
Dus niet alleen van achter je bureau er geld in pompen, nee ook gewoon zelf meewerken.
Het hele programma rond het eten wordt trouwens door Kwik Events geregeld en bij Trudy gaat het niet om een feestje, maar zij heeft de slogan "juist meer dan een feestje".
Mocht het regenen dit weekend, alle restaurants hebben overdekte terrassen en het middenplein wordt overdekt door een parasol van 24 meter doorsnee.
Vrijdagavond is het grote EnergiQ avondspektakel op het stadhuisplein met een hele hoop artiesten.
En het geluid op vrijdag en bij vrijwel alle andere aktiviteiten komt natuurlijk van Bert en Willie en hun medewerkers.
Uitslapen op zaterdag na twee slopende avonden, vergeet het maar.
Om twaalf uur ben ik alweer bij de Dragonboatraces, een sensatie op het water van de eerste orde.
Dankzij Aad heb ik een plek op het genodigden terras, dus kan langzaam aan opstarten.
Zaterdagavond een groot feest op het Stadhuisplein met verschillende DJ's.
Eerlijk gezegd denk ik dat Glibber dan eerst een afzakkertje bij het Praethuys heeft gehaald en dan alweer thuis is.
Maar je weet het maar nooit.
Zondag wordt ook weer een hele drukke dag en eigenlijk weet ik nog niet hoe ik dat ga redden.
Op de Breestraat is er naast een antiek en curiosamarkt, ook de Leidse Efteling en zal dus bevolkt worden door talloze sprookjesfiguren, daarnaast zijn er nog veel meer kinderactiviteiten, die leeftijd ben ik gelukkig ontgroeid en hoef er dus niet naartoe.
Waar ik wel zal staan is waarschijnlijk het Stadhuisplein waar al het nieuwe Leids en Nederlandstalig talent gaat optreden.
Reken maar dat het daar druk gaat worden.
Dan heb je nog het standwerkers concours waar ik ook altijd even ga kijken, heb zo'n bewondering voor mensen die beter kunnen kletsen dan ik.
En dan wil ik nog wat eten bij Leiden Culinair, en nog even de finale van het Straatartiestenfestival bekijken.
En het ergste, ik wil ook nog Werfpop in het Leidse Hout meepakken.
Gezien dit weekend begin ook toch anders over het cloonen van mensen te denken, zou wel handig zijn als er twee Glibbertjes rond konden lopen dit weekend.
Maandag gelukkig vrij, dus overleven zal wel lukken.
Mocht je naar Leiden komen dit weekend, parkeren is nooit een probleem.
Het beste en goedkoopst kan je hier parkeren, shuttle busjes brengen je dan gratis waar je maar naartoe wilt in het centrum en halen je ook weer gratis op.
Vandaag ga ik even iemand in het zonnetje zetten die nooit in het zonnetje gezet wil worden.
Inderdaad Pino wil ik in het zonnetje zetten.
Pino is traiteur en heeft een winkel annex afhaalrestaurant op de hoek van de Hooigracht en de Kaasmarkt in Leiden.
Een geweldige winkel waar je alles op Italiaans smulgebied kan kopen.
Maar er is meer over Pino te vertellen.
Zoals vaste lezers weten doe ik de opvang van de buitenlandse lopers tijdens de Leiden Marathon.
Vroeger stonden we met een hele club mensen aan de vooravond van de marathon een pastamaaltijd klaar te maken voor destijds zo'n honderd lopers.
Op een gegeven moment had ik een keer geen kok die alles in goede banen kon leiden en besloot eens te informeren wat het me zou kosten als ik de pastamaaltijd ging kopen.
Ik legde Pino mijn probleem uit en hoopte op een schappelijke prijs.
Een schappelijke prijs te bedingen is mij niet gelukt, nee Pino vond het leuk om te doen en we mochten niets betalen.
Nu zijn we ondertussen al zo'n acht jaar verder en nog steeds verzorgt Pino elk jaar gratis de pastamaaltijd voor onze buitenlandse gasten.
Zijn zoon en de rest van het personeel bereiden alles voor, maar Pino is wel de dirigent van het geheel, en let op dat alles volgens zijn strenge eisen gaat.
Terwijl hij ondertussen ook nog zijn klanten in de winkel helpt.
Elk jaar weer vraag ik Pino heb je nou niks om reclame mee te maken want je doet zoveel voor ons.
En elke keer spreekt Pino weer de ondertussen legendarische woorden, " Ikke make Pasta, ikke make geen reclame".
Geweldig toch dit soort mensen.
Nou ja laat ik er dan maar op zijn minst zijn nieuwste specialiteit opzetten.
Mocht je ooit Italiaans willen koken, Italiaanse producten nodig hebben, trek in een broodje, pizza of heerlijke pasta, dan moet je zeker eens bij hem binnen wippen.
Je kijkt je ogen uit in zijn winkel die vol staat met de meest aparte Italiaanse lekkernijen.
Laat hij nu maar pasta maken, dan heb ik bij deze even de reclame gedaan.
Pino, het was ook dit jaar weer klasse, bedankt he.
Sommige liefdes lijken onmogelijk.
Vaak hoor je zeggen, "hoe hebben die twee elkaar nou kunnen vinden" of nou die passen echt niet bij elkaar.
Maar de onderstaande foto's laten zien dat hoe gek je het ook bedenkt, schijnbaar past het bij elkaar.
Hoe het in zijn werk ging kan je hieronder lezen.
Hij dacht, wat een lekker ding, een vrouw met een camper daar ga ik eens achteraan.
Om haar in te halen en naast haar te gaan lopen was niet zo'n probleem.
Even kijken of ze thuis is.
De vonk sloeg over en al gauw volgde de eerste kus.
Hevig verliefd lagen ze samen in het gras en droomden van een mooie toekomst.
De daad is gedaan en nu is het wachten op de kindertjes om het gezinnetje compleet te maken.
Nu weet ik het zeker, liefde maakt echt blind.
Zaterdagavond was onze jaarlijkse straatbarbecue.
We wonen in een klein gezellig straatje, behalve een gezonde sociale controle overlopen we elkaar eigenlijk nooit.
Alleen twee keer per jaar komen de meeste bewoners een keertje bij elkaar.
Dat is oudejaarsavond na twaalven en op de jaarlijkse straatbarbecue.
Het lijkt zo simpel maar er is best nog wel wat werk te doen voor de barbecue kan beginnen.
Omstreeks elf uur begonnen we met het opbouwen.
Partytenten opzetten is een vast ritueel en elk jaar weer de vraag hoe moesten die buizen nu ook alweer.
Ondertussen hadden de kinderen al de grootste lol met de stormbaan.
Het was de hele middag een beetje regenachtig en ook voor de avond werd regen voorspeld, daarom maar extra veel partytenten neergezet.
Elk jaar leer je weer iets meer, de lege kratjes onder de statafels is een geweldige truc om te zorgen dat er geen lege flesjes door de straat gaan zwerven.
Tegen zessen kwamen de eerste bewoners en zelfs enkele oud bewoners waren speciaal voor de barbecue terug gekomen naar de straat.
Karola en Corrie hadden weer een topprestatie geleverd qua inkoop en opmaak van de schalen.
Het was gelijk al druk bij de barbecue.
Ja wat zal ik nemen, keuze genoeg tot vegetarisch aan toe.
Met de regen viel het allemaal nog mee, zo nu en dan een klein buitje, maar met de vele partytenten had niemand daar last van.
Zo nu en dan kon zelfs de parasol boven de barbecue ingeklapt worden en dat scheelde aardig met de rook.
Het leuke van de straatbarbecue en ook de opzet is dat iedereen met iedereen praat.
Ook voor nieuwe bewoners de manier om gelijk even iedereen te leren kennen.
Mona nam even het woord en bedankte namens de bewoners Corrie, Karola, Peter1, Peter2 en Glibber voor de organisatie van alweer hun 5e straatbarbecue.
En benoemde ons clubje tot kanjers van de straat.
De stormbaan voor de kinderen bleek een groter succes dan we verwacht hadden.
Hij zag er in het begin wat simpel uit, maar er werd genoeg gebruik van gemaakt.
Zo te zien had iedereen het naar zijn zin en de grootste lol.
Maar ook ruimte voor wat meer serieuze gesprekken denk ik als ik deze foto zie.
Je hebt een stormbaan, een stuk of veertig volwassenen en een hoop schuim.
Dan kunnen sommige dingen niet uitblijven natuurlijk.
En reken maar dat het echt glad is hoor.
En het leukste beiden drinken vrijwel geen druppel alcohol, dus daar lag het niet aan.
Was gewoon echte spontaniteit.
En ook voor de kinderen natuurlijk dolle pret met al dat schuim.
Het bleef nog lang gezellig in de straat.
En vandaag,.......... scheen de zon en was er niets meer van te zien dat er gisteravond een groot feest was geweest.
En wat betreft Chico's zielige log, vanaf een uur of tien hebben meerdere honden lekker op straat gespeeld en zijn volgens mij niets tekort gekomen.
Ja ik lig hier op zaterdagavond helemaal alleen in huis.
Ze staan voor de deur te barbeknoeien met de hele straat.
Ik mag er niet bij zijn, is alleen voor de mensen zeggen ze.
Alsof wij hondjes niet willen barbeknoeien.
Maar misschien nemen ze wel iets voor me mee als ze weer binnen komen.
Een stukje vlees of misschien wel een groot bot.
Ohhh ik zie het al helemaal voor me zo'n lekker groot bot helemaal voor mij alleen.
Ik pak het natuurlijk gelijk op.
En breng hem gauw naar mijn mand, want wat in de mand ligt is van Chico.
Ik zet natuurlijk wel mijn poot erop, je weet maar nooit of iemand mijn bot wil jatten.
Echt geloven doe ik er niet in, maar je kan er zo lekker over dromen.
Nee ik weet het al hoe het gaat als ze binnen komen.
Ohh wat is die Chico een brave hond geweest, kijk eens hier heb je een koekje.
Ondertussen vang ik dus wel weer mooi (geen) bot.
Reed ik langs de Beestenmarkt en dacht opeens wat staat daar nou.
Lijkt wel een mislukt prototype van de Chinese muur.
Even naartoe gelopen, nieuwsgierig?? , nee hoor wil alleen alles weten.
Het zijn allemaal wijnkistjes waarvan de muur is opgebouwd.
Maar wat is nu de bedoeling van al die kistjes.
Eigenlijk wist ik het al toen ik er naartoe liep.
Er staat in de zomer elke week een soort kleine boekenmarkt op de Beestenmarkt, ook vind je er regelmatig antiek en curiosa markten.
Zo met het (avond) zonnetje en de bomen op de achtergrond vind ik het wel iets Frans hebben.
En als je niet van boeken houdt of uitgekeken bent , pak je gewoon aan de zijkant even een terrasje.
Ik vind het wel wat hebben die boekenmarkt, lees en weekend ze en tot morgen.
Leiden heeft al jaren een meeuwen en duivenprobleem.
De duiven poepen alle gevels onder, maar aan de andere kant vind ik duiven wel horen bij de stad.
De meeuwen is een iets groter probleem.
Ze zijn erg brutaal, krijsen in sommige wijken mensen uit hun slaap en slopen de vuilniszakken in het centrum om eten te vinden.
Al diverse colleges hebben geprobeerd het meeuwenprobleem aan te pakken en tot nu zonder resultaat.
Ik noem een paar onderdelen uit de meeuwensoap, eieren rapen, geluidsbandjes van meeuwen in nood, roofvogels rond laten vliegen, geweerschoten etc etc.
Deel 537 ( of zoiets) van de meeuwensoap in Leiden is de meeuwenbestendige vuilniszak voor het centrum, waar wethouder John Steegh nu mee aankomt.
Ach we zetten ook dit plan maar weer bij het lijstje van de meeuwensoap.
Ondertussen zag ik vanavond op de Garenmarkt dat de meeuwen en de duiven in elk geval niet van de honger om zullen komen.
Wel grappig ze eten in twee ploegen, aan de ene kant voornamelijk de meeuwen.
En aan de andere kant op een verdwaalde meeuw na de duiven.
Het schijnt zo lekker te zijn dat je ze gewoon tot op minder dan een meter kan naderen.
Niemand denkt eraan weg te vliegen.
Nou gaat dat wegvliegen ook wat moeilijk want ze zitten gewoon boven op elkaar om maar iets te eten te pakken.
Als ik dit zo zie vinden ze restaurant Leiden best lekker en zie ik ze voorlopig niet uit Leiden vertrekken.
Na het eten vliegt iedereen weer uit om te kijken of de meeuwenbestendige vuilniszakken van de wethouder al gearriveerd zijn.
Persoonlijk denk ik, als de vossen uit de duinen verdwenen zijn dat de meeuwen daar weer naartoe terug keren.
Maar ja, ik ben geen bioloog en vermaak me al een kleine 20 jaar om alle ideeën die men weer verzint en op niets uitlopen.
Jarenlang heb ik allerlei bootjes gehad die elke keer wel iets mankeerden, en had na de laatste het idee ik begin er niet meer aan.
Maar door gebrek aan ligplaatsen in Leiden heb ik wel mijn ligplaats aangehouden.
Maar ja met mooi weer gaat het toch kriebelen he.
Vandaar dat ik (was al eerder te lezen op mijn log) in april toch weer eens ging kijken en gelijk helemaal weg was van deze boot.
Door een beetje mazzel en hard werken kon ik de boot kopen en was beretrots toen hij twee dagen later het water inging.
We hadden geluk en konden lekker veel varen in april en mei, zoals hier met Mary-Ann en Obi.
Ook mini Glibber en import mini Glibber zijn regelmatig op het water te vinden met de boot.
Maar waar ik nu zo doodziek van wordt is de golf van vernieling en bewuste diefstal langs de vaart waar ook mijn boot ligt.
Regelmatig worden zeilen kapot gesneden, geprobeerd voor de lol bootjes te jatten om een stukje te varen en noem maar op.
Maar ook heel bewuste diefstallen komen helaas voor.
Een maand geleden werden mijn tank en koppelingen uit de boot gejat.
Ze hebben precies geweten wat ze deden, want ze hadden het alleen het puntje van het zeil opzij gegooid en wisten waar ze wezen moesten.
De schade, 96 euro plus de benzine die er in zat.
Daarom nu noodgedwongen elke keer tank en koppelingen mee naar huis nemen.
Maar dit weekend stond ik echt versteld, ik ga elke dag even kijken bij de boot en zag opeens dat mijn dekzeil helemaal verdwenen was.
Gewoon het hele dekzeil gejat.
Hij was op maat gemaakt en een nieuwe gaat ongeveer 800 euro kosten.BINGO.
Een van de omwonenden heeft een sterk vermoeden met welke wagen de vermoedelijke daders waren.
Het was een bedrijfsbusje waarvan ze nog een gedeelte van de naam wist, uiteraard heb ik het in de aangifte vermeld evenals de signalementen van de inzittenden.
Maar reken maar dat ik dat zelf ook nog even uit ga zoeken (Leiden is klein he) en als ik meer weet er naar het bureau mee stap.
Ik heb ondertussen de kussens er maar uitgehaald want anders ben ik die morgen ook nog kwijt.
Voorlopig ligt mijn trots er zielig en kaal bij, en met al de regen van de laatste dagen is het elke dag hozen geblazen.
Doodziek word ik van dit soort dingen, laten ze met hun &^%*& van andermans spullen afblijven.
Gelukkig heb ik een log waar ik effe lekker op kan klagen dat lucht op hoor.
Maar vrolijk wordt je niet van dit soort dingen.
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl