DIT ZIJN WIJ
leidseglibber.punt.nl links
Evenementen
 (2).jpg){kind=logo}
Kijk ook eens hier.
.jpg){kind=logo}
zoeken
Zoek hier op trefwoord in mijn archief.
Wat speelt er in Leiden
Info per E-Mail
Fotografie en film.
Nieuws
De komende twee weken reis ik van hot naar her door het hele land met een heel strak schema.
Daardoor zal ik helaas wat minder kunnen reageren op jullie logs omdat ik ook zo nu en dan in andere steden zal overnachten en anders laat thuis ben en weer vroeg de deur uit moet.
Maar de logs blijven wel elke avond na ongeveer 21:30 uur komen hoor.
Plaatsen als b.v. Groningen, Maastricht, Hengelo, Nunspeet, Hoogeveen, Landgraaf, Den Bosch, Purmerend en ga zo maar door moet ik allemaal langs.
Ik dacht leuk voor een log, ik zet wat plaatsnaamborden op een rij.
Jammer dus, gaat niet door, als je die zoekt op Google blijft het akelig stil.
Wel lekker is, deze weken hoef ik geen mensen te overtuigen van het nut van ons werk, ik moet alleen met een nieuwe grote klant alle (bijna 40) vestigingen af om te inventariseren wat ze nodig hebben.
Vaste lezers weten ondertussen ongeveer wat ik doe voor werk, maar ik leg het nog maar even uit.
Ik werk als account manager (mooi woord he, is gewoon verkoper en klantbeheerder) voor een firma die zich bezighoud met digitalisering, opslag en vernietiging van vertrouwelijke documenten.
Alle drie de onderwerpen zijn leuk, maar eerlijk gezegd is het stukje vernietiging, qua praten over, het meest op mijn lijf geschreven omdat het zo enorm actueel en belangrijk is.
Veel bedrijven en instanties hebben nog niet door hoe waardevol vertouwelijke informatie kan zijn, en zijn ook nog erg laks met de wet op de persoonsbescherming.
Vandaar dat het zo belangrijk is dat je vertrouwelijke documenten voor de deur laat vernietigen en op moet passen als je het meegeeft aan een vernietigingsbedrijf, want als bedrijf of instantie blijf je te allen tijde verantwoordelijk.
Sorry ik draaf door, maar had je mij zes jaar geleden gevraagd vertel eens iets over vertrouwelijke vernietiging, dan had ik ondanks dat ik lekker kan praten na vijf minuten stil geweest.
Nu weet ik echter wel beter en kan er inderdaad uren over praten met de meest smakelijke voorbeelden.
Bijvoorbeeld NOVA wist dit voorjaar nog vertrouwelijke informatie over het Koningshuis uit de containers te vissen, in dit filmpje geven Laetitia Griffith (VVD) en mijn (ex) directeur hier commentaar op.
Maar zelf ben ik ook erg gemeen hoor, of is het beroepsdeformatie?
Ik heb o.a. vanwege mijn logs altijd mijn camera bij me, dat is bekend ondertussen.
Laatst zag ik in Den haag voor een kantoor deze container waarvan de deksel open stond, en kan het dan niet laten er even een foto van te maken om aan te geven dat vertrouwelijke informatie dus gewoon voor het grijpen op straat ligt.
Lachen, dit is een heel andere log geworden dan ik in gedachte had, maar misschien toch wel interessant om eens over na te denken.
Maar het komt er op neer dat ik de komende twee weken dus niet altijd bij iedereen kan reageren door tijdgebrek, in de weekeinden ga ik overal weer bijlezen.
Kan jullie wel vast verklappen dat ik morgenavond jullie al de hoeden kan laten zien op deze log die de vrouwelijke politici op Prinsjesdag gaan dragen, ach ik heb zo mijn bronnen he.
De 3 October Vereeniging is met ruim 12.000 leden natuurlijk de grootste vereniging van Leiden.
Maar eigenlijk hoort gewoon elke Leidenaar lid te zijn, want 90% van de Leidenaars viert uitgebreid 3 October.
Heel vaak blijkt dat men niet weet dat je voor slechts het minimumbedrag van 5,00 per jaar lid kan zijn van de 3 October Vereeniging.
Natuurlijk wordt een groot deel van het feest betaald uit de opbrengsten van de staangelden voor de kermis, maar toch ook de inkomsten vanuit de merchandising en ledengeld zijn van groot belang.
Daarom is er sinds een paar jaar een ledenwerfaktie in een bepaalde wijk, dit jaar was een gedeelte van de Morswijk aan de beurt.
Voorafgegaan door jong K&G gingen vrijwilligers en een aantal bestuursleden de wijk door.
Ja, je ziet het goed, ook het korps van jong K&G, het jongere broertje van de wereldkampioen K&G, is al zo groot dat ze aan de straat niet genoeg hadden en de stoepen moesten gebruiken.
Altijd weer bekende gezichten bij de vrijwilligers zoals bijvoorbeeld Nico Massaar.
Veel bewoners werden spontaan lid als de vrijwilligers aanbelden bij de (nog) niet leden.
Maar nu even een vraag voor mijn Leidse lezers, ben jij eigenlijk wel lid?
Zoniet dan moet je je hier nu gelijk aanmelden vind ik.
Voordeel als je je nu gelijk even aangemeld hebt kan je zonder schaamte gelijk de enquette (poll) in de rechterkolom invullen.
Ik hoop dat de Leidse lezers hem even invullen.
Uit mijn laatste Poll bleek dat 27% van mijn lezers uit Leiden komt en 20% uit de Randstad, 37% elders uit Nederland, 8% Europa en 8% buiten Europa komt.
Dus ruim een kwart van mijn lezers komt uit Leiden en ik ben benieuwd of ik Leidse inwoners als lezers heb, of echte Leidenaars want een echte Leidenaar hoort gewoon lid te zijn.
Geen lid???? Deze meneer ging je voor volg zijn voorbeeld.
Voorafgegaan door onder andere Claas Griffioen liep men natuurlijk ook door de gezelligste marathonstraat van Leiden. (zie logs Leiden Marathon)
Claas zou Claas niet zijn als hij niet gezorgd had dat er in deze straat even een showtje werd gegeven.
Wat door de bewoners die hun huizen uitgekomen waren natuurlijk erg gewaardeerd werd.
Ook voor enkele bestuursleden en vrijwilligers was het even een welkome rustpauze.
Iedereen was enthousiast over het aantal nieuwe leden die zich tot nog toe deze avond hebben aangemeld.
Een geslaagde ledenwerfavond waar best even op gedronken mocht worden.
(mevrouw Claas nog bedankt dat er zelfs voor Glibber een biertje klaarstond, terwijl hij eigenlijk niets gedaan had)
Vrijdag een verslag over de inschrijving van Haring en Wittebrood in de Waag.
Ook "Stadsdichteres" Pink, maakt eerdaags een speciaal 3 Octobergedicht voor deze log.
Ik ga eens kijken of mijn ouders nog foto's hebben uit de zestiger jaren, de tijd dat de koetsen 's morgens tijdens het ontbijt van het bestuur bij ons voor de deur stonden.
Als die foto's er nog zijn dan komt er een log over de 3 October beleving uit de tijd dat Glibber nog een heel klein miniglibbertje was.
Vandaag wat willekeurige foto's van onze vakantie in Beaufort en onderaan een felicitatie voor een paar heel bijzondere mensen die vandaag hun restaurant heropenen.
Luxemburg is gewoon een mooi land en zeker de streek Klein Zwitserland waar wij zaten.
Beaufort is natuurlijk vooral bekend door het kasteel Dillinger, wat voor een groot deel bewaard gebleven is.
Overal kom je trouwens kastelen en forten tegen zoals bijvoorbeeld ook in Esch sur Sure.
Daaronder heb je een geweldig terras waar we in het verleden ook al regelmatig hebben gezeten.
Dit jaar was ik zo moedig om eens naar boven te lopen om de ruïnes te bekijken, terwijl mevrouw Glibber lekker op het terras bleef zitten.
Vanaf het punt waar ik nu stond na een behoorlijke klim, zag ik dat ik met de auto op nog geen 50 meter afstand had kunnen komen.
De tweede tegenvaller was dat je niet bij allebei de torens kon komen.
Aangekomen en buiten adem en alle hoogtevrees overwonnen, bleek dat je voor torentje twee naar de ander kant van het dorp moest en dan echt alleen maar lopend naar boven kon.
Dat vond ik uiteraard niet zo een goed plan dus heb het maar even overgeslagen.
En dan op een heel smal paadje met je hoogtevrees even je lens verwisselen omdat je het riviertje net iets dichterbij op de foto wilt hebben.
Soms word ik gek van mezelf.
Van de rust kan je natuurlijk ook de drukte in zoals op de kermis in Luxemburg stad.
Even dingen doen die je niet leuk vindt, maar toch doet omdat je denk ik zeker wil weten dat je het niet leuk vindt.
En vervolgens stap je ook nog eens een reuzerad in omdat je dan zo leuke overzichtfoto's kan maken.
Eerlijk is eerlijk, het waren wel afgesloten cabines hoor, anders had ik het echt niet gedaan.
Maar het leverde inderdaad wel een paar leuke foto's van de omgeving op.
Hierna heb je echt wel even een biertje verdiend, al is het op een superdruk kruispunt in Luxemburg stad.
Dan is het toch lekkerder om onderweg nog even op een heel rustig terrasje wat te nemen.
Over rust gesproken, ook midden in de kleine stadjes heb je nog heel rustige pleintjes die mij toch een beetje zuid Europees aandoen.
Maar hoe dan ook het is gewoon een mooi land.
Nou ja land, ....landje kan je beter zeggen, binnen twee uur rijd je van noord naar zuid.
Maar dan heb je wel hele mooie dingen gezien.
Zoals ik bovenaan deze log al schreef wil ik nog een paar mensen feliciteren.
Roger & Linda heropenen vanavond (vrijdag) hun restaurant Chalet Beefort.
Bij toeval kwamen wij er na een paar dagen binnen en voelden gelijk dit is echt gezellig, het eten was betaalbaar en perfect.
De tweede dag kwamen we iets meer in gesprek met de eigenaar en werd de bewondering voor wat de familie daar klaar speelt nog groter.
Roger heeft 30 jaar bij gemeentewerken van Luxemburg stad gewerkt en had zijn leven lang al een droom om ooit een eigen restaurant te beginnen.
Hij kon er nu weg met een terugkeer garantie en nam zodoende twee maanden geleden op goed geluk Chalet Beefort over.
Zijn vrouw Linda werkt nog steeds 40 uur per week bij de afdeling groen van de gemeente Luxemburg, waar zij herintreders ( psychiatrische patiënten, drugsverslaafden etc etc) in de praktijk begeleidt naar een nieuwe baan.
Enkele avonden per week en alle weekenden helpt zij Roger in het restaurant.
Ook niet te vergeten is natuurlijk hun zoon Philippe, die naast zijn school ook in het restaurant werkt.
Philippe is een uitstekend gastheer en een echt horeca-mannetje, zou zonde zijn als hij iets anders gaat doen.
Hun dochter Caroline vermaakt zich oppperbest met de honden en de gasten.
Roger heeft echt lol in het koken en geniet er dan ook van als hij zijn gasten ziet genieten.
Op een avond kwam hij bij ons en zei, ik heb wat speciaals uitgeprobeerd wat niet op de kaart staat, uiteraard wilden wij het wel proberen.
Daarna hebben we geen avond de kaart meer gezien en de heerlijkste gerechten gekregen, elke dag verzon hij weer iets anders voor ons.
Vanavond (vrijdag) heropenen ze hun Chalet Beefort, ze vonden het erg jammer dat we er niet bij kunnen zijn.
Maar we denken wel aan ze, en vandaar vanaf hier alle gelukwensen met hun restaurant.
Mocht je oot in de buurt van Beaufort zijn, het is echt een aanrader.
Het restaurant ligt aan de doorgaande weg bij de ijsbaan naast de camping, dus altijd te vinden.
DEZE WELKOMSTLOG IS TIJDELIJK, MAAR DAT KOMT OMDAT WIJ LEIENAREN NOU EENMAAL DEZE WEKEN EVEN IN EEN ANDERE WERELD LEVEN.
SOMMIGE DINGEN ZITTEN NIET IN JE HORMONEN MAAR IN JE GENEN.
EN DAT IS WAT ECHTE LEIENAARS HEBBEN, 3 OCTOBER ZIT IN HUN GENEN.
DAAR KUNNEN WIJ NIETS AAN DOEN JE WORDT ER GEWOON MEE GEBOREN.
DAAROM DE KOMENDE 3 WEKEN EVEN EEN APARTE WELKOMSTLOG.
JA HET WORDT WEER 3 OCTOBER.
HEEL LEIDEN LEEFT ER NAARTOE, VANDAAR DE KOMENDE WEKEN REGELMATIG EEN LOG OVER DE VOORBEREIDING VAN DE FEESTEN.
EN VOOR HEN DIE MISSCHIEN NAAR LEIDEN WILLEN KOMEN, LEER DIT LIED MAAR VAST UIT JE HOOFD.
ANDERHALVE DAG LANG STAAT HEEL LEIDEN OP ZIJN KOP.
NIET TE VERGELIJKEN MET CARNAVAL OF WAT VOOR FEEST DAN OOK, HET IS GEWOON 3 OCTOBER.
DE ONBEREIKBAARHEID VAN DE BINNENSTAD, DE KERMIS VOOR JE DEUR, DE AFSLUITING VAN JE STRAAT, DE SUPERMARKTEN MET PEEN EN UI IN DE AANBIEDING, DE HUTSPOTGEUR DOOR DE HELE STAD.
HET IS GEWOON 3 OCTOBER.
EN TROOST JE NA 4 OCTOBER IS DEZE TIJDELIJKE WELKOMSTLOG WEER WEG HOOR, DAN ZIJN WE WEER GEWOON NORMAAL.
UPDATE 15 SEPTEMBER
HET ZOU LEUK ZIJN ALS DE LEIDSE LEZERS OF EX LEIDENAARS EVEN DE POLL IN DE RECHTERKOLOM INVULLEN.
  |  |
Ik had het twee jaar geleden al op tv gezien, het eerste weekend in september heb je in Esch sur Alzette in Luxemburg een enorm groot internationaal straatfestival.
Het festival La Terre Rouge.
Wat er ook gebeurde, ik moest tijdens mijn vakantie in Luxemburg daar natuurlijk een kijkje gaan nemen.
Het festival duurt twee dagen en ik ben de tweede dag op zaterdagmiddag gaan kijken.
De ceremoniemeesters liepen er keurig bij en informeerden bij iedereen of ze het naar hun zin hadden, of waren de mensen gewoon behulpzaam met andere zaken.
En Nederlanders kom je overal tegen he, zoals bijvoorbeeld het Brabants Fietsharmonisch Orkest.
Deze agent(e) regelde een vrije doorkomst.
Voor wie die doorkomst was, voor hem natuurlijk.
Hij lijkt er wat verlaten bij te lopen met zijn programmablaadjes, maar hij had meer in zijn mars dat zie je straks wel.
Als je wat hoger zit dan zie je ook wat meer he.
Kijk, hier kunnen we in Leiden nou een voorbeeld aan nemen.
Toen ik nog meewerkte aan onder andere het Gouden Petfestival en het Levensliedfestival liep ik me een beroerte door de stad.
Nee dan is dit beter geregeld, de organisatie verplaatst zich keurig op een soort elektronische steps.
Mooi geel is niet lelijk.
Ik kwam ze later nog een keer tegen en ja, opvallen deden ze wel.
Alweer een Nederlander Circus Vladimir.
Ik heb een tijdje in mijn mooiste Duits met hem staan praten en bij het weggaan gaf ik hem mijn kaartje.
Terwijl ik wegloop hoor ik hem roepen, je had ook in het Nederlands kunnen zeggen hoor.
Ik zei al eerder, de man met de programmabladen had veel meer in zijn mars.
Hij bleek een perfecte tekenaar te zijn.
Regelmatig hield hij iemand aan die hij wilde vereeuwigen op het doek, het leukste is natuurlijk dat je de tekening meekreeg.
Natuurlijk het kost even tijd.
Je moet al gauw een minuut of tien stilstaan in de meest moeilijke houdingen.
Maar als je dat volbracht hebt, dan heb je ook een mooi portret van jezelf.
Natuurlijk waren er ook grotere acts met veel rook en vuur.
Eerlijk gezegd weet ik nog steeds niet wat de bedoeling was, maar indrukwekkend was het wel.
Dat ik het niet precies weet komt niet door desinteresse, maar door het vele lopen die middag om niets te missen.
Stel je even voor, het festival speelde zich af in een winkelstraat met ongeveer de lengte van de Kalverstraat in Amsterdam.
Elke 20 minuten waren er op 6 speellocaties andere voorstellingen, reken maar uit wat ik gelopen heb om bijna niets te missen.
De act die ik zeker niet gemist heb was weer een Nederlandse act ditmaal van Mannekino.
Ik zag ze opbouwen en had beloofd wat foto's te maken, maar ja helaas toen ik terugkwam waren ze alweer aan het afbreken.
Je loopt je de tandjes, ziet van alles en dan ook nog op de tijd gaan letten, maar het is me gelukt ik was op tijd voor hun tweede optreden verderop in de straat.
Het stuk gaat over een etaleur die een etalagepop aankleedt.
Het blijkt alleen toch wel een heel bijzondere etalagepop te zijn.
Hoe het verder allemaal gaat ga ik niet verraden, alhoewel in het fotofilmpje onderaan de log staat bijna hun hele optreden.
Dus wil je weten hoe het maar haar afloopt dan kan je twee dingen doen.
Je kan ze boeken of het filmpje bekijken, beide is natuurlijk nog leuker.
Aan het eind van het optreden hoorde ik een aantal brommers gaan, ik was getipt dat het leuk was, dus weer pittig doorstappen om op tijd te zijn.
En het was leuk, en iedereen weet ik houd van een goed stukje muziek.
En ach, ook circus kan mij enorm boeien alleen met alle kritiek op het houden van wilde dieren kan je er voor je fatsoen helaas bijna niet meer naartoe. (psst doe het wel hoor)
Maar ik kwam hier een stukje heel apart circusdressuur tegen, een half mens, half tijger op een motor.
De middag was zo goed als voorbij, ik kreeg dorst, moest nog een half uur terug rijden en voelde mijn voeten.
Bij het verlaten van de straat maakte de ceremoniemeester nog een diep buiging voor me.
Ik denk (weet bijna zeker) dat ik er volgend jaar weer bij ben.
Als je de rest van de foto's wilt zien klik even op het filmpje hieronder.
Het kriebelt weer, Leiden maakt zich op voor Het Feest Der Feesten.
Inderdaad het 3 Octobergevoel begint zich weer meester te maken van Leiden.
Wij vieren dan dat we in 1574 de Spanjaarden hebben verjaagd, die de stad door hun belegering probeerden uit te hongeren.
Voor buitenstaanders misschien niet te begrijpen naar het zit gewoon in de genen van de Leidenaren.
Duizenden ex Leidenaren komen er dan ook elk jaar voor terug naar de stad of vieren het waar dan ook ter wereld op hun eigen wijze.
Maar wel met haring, korenwijn en hutspot.
Vanaf deze week is ook de radiospot regelmatig te horen op Sleutelstad FM (93.7 FM of 102.4 MHz kabel)
Dinsdagmiddag was de persconferentie van de 3 October Vereeniging ( ja echt waar met een C en twee ee's) waarin het programma werd toegelicht.
Glibber ging er uiteraard naartoe en kwam met een hoop informatie en een tas vol 3 Octobernieuwtjes terug.
Kleine tip, volgend jaar het bestuur niet meer voor een raam met daglicht zetten.
Was voor de aanwezige fotografen redelijk moeilijk werken.
Frans Schohaus voorzitter van de PR Commissie, leidde de zeer druk bezochte persconferentie in.
3 October is een feest van vieren maar ook van herdenken, vandaar dat er uiteraard weer volop aandacht was voor de traditionele onderdelen als de Herdenkingsdienst, het Koraal en de 3 Octoberlezing.
Het Minikoraal voor 2500 leerlingen van groep 7 en 8 wordt dit jaar voor de 15e keer gehouden.
Speciaal daarvoor is een dvd gemaakt waarvoor Burgemeester van der Werff even van zijn sokkel in het van der Werfpark is gekomen en de kinderen rondleidt door de geschiedenis van het feest.
De Optochtcommissie had een maquette van een van de praalwagens bij zich.
De optocht staat dit jaar in het teken van het getal 7.
Alles wat 7 te maken heeft komt aan bod zoals bijvoorbeeld Top Pop wat enorm populair was in de 7ties.
In 1807 was de ramp met het ontplofte kruitschip in Leiden, ook daar komt een praalwagen van.
's Morgens zal de Napoleonistische groep die in Nederland overal geschiedenis laat herleven, de kruitramp naspelen in het van der Werffpark.
Ook zullen zij 's middags in de optocht aanwezig zijn.
Maar er is nog veel meer in de optocht te zien zoals bijvoorbeeld de dans van de 7 sluiers.
Kleding is ook een typisch 3 Octoberverschijnsel.
Vroeger (en nu nog steeds) kochten veel mensen een nieuwe trui voor 3 October zodat je zonder jas kon feesten en het toch warm had.
Later kwamen daar de verschillende 3 October-items bij zoals de shawl van de Vrienden van de Reveillle.
Merchandising is dan ook een belangrijke vorm van inkomsten geworden voor de Vereeniging.
Half Leiden loopt ondertussen al met de shawl en de laatste jaren met de cap, maar dit jaar zijn er weer twee leuke items aan toegevoegd.
De haringveilige handschoen in de Leidse kleuren wit en rood en ze kosten maar 5 euro.
Juh das maar veftig cent per finger, en wattan as je een finger mis, jah dan heppie pech.
Voorzitster Els van Eijck trok ze gelijk aan.
Daarnaast wordt er ook voor het eerst de 3 October Bledder Droog Houder verkocht.
Dit jaar zijn voor het eerst (sinds vandaag) ook bij de klantenservice van V&D en de Hema een aantal 3 October artikelen te koop.
Dus staat de 3 October Bledder Droog Houder al bij Glibber in de gang.
Ik heb begrepen dat er nooit echt onderzoek naar is gedaan, maar vroeger had je een geboorte explosie in Leiden 9 maanden na 3 October.
De Leidse GGD springt hier dit jaar op in en gaat een cadeautje uitdelen onder de jeugd.
Inderdaad, het Leids Rubber.
Ze gaan op 2 en 3 October in de stad condooms uitdelen.
Een van de aanwezigen merkte echter heel terecht op dat dan wel de traditie van de 3 Octoberkindertjes wordt doorbroken.
En of er een smaakje aanzit??? Zou het niet weten maar zo ja , dan zal het wel hutspot of haring zijn.
Dit is slechts een greep uit alle programma-informatie, kijk voor het hele programma op de site van de 3 Octobervereeniging.
Waar je meer kunt lezen over onder andere, de wielerkoers achter derny's met o.a. Joop Zoetemelk en Jan Jansen, het straattheater, de taptoe, het feest voor de gehandicapten, de seniorenmiddag met o.a. Willeke Alberti, de vlootschouw, de pleintaptoe en ga zo maar door.
Na afloop van de persconferentie werd er natuurlijk nog gezellig nagepraat en geborreld aan de bar.
Chris omdat zijn radiospot enorm goed ontvangen werd en Trudy omdat zij deze druk bezochte persconferentie had georganiseerd.
Tijdens de borrel mocht natuurlijk de Korenwijn niet ontbreken.
En uiteraard was er haring.
Ik weet niet waar deze haring vandaan kwam, maar ze was van uitzonderlijk grote klasse.
Voorzitster Els van Eijck genoot er dan ook zichtbaar van.
Dat het bestuur het helemaal ziet zitten voor dit jaar blijkt wel duidelijk aan de lachende gezichten op de groepsfoto.
Annelies Koole-Heymans was jaren terug het eerste vrouwelijke bestuurslid in de Vereeniging.
Dit was destijds een doorbraak en dat zij haar werk goed gedaan heeft blijkt wel uit het feit dat er nu drie dames in het dagelijks bestuur zitten en Els van Eijck sinds vorig jaar de eerste vrouwelijke voorzitter van de Vereeniging is.
En hoe de mannelijke bestuursleden daar tegenover staan bewijst onderstaande foto wel.
In Alkmaar begon de victorie in Leiden de emancipatie.
Het is duidelijk, Leiden maakt zich op voor weer onvergetelijke 3 Octoberfeesten.
En hoe we ons die dagen voelen, ach dat spreekt voor zich.
Evenals vorig jaar komen er de komende weken weer diverse logs in aanloop naar en over de feesten.
Lig ik hier al drie dagen te wachten voordat ik mijn vakantieverhaal mag blaffen.
Moest er eerst weer een slooptheaterverhaal tussendoor, nou ja als ze er bos neerleggen vind ik het best, maar dat zal wel niet zullen wel weer mensenmanden worden neergezet.
Omdat ik vond dat mijn baasje ook eens in de natuur moest komen, heb ik in de vakantie een bos voor hem opgezocht.
Het baasje vond het zo leuk dat ik hem zonder problemen er twee keer per dag drie kwartier heb uitgelaten.
Kon hij lekker genieten van het zonnetje tussen de bomen door.
Was een leuk bos hoor met zelfs bruggetjes, zo nu en dan hoge bruggetjes.
Maar ook hele lage bruggetjes.
Over laag geblaft, baasje doet soms wel een beetje vreemd.
Dan krijgt hij het Annespike virus en gaat opeens met dat zwarte ding wat om zijn nek hangt op de grond liggen of heel diep bukken.
Ik sta er wat bij te snuffelen en denk nou ja, vreemd maar verder is hij wel aardig.
Hij zegt dan dat zijn macro-opnames.
Macro opnames???? Degenen die mijn baasje kennen weten dat je zowat een macro-lens nodig hebt om hem te zien, en dat gaat dan zelf macro opnamen proberen te maken.
Annemarie maakt die ook altijd zegt hij dan.
En daar gaat hij dus de fout in, want dat kan hij helemaal niet.
Maar hij denkt dat hij mooie plaatjes maakt dus ik laat hem maar, het is voor hem ook vakantie.
Maar hij zal het wel in zijn rug krijgen want hij loopt gelukkig al snel weer door.
En slordig dat hij is.
Pakt hij een stok, kijkt er even naar en gooit hem dan gewoon weg.
Dan ga ik die stok maar weer halen om netjes terug te leggen, zo'n bos moet toch netjes blijven he.
Omdat er deze zomer veel regen is gevallen zocht ik natuurlijk een bos uit waar je ook kon schuilen.
Gelukkig regende het niet en hoefden we niet te schuilen dus kon ik rustig doorlopen bij alle schuilplekken.
Nou ja doorlopen,.....moest natuurlijk elke keer wachten op het baasje.
Die liep er bij in een tempo alsof hij geen twee weken maar twee maanden vakantie had.
Het is natuurlijk bekend dat wij hondjes overal even een plas achterlaten om aan te geven dat we er geweest zijn.
Maar ik vroeg me af, of mijn plas wel sterk genoeg ruikt zodat ze over 100 jaar nog weten dat het mijn bos is.
Voor de zekerheid heb ik dus maar even een pootkrabbel achtergelaten, terwijl ik weer eens op het baasje wachtte.
Hij vond het zo mooi dat ik er maar even voor moest gaan liggen zodat hij er met zijn zwarte kastje een plaatje van kon maken.
Mocht je ooit door dit bos lopen, dan weet je in elk geval dat het mijn bos is en ik daar twee weken per jaar mijn baasje uitlaat.
Tot blafs en een wandel
van Chico.
van Chico.De sloop van onder andere de flats aan de Willem de Zwijgerlaan gaat nu definitief beginnen.
Bij de sloop van de huizen in de van Hoogendorpstraat is er voor het eerst een voorstelling geweest die een beeld gaf van de geschiedenis van de wijk.
Ook over de flat aan de Willem de Zwijgerlaan is een speciaal theaterstuk gemaakt.
Afgelopen zondagavond werd het Slooptheaterstuk met de naam Flat opgevoerd voor de ex-bewoners en buurtbewoners.
Zelf heb ik ook heel wat voetstappen liggen in de flat, meerdere vrienden en bekenden hebben er destijds gewoond.
Daarnaast kijk ik er al ruim 31 jaar (op afstand) op uit, het zal wennen worden als ik vanuit de badkamer opeens de flat niet meer zie staan.
Om zelf de voorstelling goed te kunnen zien en niet alleen maar bezig te zijn met fotograferen, heb ik mijn foto's zaterdag genomen tijdens de try-out.
Ze worden aangevuld met een tweetal foto's van Peter Schipper van het gelijknamige persbureau, hij was zo aardig wat foto's op mijn verzoek door te sturen.
Ferry Rigault de maker en bedenker van het stuk liep zaterdagavond (schijnbaar) zonder zenuwen rond, hij had gelijk, zowel de try-out als de echte voorstelling liepen perfect.
Voor de mensen van de regie en het geluid was de try-out toch best wel spannend.
Ook mede initiatiefneemster Karin de Goede van Woningstichting Portaal keek gespannen toe.
Er werd gespeeld vanaf 16 balkons in de ondertussen leegstaande flat.
De muziek zwelde aan en op alle balkons verschenen slagwerkers.
Een heel mooie en indrukwekkende opening van het stuk dat een stukje geschiedenis van de flat voorbij zou laten gaan.
Een Marokaanse jongen van de tweede generatie vertelde hoe zijn vader destijds na jaren op een kamertje gezeten te hebben, deze flat kon huren en hij en zijn familie naar Nederland konden komen.
Zijn ouders zijn terug, hij woont in een eensgezinshuis in de Merenwijk maar zijn jeugd en liefde zijn nog steeds in de flat.
De laatste jaren woonden er in de flats heel veel verschillende culturen bij elkaar.
Dit zorgde voor zowel lief als leed onder de bewoners.
Hierna volgde een mooi Turks lied over een verdwenen broer.
Uiteraard kwam de veemarkt ter sprake.
Jarenlang was de veemarkt in de tegenover gelegen Groenoordhallen, en dat heeft de hele wijk geweten.
Het af en aanrijden van de veewagens, regelmatig liep er ook bij ons weleens een losgebroken koe door de straat.
Heerlijke tijd was dat.
In het stuk werd een boer aan de tand gevoeld over de misstanden op de veemarkt.
Inderdaad men ging niet altijd even vriendelijk met de dieren om, en stroomstoten waren aan de orde van de dag.
De boer wuifde alle bezwaren en klachten weg, maar legde nog wel even uit wat nu de "echte" oorzaak van de gekke koeienziekte volgens hem is.
Een koe mag maar één keer per jaar gedekt worden, maar wel wordt er twee keer per dag aan zijn uiers getrokken, wie zou daar nu niet gek van worden.
De ex-hippie op het balkon erboven viel hen in de rede, wat nou veemarkthallen.
De Groenoordhallen waren muziek, AC DC, Metallica, Iron Maiden en Queen.
Ja Queen die met die snor, later werd hij homo maar kon wel goed zingen vertelde hij vol enthousiasme, muziek dat was de flat.
De Leiden Marathon is jarenlang gestart en gefinished op de Willem de Zwijgerlaan.
De bewoners hadden dan ook het mooiste uitzicht, daarom mocht de marathon dan ook niet ontbreken in het stuk.
Maar onder de flat in de kelderboxen speelde zich een heel ander leven af, bleek wel uit de brief die deze bewoonster namers de flat aan de woningcoöperatie schreef.
"Mijnhe heeerrrren, al enige tijd hebben wij last van vreemde suzijette in de flat en in de kelders is het snachs een komme en gahn van mehnseh met brommerts en autoos, die dan ook nog op onse belle drukke.
Er wordeh ook drugs gebruikt in de kelders".
En zo ongeveer ging de brief nog even door.
Uiteraard kwamen de kelderbewoners na zo'n brief verhaal halen op het grasveld achter de flat en waren de anders zo volle balkons opeens helemaal leeg.
Nadat de woedende kelderbewoner gevlucht was voor de politiesirenes keerde de rust terug met een mooi lied over het afscheid van je huis.
Je huis waarin een deel van je leven ligt en waar je altijd heimwee naar blijft hebben.
Maar ook de "wethouder" die verantwoordelijk was voor het hele plan rondom Leiden Noord heeft destijds veel kritiek van de bewoners gehad.
Zoals wethouders eigen wist "hij" er met een hoop mooie praatjes een draai aan te geven, waar de bewoners het niet echt mee eens waren, gezien de spreekkoren vanaf de balkons met "wat een spreker is die man, das een man die ouwehoeren kan".
(Het viel mij op dat ik een gedeelte van het publiek dit mee hoorde zingen)
Ferry kennende, moest er nog een oh en ah moment met koude rillingen van mooiigheid in het stuk voorkomen.
Dat kwam er in de vorm van een aria live gezongen uit (ik dacht) de film Diva.
Met in het middengedeelte een indrukwekkende paukensolo, terwijl op het witte doek beelden te zien waren van instortende flatgebouwen.
Hoog boven het publiek vervolgde de zangeres haar aria, echt een koude rillingen moment, zo gigantisch mooi.
Maar waar gesloopt wordt komt gelukkig ook weer nieuwbouw.
Nieuw Leyden begint langzamerhand gestalte te krijgen en de eerste huizen zullen komend voorjaar worden opgeleverd.
De finale was dan ook treffend gekozen met een zingende en spelende Martje (Martin jr) Hoogkamer die zelf in een van de flats geboren is.
Met het lied "ik bouw hier mijn slot, waarin ik later oud zal worden" werd de link naar de jeugd en de toekomst mooi uitgebeeld.
Het publiek heeft ondanks het ingrijpende karakter van de sloop genoten van de voorstelling.
Ik denk dan ook dat dit initiatief om bij de sloop van grootschalige projekten die hun stempel op een wijk drukken en daarmee sociale verschuivingen met zich meebrengen, deze vorm van afscheid een pleister op de wonden kan zijn.
Ik doe maar vast een voorzet, in 2008 of 2009 worden de Groenoordhallen gesloopt, ik verwacht dan wel een gigantisch groots spektakel waar heel Leiden nog jaren over zal spreken.
De flats in de Diamantbuurt worden eerdaags ook gesloopt.
Zaterdag 15 september om 21:00 uur is op de hoek Granaathof/Diamantlaan ongeveer dezelfde voorstelling alleen dan met geschiedenis van de Diamantwijk.
UPDATE: Een reactie van Ferry.
De voorstelling FLAT is weliswaar een initiatief van mij geweest (op verzoek van woonstichting Portaal), maar FLAT is gemaakt door een collectief van mensen. Bart Vieveen schreef de teksten en regisseerde de theaterscenes en Jurjen Alkema en Jos Agasi zijn verantwoordelijk voor de prachtige filmbeelden.
Verder waren ook Francis de Souza, Michael van Hoogenhuyze en Karin de Goede betrokken bij de totstandkoming van FLAT.
Ferry Rigault
Zo we zijn zaterdagmiddag weer terug gekomen van onze vakantie.
Heerlijk even twee weken uitgerust en alleen maar gedaan waar we zin in hadden.
Het huisje lag op een soort park met een stuk of twintig huisjes, normaal hebben we altijd helemaal vrijstaand in verband met Chico, maar het bleek eigenlijk geen probleem te zijn.
Het huisje was kleiner dan we gewend zijn, maar ach alles went.
Wat ons direct al opviel was dat de eigenaren behoorlijke schriepen (krenterig) waren.
Normaal als je in een huisje komt staat er nog weleens iets wat de vorige bewoners hebben laten staan, b.v. een beetje suiker, zout, peper etc.
Nou hier dus niet de eigenaren verlieten het huisje met een rijk gevulde boodschappentas zag ik nog even snel.
Zelfs geen toiletpapier te vinden, sorry ik overdrijf er hing een rolletje met drie of vier velletjes.
Een tv waarvan de afstandsbediening kapot was en je dus moest joggen om een ander net op te zetten en een bank waar je je grootste vijand nog geen hernia op wilt bezorgen.
Wel waren ze zo vriendelijk ons te wijzen op een doos waar we de eventuele lege wijnflessen in mochten doen, dan gooiden zij het wel weg voor ons.
Ja Glibber is gek, die had in de winkel al lang begrepen dat er 22 cent statiegeld op wijnflessen zat, en met ons tempo kan dat aardig oplopen.
Chico moest natuurlijk eerst de tuin verkennen en die van de buren niet te vergeten natuurlijk.
Daarom willen we dus eigenlijk liever vrijstaand, dan ben je niemand tot last.
Maar hij had zoveel ruimte dat hij aan de tuin van de buren de rest van de vakantie niet meer toegekomen is.
Hij kon dan ook zat snuffelen en rennen.
Gelijk achter het huis lag een gigantisch bos (schrijft Chico zelfs eerdaags nog wel over) waar hij zich helemaal perfect kon uitleven.
En als hij moe was kon hij altijd nog op een houtje gaan bijten.
De komende tijd zullen er tussen de andere logs door verschillende logs over Beaufort komen, bijvoorbeeld over de omgeving.
De prachtige natuur niet te vergeten natuurlijk.
Het Straatfestival in Esch sur Alzette.
De vlindertuinen en wijnkelders van Bernard Massard.
Onze vrienden van restaurant Beefort natuurlijk.
Het is er zo mooi dat we besloten hebben er volgend jaar weer naartoe te gaan.
Voordeel is, als je er toch bent kan je gelijk even kijken of er mooiere huisjes zijn.
En ja hoor op nog geen 500 meter van ons favo-restaurant hebben we een groot, ruim en superlux huis gevonden voor vrijwel dezelfde prijs als het huis wat we nu hadden.
Maar over tot de orde van de dag.
Vanavond was ik bij de generale repetitie van de voorstelling Flat van het Slooptheater en heb alvast mooie foto's gemaakt.
Zondagavond is de voorstelling vanwege de sloop van de flats aan de Willem de Zwijgerlaan.
Maandagavond een verslag hierover.
Het is duidelijk, de logdraad wordt voorzichtig aan weer opgepakt.
Vandaag donderdag een beetje behoorlijk bewolkt, dus maar even een rustdag gemaakt.
Gisteravond blijven hangen in ons favo restaurant.
Hebben het ondertussen voor elkaar dat we niet meer van de kaart eten, maar er elke dag iets bijzonders voor ons wordt gemaakt.
De eigenaar is pas twee maanden geleden begonnen en vind het leuk allemaal gekke gerechten uit te proberen nu het rustig is.
En wij zijn gewillige slachtoffers, vanavond zou hij iets aparts met vis proberen te maken.
Ben benieuwd maar wordt zeker weten weer genieten.
*foto google*
Morgen alweer de laatste dag en schijnt weer zonnig te worden dus nog lekker naar buiten.
Na het weekend ga ik rustig mijn foto,s verwerken en bij iedereen bijlezen.
Voor dit moment groeten uit Beaufort.
*foto google*
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl