DIT ZIJN WIJ
leidseglibber.punt.nl links
Evenementen
 (2).jpg){kind=logo}
Kijk ook eens hier.
.jpg){kind=logo}
zoeken
Zoek hier op trefwoord in mijn archief.
Wat speelt er in Leiden
Info per E-Mail
Fotografie en film.
Nieuws
Ik zou eigenlijk niet weten onder welke rubriek ik deze log zou kunnen plaatsen.
Er zijn geen rubrieken, belachelijk, bizar, onkunde, stommiteiten etc, ik denk dat hij eigenlijk het best onder humor zou kunnen vallen.
Maar ja, daar is de aanleiding eigenlijk weer niet leuk genoeg voor want het gaat wel om zwaar vervuilde grond.
Jarenlang is er onderzoek gedaan naar en ruzie gemaakt over de vervuiling van de grond bij een garage op de Zijlsingel in Leiden.
Bewoners hebben er echt alles aangedaan om aan te tonen dat de grond daar zwaar vervuild was en ze er last van hadden.
Uiteindelijk na jaren getouwtrek werden ze in het gelijk gesteld.
Op zo'n moment komt natuurlijk het college met in hun kielzog een legertje ambtenaren in beweging en moeten er direct veiligheidsmaatregelen worden getroffen.
Er worden dan ook meteen hekken geplaatst met waarschuwingsborden op het gevaarlijke terrein.
Ho ho ho ho, we leven natuurlijk wel in Leiden he.
En dat houdt in dat we vaak wel willen, maar ook weer niet weten hoe het nou eigenlijk moet.
Daarnaast mag het natuurlijk ook niet teveel kosten.
Ja, en dan krijg je dit soort rigoreuze maatregelen.
Nee, dit is inderdaad wel het toppunt van veiligheids- en voorzorgsmaatregelen.
Dus mocht u toevallig over de Zijlsingel lopen, wilt u zich dan wel even voor uw eigen veiligheid melden bij de uitvoerder.
Voortaan loop ik wel om, voor je het weet krijg je een bon omdat je als onbevoegde over de Zijlsingel wandelt.
Glibber rookt en niet zo weinig ook.
Maar dat komt omdat ik het gewoon lekker en gezellig vindt.
Natuurlijk, heb ik ook al een heleboel pogingen gedaan te stoppen, maar het idee nooit meer gezellig mee te roken en de smaak te moeten missen, deden mijn pogingen al snel stranden.
En erg veel steun van thuis om te stoppen heb ik nou ook niet bepaalt, ook mevrouw Glibber rookt stevig mee.
Ik heb dan ook grote bewondering voor alle mensen die het wel redden, en beken eerlijk waarschijnlijk ben ik er te zwak voor.
Natuurlijk omdat ik regelmatig last van bronchitus heb merk ik best wel dat het niet echt slim is voor mijn gezondheid, maar ja het idee nooit meer te roken is toch wel erg vervelend hoor.
Ook het idee altijd behoefte te blijven houden trekt mij ook niet erg aan.
( foto gemaakt door Mary-Ann, die wel gestopt is)
Maar nadat familie en dokters Glibber hebben aangeraden ooit eens te stoppen, gaat nu de overheid zich ermee bemoeien.
Vanaf volgend jaar mag er nergens in de horeca meer gerookt worden.
Nou kan ik mij dat tijdens het eten best wel indenken, alleen gewoon in de kroeg is natuurlijk belachelijk.
Nou ben ik bang dat ondanks alle terechte protesten, de overheid het toch gaat winnen.
Maar Glibber wil wel blijven roken in de kroeg, dus tijd om eens goed na te denken en actie te ondernemen.
Een ex-collega, ook een stevige roker gebruikt al een half jaar de electronische sigaret en heeft sindsdien geen normale sigaret meer aangeraakt en ook geen behoefte aan.
In de electronische sigaret zit wel nicotine maar geen teer, met andere woorden wel het genot maar niet de schadelijkheid.
Hij geeft geen rook maar een soort damp wat geen geur heeft.
Niet geschoten is altijd mis en daarom gaat Glibber het eerdaags ook eens proberen.
En het leukste, het is geen sigaret.
Dus eerdaags mag Glibber overal legaal roken, voor tijdens en na het eten, in de kroeg, bij niet rokers thuis en noem maar op.
Als dit echt werkt gaat er een wereld voor mij open.
Zie de reacties al voor me, meneer u mag hier niet roken hoor, helemaal mee eens meneer/mevrouw en steek er vervolgens nog eentje op.
Is er iemand die er ook al ervaring mee heeft, zo ja dan ben ik heel benieuwd.
Het zou toch te mooi zijn , om waar te zijn.
Vandaag en gisteren was de NAVO Top in Noordwijk neergestreken.
Overal rondom Noordwijk zag je regelmatig marechaussee's op motoren rondracen om weer een of andere hotemetoot door het verkeer te loodsen richting Noordwijk.
In Noordwijk zelf was vrijwel alles in de omgeving van de conferentie afgesloten.
Rond de hotels op de boulevard stonden hekken en overal bewaking.
Om op alles voorbereid te zijn had men eenheden uit diverse streken opgeroepen.
Het stond dan ook overal vol met ME busjes.
Uiteraard was ook de wereldpers neergestreken in Noordwijk.
Het leek even of alle ogen van de wereld op Noordwijk waren gericht.
Vanaf een groot podium ver boven de straat gaven de diverse verslaggevers hun commentaren.
Het gebied rondom Huis ter Duin waar de top vergaderde was gebombardeerd tot militair terrein.
Rondom de conferentieplaats waren diverse oorlogsvoertuigen opgesteld.
Het leek heel wat maar volgens mij (eigenlijk vrijwel zeker weten) uitsluitend voor de show.
Met bijvoorbeeld zo'n straaljager of wat dan ook voor vliegend ding kom je natuurlijk moeilijk weg vanaf die plek.
Sterker nog, ik heb mij laten vertellen dat er geeneens een motor in zat.
En het ziet er natuurlijk erg dreigend uit zo'n Houwitsertank, maar ik zie ze er niet zo snel een terrorist mee aan flarden schieten.
Vrijwel alle panden in de omgeving hebben of cultuur historische waarde, of zijn net nieuw, dan ga je niet zo snel er even met een kanon op af.
Hij zou misschien in te zetten zijn bij de aanleg van RGL in Leiden, een paar schoten aan de kop van de Breestraat en het ruimteprobleem is opgelost en hebben we zo weer een nieuw college.
Ik denk dat al het machtsvertoon er meer stond om te garanderen dat de marechaussee in alle rust zelf een keertje kon midgetgolfen.
Alleen, hoe vaak moet ik het nou nog zeggen, je mag niet op de baan lopen.
Er werd dan ook uitgebreid gecontroleerd of men de juiste golfstick's bij zich had.
En de toeristen, ja die liepen er wat doelloos langs, ze konden toch niet even midgetgolfen.
En een hotel was ook al niet meer te krijgen.
Leuk hoor zo'n NAVO Top, alleen ben ik bang dat alle extra show en poespas ons weer een hoop centjes gekost heeft.
Op dit moment gaan sloop en nieuwbouw hand in hand in Leiden Noord.
Een paar weken geleden had ik nog een fotoverslag van de theatervoorstelling Flat die de sloop van de flats aan de Willem de Zwijgerlaan inluidde.
Ondertussen is de sloop al keihard aan de gang en wat overblijft is een grote berg puin.
Voor de flats gesloopt worden eerst alle bruikbare materialen eruit gehaald, zoals de kunststof kozijnen die er pas enkele jaren inzaten.
Wat over blijft zijn echt hele kale flats.
De eerste twee blokken flats zijn al tegen de vlakte en er begint een groot gat te komen.
Ondertussen is er nog maar een heel klein stukje flat over van de 123 woningen in de drie flats.
Eigenlijk vind ik zo'n sloopmachine in het avondzonnetje best wel iets lugubers hebben.
Maar achter de wolken schijnt de zon, achter de flats begint een deel van de nieuwe wijk Nieuw Leyden vorm te krijgen.
Ook het huis van mini Glibber begint al aardig op te schieten.
Het wordt een wijk met vrijwel geen auto's in de straten.
Alle auto's gaan onder de grond.
Op onderstaande foto staat het begin van de overkapping, deze wordt doorgetrokken naar de overkant zodat alle auto's keurig verdwenen zijn en je vanuit je auto wel de kelder van je huis in kan stappen.
Vanuit het huis van mini Glibber kijkt hij nu nog uit richting blauwe lucht en Groenoordhallen.
Als de wijk helemaal af is en de Groenoordhallen gesloopt zijn, dan kijkt hij uit op in de verte de nieuwe flats en appartementen op het terrein van de Groenoordhallen.
(presentatie Nieuw Leyden)
En laat nou het huis van Glibber net achter het appartementengebouw helemaal links op de foto liggen.
Op dit moment is dit nog ons uitzicht, maar dat gaat dus plaats maken voor hoge appartementenflats.
Glibber denkt dat hij daar niet helemaal blij mee is en misschien wel verkast naar dat appartement uiterst links op de animatiefoto.
En dan heeft hij ongeveer dit uitzicht.
(foto Nieuw Leyden)
Lijkt me toch beter dan uitkijken op die appartementen.
Maar ja dat gaat nog wel een paar jaartjes duren denk ik.
En nu ik het toch over Groenoord en Nieuw Leyden heb, Glibber schaamt zich diep.
Een van de bekendste inwoners van Groenoord, de schilder Jan Lievens, werd vandaag 24 oktober op de kop af 400 jaar geleden geboren.
Daar had ik natuurlijk een log over moeten maken, zeker ook omdat ik elke dag als ik naar huis rijd aan hem herinnerd wordt.
Gelukkig heeft Tagrijn er wel volop aandacht aan besteed.
Er zijn van die momenten dat je denkt, geweldig dat dit nog bestaat.
Ik heb al eens eerder geschreven dat er op de weblog veel nieuwe vriendschappen ontstaan en mensen met elkaar in contact komen door gemeenschappelijke interesses.
Nieuwe vriendschappen bleek vorig jaar wel toen Tagrijn en ik voor de gein een wedstrijd uitschreven op de log om een Ezelsbruggetje te verzinnen voor een aantal Leidse Grachten.
Tijdens een gezellige weblogmeeting in Leiden werd de winnares bekend gemaakt.
Afgelopen zomer kreeg ik op een van mijn logs over Leiden een reactie van Esther uit Amsterdam.
Zij was bezig haar huis op te ruimen en vond een boekje met oude foto´s van Leiden.
Esther was zomaar een willekeurige lezeres, maar gaf wel haar e-mail adres en vertelde dat ik als ik interesse had het boekje mocht komen ophalen.
Dit zijn toch wel geweldig leuke reacties.
Deze log had er al veel eerder opgezet moeten worden maar door alle drukte is het er niet van gekomen, maar wat in het vat zit verzuurt niet.
Esther had nog meer boeken voor me, zoals de Ramp.
Dit boek hadden wij vroeger thuis en heb ik als kind verslonden.
Er staan de meest mooie en tragische foto´s in van de watersnoodramp van 1953.
Of mijn ouders het boek nog steeds hebben weet ik eigenlijk niet, ik weet alleen dat het exemplaar bij ons thuis helemaal uit elkaar lag.
Esther had een gaaf exemplaar en ben echt giga blij dat ik deze nu in mijn bezit heb, een stukje historie en voor mij nostalgie.
Daarnaast had ze nog een aantal oude boeken over Amsterdam.
Nou vind ik Amsterdam een leuke stad om zo nu en dan eens naartoe te gaan, maar zelf heb ik er verder niet veel mee.
Gelukkig heb ik ook via de weblog Befana uit Zaandam leren kennen.
Befana heeft altijd een winkel in Amsterdam gehad en enkele jaren in de gemeenteraad gezeten, en is dol op het oude Amsterdam.
Niet voor niets dat ze verhuisd is.
Het was dus al snel duidelijk waar de boeken over Amsterdam een goede plek konden krijgen.
Ja Befana, ik kom ze echt eerdaags brengen.
Maar het is toch geweldig dat volslagen onbekenden contact met je zoeken en deze boeken aan je mee geven, en dat alleen maar door een weblog.
Dan denk ik weleens Nederland is gelukkig toch nog wel leuk, ondanks al het gezeur wat we tegenwoordig hebben.
Esther alsnog bedankt voor de boeken.
Soms zie of hoor je opeens woorden, waar je van denkt dat is een oud woord.
Zo kwam ik van de week opeens het woord freubelen tegen.
Ik vroeg mij af, wordt er eigenlijk nog weleens gefreubeld en kent men het woord eigenlijk nog wel.
Vroeger werd er heel wat afgefreubeld.
Ook ik heb als kind behoorlijk zitten freubelen.
En freubelen deed ja natuurlijk niet zomaar, daar had je een aparte opleiding voor nodig.
En een universiteitsstad als Leiden had natuurlijk ook een speciale freubelopleiding.
Zelfs bij het freubelen werd er al onderscheid gemaakt, want dit was een christelijke fröbelschool.
Dat zal waarschijnlijk een tekening met een gebedje erbij zijn.
Voor mij mag het woord fröbelschool weer terugkomen, klinkt toch veel gezelliger dan Pietje of Marietje zit in groep 1.
Nog meer vergane glorie.
Hoeveel mannen hebben wel niet van deze vrouw gebruikt gemaakt, en haar als het ware wel niet helemaal leeg gezogen.
Ook zij bestaat helaas niet meer.
Maar gelukkig heeft ze een blijvend monument gekregen aan de Herengracht.
De tijd dat er nog overal gerookt mocht worden en je er ook nog reclame voor mocht maken.
Ik denk als Miss Blanche hoort van de plannen het roken in de horeca helemaal te verbieden, ze zich omdraait in haar pakje.
Niet dat ik iets nieuws te blaffen heb hoor, maar dacht laat gewoon even weten dat ik er nog ben.
Zoveel spannends maak ik als huis, tuin en vooral keukenhond niet mee.
Nee dan was het in de vakantie wel spannender, kon je nog eens met zijn drieën om dezelfde boom heen lopen.
Nou ja hier op het landje zijn natuurlijk ook wel andere honden om mee te spelen hoor.
Maar meestal ben ik alleen met het baasje en ben dus overgeleverd aan zijn grillen en grollen.
Daarom snuffel ik maar wat rond.
Sta je net lekker te snuffelen wordt je weer geroepen en denk je, nou dat wordt feest, dus hol je snel naar het baasje.
Wat nu komt daar moet je echt even stevig voor in je mand gaan liggen hoor, want anders rol je om van het lachen.
De sukkel gooit een stok weg, nee moet je kijken wat voor stok.
Je blaft je toch rot om zo'n oen.
Het is dat niemand mijn blafsels leest, maar je zou je toch rot schamen met zo'n baas.
Maar het kan nog erger, hij loopt naar het water en denkt dan dat ik er wel in wil.
No way natuurlijk, als je goed naar dat plaatje uit het zwarte kastje kijkt dan zie je dat er een boom in het water zit.
En een boom is voor die mislukte honden die miauw zeggen en altijd maar weghollen als ik eraan kom terwijl ik met ze wil spelen.
Om het voor het baasje allemaal wat makkelijker te maken wijs ik hem maar even een mensenmand.
Terwijl hij zit uit te rusten kan ik tenminste even rondsnuffelen of er nog echte stokken zijn.
En natuurlijk als je maar goed zoekt zijn er best wel grote stokken te vinden.
Kijk als die sukkel dat weggooit heb je tenminste iets om in je bek te pakken.
Daar kan je als beetje hond tenminste trots mee aankomen hollen.
Ik vond dat ik het baasje wel weer lang genoeg vermaakt had op het landje en ging bij het hek maar weer op hem staan wachten.
Zoek, snuffel en blaf ze, en een 
van Chico.
van Chico.Normaal schrijf ik zelf mijn logs en bepaal wat ik wel en niet neerzet.
Dit keer maak ik een uitzondering en laat een heel bijzondere lezer aan het woord.
Ik kreeg deze week een brief van Sinterklaas, en ja die kan je niets weigeren he.
Hij schreef onder andere, dat hij op zaterdag 24 november weer aan hoopt te komen in Leiden en verwacht mij weer het laatste stuk bij hem op de boot.
Dat is niet alleen leuk en spannend , maar vooral een hele eer als Sinterklaas je daarvoor uitnodigd.
Ik zal hieronder de brief van Sinterklaas in zijn geheel overnemen.
Spanje, oktober 2007
Geachte meneer Glibber,
Hoe gaat het met u, met mij gaat het goed en ik hoop dit jaar weer naar Nederland te komen om mijn verjaardag te vieren.
Ik heb de Agendapiet verteld dat ik graag op zaterdag 24 november met mijn boot naar Leiden wil komen.
Via een Pietenhulpprogramma hebben we ze deze zomer Sinterklaasliedjes leren spelen. Elke dag lees ik op het terras uw verhaaltjes, dat zijn goede aanvullingen op alles wat ik van de Luisterpieten hoor.
Het hoofdstuk Leiden in het grote boek is dit jaar wel erg groot aan het worden en ik heb al dankzij uw verhaaltjes gezien dat electrische treinen niet erg gewild zijn dit jaar.
Misschien dat ik er een paar van suikergoed meeneem voor die praatjesmakers die uw mooie stad willen doorklieven met hun speeltje.
Ik hoop dat u mij vlakbij Leiden weer opwacht om bij ons op de boot te komen en weer mooie plaatjes te maken van alle kindertjes langs de kant en de Pieten op de boot.
Maar ik heb een probleem, waar ik uw hulp bij wil inroepen.
De meeste Pieten hebben het heel druk als ze in Nederland zijn, inpakken, bezorgen, en nog veel meer werkzaamheden.
Alleen zit ik met een groep Spaanse Hangpieten, die ik echt aan het werk wil houden tijdens hun verblijf in Nederland.
Ze toeteren er de hele dag op los en hebben constant vragen zoals, Mare Sinterklaasje mogen we mee naar Nederland, en Mare Sinterklaasje willen de mensen ons wel horen spelen.
En zo gaan ze de hele dag door, Mare dit en Mare dat.
Vandaar dat ik ze nu maar Maretoeters heb genoemd en verteld heb dat ik de hulp van Leidse Glibber ga inroepen om te zorgen dat ze veel mogen spelen in Nederland en niet terugvallen in hun Spaanse Hangpieten verleden.
Meneer Glibber ik weet dat u mij kunt helpen, en hoop dat u dat dan ook wilt doen.
Met vriendelijke groet,
Uw Sinterklaas.
Glibber gaat natuurlijk niet over één nacht ijs, en wilde eerst wel eens testen of deze Spaanse Hangpieten wel geschikt zijn om mee te komen naar Nederland.
Via een toevallig gevonden subsidiepotje heeft hij alle muzikale Hangpieten een dagje laten overvliegen naar Leiden om ze te testen.
Nederland heeft heeft heel veel bruggetjes, vandaar dat ik ze al spelend bruggetjes heb laten lopen.
Ik had speciaal een koude bewolkte dag uitgezocht om te kijken of ze wel tegen de kou konden.
Ondanks de kou en het vroege uur bleven ze doorspelen, en ik kreeg het idee dat het wel goed zou komen met de Maretoeters, zoals Sinterklaas ze noemde in zijn brief.
Zelfs Glibber komt nog wel eens voor verrassingen te staan.
Net toen ik dacht het is allemaal wel in orde, kwam opeens Sinterklaas uit de Waag te voorschijn.
Hij was zo benieuwd naar de test, dat hij stilletjes achter in het vliegtuig was gekropen om te kijken hoe de test zou verlopen.
Hij had maar kort overleg nodig met de Hoofdpiet om te beslissen dat de Maretoeters definitief mee mogen naar Nederland.
Later die ochtend is iedereen weer het vliegtuig ingestapt om zich voor te bereiden op de echte reis naar Nederland met de stoomboot over een paar weken.
Bij het afscheid vroeg Sinterklaas nog even of ik echt wilde zorgen dat de muzikale Hangpieten heel veel kunnen spelen in Nederland.
Daarom, als jullie school, vereniging of bedrijf nog muziek nodig heeft denk even aan de Maretoeters, maar ze komen ook graag op kinderverjaardagen, bruiloften of noem maar op.
Zo, en nu ga ik wachten op pakjesavond want door deze actie zal Sinterklaas best mijn minpuntjes van dit jaar wel door de vingers zien.
Als je een beetje rondvaart zie je langs de kant nog wel eens grappige en rare dingen.
Iedereen weet dat een boot, wat voor boot dan ook geld kost, daar tegenover heb je er ook een hoop lol van.
Sommige eigenaren laten wel heel duidelijk merken waar de limiet voor de aanschaf van hun boot lag.
Zelf ben ik best erg voorzichtig en zuinig op mijn boot, maar dat kan je niet van iedereen zeggen.
Ook deze boot heeft nog maar een paar dagen regen nodig om daarna duikboot te worden.
Deze is volgens mij ook al een tijdje niet gebruikt en kan ook best een verfje gebruiken, hoeveel water zal er in staan.
Soms vraag je je af hoe het kan groeien, maar het blijkt dat een boom helemaal niet zoveel ruimte nodig heeft.
Als je geen tuin hebt en ook geen voorgevel waar je wat planten in kan zetten, dan los je het toch op deze manier op.
Dit lijkt wel een kunstwerk hoe de takken tegen de walkant gegroeid zijn.
Iets wat ik niet snap zijn de ganzen, het zijn watervogels maar vooral op de kant kunnen ze super brutaal zijn.
Hoe vaak ze al niet luid schreeuwend voor mijn auto gestaan hebben is niet meer te tellen.
Het rare is dat ze in het water een stuk rustiger zijn, zonder commentaar gingen ze keurig opzij.
En met de blik strak vooruit zwommen ze door, zonder hinderlijk gedrag of geschreeuw.
Misschien wat water op het wegdek spuiten dan hebben de automobilisten en de fietsers geen last meer van ze.
Alhoewel ik vind het ook wel wat hebben zo'n groep brutale ganzen die niet van de rijbaan gaan.
Na al het politieke geweld maar even een log over mensen die wel nadenken en heel positief bezig zijn met hun werk en bedrijf.
De afgelopen tijd heb ik vanwege mijn werk een paar keer in hotels moeten overnachten.
Meestal zijn dat van die Toekanhotels etc.
Maar zo nu en dan is het waanzinnig moeilijk om een hotel te vinden voor een nacht.
Dat was ook het geval in Dordrecht, niets te krijgen.
Als allerlaatste probeerde ik hotel de Watertoren en gelukkig hadden ze nog een kamer vrij.
Wat was dit leuk, het hotel is gevestigd in een oude watertoren en heeft slechts drie kamers, in de toekomst hopen ze uit te breiden tot het maximum van zeven kamers.
Bij alle voorzieningen is rekening gehouden met het milieu en wordt er zoveel mogelijk ecologisch gewerkt.
Zo spoelt bijvoorbeeld het toilet niet door met normaal leidingwater maar met opgevangen regenwater waarvoor een aparte leiding is aangelegd.
In het trappenhuis wordt via een kleine tentoonstelling uitgelegd hoe alles werkt.
Ik heb alle onderdelen van de tentoonstelling op mijn gemak gelezen, uiteraard wel als ik naar beneden ging.
Omhoog pakte ik natuurlijk de lift want ik zat op de zesde verdieping.
De ruime kamer was modern van opzet maar deed je toch denken aan de oude watertoren.
Aan luxe geen gebrek, mooie badkamer en lekker vanuit bed naar tv kijken.
En wakker worden met dit uitzicht naast je hoofd is ook niet echt verkeerd.
Op de zevende verdieping kon je naar buiten en op de balustrade genieten van het uitzicht.
Zo'n watertoren is als je boven staat hoger dan je denkt, maar wel erg mooi.
Maar het mooiste vond ik het restaurant.
Slechts een tafel of vijf a zes, maar je zat te eten in een schilderij.
De eigenaren begrepen wat ik bedoelde met het schilderij en vertelden vol enthousiasme dat het schilderij ook de hele dag door veranderd en dat zeven dagen per week.
Helaas komt het weinig voor dat ik in Dordrecht moet overnachten en het is ook te dicht bij huis om te zeggen we gaan er eens een weekendje naartoe.
Maar genoten heb ik er wel.
Soms komt het wel eens goed uit dat alle grote standaard hotels volgeboekt zijn en loop je daardoor tegen leuke verrassingen op.
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl