DIT ZIJN WIJ
leidseglibber.punt.nl links
Evenementen
 (2).jpg){kind=logo}
Kijk ook eens hier.
.jpg){kind=logo}
zoeken
Zoek hier op trefwoord in mijn archief.
Wat speelt er in Leiden
Info per E-Mail
Fotografie en film.
Nieuws
Vandaag klonk nog eenmaal applaus voor de vorige week op 74 jarige leeftijd overleden volkszanger Leidse Kees.
In mijn memoriam vorige week gaf ik al aan hoe geliefd Leidse Kees bij jong en oud in Leiden was.
Het was dan ook niet verwonderlijk dat veel mensen vanmorgen aanwezig waren bij het laatste afscheid van Leidse Kees.
In rouwcentrum Monuta van der Luit aan de Willem de Zwijgerlaan verzamelden zich een grote groep familie, vrienden en collega's om in stijl afscheid te nemen van Cees van Berkel.
( foto, Hielco Kuipers Fotoprodukties Leiden )
Tijdens de afscheidsplechtigheid was op de achtergrond het repertoire van Leidse Kees te horen.
Willem Visscher van café Het Centrum hield een toespraak waarin hij nog even stilstond bij alles wat er de afgelopen week gebeurd is.
Ook memoreerde hij de warmte en het enthousiasme waarmee Kees ruim twintig jaar lang elke maand de artiestengala's organiseerde.
Hij gaf artiesten die op het biljart optraden het gevoel dat zij voor een vol Ahoy live stonden te zingen.
Als afsluiting van de plechtigheid zong zijn goede vriendin en collega Louise uit Rotterdam het lied The Rose van Bette Middler.
Louise had het er zichtbaar moeilijk mee, dit nummer voor haar grote vriend en collega te zingen, maar juist hierdoor werd het een van de meest indringende versies die ooit gezongen is.
Hierna werd de kist onder applaus naar buiten gedragen en reed Kees voor de laatste keer door Leiden om tegen twaalf uur op zijn laatste rustplaats bij de Zijlpoort aan te komen.
( foto, Hielco Kuipers Fotoprodukties Leiden )
Bij de begraafplaats hadden zich ook weer veel mensen verzameld om afscheid te nemen van Leidse Kees.
Alvorens Kees naar zijn laatste rustplaats werd gebracht werd er even stil gestaan bij het graf van zijn enkele jaren geleden overleden partner Willem van der Sluis.
( foto, Hielco Kuipers Fotoprodukties Leiden )
Degene die de uitvaart verzorgde gaf de aanwezigen nog een kleine suggestie mee.
Een van de bekendste uitspraken van Leidse Kees was, "het is geen 3 October geweest, als je niet bij Leidse Kees bent geweest".
Misschien kunt u dit jaar op weg naar uw 3 Octoberfeest even bij Kees langs gaan en een bloemetje meebrengen, dan bent u toch nog bij Leidse Kees langs geweest.
( foto, Hielco Kuipers Fotoprodukties Leiden )
Leiden nam afscheid van een goede vriend, maar de herinnering aan zijn enthousiasme en warme optredens die zijn eeuwig.
( foto, Hielco Kuipers Fotoprodukties Leiden )
Rust zacht Cees, je bent nu weer fijn samen met je eigen Willem.
Vrijdagavond is weer een van de leukere evenementen van Leiden aan bod.
De Singelloop, deze loop over ongeveer 6 kilometer over de Singels van Leiden wordt georganiseerd door het Leidsch Dagblad, de Leidse Politie Sportvereniging en de NUON.
De volledige opbrengst van deze loop gaat elk jaar naar verschillende goede doelen.
(archieffoto)
De eerste lopers zijn echte wedstrijdlopers en maken zodoende een enorme snelheid op dit vrij korte parcours.
(archieffoto)
Minimaal drie keer per jaar is Glibber te vinden bij café de Tregter op de hoek Witte Singel en Herenstraat, dat is met de 3 Octoberoptocht, de Leiden Marathon en de Singelloop.
De sfeer is daar gewoon bij dit soort evenementen perfect.
(archieffoto)
Nadat de wedstrijdlopers voorbij zijn begint het feest der herkenning.
Het lijkt een soort 2 Octobertaptoe ( ene helft van Leiden, kijkt naar de andere helft van Leiden) in versneld tempo.
(archieffoto)
Je hoort konstant heeeee hallooooo en hey buurman, dat is mijn juf en ga zo maar door.
(archieffoto)
Alhoewel sommigen zoals bijvoorbeeld David Wielkens pas een paar meter later doorhebben dat jij naar hem riep.
(archieffoto)
Uiteraard zal ook het promotieteam van de Leiden Marathon weer met een ploeg aanwezig zijn om reclame te maken voor de Leiden Marathon op zondag 18 mei.
(archieffoto)
Na een half uurtje gezwaaid, geklapt en geroepen te hebben komt Ronald Pesant met de bezemwagen en zit de Singelloop er voor dit jaar weer op.
(archieffoto)
Nou ja, echt helemaal zit de Singelloop er natuurlijk niet op.
Een van de leukste onderdelen is natuurlijk na afloop lekker een biertje te drinken en te wachten op alle trotse lopers die vol trots hun medaille aan vrienden en familie komen laten zien.
(archieffoto)
Even een tip voor iedereen die in Leiden wil parkeren, of dat nu tijdens evenementen of gewoon een bezoekje aan de stad is.
Het voordeligste en snelste is nog steeds gebruik te maken van de twee parkeerterreinen van het Stadsparkeerplan, op de Haagweg en de Groenoordhallen.
Gratis taxibusjes brengen je de stad in en halen je ook weer op om terug te brengen naar je auto.
Voor slechts 4 euro de eerste 4 uur of 6 euro als je langer blijft staan ben je overal vanaf.
Op het moment dat deze log erop komt ben ik alweer een nachtje weg vanwege mijn werk.
Zo'n nachtje weg heeft natuurlijk meerdere kanten.
Het is leuk om je even lekker te laten verwennen in een hotel en je hoeft niet een paar honderd kilometer heen en weer te rijden.
Aan de andere kant zit je natuurlijk toch liever thuis in je eigen gedoetje.
En aan weer een andere kant houdt het wel in dat ik het lekker druk heb en merk ook dat de vele bezoeken een behoorlijk resultaat opleveren en dat is ook wel weer erg leuk.
Vannacht slaap ik in Maastricht.
Voordat een aantal slimmerikken zeggen, ohhhh je ziet Annemarie natuurlijk weer, nee die zit deze dagen op school in Groningen.
Ik had nog wat tijd in de middag en zodoende heeft zij voor mij nog wel een gesprek geregeld met haar werkgever in Maastricht.
Maastricht is een mooie stad, alleen heb ik helaas geen tijd om er ook nog iets van te gaan zien.
Maar als het weer een beetje meewerkt kan ik natuurlijk voor of na het eten misschien toch nog even een beetje rondwandelen.
Er is genoeg moois te zien.
Ik ben en blijf een optimist, dus wie weet misschien wel even 's avonds na het eten koffie ergens op een terras.
Maar ja, de ervaring leert dat ik meestal 's avonds aardig op ben van de gesprekken en de rit en daarom niet veel verder kom dan het hotel.
Maar dat kan zo nu en dan ook heel gezellig zijn hoor.
Ik ben nu eenmaal een prater en kom meestal wel met mensen in gesprek, en zo nu en dan levert het nog weer een andere afspraak op.
Elke dag weer hetzelfde probleem, file file file, maar de oplossing is eindelijk gevonden.
Het is inderdaad niet leuk meer om even ergens snel naartoe te moeten.
Ik kan die matrixborden wel dromen.
Je ziet ze eerst oplichten met 70 en dan al snel met 50 en ja hoor je schuift aan in de rij.
Dan wordt het afwachten hoelang het gaat duren en dat kan regelmatig heel lang zijn.
Eerlijk gezegd heb ik al jaren de enige afdoende oplossing om niet in de file te staan in mijn hoofd.
Toen ik nog niet zelf elke dag op de weg zat, had ik zoiets van ben benieuwd hoelang het gaat duren voor ze het probleem zelf gaan oplossen.
Natuurlijk had ik ook de ijdele hoop ooit nog eens minister van verkeer en waterstaat te worden en dan geschiedenis te schrijven als de man die de file's opgelost had.
Rita Verdonk zegt ook het probleem te kunnen oplossen, maar ook daar heb ik niet al teveel vertrouwen in.
Maar ja, ik zit nu elke dag voor mijn brood op de weg en het is van belang dat ik op tijd op mijn afspraken kan komen.
Daarom geef ik nu als primeur op deze weblog geheel gratis mijn oplossing van het file-probleem weg.
Vermelding in de geschiedenisboekjes hoeft niet zozeer voor mij, maar een lintje op 30 april is toch wel het minste wat er vanaf kan denk ik.
Wat betreft de afwikkeling van de klachten over het schuurtje (zie eerdere logs) ben ik een klein stukje verder gekomen, maandag over een week komt er een vertegenwoordiger langs om te kijken wat het probleem was en hoe we het kunnen oplossen.
Zaterdag eigenlijk even niets aan de afwerking en de stroom gedaan.
Eigenlijk was ik van plan hem verder in de beits te gaan zetten, maar toen ik naar boven keek, dacht ik al snel dat is geen goed plan.
Ik heb wel het schuurtje nu helemaal ingericht en een hoop rommel, zoals b.v. verf van tien jaar geleden maar eens weggegooid.
Toen ik defintief het besluit had genomen verder niets te doen deze zaterdag, brak gelukkig de zon door.
Mini Glibber belde of ik ook nog even in Nieuw Leyden kwam kijken.
Nu ook de Pasteurstraat gesloopt is heb je toch een heel andere kijk op het punt waar het buurthuis gestaan heeft.
Bij mini Glibber begint het ook aardig op te schieten, het glas zit er nu ook al in.
In de woonkamer begin je nu ook een aardig idee van de ruimte te krijgen.
Boven is de indeling ook al klaar en zullen eerdaags de wanden wel gezet gaan worden.
Het leuke is dat de terrassen nog dicht gemaakt gaan worden, de huizen sluiten op elkaar aan.
Als het dicht is komt het er zo uit te zien en zullen er wel een soort schotten tussen de verschillende terrassen komen.
De auto's verdwijnen onder de grond en staan zodoende onder je terras bij je woning.
Een aantal huizen is al zo goed als klaar en worden eind deze maand opgeleverd.
Maar het grootste gedeelte is nog een grote bouwput.
Het leuke van de wijk is dat geen enkel huis hetzelfde is.
De bewoners hebben over het algemeen zelf het uiterlijk en inrichting van het huis kunnen bepalen.
Dit wordt volgens ons een kast van een huis, het beslaat twee kavels.
Ben benieuwd hoe het eruit gaat zien als af is.
Terwijl iedereen zich druk maakt over hoe hun huis eruit gaat zien, genieten de bewoners van een van de weinige slachthuispanden die blijven staan lekker van hun dakterras.
Blijkt dat er werkgevers zijn die willen dat hun personeel extra correct en beleefd is.
Dit bord geeft toch wel aan hoe de omgangsvormen bij sommige werknemers kunnen zijn.
Eerdaags wordt de Singel doorgetrokken en zal dan dwars door de wijk stromen.
Als de wijk klaar is dan is het duidelijk dat Leiden er een wijk bij heeft waar iedereen zijn ogen uit zal kijken van zoveel verschillende woningen, met alle auto's onder grond.
Morgen hier een primeur op internet, de definitieve oplossing voor het fileprobleem.
Het schiet niet op met het weer, terwijl iedereen er met smart op zit te wachten.
De laatste dagen leek het heel wat met het zonnetje, maar de temperaturen werken nog niet mee.
Gelokt door de zon zag je soms een enkel bootje met daarin dik aangeklede mensen toch een stukje varen.
Tijdens een mooie dag is dit vanuit Leiden noord een van de meest gebruikte doorvaartroutes richting Kaag en Warmond.
Nu is het water nog helemaal leeg, vrijwel geen boot te bekennen.
Terwijl vorig jaar op 14 april onze boot het water inging.
Het was toen al bijna twee weken geweldig mooi en warm weer.
Op zondag 15 april 2007 was het hier 24 graden, en werd er volop gevaren.
De Ringvaart in de buurt van de Kaag zag er op die zondag 15 april ook erg druk en zomers uit.
Dat gaan we dit jaar helaas niet redden.
Maar ohhhhhh wat heb ik er zin in om weer lekker het water op te gaan.
Vanmiddag werd bekend dat de bekende Leidse volkszanger Leidse Kees (Cees van Berkel) vanmorgen dood is aangetroffen in zijn huis.
Cafébaas en goede vriend Willem Visscher van café Het Centrum (van Melzen) had hem al een paar dagen niet gezien en vertrouwde het niet.
Zodoende stuurde hij de politie naar het huis van Leidse Kees, waar bleek dat Kees eerder deze week op 74 jarige leeftijd aan een natuurlijke dood is overleden.
(archieffoto buurthuis Groenoord)
Leidse Kees was een van de markantste artiesten van Leiden.
Vrijwel elke Leidenaar heeft hem weleens ergens op zien treden.
Kees werkte vroeger als etaleur bij de Broekenspecialist in Leiden, waar onder andere door collega's zijn zangtalent werd opgemerkt.
Al gauw was hij als zanger een bekende verschijning in de Leidse en Amsterdamse horeca.
Ruim 30 jaar verzorgde hij de artiestengala's bij café het Centrum, daarnaast trad hij onder andere op in buurt en clubhuizen, bejaardencentra en uiteraard elk jaar tijdens 2 en 3 October in het Antonius Clubhuis (nu Four Reasons).
Kees was behalve bekend, ook geliefd in Leiden en had altijd voor iedereen een praatje en interesse in zijn of haar wel en wee.
(archieffoto 3 october 2006)
Na het overlijden enkele jaren geleden van zijn vriend en levenspartner Willem Sluis heeft Kees het een beetje rustiger aangedaan.
Gelukkig kwam hij nog wel als bezoeker op diverse festiviteiten en recepties.
( archieffoto, afscheidsreceptie Aad van der Luit september 2005)
Het afgelopen jaar is Leidse Kees weer gaan optreden en pakte de draad van het leven weer op.
Ook was hij weer juryvoorzitter tijdens de finale van het Leids festival van het Levenslied in juni 2007.
Zichtbaar genoot Kees van al het nieuwe talent en het feit dat het Nederlandse lied nog steeds springlevend is.
Toevallig organiseerde een vriend van mij onlangs in februari nog een mini-reünie waar Cees met enkele stapmaten en schoolgenoten van vroeger aanwezig was.
( Foto, Daan vd Linden jr.)
Helaas is deze week een eind gekomen aan zijn leven, hij was zo blij weer terug te zijn en had nog zoveel plannen.
Kees, je was een fenomeen in de stad en we zullen je niet vergeten.
Je welbekende kreet, "het is geen 3 October geweest als je niet bij Leidse Kees bent geweest" krijgt nu wel een heel bijzondere klank.
( archieffoto Buurthuis Groenoord )
Op het moment dat deze log erop komt is er nog niets bekend, maar ik neem aan dat Leidse Kees de komende week begraven wordt op de begraafplaats bij de Zijlpoort bij zijn vriend en levenspartner Wim Sluis.
Ik blijf erbij, het oude station vond ik toch meer passen bij Leiden, dit blijf ik een kil witte stalen constructie vinden.
(foto panoramio.com)
Het oude station vond ik toch meer bij de sfeer van de stad horen.
Maar ja dat is een kwestie van smaak.
(foto google)
Er wordt wel eens gesproken over een verschil van dag en nacht.
Deze week reed ik langs de zijkant van het station en stopte even om weer eens te experimenteren met nachtfoto's.
En ik moet eerlijk zijn, 's avonds vind ik het er (van de zijkant) beter uitzien dan overdag.
Ook de chaotische fietsenstalling begint bijna mooi te worden.
Zelfs de taxi-standplaats heeft nog iets sfeervols.
Wat kan dag en nacht een verschil maken blijkt maar weer, zal eerdaags ook de voorkant eens op de foto nemen.
Het zal toch niet zo zijn dat ik ooit mijn mening over het station ga herzien.
Mensen die een beetje de weg kennen in Leiden, begrijpen al wat mijn volgende stop zou zijn op mijn experimenteertochtje.
Inderdaad molen de Valk.
Natuurlijk deze molen heeft al ontelbare malen op mijn logs gestaan, maar het blijft gewoon een mooi stukje Leiden zo midden in het centrum.
Het viel me eigenlijk wel op hoe rustig het is op een woensdagavond in de omgeving van de Beestenmarkt.
De winterverlichting is weer verdwenen uit het centrum, dus ook uit de bomen in de omgeving van de Nieuwe Rijn bij de Koornbeurs.
Wel leuk om dan de originele verlichting eens zonder flits op de foto te zetten.
Eerdaags een aparte log over de Koornbeurs en omgeving in het donker.
Het vaarseizoen mag dan begonnen zijn, je ziet zowat nog geen boot op het water met deze temperaturen.
Toch zijn er mensen die graag met hun bootje het water opgaan ondanks de kou.
Inderdaad het is een modelbootje, maar was wel leuk om even naar te kijken.
Het verbaasde me wat een snelheid het kleine bootje nog kon maken.
En hoe wendbaar ze zijn, knap om het op afstand zo te besturen.
Wat betreft golfslag en opspattend water deed hij in verhouding niet veel onder voor een echte boot.
Ach, zolang we nog niet het water op kunnen, is dit ook wel leuk om te zien.
Toen ik hem eindelijk een beetje goed voor mijn lens had, kwam hij alweer naar de kant met motorpech.
Soms............ zijn het hoe klein ze ook zijn, net echte boten.
Een dikke week geleden schreef ik dat de bollenvelden nog niet echt in bloei stonden.
Afgelopen zondag scheen de zon en ik dacht laat ik eens kijken hoe de bollenvelder er nu bijliggen.
Het was inderdaad een heel verschil met een weekje terug.
Nu wel al tulpenvelden in bloei.
Maar natuurlijk vooral hyacinten in alle kleuren.
De narcissen lopen nu echt op zijn eind en zullen over een weekje denk ik wel verdwenen zijn.
Bij dit veld overheerste de hyacintengeur alles, zelfs in je auto kon je het nog ruiken.
En ook hier aan de andere kant van de weg deden de laatste narcissen nog hun best mooi en kleurig te zijn.
Maar de hyacinten bepalen het meeste het beeld van de bollenstreek op het moment.
Uiteraard kan je overal langs de weg volop bloemen en bloembollen kopen.
De Bollenstreek is inderdaad een kleurrijk schilderij op het moment.
Als het weer mee blijft zitten dan is de streek de komende weken echt schitterend om te zien.
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl