DIT ZIJN WIJ
leidseglibber.punt.nl links
Evenementen
 (2).jpg){kind=logo}
Kijk ook eens hier.
.jpg){kind=logo}
zoeken
Zoek hier op trefwoord in mijn archief.
Wat speelt er in Leiden
Info per E-Mail
Fotografie en film.
Nieuws
Na alle drukte rondom de 3 Octoberfeesten de afgelopen week, was het vandaag in Leiden vooral een dag van rust, rust en nog eens rust.
Het zonnetje scheen lekker en velen trokken er nog even op uit met de boot, zou om te varen weleens het laatste mooie weekend kunnen wezen.
Ook in het centrum was het rustig, verlaten straten met hooguit een groepje toeristen die met een gids een wandeling door Leiden maakten.
En dan te bedenken dat hier van de week nog een podium boven de ingang stond en duizenden mensen op straat genoten van alle optredens.
De terrassen waren redelijk gevuld en iedereen genoot nog even van het zonnetje en vooral de rust.
Ook rondom molen de Valk wees niets er meer op dat honderduizenden mensen hier over de kermis hebben gewandeld.
Sterker nog exact vanaf dit punt, maar dan een metertje of 30 hoger maakte ik dinsdag nog foto's van de kermis.
Nu lopen er alleen nog enkele verdwaalde toeristen.
De enige plek die nog aan de 3 Octoberfeesten doet denken is het van der Werfpark, waar de kransen nog steeds aan het standbeeld van burgemeester Pieter van der Werf hangen.
De stad straalde rust uit, heerlijk zo'n rustige zondag.
Dit wordt alweer de laatste log over 3 October.
De mensen die er niets aan vonden kunnen gerust zijn, na vandaag weer de normale (Leidse) logs zoals gewend van me.
Over pak 'm beet 49 weken beginnen de 3 Octoberkriebels weer, dus dat duurt nog even.
Toch hebben een aantal mensen het schijnbaar wel leuk gevonden, volgens de statistieken heb ik per dag ongeveer 110-140 unieke bezoekers met 300 pageviews.
Vrijdag had ik 224 unieke bezoekers met 460 pageviews en ook veel leuke reacties.
Als je op reacties klikt, hoef je niet te reageren maar kan je wel de reacties van anderen lezen.
Na de optocht gingen we richting Café de Twee Spieghels waar weer een aantal goede bekenden van ons optraden.
De straat stond weer barstensvol bij het optreden van Rose toen we aankwamen.
De eersten die we natuurlijk tegenkwamen waren de Leidse Deurzakkers uit Tilburg, Anton en Frank.
Maar ook Kevin was aanwezig, en houd hem maar in de gaten over twee jaar kent heel Nederland hem.
Inderdaad die meneer in het midden tussen het publiek lijkt op iemand.
Het is de Belgische Kevin Kenzo op weg naar het podium voor zijn eerste optreden die dag.
Terwijl Kevin Kenzo zich voorbereidde op zijn André Hazes-act, keken Annemarie en Leidse Harry naar het massaal toegestroomde publiek.
Kevin Kenzo weet echt een geweldige André Hazes show neer te zetten.
En wist dan ook de duizenden mensen voor zich te winnen.
Anton & Frank zijn als Duo Dos alweer een twee jaar uit elkaar.
Uitsluitend in Leiden treden ze nog samen op als de Leidse Deurzakkers, en met succes.
In de omgeving van Tilburg treden ze echter apart op, kijk maar eens op de site van Anton.
Mijn grote (zang) vriendin Sjannie had ik nog niet gezien, totdat ik haar plotseling ergens in de massa zag staan.
Maar er bleken meer bekenden in de massa te staan.
Deze mevrouw probeerde mijn aandacht te trekken, stond te zwaaien etc.
En ja, Glibber zwaait dan keurig terug maar geen idee wie het nou is.
Ook de mensen om haar heen zeiden me helemaal niets.
Totdat ze de trap op kwam en zei, joh ik ben Marianna oftewel Copie van de weblog.
Zij heeft trouwens ook een heel mooi 3 Octoberverslag op haar site staan.
Ze verdween weer naar beneden en werd gelijk door Frank eruit gepikt voor een duet.
Ondertussen was ook Sjannie het podium opgekomen om met de Leidse Deurzakkers het 3 Octoberlied van Rubbere Robbie te zingen.
En voor Brabanders deden ze dat helemaal niet slecht.
Optredens van Sjannie zijn altijd spontaan en gezellig.
Bij het leids festival van het Levenslied werd zij al eens tweede, ook bij het Trosprgramma een ster in 40 dagen werd zij tweede, daarnaast is zij regelmatig op tv bij diverse o.a. Trosmuziekfestivals te zien.
Was gezellig je weer even gezien en gesproken te hebben en we komen elkaar vast wel weer snel ergens tegen.
Hierna was het podium voor de Leidse Kevin Florijn.
Winnaar van onder andere het Leids Festival van het Levenslied.
Kevin is nog heel jong maar weet precies waar hij naartoe wil en geloof me het gaat hem lukken ook.
Het leuke met Kevin is dat hij totaal geen kapsones heeft en voor iedereen een vriendelijk woord over heeft.
Het bleef gigantisch druk in de Nieuwstraat, maar ja met een half miljoen mensen in de stad is het natuurlijk overal druk als er een goed programma staat.
Binnen hebben we nog even lekker zitten kletsen met o.a. Anton, Frank en Sjannie.
We moesten nog even langs huis om de fiets op te halen om naar het vuurwerk te gaan kijken.
Inderdaad even een stukje fietsen, want je wil niet weten wat je afloopt die twee dagen.
Onderweg naar huis nog wel even bij Four Roses binnengestapt waar de Slechte Band een nieuw 3 Octoberlied lanceerde.
Het was er niet overvol maar wel gezellig druk.
Het nummer was leuk en zal het ook zeker wel gaan doen, alleen zal het nooit het 3 Octoberlied van Rubbere Robbie gaan vervangen want dat is een uniek nummer.
Ook buiten zat de stemming er na bijna anderhalve dag nog goed in.
Het vuurwerk, dat volgens de camera van Annemarie 36 minuten heeft geduurd was prachtig.
Alleen de foto's van Glibber waren dat totaal niet.
Ik kwam niet verder dan dit soort gepruts en gaf het al snel op toen ik op de camera naast me keek.
Wil je echt mooie vuurwerk foto's zien, zaterdagavond na 24:00 uur staan op de site van Annemarie dit soort foto's.
Ziet er wel even beter uit he.
Hieronder nog een fotofilmpje van de optredens en publiek bij de Twee Spieghels.
Ik probeer het elk jaar maar moet eerlijk bekennen het lukt niet altijd.
Dit jaar lukte het me dankzij Annemarie wel weer om naar de reveille te gaan.
Had beloofd dat ik haar behalve het gewone (toeristen) feest ook de typische Leidse onderdelen zou laten zien, en ja daar horen Reveille, Koraal en Haring & Wittebrood natuurlijk bij.
Natuurlijk hield ik er een beetje rekening mee, daarom waren we even twee uur 's nachts thuis.
Alleen mevrouw Glibber die niet mee geweest was om zich te sparen voor de volgende dag, kwam haar bed uit en zei oh gezellig.
Ik neem nog een wijntje en een sigaret en vertellen jullie maar hoe het was, en volgend jaar ben ik er weer helemaal bij.
Goed, kwart voor vier doken we dus in bed en om kwart voor zes stonden we er weer naast om op tijd bij de Reveille te zijn.
En dat waren we zoals deze foto bewijst.
Vanaf half zeven staat er een blaasorkest te spelen om iedereen goed wakker te maken.
Vroeg uit de veren zijn, er als de kippen bij zijn, of met de kippen op stok, je kon met de sousafoon alle kanten op.
In elk geval waren een heleboel Leidenaren al weer vroeg uit de veren of hadden hun bed nog niet gezien.
Om zeven uur begon de echte Reveille en ook wij zongen uiteraard keurig mee.
Onder deze log een uitgebreide serie foto's in het fotofilmpje.
Na de reveille heb je weer zoiets typisch Leids wat je moet meemaken en moeilijk uit kan leggen.
Onder aanvoering van muziekkorps FBL loopt iedereen een rondje Haarlemmerstraat, Breestraat om de rest wakker te spelen en te zingen.
Let wel ik praat hier over half acht 's morgens he.
We hadden een slim plan om niet het rondje mee te lopen maar gelijk maar Haring en Wittebrood te gaan halen.
Dat was dus geen slim plan want er stond al een rij van ongeveer zes a zevenhonderd meter tot over de Apothekersdijk.
Geen probleem dan eerst maar even naar het Koraal in het van der Werfpark waar duizenden mensen klaar stonden om onder andere een aantal (oude) Vaderlandse liederen te zingen en het hijsen van de krans bij te wonen.
Let wel, nu heb ik het over acht uur 's morgens na een avond stappen, want dat heeft elke Leidenaar gedaan de avond ervoor.
De koetsiers van de bestuursrijtuigen hadden even een moment van rust op deze voor hen hectische dag.
Na het Koraal opnieuw naar de rij voor Haring en Wittebrood.
Evert van 3 Oktoberradio pikte ons er uit voor een intervieuw en noemde gelijk de naam van mijn blog meerdere malen. Bij deze nog bedankt.
Nog niet iedereen was volledig aangekleed, maar dat komt na het halen van de Haring en Wittebrood wel.
Toen we de Waag binnekwamen kwam voornamelijk de geur van versgebakken brood je tegemoet, de haringlucht viel eigenlijk best wel mee.
Nadat we het brood gekregen hadden, kwamen we in de richting van de haring.
Uiteraard haalden we onze haring bij Viswijf Hanny. ( viswijf is op 3 October een erenaam )
En deze laatste haring was extra voor de foto.
Buiten stonden tientallen schoonmakers (sters) om de haring schoon te maken voor hen die dat zelf niet kunnen of willen.
Hierna zijn we naar huis gegaan om de haring en wittebrood thuis te brengen en even bij te komen.
Om even over half een waren we alweer bij cafe de Tregter om de optocht te gaan zien.
Je moet wel zo vroeg daar zijn anders heb je echt geen zit of staplaats meer.
Terwijl de optocht daar pas na half drie langskomt, zag het er een uurtje later om half twee al zo uit.
Voor de optocht uit kwam een promotieteam van de 3 octobervereeniging het publiek vast opwarmen voor de optocht.
Lekker swingende muziek.
Heerlijk dat ze een kwartiertje bleven staan.
En genoeg handel om te verkopen, iedereen die het nog niet had kon nog even snel shawls, petjes, handschoenen, lichtjes etc inslaan.
Ja en wat doe je verder terwijl je staat te wachten, je pakt bijvoorbeeld een biertje.
Je kan je natuurlijk ook even afzonderen, en je kater wegdrinken terwijl je in je net ontvangen gratis Leidsch Dagblad kijkt of je echt niets gemist hebt de avond ervoor.
Door de sfeer ( er speelt altijd een gezellige band bij de Tregter ) viel het bijna twee uur wachten best wel mee.
Even na half drie kwam de optocht in zicht.
De Optocht had als onderwerp 7 en alles wat met 7 te maken kan hebben.
Uiteraard begon de Optocht met de koetsen waarin behalve de burgemeester en de voorzitster van de 3 Octobervereeniging, ook de besturen van het Alkmaars en Gronings ontzet zaten.
Is dit een scene uit de kruitramp van 1807 of gewoon de ziekte van Heineken.
Om 7 uur begint de Reveille , dus kreeg uiteraard ook de Reveille aandacht in de optocht.
Voorop Claas Griffioen, hij blies jaren geleden de Reveille nieuw leven in door de Vrienden van de Reveille op te richten.
Natuurlijk begeleidde FBL deze groep.
De Tregter is het enige café waar je met 3 oktober nog bier in glas krijgt, alleen sjouwen Femke en haar medewerkers zich rot.
Maar het aantal gebroken glazen is op een hand te tellen, een prestatie van zowel publiek als personeel.
Elk jaar met de Reveille verschijnt hij in zijn pyama, logisch dat er ook voor hem een plek in de Optocht was bij de groep van de Reveille.
Dat het er bij Jong K&G al vroeg in zit is duidelijk te zien aan de serieuze gezichten van de muzikanten.
In uiterlijk weinig verschil met hun oudere broertje, wereldkampioen Show & Marchingband K&G.
Omdat alles in het teken stond van de 7, hier de praalwagen Dans van de zeven sluiers.
En natuurlijk 007, oftewel Goldfinger van James Bond.
De laatste groep beeldde uit hoe het er in 3007 misschien wel uit zou kunnen zien.
Als ik dit zo zie, ben ik blij dat ik dat niet meer mee ga maken.
Dan trekt dit uit een eerdere groep me toch wel iets meer.
Maar de laatste groep was wel erg indrukwekkend om te zien.
In het filmpje onder deze log uiteraard veel meer foto's van deze en andere groepen.
Zou dit de K&G van 3007 zijn????
De groep kwam in elk geval wel uit Limburg, waar ook elke 4 jaar de wereldkampioenschappen zijn, dus wie weet.
Na de optocht bleef het zowel buiten als binnen bij de Tregter nog even gezellig druk.
Morgen een verslag over het Hollands Artiestenfestival in de Nieuwstraat bij de Spieghels en het Vuurwerk.
Andere verslagen over 3 October kan je vinden bij onder andere Tagrijn, Tjan maar ook bij Copie met ook een filmpje van de optocht.
En uiteraard bij Annemarie, die deze dagen met goed gevolg een spoedcursus Leidenaar heeft gevolgd.
Op het fotofilmpje hieronder veel foto's van de Reveille, Koraal, Haring en Wittebrood en de Optocht.
Zo 3 October zit er weer op, een half miljoen mensen hebben de feesten dit jaar bezocht, dat is voor een feest midden in de week natuurlijk een mooi aantal.
In totaal zijn slechts 37 mensen aangehouden voor kleine opstootjes, dronkenschap of zoals in NU.NL te lezen stond iemand die het leuk vond om de dames in hun billen te knijpen.
Je moet er maar lol in hebben he.
Maar het komt erop neer dat ook dit jaar weer geweldig verlopen is, maar ja dat is logisch een echte Leidenaar viert alleen maar feest en heeft geen zin in ellende.
De paar opgepakte mensen zullen waarschijnlijk wel weer voor het grootste deel van buiten de stad komen, dat is elk jaar.
Vannacht is de stad opgeruimd en vandaag was er ook bij molen De Valk al bijna niet meer te zien dat daar gisteren de kermis nog stond.
Dinsdagavond barstte het feest los met de traditionele taptoe.
Voor elke rechtgeaarde Leidenaar de start van de feesten, zonder de taptoe kan je niet aan het feest beginnen.
Bij de taptoe is het zo dat de een ene helft van Leiden naar de andere helft kijkt.
Alle verenigingen trekken langs en vrijwel elke Leidenaar heeft meerdere keren meeglopen in de taptoe.
Het is dan ook een feest van herkenning, je zoekt naar b.v. je collega, buurmeisje of wie dan ook en elke vereniging waar je zelf opgezeten hebt of nog zit trekt in een lange stoet voorbij.
En natuurlijk ook heel veel muziekkorpsen, zoals hier Jong K&G, het jongere broertje van de wereldkampioenen.
Niet iedereen kan wereldkampioen zijn, maar dat houdt niet in dat de andere Leidse korpsen veel minder zijn, zoals bijvoorbeeld FBL.
Japanse vechtsporten doen het schijnbaar erg goed, ik heb meerdere clubs langs zien komen.
Maar ook op andere gebieden doet Leiden het niet slecht.
Je staat een behoorlijke tijd te kijken, dan is een biertje natuurlijk nooit weg.
Elk jaar is er een prijs voor de vereniging die zich het origineelst en mooist presenteert.
Al vele jaren heeft voetbalvereniging Docos deze prijs gewonnen, zo ook dit jaar weer met hun enorm grote groep en hun draak.
Traditioneel sloten de Hutspotten de Taptoe af.
Tijd om ook maar eens een biertje te gaan pakken bij het Praethuys.
Maar lang ben ik daar niet gebleven, maar dat had een hele leuke oorzaak.
Dit jaar hadden we bezoek van medelogger en goede vriendin Annemarie uit Drachten.
Ze wilde wel eens met eigen ogen zien hoe 3 October nu in elkaar zat.
Ik kan nu alvast vertellen dat we vrijwel het hele programma hebben afgewerkt, dus op 2 October tot laat stappen en wel op 3 October alweer om half zeven bij de Reveille.
De Kermis moet je natuurlijk gezien hebben, dus snel door die kant op.
We hadden afgesproken in elk geval het reuzerad in te gaan, als je eronder staat is het toch wel hoog hoor.
En voordat iedereen begint over het liedje van Ronnie Tober en Ciska Peters, met de tekst "en boven in het reuzerad krijg jij een zoen".
Nou, dat kan je met Glibber zijn hoogtevrees wel vergeten hoor.
Terwijl Glibber volledig stil bleef zitten en heel voorzichtig een paar foto's maakte, zat Annemarie er volledig ontspannen bij.
Ze hing regelmatig over de reling om net nog even dat leukere plaatje te maken.
Ik heb ze gezien en het klopt, ze waren veel spectaculairder dan mijn ingetogen standaard fotootjes.
Er zullen de komende dagen denk ik wel wat foto's op haarsite verschijnen, die meer zeggen dan dit.
Na de kermis zijn we doorgeslenterd naar de Twee Spieghels, nou ja geslenterd.
We konden redelijk snel door de massa heenkomen, mede door ons postuur en logisch je route bepalen.
Bij de Spieghels was het Amsterdamse avond met een hoop Amsterdamse artiesten waaronder ook Herman van Amstel.
Stuur twee fotogekken op pad met hun camera en onder andere de mogelijkheid om vanaf het podium te fotograferen, dan weet je wel wat er gaat gebeuren.
Samen hebben we deze dagen ongeveer 2000 foto's gemaakt.
Zoals vanouds stond de Nieuwstraat bij de Spieghels weer stampendvol.
Organisator en presentator Leidse Harry kon weer tevreden zijn over de massa publiek die de avond trok.
En je vindt ondanks de drukte altijd wel een hoekje voor een dansje.
Als je deze massa ziet, dan denk je geen doorkomen aan.
Tot drie keer toe moest er een ambulance passeren voor mensen die elders in het centrum onwel waren geworden of gewoon de ziekte van Heineken hadden.
Maar dat was totaal geen probleem, gelijk werd de weg vrijgemaakt door iedereeen.
Ik lees weleens dat het er in andere steden anders aan toe gaat.
En midden in de massa zie je toch ook altijd weer bekenden he.
Ook op 3 October heb ik behalve de normale Leidse bekenden toch ook nog webloggers van buiten de stad ontmoet, die zien jullie morgen wel.
Het is maar goed dat ik me met de drank heb ingehouden want het trappetje naar het podium moet je echt niet met een goede slok op doen.
De kop was eraf, de avond van 2 October hadden we gered, kwart voor vier gingen we slapen en kwart voor zes stonden we ernaast om weer naar de Reveille te gaan, maar dat lees je morgen wel.
Kijk de komende dagen (en daarna natuurlijk ook) even op de site van Annemarie voor haar verslag over 2 & 3 October.
Hieronder een fotofilmpje met een doorsnee van mijn foto´s van 2 October.
Mocht je hem niet openkrijgen, dan moet je even Adobe Reader installeren.
Een Leids bloemetje voor iedereen die de moeite heeft genomen om even op mijn log te kijken.
Maar helaas (voor jullie niet voor ons), wij zijn er even twee dagen niet.
We gaan even een feestje vieren.
En waarschijnlijk doen er nog wel een paar mensen mee.
Dus zal wel een spetterend en knallend slot gaan geven.
De vlaggen hangen uit, de mensen zijn op straat, kortom we zijn even 2 en 3 october vieren.
De mensen van 3 oktoberradio zijn al keihard bezig met hun live uitzendingen.
Volgens mij is dit de enige radiozender die maar vier dagen per jaar in de lucht is.
En niet alleen maar het simpele live-werk, nee ze gaan een stapje verder en mengen zich zelfs in het drukke verkeer.
Dus behalve o.a. de taptoe, straatintervieuws en de optocht, ook live vanuit de botsautotootjes.
Wil je het een beetje volgen, klik dan op onderstaande link, live verslagen zowel via de ether op 107 FM (in de regio) als op internet wereldwijd.
Tot donderdag of vrijdag, alhoewel, misschien woensdagochtend een paar fotootjes van de dinsdagavond.
UPDATE: Donderdagavond na 21:30 uur staat de eerste 3 Octoberlog erop over o.a. de taptoe.
Zondagmiddag was als opwarmertje voor de 3 Octoberfeesten, "Jazz bij de Burcht.
Op het plein bij Koetshuis de Burcht stond iedereen heerlijk in het zonnetje te genieten van een middagje swingende jazz.
De 3 Octobervereeniging had gezorgd voor tenten die bijna het hele plein overdekten, echt nodig waren ze gelukkig niet.
Elk jaar treden op de zondag voor 3 October goede artiesten op bij de Burcht, maar dit jaar was het helemaal de smaak van Glibber.
Blood Sweat & Kiers en dan kan je Glibber er natuurlijk ook vinden.
Dat het echt warm was bleek wel uit het feit dat Wouter al snel zijn jas uit kon doen.
Ze gingen er gelijk in vol tempo tegenaan met in de eerste twee sets voornamelijk nummers van hun laatste cd.
Er zat meer kleur in het concert dan de laatste keer dat ik ze zag optreden.
Maar dat kwam omdat Wouter een nieuwe fel groen gekleurde saxofoon heeft.
Natuurlijk even een rondje lopen door het publiek om te showen.
Ja je kan wel doen of het allemaal zo eenvoudig is, wacht maar ik weet straks nog wel een andere wandeling.
Benieuwd of je dan nog zo hoog van de toren blaast.
In elk geval had het publiek het helemaal naar zijn zin.
Swingende en ingetogen nummers wisselden elkaar in hoog tempo af.
Maar zoals ik al schreef, er zijn meer wandelingen te maken bij de Burcht.
Ik weet hoe hoog en zwaar het is naar boven, dus vond dit wel een leuke uitdaging die Wouter aanging.
Enige ellende, ik moest er natuurlijk wel achteraan.
En geloof me, iemand van ruim twee meter neemt veel grotere stappen dan Glibber.
Onder het lopen bliezen we allebei, Wouter op zijn sax en ik van vermoeidheid.
Maar inderdaad ook hoog van de toren werd er nog een stevige solo geblazen.
Het publiek, wat wijselijk beneden was gebleven, vond het prachtig.
En het levert natuurlijk wel hele mooie toeristische plaatjes op.
Iets in de trant van Koetshuis de Burcht, de plek waar oude en nieuwe cultuur samenkomen.
Na dit stukje hoog van de toren blazen, kon Chris C. Clemons natuurlijk niet achterblijven om ook zijn kunsten te laten horen en zien.
Zelfs de palen van de tent kunnen met gemak een rol vervullen in je solo.
Uiteraard was ook drummer Maarten Kruijswijk duidelijk aanwezig.
En gaf ook basgitarist Ab Hansen een mooie bassolo.
Ook de bestuursleden van de 3 Octobervereeniging hadden het helemaal naar hun zin.
Voor Glibber zat er nog een extra leuk tintje aan de middag.
Annelies kwam met een afdruk van een foto met een nog heel jong Glibbertje in de jaren zestig.
Met mijn tennisracket stond ik bij haar trouwen destijds op de trappen van het stadhuis.
Het bewijs dat ik ooit sportief ben geweest, is bij deze geleverd.
Over foto's gesproken het hele fotogilde was uiteraard ook weer aanwezig zoals hier Carolina en Marjo.
Het stel wat er achter staat praat ik gewoon niet over, want mag het toch niet over haar kapsel hebben.
Ondertussen was Blood Sweat & Kiers aan zijn vierde en alles beslissende set bezig en werd het langzamerhand donkerder.
Tijd voor weer eens een wandelingetje door het publiek.
Binnen in het restaurant zaten ook nog mensen en die mag je natuurlijk niet overslaan.
Het liep tegen achten en daarom het einde van het concert wat toch met enkele korte pauzes vanaf vier bezig was.
En vaste lezers van deze log en bezoekers van de optredens van Blood Sweat & Kiers weten natuurlijk hoe een concert eindigt.
Uiteraard de truc met de saxofoon, alleen zo in de schemer met de Burcht op de achtergrond gaf het toch wel weer een heel ander effect.
Maandagmiddag was in de aanloop naar 3 October het Minikoraal, waar ik helaas niet bij kon zijn.
2500 schoolkinderen zongen oude Vaderlandse liederen die te maken hebben met het Ontzet van Leiden.
Geeft maar weer aan dat de 3 October Vereeniging de Leidse jeugd al vrij vroeg in contact brengt met de geschiedenis en muziek.
Wie weet staat een van de zangertjes van vandaag over een jaar of 15 bij Jazz bij de Burcht.
Update: Op Sleutelstad zijn al mijn foto's van het gehandicapten en seniorenfeest van zaterdag te zien, en natuurlijk nog veeeeeeeeel meer 3 Octobernieuws.
De zaterdag voor 3 October zijn traditioneel de extra feesten voor onze verstandelijk gehandicapten en de Leidse senioren.
Dit zijn geweldige feesten en ik geniet als ik zie hoe alle bezoekers genieten.
Vraag me dan ook wel eens af wie geniet er nou het meest, ik denk allebei.
' S morgens was het feest voor de verstandelijk gehandicapten en dat is helemaal geweldig.
Alles wordt uit de kast gehaald, een blaaskapel, een muziekorps, Keven Florijn, caranavalsvereniging de Hutspotten en als afsluiter Imca Marina.
Best wel imposant als er opeens een volledig muziekkorps de Groenoordhal in komt marcheren.
En alles loopt gewoon lekker door elkaar heen terwijl Show & Marchingband Amigo een show geeft.
Deze man heeft de hele ochtend met zijn tamboermaitre-stok rondgelopen, heerlijk toch.
Het muziekkorps was nog niet weg of gelijk kwam de blaaskapel Nou en...?! Toe Maar alweer binnenlopen.
En wat is er nou mooier dan op je dooie gemak het podium oplopen en even de hele zaal te gaan dirigeren.
Terwijl anderen zich weer vermaken met ballonnen.
Iedereen had het helemaal naar zijn zin en ja hoor daar kwam Imca Marina.
Erg leuk om te zien hoe zij met de bezoekers omging en ook zonder aarzeling de zaal in loopt.
Ik ben een aantal jaren vrijwilliger geweest bij Club 58 en weet hoe ( goed bedoeld) nat en afgelebberd ik zo nu en dan thuis kon komen.
Het is duidelijk, Imca wist de zaal volledig op zijn kop te zetten.
Maar ja , met zo'n geweldig achtergrond koor kan er ook niets meer stuk he.
En wat is er nou mooier dan even met de hoed van een bestuurslid rond te mogen lopen.
Even voor niet Leidenaren, het jacquet en de hoge hoed van de bestuursleden is gewoon een begrip in Leiden en is een wezenlijk onderdeel van alle tradities.
Zoals ik in het begin vandeze log al schreef, meerdere malen vroeg ik mij af wie meer genoot, Glibber of de bezoekers.
Maar ja ik ben zo'n (stomme) emotionele oen die dit gewoon geweldig vindt, en als je het niet erg vind blijf ik ook maar zo.
'S middags was het seniorenfeest en daar ging het in het begin een stuk rustiger aan toe.
Charlie en zijn Angels brachten oude Engelstalige evergreens, die heerlijk meegezongen werden door het publiek.
Nummers als "Happy days are here again" en "Daisy Daisy" kwamen allemaal voorbij.
Voor de senioren een en al herkenning en lekker meezingen en terugdenken aan de tijd van toen.
In de pauze kregen alle bezoekers een drankje aangeboden en wat een luxe je hoefde het niet te halen, het werd gewoon gebracht.
En ook enkele niet bejaarden genoten voor twee. (soms kan je je log zo heerlijk gebruiken om mensen te pesten, enige risico is dat ik woensdag wel haring bij haar moet halen)
Na de pauze trad Willeke Alberti op.
Voor het optreden nam ze alle tijd om met een aantal bezoekers en organisatoren op de foto te gaan.
Ze kwam op via de zaal met het lied "Spiegelbeeld"en aangepaste tekst.
"Spiegelbeeld vertel eens even ben ik echt al 62"
Eerlijk is eerlijk, ik zie het niet.
Ze bracht een show met behalve mooie nummers ook veel humor in haar gesprekjes met het publiek tussendoor.
" U weet eigenlijk best wel veel van mij, ik ben getrouwd, gescheiden en weer getrouwd en weer gescheiden en inderdaad weer getrouwd.
Ik heb drie kinderen, maar ben wel waarschijnlijk een van de weinige moeders die elk kind een eigen vader heeft gegeven".
Gelukkig geen optreden met een geluidsband maar gewoon haar eigen band en achtergrondzangeressen bij zich.
Willeke bracht een heel afwisselend programma, waarin niet alleen haar grote succesnummers naar voren kwamen, maar ook nummers van b.v. Dorus, Toon Hermans, Paul de Leeuw en Johnny Jordaan.
Regelmatig stapte ze het podium af om de zaal in te gaan.
Senioren of niet, een polonaise mocht niet ontbreken vooraf gegaan door Willeke.
Wat nou vergrijzing van de maatschappij???
Menige jongere redt deze polonaise niet.
Aan elk optreden komt een eind en dan mag een grote bos bloemen in de Leidse kleuren rood/wit niet ontbreken.
Bossen rood/witte bloemen kom je deze dagen in veel Leidse huizen tegen.
Wat ik niet wist is dat Willeke een eigen foundation heeft die het mogelijk maakt dat zij met haar begeleidingsband regelmatig op kan treden in bejaarden en verzorgingstehuizen.
Na afloop kon je gesigneerde cd's en dvd,s kopen waarvan de opbrengst naar de foundation gaat.
Na afloop ben ik nog even het Praethuys ingedoken en ook daar had vrijwel iedereen het alleen nog maar over 3 October.
Het is overduidelijk 3 October komt steeds dichterbij.
Update: Op Sleutelstad zijn al mijn foto's van dit feest te bekijken.
Het begint nu echt overal te kriebelen in Leiden, nog maar een paar dagen en het is 3 October.
Zelfs aan mijn mail begin ik het te merken.
Om te beginnen was (stads) dichteres Pink Meltzer zo lief mij een speciaal 3 Octobergedicht te sturen die zij deze week heeft gemaakt speciaal voor Leidse Glibber.
Ook kreeg ik een mail van de jongens van 3 oktoberradio.
Deze zender is slechts 4 dagen per jaar in de lucht van 1 t/m 4 oktober met live verslagen van alle festiviteiten voor de mensen die noodgedwongen thuis moeten blijven of moeten werken.
Ook zijn hun uitzendingen via internet te volgen.
Klik op een van de banners hieronder en je kan waar dan ook ter wereld alles over 3 October live volgen via je internet.
Ze hebben ook twee webcams hangen, eentje in de studio maar ook eentje op kermis dus wil je de 3 October kermis zien klik op hun site.
Overal in de stad kan je de verslaggevers tegenkomen en ze horen graag jou 3 Octoberverhaal aan.
Terwijl in de studio de andere medewerkers het programma verder aan elkaar praten en voor veel muziek zorgen.
Op 4 oktober sluiten zij hun programma af met een speciale actie vanwege dierendag.
Zij hopen met dat programma zoveel mogelijk geld op te halen voor het Leids Dierenasiel.
Leiden mag dan op 4 oktober massaal een kater hebben, we vergeten dierendag (mede daarom misschien) echt niet.
Bij alle kroegen in de stad is het natuurlijk weer groot feest zowel binnen als voor de deur.
Zelf ben ik uiteraard op 3 October na de optocht te vinden bij de Twee Spieghels waar weer een aantal goede vrienden (uit de tijd dat ik het Levensliedfestival mee-organiseerde) van me zullen optreden.
Zoals o.a.Kevin Florijn, Sjannie, Kevin Kenzo ( de belgische André Hazes) en de Tilburgers Anton en Frank die zich sinds twee jaar met 3 October de Leidse Deurzakkers noemen.
Dit jaar heb ik ze van de zomer de tekst en muziek van het 3 Octoberlied van Rubbere Robbie doorgestuurd , na een aantal weken goed oefenen zeggen ze het nu onder hun Tilburgse knieën te hebben en kunnen we het resultaat met 3 October horen.
Het volledige programma van de Twee Spieghels staat hier onder.
Voor mensen die van buiten leiden komen heb ik maar twee tips.
Kom met de trein, je stapt uit en staat gelijk midden op de kermis.
Als je met de auto komt volg de borden van het stadsparkeerplan en parkeer je auto op het terrein aan de Haagweg of bij de Groenoordhallen.
Gratis busjes brengen je dan naar de stad.
Alhoewel de busjes ook niet ver komen want het hele centrum is één grote feestende menigte en er kan nergens verkeer doorheen.
Kijk op de pagina van het Stadsparkeerplan voor meer informatie.
Morgenavond een verslag over het optreden van onder andere Imca Marina en Willeke Alberti op de feesten voor verstandelijk gehandicapten en senioren die allebei zaterdag gehouden werden.
Als je in Luxemburg bent en in de buurt van Grevenmacher dan moet je natuurlijk even de wijnkelders van Bernard Massard bekijken.
Natuurlijk het is zo toeristisch als ik weet niet wat, maar ja je moet het toch even doen.
We hadden geluk er ging net een bus met toeristen weg en de volgende rondleiding zou om kwart voor drie beginnen.
Om 16 minuten voor drie waren we nog steeds met zijn tweeën en ik dacht, leuk kan ik tenminste op mijn gemak kijken en vragen stellen.
Het bordje met kwart voor drie werd veranderd in 3 uur en ja hoor daar kwamen ze.
Een bus met een stuk of veertig Nederlandse 60 plussers in vakantiestemming ergens uit de achterhoek of zo, erger bestaat bijna niet.
(ik heb niets tegen achterhoekers hoor, zolang ze maar niet met een hele bus vol komen)
Nadat alle rollators waren uitgeladen kon de rondleiding beginnen.
De man die ons rondleidde zag eruit alsof hij zelf toch ook wel een hapje en een drankje kon waarderen.
Helaas werd er in deze gang met oude werktuigen geen uitleg gegeven, maar ja de bourgondiër had waarschijnlijk ook al door dat deze groep daar niet echt geschikt voor was.
Vroeger werd de wijn met de hand regelmatig gedraaid, daar had men dit soort rekken voor.
Tegenwoordig zit de wijn in dit soort kratten en worden machinaal gedraaid.
De eerste achterhoekers begonnen hun interesse al te verliezen en begonnen er tussendoor te kletsen, een lichte irritatie begint zich op zo'n moment van Glibber meester te maken.
Even waren de 60 plussers schijnbaar onder de indruk van de enorme oude opslagtanks, ze waren op dat moment tenminste even stil.
Op het moment dat de bourgondiër begint uit te leggen hoe het proces van vullen en sluiten vroeger in zijn werk ging, komen de eerste achterhoekse "grappen".
Goh meid wat een oude troep he, volgens mij zijn ze gewoon naar de rommelmarkt geweest.
Op dat moment wordt Glibber ietsje linker en voelt dat hij in gaat grijpen, maar ja ben geen ruziezoeker en doe dat dus op de Glibbermanier.
De overal doorheen lullende achterhoekster naast mij vraag ik heel vriendelijk, "weet u wat hij nu zei over dat vullen, mijn duits is namelijk niet zo best dus verstond het niet goed".
Sorry meneer ik verstond het ook niet.
Daarna heeft zij alvast nergens meer doorheen geluld zolang ik naast haar stond.
Tegenwoordig hebben wijnen een schroefdop of een kunststof kurk, wat mij eigenlijk nog niet opgevallen was is dat de Champagnes en de Crémant wel nog een echte kurk hebben.
Bernard Massard produceert voornamelijk Champagne, maar omdat alle wijnen die buiten de Champagnestreek worden geproduceerd niet de naam Champagne mogen voeren, heet het bij hun Crémant.
Dat wist ik natuurlijk wel had ik al bij mijn horecacursus destijds geleerd, dus liet de achterhoekers er maar even doorheen prietpraten.
Uiteraard eindigde de rondleiding met een stelling waar de voornaamste producten stonden tentoongesteld en een korte uitleg.
En ja hoor daar kwamen de achterhoekers weer met de flauwe opmerkingen, vragen en grappen.
"Wij drinken maar één glaasje met oud en nieuw kan ik die fles dan tot volgend jaar bewaren".
En de hele groep lag blauw van het lachen.
Stelletje domme lopende 60-plus poldermodellen, champagne moet je drinken en niet bewaren.
Dat het geen drinkers waren bleek wel na afloop.
In plaats dat ze een glaasje Crémant dronken namen de meesten appelsap.
Glibber uiteraard niet, en na het proeven belandde hij toch nog even in de winkel.
Het is duidelijk denk ik wat er nu bij hem thuis onder de grond ligt.
Maar het was toch een leerzame rondleiding.
Niet het verhaal over de wijn en de bereidingswijze die ken ik wel.
Nee, .....ik heb geleerd dat ik later nooit met een georganiseerde busreis mee zal gaan!!!!!!!
Off topic: er waren wat mensen die muziek misten bij de log van gisteren over de repetitie van het Koraal.
In de update is er nu een stukje muziek van het Koraal bijgezet, niet echt wat ik zou willen maar beter iets dan niets.
Zoals ik gisteren ook al schreef, het 3 Octoberfeest staat bol van de tradities.
Een van die tradities is de repetitie voor het Koraal.
Tijdens het Koraal op 3 October om acht uur 's morgens staan duizenden Leidenaren een aantal (oude) Vaderlandse liederen te zingen.
Hierna wordt een krans gehangen aan het standbeeld van burgemeester van der Werf.
Elk jaar is op de woensdagavond voor 3 October de repetitie.
De afgelopen jaren is dit uitgegroeid tot een massale happening.
Hierdoor werd de oefenruimte van Concordia, die al jaren lang de muziek verzorgd met de Koraal, veel te klein en daarom ook onverantwoordelijk om daar door te gaan.
Dit jaar werd voor de eerste keer uitgeweken naar de Hooglandse kerk.
Toen ik aan kwam lopen zag ik aan het aantal fietsen voor de deur al dat het enorm druk moest zijn.
En dat klopte ook honderden mensen waren dit jaar weer op de repetitie afgekomen.
Alle nummers werden door Concordia gespeeld en iedereen zong luidkeels mee.
En uiteraard onder begeleiding van dirigent Wim de Ru.
En echt iedereen zingt mee, of je nou een klein beetje ouder bent,
ietsje jonger,
commissie of bestuurslid,
brenger van het Leidse Nieuws bent, kortom iedereen zong mee.
En natuurlijk kan je er ook voor kiezen lekker rustig aan de zijkant te gaan zitten, maar zingen doe je hoe dan ook.
De trui van Rens Heruer vind ik al jaren prachtig en opvallen doet hij zeker.
Aan de gezichten is gewoon te zien dat iedereen serieus meedoet, maar ook helemaal geniet van deze repetitie.
Dat wij een beetje chauvinistisch zijn, of liever gezegd trots op onze stad, bleek wel uit het feit dat iedereen massaal opstond bij het lied "Leiden, stad van mijn hart".
En ja, zingen maakt dorstig he, dan is een biertje achter de hand nooit weg.
Alhoewel witte wijn de keel ook erg goed smeert hoor.
Nadat als laatste het Wilhelmus was gespeeld en gezongen was er een daverend applaus voor dirigent Wim de Ru en Concordia.
Concordia gaf nog een toegift met eigen werk en dat is altijd gezellig.
En dan blijkt maar weer dat het feestgevoel er al helemaal is in Leiden.
In polonaise verliet men de kerk.
Hoezo een raar volkje die Leienaren.
We houden gewoon van onze stad en 3 October.
Morgenavond een verhaal over ons bezoek aan de wijnkelders van Bernard Massard, waar we het (ON)geluk hadden tegelijk met een groep Nederlandse toeristen te mogen meelopen.
Helaas dat was moeilijk te vinden, maar Chris de Waard van Sleutelstad heeft toch nog iets voor me gevonden.
Het eerste gedeelte is muzikaal , het tweede gedeelte is een klein koor met een draaiorgel.
Je moet je dit nummer indenken met de muziek van het muziekkorps en dan met de zang van een paar duizend mensen, dan komt het pas echt goed over.
Het klinkt nu wat zwaar, maar beter iets dan niets en de dames zijn hoeplijk tevreden gesteld.
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl