DIT ZIJN WIJ
leidseglibber.punt.nl links
Evenementen
 (2).jpg){kind=logo}
Kijk ook eens hier.
.jpg){kind=logo}
zoeken
Zoek hier op trefwoord in mijn archief.
Wat speelt er in Leiden
Info per E-Mail
Fotografie en film.
Nieuws
Zaterdag rijdt voor de 62e keer het Rijnsburgs Bloemencorso door de kuststreek.
De start is in Rijnsburg, daarna gaat het richting Katwijk en na 17:30 uur komt de stoet aan in Noordwijk waar de praalwagens het hele weekend op de boulevard te bezichtigen zijn.
(foto Corso 2005)
Op de site van het Rijnsburgs Bloemencorso is de volledige route te vinden.
Radio en TV West zullen weer volop aandacht besteden aan het Corso.
Ik denk alleen niet dat presentatrice Agnes Kamstra weer de hele route mee gaat lopen net zoals in 2005.
Maar waarom heeft deze log als titel een primeur?
Glibber zou Glibber niet zijn als hij niet even probeerde vast wat foto's van de opbouw te maken.
Daarom ging hij na zijn werk even langs bij de Rijnsburgse Flora waar de wagens van bloemen worden voorzien.
Van Astrid Lankhuizen die de algehele leiding heeft over het opmaken van de praalwagens mocht ik rustig mijn gang gaan en alles fotograferen voor mijn log.
Her en der in de hal en de gangen stonden de praalwagens die al gedeeltelijk klaar waren.
Er werd nog druk gewerkt om alle wagens op tijd klaar te krijgen voordat vrijdagavond de jury langs komt.
Het thema van het 62e Bloemencorso is dit jaar There's no business like showbusiness.
Het thema werd al snel duidelijk als je de praalwagens zag.
Ook met het bloemensteken van de personenwagens was men nog druk bezig.
Je kijkt je ogen uit als je al die bloemen ziet en de manier waarop het verwerkt wordt.
De praalwagens zijn nu al mooi, maar nog lang niet af.
Zaterdag met de honderden figuranten erbij zal het echt weer een Corso worden waar Rijnsburg trots op mag zijn.
Jong en oud werkt mee aan de opbouw van het Corso en is dan ook dagen bezig met het steken van de honderduizenden bloemen.
Deze meneer vertelde mij heel nuchter, "ach je neemt een bos in je hand en je steekt ze op de juiste plek erin". Lijkt me makkelijker gezegd dan gedaan.
Volgens mij moet je er ook een engelengeduld voor hebben om alles in te steken.
Maar ja als je dan het Corso ziet rijden zaterdag denk je natuurlijk wel, zo dat heb ik weer mooi gedaan dit jaar.
De meneer die met deze wagen bezig was vertelde mij vol enthousiasme dat hij er echt een kunstwerkje van wilde maken.
Zaterdag zal ik het eindresultaat zien en hoop voor hem dat hij in de prijzen valt, al was het alleen al voor zijn enthousiasme.
De honderduizenden bezoekers uit binnen en buitenland kunnen rekenen op een geweldig Corso met veel mooie bloemen en kleuren in prachtige composities.
En nu maar hopen dat het mooi weer wordt anders hebben bijvoorbeeld onderstaande groepen het zo koud.
(foto Corso 2005)
Op het filmpje hieronder de rest van de foto's die ik van de opbouw van het Corso heb gemaakt.
Donderdag 16 augustus is het precies 30 jaar geleden dat Elvis Presley overleed.
Iedereen die toen pakweg boven de twaalf was zal zich dat best wel kunnen herinneren.
Op radio en tv zorgen ze in elk geval dat deze datum niet ongemerkt voorbij gaat.
Er zijn vele speciale uitzendingen en uitgebreide Elvisdagen georganiseerd op de diverse zenders.
Toch zijn er fans die denken dat nog niet iedereen het weet en daarom hun steentje bijdragen.
Dit huis in Leiden laat ons duidelijk merken dat er iets aan de hand is.
Ik heb maar niet alles rustig bekeken en gelezen want dan zou ik er nu nog staan denk ik.
Maar het doel is bereikt, iedereen die de supermarkt aan de overkant uitkomt kan het niet missen.
En zelfs ik stond zodoende even stil bij het overlijden van Elvis ondertussen 30 jaar geleden.
Veel goede artiesten sterven helaas te jong , alhoewel Elvis volgens mij kapot gemaakt is door onder andere de mensen om hem heen die uitsluitend op geld en status uit waren.
Omdat de zomer nog steeds op zich laat wachten vandaag nog maar een paar foto's van boten en bootjes om toch een beetje zomergevoel te krijgen.
Zomaar genomen op zondagochtend afgelopen week toen het nog een beetje redelijk weer was.
Na het Puch & Tomos treffen ben ik even doorgelopen naar de historische haven.
Vorig jaar heb ik hier al een uitgebreide log overgemaakt die je hier kan lezen en vooral zien maar vandaag nog maar een paar foto's in combinatie met heel andere bootjes.
Er liggen ongeveer 20 historische vaartuigen waarvan sommigen te bezichtigen zijn als je het netjes vraagt.
Als je er toch loopt moet je natuurlijk even het Rembrandt atelier binnen stappen.
Ook de oude Stadstimmerwerf is en blijft mooi om te zien.
Dit is in combinatie met de boten gewoon een mooi stukje Leiden.
Volgens mij is dit een van de veiligste plekken om je fiets neer te zetten.
Er is altijd wel iets te werken als je zo'n boot hebt.
Of een stukje houtwerk te schilderen lekker buiten voor de deur terwijl je hond bij je ligt.
Op weg naar huis keek ik even naar heel andere boten, meer de bootjes eigenlijk.
Zo op de (zeker voor Glibber) redelijk vroege zondag was het behoorlijk druk op de Haarlemmertrekvaart met boten die richting stad of juist de stad uit gingen richting Kagerplassen.
Sinds men de brug bij Molen de Valk verhoogd heeft is dit een behoorlijk drukke vaarroute geworden.
Groot, klein, duur en goedkoop je ziet van alles varen als het maar een beetje mooi weer is.
Het valt me alleen op dat die vlaggen zo groot zijn op de boten, ik heb nog steeds een klein vlaggetje, want een vlaggetje hoort erbij vind ik.
En ach het blijft toch romantisch he op het water.
Voor vanavond en morgen voorspellen ze herfst.
Ik hoop dat het dit weekend nu weer eens echt mooi weer wordt en iedereen kan genieten van het weer.
Even had ik zondag het idee terug te zijn in de zestiger jaren.
Een grote groep Puch en Tomos rijders had zich verzameld bij Huis de Bijlen.
Wij verzamelden ons vroeger ook altijd elke avond ergens in de buurt of gingen zaterdag en zondag richting Vuurtorenplein in Noordwijk.
Hoezo zijn hangjongeren iets van deze tijd, wij hingen ook, alleen toen over het stuur van onze Puch of Tomos.
Daarom gaf de aanblik van zoveel brommers een vertrouwd idee.
In Leiden heb je een speciale vriendengroep die regelmatig tochten organiseert.
Sinds enkele dagen heeft de Leidse Puch & Tomos Vriendengroep ook een eigen site, zeker leuk om eens te gaan bekijken als je van oude brommers en gezelligheid houdt.
Deze zondag gingen ze een rit maken langs de kust richting Amsterdam.
Het eindpunt zou de Dam worden, ik neem aan dat ze ook daar veel bekijks gehad zullen hebben.
Van te voren natuurlijk even nog wat sleutelen.
En je moet natuurlijk op alles voorbereid zijn.
Dit vind ook wel een hele mooie.
Je zag volgens mij destijds niet zoveel witte.
En ja het "vossenbontje" hoorde er natuurlijk ook helemaal bij.
Deze mevrouw denkt, ohhhh toen was ik nog jong(er).
Ja dat waren nog eens tijden he, dat je als jonge meid achterop de brommer zat richting kust.
Uiteraard was ook Willem sr. aanwezig, een groot verzamelaar van Puchs, Tomos en Solexen.
Hij koopt de soms wrakken op en haalt ze helemaal uit elkaar om ze weer om te toveren tot mooie brommers.
Zo'n helm is wel makkelijk als je geen spiegeltje bij hebt.
Maar er waren nog veel meer mooie helmen hoor.
Zoals hier twee uitersten, oud en nieuw tegenover elkaar.
Tegen half één stond iedereen klaar om te vertrekken richting Amsterdam.
Heerlijk he die hoge stuurtjes.
Mooi geluid en gezicht al die startende brommers.
En het is zondag dus keurig in het pak, ook dat zag je vroeger regelmatig hahahahhaha.
Deze foto is echt genomen op zondag 12 augustus 2007, maar zou zo kunnen passen in een fotoboek uit 1965.
Dit was toen een heel normaal straatbeeld.
Met een big smile op weg naar Amsterdam.
En ja, sommigen zijn natuurlijk iets zwaarder geworden in de loop der jaren en dan zit je er toch wel anders op dan vroeger.
En oh ja dat is ook waar, was altijd wel erg stoer om op je achterwiel weg te rijden, en dat verleer je nooit meer.
Ik ben benieuwd hoe de reacties op de Dam in Amsterdam waren.
Neem aan dat heel wat toeristen foto's hebben gemaakt.
Op de site van de Leidse Puch & Tomos Vriendengroep zullen best wel foto's van onderweg staan.
Op het filmpje hieronder voor de liefhebbers alle foto's van de diverse modellen en hun berijders.
Natuurlijk weet ik ook dat sommige huizen of flats niet meer van deze tijd zijn, maar toch heb ik zo nu en dan mijn vraagtekens.
Leiden is momenteel in de wijken Noord en Mors bezig met zeg maar gerust grootschalige sloop.
Ik reed vorige week even door de Mors en zag dat ook daar alles al leeg stond wachtend op de slopershamer.
We hebben het niet over een paar huisjes maar over hele flatcomplexen.
Ik vraag me dan af, waar zijn al die mensen naartoe.
Er is in Leiden geen betaalbare woning te krijgen en toch worden opeens honderden woningen gesloopt.
Waar zitten die mensen nu en komen ze hier ooit nog in de nieuwbouw terug.
De meesten komen nooit meer terug omdat er maar een beperkt gedeelte huurwoningen worden gebouwd in een betaalbare prijsklasse.
Ook in Leiden Noord wordt volop gesloopt.
Nadat de wijk bij de van Hoogendorpstraat twee jaar geleden gesloopt is en afgelopen voorjaar een gedeelte van de Pasteurstraat, zijn nu de flats aan de Willem de Zwijgerlaan aan de beurt.
Maar achter de flats beginnen de eerste contouren van de wijk Nieuw Leyden zichtbaar te worden.
December 2005 maakte ik deze foto's van de flats op de Willem de Zwijgerlaan voor een paar loggers (sorry ben jullie site kwijt) die daar gewoond hebben in het verleden.
Natuurlijk het waren geen wereldflats meer en de meeste oorspronkelijke bewoners vertrokken langzamerhand omdat de flats achteruit gingen.
Maar toen ik er gisteren langs reed deed het me toch wel iets dat het allemaal gaat verdwijnen.
Een aantal kennissen van ons heeft daar gewoond en die hebben allemaal hun verhaal.
Zo heeft elk bestaand huis een verhaal en met sloop wordt ook een gedeelte van die verhalen gesloopt en kan je nooit meer aanwijzen waar het verhaal zich afspeelde.
Sloop is zo definitief he, en wederom de vraag waar zijn al die bewoners gebleven.
Net zoals bij de sloop van het eerste gedeelte in Noord komt er nu ook weer een soort performance aan de vooravond van de definitieve sloop.
Wat het precies gaat worden weet ik nog niet, maar weet wel wie het gaat organiseren dus spectaculair en met nostalgische terugblik zal het zeker gaan worden.
Ik neem aan dat het plaats gaat vinden in de flats en op het grasveld er achter.
Wel een grappig effect is, als je op het veld staat en je kijkt voor je dan zie de geschiedenis en draai je je om dan zie je het heden, want Nieuw Leyden begint vorm te krijgen.
Ik ken één ex Groenoorder die wel terugkeert.
Mini Glibber komt na vele omzwervingen weer in de wijk wonen.
Nou zal men denken in de wijk??? Dit heet toch Nieuw Leyden en geen Groenoord.
Zijn huis komt precies op het voormalige terrein van het slachthuis, en als er één stukje beeldbepalend Groenoord was dan was het wel het slachthuisterrein.
Zo zie je maar, een echte Glibber krijg je de wijk niet uit, sterker ze zorgen voor opvolging in de wijk.
Groene vingers heb ik totaal niet, een tuin is voor mij een plek om in de zon te zitten.
Natuurlijk heb ik langs de kanten wel wat planten die ik dan ook bij tijd en wijle op mijn manier tracht een redelijk leven te geven.
Omdat het de laatste weken niet echt tuinweer is geweest let je er niet zo op hoe het eruit ziet.
Gisteravond zag ik opeens dat het een beetje vol begon te worden.
Nou ja vol, ik bedoel dus eigenlijk rommelig, overal uitgeschoten planten en onkruid tussen de tegels.
Dan opeens blijkt het sterrenteken Maagd toch wel echt op mij van toepassing te zijn.
Het mag rommelig zijn, zolang het maar wel opgeruimd en overzichtelijk is.
Ik kijk wat rond, en denk dan dat ziet er niet meer uit.
Zelfs mijn BierBouters hadden het niet meer naar hun zin.
Het liefst zou ik gelijk een schaar pakken en gaan beginnen, maar ja dat schijnt wat gek te zijn om twee uur 's nachts. (zelf geen probleem mee hoor)
Vandaar dat ik vandaag maar eens een dagje ben gaan Hendrik Jan de Tuinmannen.
Nou ja schrik niet hoor, een dagje tuinmannen is voor mij hooguit twee uur, het moet leuk blijven he.
Ik zag al gelijk dat de heide (ach stond al drie jaar) mijn goede zorgen niet overleefd had, dus eerst maar even langs het winkelcentrum.
Shit dit ziet er wel erg serieus uit voor een zaterdagmiddagje, ook Chico maakte dit voor het eerst van zijn leven mee en dacht er het zijne van.
We beginnen met de heg, dat geeft altijd gelijk een idee dat je tuin een meter breder is.
Mocht je daarna stoppen met je opvlieging van groene vingers dan heb je in elk geval een meter tuin erbij en dus resultaat.
Daarna de dode heide uit de pot gehaald, wat dood???
Er zat nog leven genoeg in die pot.
Het leven maar laten zitten en nieuwe aarde gegeven, zouden die pissebedde nou naar boven kruipen of onderin blijven zitten??
Nieuwe heide erop en staat gelijk een stuk beter.
Ik ben het type die iedereen en alles een tweede kans gunt, dus ook de cherry tomatenplantjes.
Eerlijk is eerlijk, ik was ze helemaal vergeten en heb ze dus maar in de vuilnisbak gezet.
Hohoho, de vuilnisbak is bij in de tuin een ereplaatsje hoor.
Is nog een echte originele vuinisbak en daar komen alleen maar plantjes in die ik een ereplaatsje gun.
Ik verwacht natuurlijk wel iets terug, dus hoop dat ze alsnog mij eerdaags ladingen cherry tomaten gaan geven.
Ondertussen ook de zijkant even drastisch opgeruimd en dat ziet er gelijk een stuk beter uit.
De tomaten een zonnig plekje, nieuwe hei en de bierbouter kan weer lachen.
Chico liep de hele middag met me mee en keek me regelmatig meewarig aan met een blik van, nou ja zo heb ik je nog nooit meegemaakt en liep vervolgens niet begrijpend door.
Ook mevrouw Glibber zei enthousiast, goh het is wel opgeknapt hoor, en dacht volgens mij, ach hij is even lekker buiten en denkt dat hij goed bezig is.
Maar ik vind dat het behoorlijk opgeknapt is.
Soms denk ik weleens dat ik midden in een opname van Kees & Co zit, maar ja wie heeft dat nou niet.
In het kader van even een paar rustige logs, vandaag nog een stukje natuur.
Na deze is het weer even afgelopen hoor met natuurfoto's, anders krijg ik eerdaags de vraag of ik geitenwollen sokken, sandalen en een baard heb.
Niet dat daar iets mis mee is hoor, alleen niet voor mij weggelegd.
Maar goed, dit wordt een schaapachtige log.
En nog een schaap.
Goh begint een beetje op die irritante radioreclame te lijken, "een wegwerker, en nog een wegwerker, en ja nog een wegwerker etc".
Leuk zal je denken een paar schapen, maar wat dan nog.
Er zat een hek tussen de schapen, ook geen wereldnieuws.
Maar ja, ook in de pers is het komkommertijd dus doe ik er ook vrolijk aan mee.
Het schaap stond een beetje schaapachtig te kijken, zo van ja, ik ben nu wel hier maar hoe kom ik terug.
Aan de andere kant van het hek werd schaapachtig terug gekeken, en gedacht hoe komt hij nu weer terug.
Hij keek mij aan met een blik van heb jij een oplossing.
Ik keek schaapachtig terug en mompelde, sorry Remy ik maak foto's en ben geen boer.
Ik kwam een paar dagen later weer langs, en toen waren ze allemaal weg.
Was Remy weer terug bij zijn vriendjes of hadden zijn vriendjes Remy's voorbeeld gevolgd en zijn ze met zijn allen de vrije wereld ingetrokken.
Alhoewel dit een Chico-log is, begin ik (Glibber) even met een inleiding.
Een paar maanden geleden werden we 's avonds gebeld door Jos, de vriend van onze Nachtburgemeester Marjo.
Heeejj Glibber mogen we Chico even lenen.
Chico even lenen ????????.
Ik zag al gelijk burenruzies, taxiproblemen (hij heeft een taxi), bewaking of wat dan ook voor enge dingen voor me.
Maar nee, Jos wilde naar het strand en zonder hond is dat niet leuk vind hij, dus wilde hij Chico even lenen om naar het strand te gaan.
Tien minuten later kwam er een taxi voorrijden en werd Chico opgehaald.
Nu laat ik Chico het verhaal verder afblaffen.
Gisteravond had ik weer hondenmazzel.
Lag lekker een beetje te vervelen in de kamer tot de telefoon ging, ik begreep gelijk dat het baasje het over mij had.
En ja hoor, een paar minuten later hoorde ik een bekende auto de straat in komen en werd helemaal gek van vreugde en rende naar de voordeur.
Ehhhh dag Jos, sorry ik heb haast.
Zo ik zit, stel je voor dat ze zich bedenken of eerst een biertje binnen nemen.
Mij krijg je er niet meer uit voor ik strand ruik.
Ja sorry Jos, maar had even geen tijd je gedag te zeggen, maar nu ik in de auto zit heb ik weer alle tijd voor je.
Waar blijven ze nou, ze horen toch hier voor me zitten.
Verdorie, achter zie ik ook al niets.
Een beetje tempo zou wel zo leuk zijn natuurlijk, het strand ligt op me te wachten.
Heeeee Jos, ik zit te wachten blaf die Nachtburgemeester eens naar buiten.
Het is donker dus ze mag nu naar het strand.
Toen ook Marjo eindelijk de taxi instapte konden we naar het strand.
Katwijk here I come.
Fijn he om als hond de Nachtburgemeester en een taxichauffeur als vrienden te hebben.
Hol, zwem en taxi ze 
van Chico.
van Chico.In tijden van grote droogte wordt er een beroep gedaan op de bevolking om voorzichtig om te gaan met water.
Ook wordt de burgers gevraagd daar waar kan mee te helpen om de landbouw te ondersteunen door de velden en akkers te bevloeien.
Nou dat doen we graag hoor.
Zo burgerplicht weer gedaan, Glibber geef nu maar weer een biertje.
Voor je het weet heb je weer een veld wat vocht nodig heeft.
Ik reed langs de bollenvelden en zag een aantal fietsen staan.
Opeens kwamen er een hoop jeugdtrauma's boven en zag het vakantiewerk van vroeger weer voor me.
Vakantiewerk hebben we volgens mij vroeger bijna allemaal wel gedaan.
Ik weet niet hoe het bij jullie zat, maar ik woonde in de verkeerde streek.
Werk zat, alleen wel bij alle bollenboeren hier in de omgeving.
Bollenpellen, ik weet niet of jullie het wel eens gedaan hebben, maar mijn ding was het niet.
(foto via Google)
Ik zat me rot te pellen dacht ik, maar opschieten deed het niet.
Voor elke volle mand kreeg je een stempeltje en vrijdags werden de stempeltjes afgerekend.
Op woensdamiddag had ik meestal al net zoveel stempeltjes als degene die naast mij zat op maandagmorgen tien uur al op zijn kaart had.
Zo nu en dan werd ik weleens gepromoveerd tot sorteerder, maar ook daar lag niet echt mijn vakantiewerk toekomst.
(foto via Google)
Bollen rapen was ook nog een mogelijkheid, maar ik begreep bij voorbaat al dat ik daar toch ook niet echt voor in de wieg gelegd was.
De vakantiewerkers die ik in het veld bezig zag waren bloemen aan het plukken.
Er staat mij niet meer bij dat die mogelijkheid er vroeger ook was.
Dat had nu iets voor mij geweest als vakantiewerk denk ik.
Als kind plukte ik al zo nu en dan bloemen voor mijn moeder, dus ervaring zou ik al gehad hebben.
Wie weet had er dan ook wel een promotie ingezeten om ze in ontvangst te nemen en te kijken of ze goed geplukt waren.
Mensen met ervaring moet je toch op de belangrijke plaatsen zetten he.
Nou ja, voor mij gelukkig geen vakantiewerk meer, dus ook geen bollenproblemen.
Alhoewel, ergens moet er toch iets verkeerd gegaan zijn.
Nu werk ik het hele jaar voor drie weken vakantie.
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl