DIT ZIJN WIJ
leidseglibber.punt.nl links
Evenementen
 (2).jpg){kind=logo}
Kijk ook eens hier.
.jpg){kind=logo}
zoeken
Zoek hier op trefwoord in mijn archief.
Wat speelt er in Leiden
Info per E-Mail
Fotografie en film.
Nieuws
leidseglibber
06-02-2008 21:53
- (20)
-
permalink- in
Carnaval LeidenTilburg en Noordwijkerhout, Voorpagina
Nee, ik ga de foto's van zaterdag echt niet overslaan, maar om een beetje af te wisselen geef ik eerst maar eens het zondagochtendgevoel weer.
Om elf uur moesten we van de kamers af zijn daarom stonden we alweer aardig vroeg naast ons bed.
Het plein lag er nog verlaten bij.
Waarom blijft dat geluid van die blaasorkesten in mijn hoofd doordreunen, dat moet na een paar uur slapen toch wel weg zijn dacht ik zo.
Mijn gedachte klopte het was weg, alleen liepen de eerste dweilorkesten alweer over straat.
Een verslaggever van omroep Brabant liep een beetje verloren over het plein.
Een klein rondje plein leverde meer leuke plaatjes op.
Dat je als dweilorkest een paar dagen moet spelen daar zal je op ingesteld zijn, maar zondagochtend vroeg al met je instrumenten sjouwen is ook niet alles.
Er zijn ook Tilburgers die of het feest thuis gevierd hebben, of thuis doorgegaan zijn.
Maar dat het een zwaar feest is bleek wel, deze (niet meer) Zwarte Piet belde Sinterklaas om te vertellen dat hij door het feest wit uitgeslagen was.
Vanuit café Karel werd Dweilradio uitgezonden, vandaar dat we daar maar eens naar binnen gingen.
De verslaggeefster voor de deur had iets meer geluk en intervieuwde een mevrouw die het zonde vond dat er geen accordeons meededen met de muziek.
Als je zo'n klein accordeonnetje bij je hebt kan ik me indenken dat je liever daar mee rond loopt dan een sousafoon.
Het is ondertussen tien over twaalf en elk mens heeft zo zijn eigen zondagochtend problemen.
Zoals hoe werk ik een biertje weg bijvoorbeeld.
Of een eetprobleem, ze zeggen dat twee biertjes ook een boterham is.
Had ik misschien toch maar twee biertjes moeten nemen want dit broodje krijg ik echt niet weg.
Of het probleem van, waar blijven ze nou.
Een beetje trommelen voor vier personen is te doen.
Maar een privéconcert van een heel blaasorkest was wel erg grote luxe voor ons hoor.
Maar al snel bliezen ze de tent vol en kwamen er zelfs nog een paar postcodekanjers even binnen zetten.
Ook Dweilradio vermaakte zich ondertussen opperbest, het is behoorlijk moeilijk om 's morgens vroeg een live uitzending neer te zetten nadat iedereen al twee dagen gefeest heeft.
Het werd tijd om naar buiten te gaan en de optocht te gaan kijken.
Ondertussen was het al een stuk drukker op straat.
Op de Korte Heuvel was het al bijna geen doorkomen meer aan toen we uiteindelijk richting optocht gingen.
Over de optocht kan ik alvast één ding zeggen, hij was heel kleurrijk.
Morgen een verslag over de optocht, de mobiele tap van Hans en het optreden van Frank in de kiosk op De Heuvel en daarmee sluit ik het carnaval voor dit jaar af.
UPDATE
Ik kreeg een reactie van een zekere Nicoline (bloemenmeisje) wanneer de foto's van zaterdag kwamen.
Hierbij op het fotofilmpje een doorsnee van de foto's van leuke, gekke en vooral gezellige mensen van de zaterdag.
leidseglibber
05-02-2008 21:44
- (26)
-
permalink- in
Carnaval LeidenTilburg en Noordwijkerhout, Voorpagina
Zoals elke stapper weet zijn toiletjuffrouwen belangrijk en vaak een gezellig punt om even te kletsen.
Een keer per jaar kruipt Brigitte in de huid van Nel en is wat mij betreft de meest toonaangevende toiletjuffrouw van Nederland.
Zij zit in de L' Orangerie in Tilburg en is het vrolijke middelpunt van de toiletten met voor iedereen een ruime lach.
Flirten met Nel mag, maar pas op voor de cactus naast haar, een verkeerde beweging en je ligt tussen de cactussen, want dat is haar bodyguard.
Hoe vaak zou Nel op de foto gegaan zijn dit weekend vraag ik mij eigenlijk af.
Ennuhh wel je handkes wassen he knul, laat eens kieken of ze mooi schoon zijn.
Moet ge horen meid, dit is een vriendelijk menneke uit Leiden, mooi he.
Hee jocchie je hebt je bril wel omhoog gedaan, maar heb je mijn brilleke ook omhoog gedaan.
Ach wat lief hij heeft echt allebei de brillekes omhoog gedaan, grote jongen hoor.
En ook de vrouwkes hebben alles schoon gehouden, wat een lief publiek heb ik toch dit weekend.
Mooi kleurtje he mijn handschoenekes.
Ik ken wel lache natuurlijk, maar moet toch ook even poetsen voor mijn klantjes he.
Zo nog even een geel doekje over de wasbakken en het is weer proper.
Nee, menneke je moet even wachten, Nel gaat het voor jou lekker fris maken, dan kommie er net zo schoon af als je erop ging.
Nou knul, ga lekker zitten en geniet maar even tante Nel heb alles weer voor je gekuist.
Maar volgens mij doet Nel ook nog aan klantenbinding.
Zondagmiddag was het niet zo druk bij de toiletten en wat denk je, we vinden Nel achter de bar.
Zo zorg je er natuurlijk wel voor dat je toiletten een uurtje later weer druk bezocht worden.
En dat ook tijdens het tappen Nel er weer van alles uitgooide hoef ik natuurlijk niet uit te leggen.
Ik denk dat alle gasten van de L'Orangerie weer genoten hebben van tante Nel.
Je deed het weer klasse Nel, hoop je volgend jaar weer te zien.
Morgen het zondagochtendgevoel in Tilburg op mijn log.
leidseglibber
04-02-2008 20:18
- (30)
-
permalink- in
Carnaval LeidenTilburg en Noordwijkerhout, Voorpagina
Afgelopen weekend was Glibber in Tilburg om weer eens te kijken hoe het carnaval is.
Zondagavond kwam ik weer thuis met honderden foto's.
Onderaan de log komt een fotofilmpje en de komende dagen nog wat logs over Tilburg.
Vrijdagavond kwamen we aan en werden door Frank van de VipKus opgehaald om eerst bij hem thuis een bodempje te leggen met soep, worstebroodjes, zult en natuurlijk Schrobbelaer.
Vrijdagavond is de traditionele avond van de VipKus in de L'Orangerie.
De hele avond achter elkaar door de meest geweldige blaaskapellen.
We waren er helemaal klaar voor om een heerlijk weekendje Tilburg te gaan doen.
Voor ik het vergeet eerst maar even melden wat een geweldige stad Tilburg is en wat een aardige mensen overal.
Kijk met losse handjes, kan je ook nog spelen.
Ik was niet de enige in een roze outfit, nog heel wat meer roze gezien.
Maar ook wit kan heel mooi zijn.
Leidenaren passen zich heel snel aan en binnen een half uurtje liepen we dan ook in de polonaise.
Het een na andere orkest verscheen op het podium.
En al die orkesten brengen de stemming er goed in.
Tilburg is trouwens toch een heel muzikale stad, zo staat de eerste Nederlandse Rockacademie er en hebben ze ongeveer 70 blaaskapellen.
Wie zet wie nu op de foto.
De trompetiste blies de lucht uit haar longen.
Maar ook zonder instrument kan je een partijtje meeblazen.
Hans en Frank in druk gesprek.
Hans is heel belangrijk, hij heeft een mobiele tap en uiteraard werden we gelijk weer uitgenodigd om tijdens de optocht naar zijn tap te komen.
Geweldig kostuum van de zoon van Frank, je ziet dat er echt giga veel aandacht aan besteed is.
Volgens mij was het ook hoedjesdag, de mooiste creaties kwamen langs.
Deze is ook niet slecht, mooie kleuren.
Maar ook buiten waren mooie hoeden te vinden.
Deze hadden een volledig bloemencorso op hun hoofd.
Het muntensysteem in Tilburg is helemaal geweldig.
Je koopt bij de kiosk op straat munten en kan er in alle kroegen mee betalen.
Niks geen geduvel met betalen, geen nat papier en zakken vol met wisselgeld.
Deze "mevrouw" gooide nog eens een balletje op.
En hij kreeg het er warm van als dat spelen.
Morgen een speciale log over een speciale vrouw, blonde Nel.
Een verhaal apart en een log waard.
Hieronder een fotofilmpje met nog veel meer foto's van de vrijdagavond.
leidseglibber
02-02-2008 21:57
- (26)
-
permalink- in
Carnaval LeidenTilburg en Noordwijkerhout, Voorpagina
Op het moment dat deze log erop komt (dankzij mevr. Glibber) zit Glibber midden tussen de blaaskapellen in Tilburg.
Voor een Leidenaar is Carnaval niet echt interessant dacht ik, maar twee jaar geleden heb ik het wel enorm naar mijn zin gehad in Tilburg.
Omdat je wel verkleed moest gaan, was het eerste wat in mij opkwam, twee vliegen in één klap te slaan.
Verkleed en een stukje Leiden promotie maken.
Met onze opvallende witte overalls stalen we al gauw de harten van vele caranavalsvierders.
Meerdere malen hoorden we, goh wat leuk dat jullie uit Leiden hier naartoe zijn gekomen.
Een paar maanden geleden begonnen Nikos, Ferdy en Robert dat ze ook weleens naar het carnaval wilden.
Uiteraard vertelde ik dat ze dan naar Tilburg moesten gaan.
Enige punt was, ze vonden dat ik mee moest, en ach ik ben niet zo moeilijk.
Alleen probeer maar eens een slaapplaats te vinden, de sousafoon van Frank is te klein voor vier personen.
Gelukkig heeft Frank voor ons een hotel geregeld midden in het centrum van Tilburg bij de Heuvel.
Dit jaar geen Leiden promotiepakken, na een paar biertjes weten ze toch wel dat we uit Leiden komen en ze echt eens met 3 October bij ons moeten komen kijken.
Nee we gaan als keurige heren (uit de zeventiger jaren) naar het carnaval.
Het dames thuisfront hoopt dat ik het zooitje een beetje in de peiling hou.
Ik zal mijn best doen dat beloof ik.
Uiteraard zal ik mijn best doen, alleen wat niemand weet, is dat ik stilletjes hoop dat ik mijn grote vriendin weer tegenkom.
De liefste, aardigste, sociaalste en vooral knapste toiletjuffrouw zat twee jaar geleden in de Orangerie.
Op het bordje naast haar stond dat ze geld ophaalde voor een nieuw gebitje, maar daar heb je toch al gauw een carnavalletje of drie voor nodig.
Morgen ben ik er nog even niet, maar maandag lezen jullie hoe Tilburg geweest is.
Donderdagavond werd er door meerdere dichters opgetreden in verschillende kroegen in Leiden.
Het was internationale gedichtendag en daarom nam de Stichting Dichter Bij Jou dit leuke initiatief.
Glibber heeft eerlijk gezegd altijd wat moeite met gedichten, of hij vindt het niks of het kan hem boeien, maar echt een dichtbundel kopen doet hij niet snel.
Ben altijd bang dat ik verzand in een avond van, "twee vogels hipten door het gras, en waren blij dat het lente was". (eigen werk)
Daarom ben ik naar café de Twee Spieghels gegaan en dacht, ik laat het maar over me heen komen.
En daar heb ik acheraf gezien geen spijt van gehad.
Na negenen kwamen in groepjes van twee om ongeveer het kwartier verschillende dichters binnen.
Als eerste kwamen Maarten Aart de Jong en Jaap Montagne binnen, het publiek wat nergens op voorbereid was moest even wennen.
Uiteraard was ook Pink Meltzer aanwezig deze avond, en de zes korte gedichten die zij voordroeg waren van een veel hoger kaliber dan zij tot nog toe aan mij heeft toegestuurd.
maar dat zal komen omdat de mij toegestuurde gedichten bewust gemaakt waren voor een groter publiek.
Daarom eerdaags speciaal voor Tjan een paar gedichten uit haar nieuwe bundel "Pinksels, Over Leven In Leiden" , in de hoop dat hij dan een andere kijk op haar werk krijgt.
Iemand die ik eigenlijk in eerste instantie via de politiek heb leren kennen en nooit verwacht had dat hij ook gedichten schrijft is Egon Snelders.
Weg uit de politiek maar terug met mooie rake gedichten, het kan mooi lopen in het leven.
Ze, (Upperfloor uit Rotterdam) stond met me te praten en vroeg waar ik voor fotografeerde, nadat ik dat uitgelegd had zei ik jij bent een podiumdichters he volgens het persbericht.
Goh zei ze, ze verwachten nog al wat van me , nee hoor valt wel mee, maar ik ga nu mijn gedicht voorlezen.
En bwhamm ze pakte de eerste de beste aan de bar en betrok hem volledig in haar gedicht.
Ze praatte, krijste en schreeuwde haar tekst, ondertussen viel de niets vermoedende bezoeker (die goed meedeed) niets anders te doen dan het over hem heen te laten komen.
Hierna was het de beurt aan Symplex uit Den Haag, van oorsprong rapper, maar vanavond zou het hij in dichtvorm proberen.
Symplex, houd het maar op dichtvorm het was geweldig wat je bracht.
Hierna kwamen er weer twee Leidenaren binnengelopen Han Ruijgrok en Cees Snikkels.
Ook allebei weer heel verrassend, maar moest enorm lachen om het korte gedichtje van Sees Snikkers.
"Vroeger was ik er eentje,
nu ben ik er 44.
Kotsen doe ik 's nachts,
slapen overdag."
Hoop dat ik hem goed heb overgebracht, maar hier kwam het wel op neer.
Naast dat Marjo (nachtburgemeester) fotografeerde voor Holland Centraal was ze ook een soort gastvrouw voor de dichters in de Spieghels, vandaar even een foto van haar met organisator Eric van Hoof en Simon Mulder.
Eric van Hoof bracht een paar indringende en aangrijpende gedichten.
Simon Mulder had meer emotionelere en softere gedichten.
Maar wist wel een iets luidruchter publiek gelijk te confronteren en stil te krijgen, door ze te confronteren met zijn gedichten.
Als laatste koppel kwamen Nanne Nauta en Roland van de Bergh binnen.
Zij zorgden voor een mooie afsluiting van deze eerste Dichter Bij De Bar avond.
En vooral dit gedicht vond ik weer geweldig.
TERUG
Ik opende per ongeluk de deur terug
naar de baarmoeder, een kabaal !
Bovendien het zag er daar niet uit.
En een lucht !
Onzinnig dat terugverlangen.
Marjo vertolkte nog even de mening van het publiek dat iedereen genoten had en dat het een heel verrassende avond was geworden.
Als afsluiting van de avond verzamelden alle dichters in café de WW.
Ik ben daar niet meer naartoe gegaan, ik zat net een stuk dichter bij de bar.
(foto Marjo Heemskerk)
Ik kan het alleen maar met haar eens zijn en hoop volgend jaar op een herhaling.
Eric (initiatiefnemer) petje af en tot volgend jaar.
Off Topic, ondertussen is Glibber even voor een paar dagen afgereisd, waar naartoe dat lees je morgen.
Regelmatig, nou ja bijna dagelijks lig ik blauw om de stomheid van sommige politici.
Door hun acties en reacties zorgen zij vaak dat iets wat ze willen verbieden juist extra grote aandacht krijgt.
Neem nu de film van Geert Wilders, niemand weet nog wat er wel of niet in te zien is.
Sterker nog, het zou me niet verbazen als er helemaal geen film komt maar het gewoon een grote publiciteitsstunt is.
Maar terwijl politiek Nederland over elkaar heen rolt en wil proberen de film te verbieden, kan ik je nu al zeggen, als hij uitgezonden wordt verslaat hij de kijkcijfers van Boer zoekt vrouw.
Hij krijgt natuurlijk wel concurrentie van de thema-avond over porno van de VPRO en BNN op 23 februari, waar men de film Deep Throat wil gaan uitzenden.
Een totaal achterhaalde belachelijke pornofilm uit 1972, waar eigenlijk alleen Amerika destijds problemen mee had.
De Christen Unie bij monde van fractievoorzitter Arie Slob vindt het echter toch schijnbaar noodzakelijk dat heel Nederland deze film gaat zien.
Samen met de SGP heeft hij gevraagd om een verbod op de uitzending van de film, hiermee heeft hij bereikt dat heel Nederland op 23 februari toch even gaat kijken waarom hij het wilde verbieden.
Er vallen mij wel twee dingen op bij deze zinloze actie.
Allereerst, heeft zo'n politicus nou echt niet door dat hij hiermee het tegenovergestelde bereikt.
Ten tweede is het een belachelijke vorm van betutteling en geldverspilling dat de politiek zijn tijd en geld verspilt aan dit soort kamervragen.
Er zit een knop op de afstandsbediening waarmee je naar andere netten kan of hem helemaal kan uitzetten.
Het geheel doet mij denken aan een werkster die mijn ouders vroeger hadden.
Elke keer als er ook maar één borst op tv was geweest, had ze er de volgende dag enorme commentaren op schande, godslastering etc etc.
Op de vraag waarom ze het programma niet uit had gezet, nou het is op tv dus ik kijk er naar, maar het is schande.
De betutteling in Nederland neemt ondertussen vormen aan die we nog nooit hebben meegemaakt.
Ik vraag mij af, wanneer er een verbod op haring eten in het openbaar gaat komen.
Nee, dit is geen gekkigheid.
Ik kan mij indenken dat zeker als de film Deep Throat toch wordt uitgezonden, de Christen Unie en de SGP hun leden willen beschermen tegen de herinnering aan deze afschuwelijk televisie-avond in hun ogen.
Want gekeken hebben ze natuurlijk allemaal.
Dan kan het eten van haring in het openbaar toch vreselijke lusten en herinneringen oproepen.
Neem nog een harinkje zolang het nog kan, eerdaags mag het alleen nog maar vanaf een bordje of stiekem thuis met de gordijnen dicht.
Update; zag net op het journaal dat de politiek geen actie meer onderneemt om de film te verbieden.
Maar het doel is bereikt, half Nederland kijkt.
Het is weer uitverkoop dus overal zijn koopjes te vinden.
Glibber is geen koopjesjager, hij loopt natuurlijk wel eens tegen een koopje op maar houdt zich tegenwoordig aardig in.
Vroeger trapte hij nog wel eens in de reclames van handige huishoudhulpjes, vooral Blokker was gevaarlijk terrein voor hem.
Ik liep naar binnen voor een doos waxinelichtjes en kwam steevast weer naar buiten met een of andere handige tomatensnijder, een sealmachientje voor broodzakjes, een reisstrijkijzertje of wat dan ook voor rommel die thuis vrijwel onbruikbaar leek te zijn, en al gauw achterin de keukenkastjes of op zolder verdween.
Tegenwoordig trap ik er niet meer in en denk een beetje na of ik het wel nodig heb.
Ze moeten me natuurlijk niet gaan uitdagen met dit soort borden, dan wordt het toch wel erg verleidelijk.
Gewone uitverkoopborden kan ik wel aan, die ineteresseren me totaal niet.
Als ik iets nodig heb koop ik het tegenwoordig gewoon, als de girorekening meewerkt.
Je zal mij dan ook vrijwel nooit gezellig zien winkelen, sterker ik kan de hele markt over lopen binnen twintig minuten en heb dan nog alles gezien ook.
Maar de reclames op deze winkel zorgden er toch voor dat ik even ben gestopt.
Zelden heb ik winkels meegemaakt waar je buiten al kan zien dat binnen alles te koop is.
Glaswerk, stenen, hout, electra, sanitair, vloerbedekking, dakpannen, en ga zo maar door.
Van voor tot achter, van onder tot boven en van links naar rechts alles was te koop.
Uiteraard heb ik me natuurlijk ingehouden en niets gekocht.
Aanstaande donderdag 31 januari is het Nationale Gedichtendag.
De Stichting Dichter Bij Jou gaat in navolging van Delft deze avond de dichters bij de mensen aan de bar brengen.
In groepjes gaan de dichters in verschillende kroegen hun gedichten voordragen.
Tussen negen en elf uur zullen er regelmatig groepjes dichters binnenkomen, het publiek hoeft dus zelf niet te lopen.
De dichters komen naar de kroeg.
Nou mag het voor mij natuurlijk erg druk worden, maar wel ietsje minder dan vorige week hoop ik.
Verschillende soorten dichters doen er aan mee.
Zoals bijvoorbeeld, Eric van Hoof, Simon Mulder een bekende podiumdichter helemaal in de stijl van de 80-er jaren, Han Ruijgrok, Egon Snelders, Martin Aart de Jong en de Rotterdamse podiumsensatie UpperFloor en nog enkele anderen.
Ook de Leidse Pink Meltzer doet mee, vandaar vandaag nog maar weer eens een kort gedichtje van haar hand.
Meewerkende kroegen zijn onder andere, Dranklokaal de WW, De Bonte Koe, Odessa, De Burcht, Storm en de Twee Spieghels.
Mocht je nu echt niet van gedichten houden, er is altijd wel een manier om stilletjes weg te glippen zonder de anderen te storen.
Glibber is er in elk geval wel bij en maakt er vrijdag een verslag over.
Na bijna een hele week alle concerten aflopen had Glibber het zondag wel gehad.
Zaterdagnacht rolde hij ongeveer half zes zijn bed in om er omstreeks half twee als een soort dood vogeltje weer uit te komen.
De gedachte alleen al dat hij twee uur later weer aan het bier zou moeten bij de saxofoonbattle in de Uyl of swingende boogie woogie in de Grote Beer als afsluiting van de Leidse Jazzweek zag hij niet echt zitten.
Natuurlijk heb ik meerdere malen 's middags de neiging gehad toch maar even te gaan, maar kon me inhouden en heb lekker op mijn gemak de foto's verwerkt en mijn log gemaakt.
Maar het was een onvergetelijke Jazzweek.
Het programma zat sterker dan ooit in elkaar.
Ik moest afgelopen week even terugdenken aan de perspresentatie een paar maanden geleden.
Het festival is de laatste jaren een paar keer veranderd van organisatie en begon een beetje af te zakken naar middelmatig en de laatste organisatoren waren ermee gestopt.
Het is in eerste instantie aan Trudy Kwik te danken dat het festival is doorgegaan omdat ze afgelopen zomer dacht, Leiden zonder Jazzfestival dat kan niet waar zijn.
Haar vader was een van de grondleggers van het festival, zodoende kon ze het niet verkroppen dat zijn ideaal een mooi en aansprekend festival in Leiden zou verdwijnen.
Omdat Trudy een goede naam heeft in Leiden op organisatorisch gebied was het niet moeilijk om snel een paar heel goede mede-organisatoren te vinden.
En daar stonden ze dan op 20 november tijdens de persconferentie als nieuwe organisatoren van de Leidse Jazzweek.
( op de foto ontbreekt Denis Huijsman wegens verplichtingen elders)
Vol trots konden ze melden dat het gelukt was in een paar maanden tijd het festival nieuw leven in te blazen, en voldoende sponsors hadden weten te krijgen.
Zonder deze sponsors zijn dergelijke evenementen in Leiden niet denkbaar, vandaar dat ik er geen probleem mee heb ze op deze log even in het zonnetje te zetten.
Maar uiteraard moeten ook de organisatoren in het zonnetje gezet worden die zo'n geweldig evenement hebben neergezet.
Daarom bij deze: Trudy Kwik, Robert Strijk, Denis Huijsman, Martin Rohde en Joris Nuiver petje af voor dit geweldige festival.
En dan nog even het leukste nieuws, door al het enthousiasme van sponsors en publiek komt het festival volgend jaar gewoon weer terug.
Programmeur Martin Rohde onthulde mij vast dat hij met een buitenlandse act bezig is waar heel Nederland van op zal kijken dat hij/zij of het in Leiden staat in 2009 of 2010.
Hij mocht er verder nog niets over kwijt, maar hem kennende geloof ik het gelijk en ben heel benieuwd.
En voor degenen die zich misschien zorgen maakten over de gesteldheid van Glibber, tegen tienen smaakte mijn bier weer best hoor.
Maar zo'n dagje rust beviel eigenlijk best wel en een verslag over de saxofoonbattle zal best wel door Mary-Ann gemaakt zijn.
Update: Voor een ruim vijf minuten durend filmverslag van de opening en de kroegentocht moet je op dit geweldige filmpje kijken gemaakt door Bram Pater.
Zaterdagavond was de grote slotavond van de Leidse Jazzweek met diverse optredens in de Waag en in Scheltema het Keytownfestival.
Beide zalen waren totaal uitverkocht, waarmee wel bleek dat Leiden weer massaal is uitgelopen voor dit festival.
In Scheltema werd opgetreden in drie zalen, vandaar dat ik de hele avond daar gebleven ben.
Ik loop met de foto's een willekeurig rondje door het gebouw.
Op het fotofilmpje onderaan deze log veel meer foto's van de optredens en de bezoekers.
Carmen Gomez trad als eerste op en wist de swingende toon voor de rest van de avond gelijk neer te zetten.
En goede zangeres die ooit wel eens een plaatsje op een groter podium verdiend, maar ja dat gold eigenlijk voor alle artiesten.
Het programma zat echt ijzersterk in elkaar.
Op de bovenste verdieping trad Mister Boogie Woogie op.
Ik blijf het geweldig vinden dat hij al jaren op dit houten kistje zit te spelen.
Waar geswingd en gedronken wordt moet ook gegeten kunnen worden.
De catering zag er dan ook erg lekker uit.
De benedenzaal stond stampend vol in afwachting van het concert van de op dit moment zo populaire Wouter Hamel.
Hij gaf een mooi, soms ingetogen maar vooral swingend concert.
Met ook alle aandacht en een grote rol voor zijn begeleidingsband.
Mary-Ann liep Lo van Gorp tegen het lijf, mooie gelegenheid gelijk zijn cd te kopen.
Ondertussen was boven Men in Blues begonnen.
Het zal misschien opvallen dat de wanden niet getusct zijn en de oude plafonds er nog hangen.
Dit is de charme van Scheltema, het gebouw is voor kapitalen opgeknapt met de nieuwste technische snufjes, maar ze hebben de inrichting oud gelaten.
Over Men in Blues hoef ik eigenlijk niets te vertellen (zie eerdere muzieklogs) is gewoon een geweldig stuk authentieke blues wat ze brengen.
Ondertussen was de benedenzaal alweer volgestroomd voor de Rosa King Tribute Band.
Ik hoorde dat dit zeer waarschijnlijk de laatste keer is dat deze band als Rosa King Tribute Band optrad.
Op zich moet je er natuurlijk een keer mee stoppen, maar vind het toch wel zonde want het zit zo knap in elkaar.
Als je eenmaal bij een van de bars was viel het wel mee om iets te bestellen, alleen voordat je je door het publiek gewurmd had dat duurde even.
Ook de catering deed ondertussen goede zaken.
Wat een geweldige saxofoniste had de Rosa King Tribute Band, maar ja ik ben nou eenmaal saxofoongek.
Iedereen genoot, ook Denis Huijsman van Kamsteeg Autolease als een van de organisatoren en hoofdsponsor kon hij alleen maar tevreden zijn.
Bij Stephanie (links) van Kwik Events begon na een week bijna dag en nacht werken de vermoeidheid langzaam aan toe te slaan.
De meiden van Kwik Events waren niet alleen elke avond aanwezig tijdens het festival, overdag draaide het kantoor ook gewoon door.
Ondertussen ging het feest onverminderd door en swingde de hele zaal.
Ook mede-organisator Trudy Kwik (rechts) kon alleen maar opgelucht adem halen dat haar idee om het festival weer nieuw leven in te blazen volledig gelukt is.
Snel nog even naar boven gegaan om de nieuwe Leidse belofte Lo van Gorp te zien spelen.
Programmeur Martin Rohde en presentator in de Waag Fons Delemarre, keken ook terug op een geslaagde week.
Op het fotofilmpje hieronder nog veel meer foto's van het Keytownfestival.
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl