DIT ZIJN WIJ
leidseglibber.punt.nl links
Evenementen
 (2).jpg){kind=logo}
Kijk ook eens hier.
.jpg){kind=logo}
zoeken
Zoek hier op trefwoord in mijn archief.
Wat speelt er in Leiden
Info per E-Mail
Fotografie en film.
Nieuws
Normaal verschijnen mijn logs 's avonds omstreeks half tien, vandaag een stuk vroeger omdat ik even erg druk bezig ben.
Vrienden van ons zijn vandaag (vrijdag) getrouwd en ik heb de eer hun bruiloft en het feest te mogen fotograferen.
We zijn van plan om 's middags na het stadhuis foto's te gaan maken bij kasteel Oud Poelgeest en misschien ook nog wel bij de Burcht in Leiden.
(deze log is uiteraard al van te voren gemaakt)
Zaterdag is er een open dag van het Leidsch Dagblad, die na jaren weg geweest te zijn uit de binnenstad, weer terug verhuisd zijn naar de Leidse binnenstad.
Kan een hele leuke dag worden.
Je kan bijvoorbeeld met de redacteuren praten, er is een foto workshop, je kan je eigen voorpagina van een krant ontwerpen, een striptekenaar laat zien hoe hij elke dag zijn vaste strip voor de krant maakt en ga zo maar door.
Voor deze speciale gelegenheid heeft het Leids Festival van het Levenslied dit jaar haar voorronde voor de finale in augustus verplaatst naar de open dag van het Leidsch Dagblad.
De hele dag dus genoeg muziek bij de open dag.
Van de week ontvingen we totaal onverwacht een uitnodiging van twee vriendinnen van ons voor een expositie dit weekend.
Ik wist dat Hanneke iets met keramiek deed, maar een expositie had ik niet echt verwacht.
Vandaar dat we zondagmiddag zeker weten even naar deze expositie willen gaan.
En voor de mensen die zondagmiddag hun muziekkennis willen testen is er in Sociëteit de Burcht de 23e Popquizz, dit keer georganiseerd door het team de Sjonnies.
Voorafgaand aan de Popquizz is er om twee uur een optreden van de groep GEM in het cafe.
Weer een paar drukke dagen voor de boeg.
En dan zal ik maar niet vertellen dat er ook nog het plan is om met een aantal (jonge) familieleden en vrienden zaterdag eind van de middag een biertje te gaan pakken in het Praethuys.
Logs over al deze dingen komen er natuurlijk gewoon op, maar dat ik iets minder reacties beantwoord dit weekend zal duidelijk zijn.
Afgelopen week waren mijn Candese broer en schoonzuster in Nederland.
Het leek Miniglibber een leuk idee hun de veiling van Flora Holland in Aalsmeer te laten zien.
Omdat Miniglibber zelf voor Flora Holland werkt kan hij er natuurlijk een hoop over vertellen, zodoende leek het mij een goed idee.
Er zat alleen één minpuntje aan, om echt iets van alle bedrijvigheid te zien moet je er wel vroeg naartoe.
Zodoende liepen we even over zessen 's morgens al op de veiling.
Overal stonden karren met bloemen, zowel los als in dozen te wachten om geveild te worden.
Ook de klokkenzalen zaten aardig vol.
Ik heb altijd gedacht dat er één centrale zaal was met de klok, maar het bleek dat er veel meer klokkenzalen zijn.
Via een transportrails reden de bloemen af en aan naar de klokkenzalen.
En midden tussen al die drukte staat er gewoon een klein winkeltje waar je van alles kunt kopen.
Alles gaat geautomatiseerd en het winkeltje heeft nog een jaren 60 uitstraling, leuke tegenstelling.
Na de klok gaan alle bloemen naar de boxen en wagens van de inkopers.
Wat ik ook eigenlijk nooit geweten heb, is dat veel bloemen die in het buitenland geteeld worden hier worden geveild en vervolgens weer teruggaan naar o.a. het land van herkomst.
Op de foto komt het niet zo goed over, maar ik stond me te verbazen hoe de mensen op de electrokarretjes in een noodvaart kris kras door elkaar reden met treintjes bloemenkarren erachter.
Later zag ik pas dat er pijlen op de grond waren geschilderd dus er zat wel structuur in.
Zoals ik al zei, er waren meerdere klokkenzalen en ook deze zat weer aardig vol.
Blauw, geel, wit nog meer blauw en nog veel meer blauw alles kwam voorbij.
En niet te vergeten oranje/rood natuurlijk.
Ik zeg weleens voor een lekkere haring kan je me 's nachts wakker maken, alleen had ik er 's morgens om half acht nog niet echt trek in.
Mijn broer uit Canada daarintegen kan als hij in Nederland is niet voorbij een haringkar zonder een haring te kopen, daarom was hij dolblij dat er ook op de veiling een haringkar stond.
Hij was per slot van rekening al drie uur op zonder en haring gegeten te hebben.
Beneden op de vloer wist Miniglibber heel wat uit te leggen over de diverse bloemen en planten, de Canadese Glibbers stonden verbaasd over alle informatie en keken hun ogen uit.
Na ongeveer een twee uur rond gelopen te hebben lieten we alle ondertussen vrijwel lege karren achter ons.
We namen nog even een kijkje in de presentatieruimte waar kwekers en leveranciers hun nieuwe producten kunnen tonen.
Ondanks dat we giga veel bloemen hadden gezien, brachten we daarna een bezoekje aan de Keukenhof die zijn laatste openingsweek had.
Buiten waren de meeste bloemen al uitgebloeid, maar het park op zich is ook al mooi om in te wandelen.
Op het terrein staan meerdere hallen, en daar waren bloemen genoeg te zien.
Vrijwel elke hal had zijn eigen specifieke bloemensoort in allerlei kleuren en maten.
En ja, als je dan vanuit Canada eindelijk eens in de Keukenhof bent, dan mag een foto als deze natuurlijk niet ontbreken.
Op enkele plekken in het park stonden nog een paar verdwaalde tulpen in bloei, maar voor het grootse deel waren de uitgebloeide koppen eraf gehaald en zag je alleen nog groene stelen.
Maar binnen knalden de kleuren je weer tegemoet.
Lelies zijn gewoon mooie bloemen, maar als je er een hal vol van ziet dan is het helemaal geweldig.
Alle kleuren maten waren er te vinden.
Normaal gesproken heeft Glibber dit soort dingen vrij snel bekeken, maar nu keek zelfs ik mijn ogen uit.
Het leek wel een stilstaand bloemencorso.
Buiten stonden nog wat bijna uitgebloeide tulpen.
En weer leerde ik iets, als de bloemen te lang blijven staan dan vergroeien de zaadstammen zich tot wonderbaarlijke gedrochten.
Volgens mij zijn dit de meest betaste borsten van Nederland.
Ben benieuwd hoeveel mensen hiermee op de foto gegaan zijn de afgelopen maanden.
We liepen nog een stukje door het park waar je echt hele mooie doorkijkjes hebt.
Deze tulpen kwamen goed van pas, maakt de foto net iets mooier.
Er is maar een manier om zo'n lange ochtend goed af te sluiten, dat is een lekkere lunch en een biertje op een terras in Leiden.
Ze genoten van de rust die het terras uitstraalde.
Ik heb maar niet verteld dat de bussen staakten en het daarom zo heerlijk rustig was op straat voor het terras.
Een tijdje geleden schreef ik een log over een alternatief verkeersbord tegen het plaatsen van fietsen in de Vrouwensteeg.
Daarin vertelde ik onder andere dat Leiden echte een fietsstad is.
Er waren lezers die vonden dat er wel erg veel fietsen her en der stonden, voor mij was het eigenlijk vrijwel niets.
Wil je echt veel fietsen zien, dan moet je even in de omgeving van het station gaan kijken.
We beginnen op de Stationsweg.
Hier vinden we de eerste kluwe fietsen.
Trouwens alle foto's op deze log zijn in een straal van hooguit 300 meter genomen.
Schuin aan de overkant staan er ook nog een paar.
Dit valt enorm mee, maar een paar fietsen tegen de muur.
Maar dat heeft een duidelijke reden.
Rondom het station heeft de gemeente Leiden een streng fietsenbeleid ingevoerd.
Vandaar dat de fietsen die tegen de muur stonden allemaal deze sticker op hun zadel hadden.
Als ze niet binnen 24 uur weg zijn, dan wordt hij weggehaald.
We gaan even de hoek om en komen onder perron 1 terecht.
Ja, ook hier lijkt het weer aardig vol.
Maar geen nood aan de overkant is plaats genoeg.
Nou vragen een hoop mensen zich natuurlijk af, heeft Leiden dan geen fietsenstalling bij het station.
Ja hoor onder de taxi-standplaats is een behoorlijk grote bewaakte fietsenstalling.
Ondanks dat de fietsen boven elkaar geplaatst zijn, staat ook deze dagelijks propvol.
Gelukkig is er ondanks alle fietsen nog wel te lopen op het saaie (tijd dat de fontein van Van Doesburg er komt) stationsplein.
Daarom pas op waar je je fiets parkeert, dit soort rustige plekken mogen dus niet.
Geheid dat je deze sticker op je zadel tegenkomt, of dat je fiets weg is en je hem tegen betaling van 26 euro terug kan halen.
Ach de meeste Leidenaren weten het ondertussen wel, en mensen van buiten de stad kan ik alleen maar aanraden even op onderstaand logo te klikken.
Het is alweer bijna een week geleden maar toch nog even een log over de gerestaureerde verlichting op het stadhuisplein in Leiden.
De grote lampen op de punt van het plein zijn onlangs helemaal gerestaureerd en werden vorige week woensdag officieel weer aangestoken.
Hier nog even het plein zonder de verlichting.
Tegen elven verzamelde zich een behoorlijke groep mensen om aanwezig te zijn bij de officiële ontstekingshandeling.
De handeling werd verricht door wethouder John Steeg.
Met een druk op de knop zette hij de verlichting in werking.
Het mooie met de verlichting is dat er gebruikt gemaakt wordt van LEDverlichting wat een besparing oplevert van 76%.
Ik sprak naderhand nog even met Wout Bekelaar van de firma Mikana die de restauratie hebben gedaan en gelijk de lampen van LEDverlichting hebben voorzien.
Hij vertelde mij dat ze ook de restauratie van de verlichting bij de Leidse Schouwburg en de Petruskerk hebben gedaan.
Ook hebben zij vrijwel alle koperen armaturen in de binnenstad geleverd.
Daarnaast zijn zij het enige bedrijf in Nederland wat zich proffesioneel bezig houdt met gasverlichting in de openbare ruimte.
Zo zie je maar dat je van een simpel praatje heel wat op kan steken, tot en met lantaarns aan toe.
Het stadhuisplein staat er in elk geval weer keurig verlicht bij en wordt er enorm veel energie bespaard met deze nieuwe verlichting.
Eerlijk gezegd vind ik het persoonlijk wel erg fel licht, maar dat is misschien even wennen of kan misschien in de toekomst iets aangepast worden.
Nu ik het toch over het stadhuisplein heb, Leo stuurde me nog een filmpje door van het Wilhelmus wat bij de start van Leiden Marathon werd gespeeld, en beelden van de start bij het stadhuis zelf.
Erg apart was dat het Wilhelmus door een saxofonist werd gespeeld, wat wel een erg mooi effect geeft.
Als je hier op klikt zie je het filmpje.
We hebben de 18e Leiden Marathon weer achter de rug.
Met bijna 7000 lopers en ruim 60.000 toeschouwers was het weer een geweldige dag in Leiden.
Niet alleen voor de lopers een behoorlijke inspanning maar ook voor alle organisatoren en medewerkers is het elk jaar weer een spannende en slopende dag.
Voor de mensen die van korte logs houden heb ik maar een tip, nu al wegklikken want dit is geloof ik een van de langste logs die ik ooit gemaakt heb.
Het was zondagmorgen vroeg gelijk al lekker druk in het lopersdorp.
Zowel bij de lopers als bij de organisatie steeg de spanning.
De telefoon van Mok bleef gaan met laatste vragen en allerlei last minute regeltoestanden.
Gelukkig wist ik speaker Teun de Reede en zijn Belgische loopvriend Bernard nog samen op de foto te zetten vlak voor de start van de hele en halve marathon.
Het was prachtig loopweer, een flauw zonnetje en bij de start temperaturen van 13 graden, het zou droog blijven en de temperaturen stegen in de loop van de dag naar 17 graden.
Toch zijn er mensen die schijnbaar een andere weersverwachting hadden gelezen.
Na het Wilhelmus klonk om exact half elf het startschot voor de hele en halve marthon en kwam de massa lopers op gang.
Hoe Leiden het bestuurlijk doet daar ga ik geen mening over geven, maar dat we een sportieve wethouder van sport hebben dat is wel duidelijk.
Wethouder Marc Witteman liep samen met ex wethouder Paul Jonas de halve marathon.
In de grote massa lopers wist ik ze er nog net uit te pikken.
Nadat de lopers voor de eerste keer de Lammenschansweg waren gepasseerd, hadden de verkeersregelaars even wat rust.
Ondertussen werd er in de gezelligste marathonlaan van Leiden, de Jacob Catslaan hard gewerkt om alle lopers te verzorgen.
Wat dat betreft wordt er bij de Leiden Marathon erg goed aan alle lopers gedacht op alle afstanden.
Ook de gebruikelijke blaasorkesten op de Jacob Catslaan maakten zich klaar om de lopers te ontvangen.
De Jacob Catslaan heeft elk jaar een thema tijdens de marathon, dit jaar was de straat versierd met enorme sponsen.
Het thema was dan ook Grootste Spons(or) Straat.
Claas Griffioen wist weer als vanuods de hele dag aan elkaar te praten in de laan.
En ook een spons schijnt wel eens rust nodig te hebben.
En ach je kan er natuurlijk ook bij gaan liggen.
Nikos en Ferdy reden letterlijk en figuurlijk een race tegen de klok.
Voor de eerste lopers uit moesten alle klokken worden geplaatst die bij de start aangezet waren.
Ze werden letterlijk en figuurlijk op de hielen gezeten door de eerste loper op de halve marathon.
Terwijl het publiek applaudiseerde, speelde ook een van de vele blaaskapellen in de laan er lustig op los.
Ik was blij dat een van de lopers die ik dit weekend begeleidde, de Belg Peter de Vocht al snel volgde en later die dag de derde plek wist te veroveren.
Vrij snel volgden de eerste lopers op de hele marathon.
En ja hoor Glibber had gelukkig weer gelijk gekregen.
De Pool Krzysztof Bartkiewicz lag samen met Jos Hoogeboom voorop.
Afgelopen week had ik al getipt dat de Pool wel eens kon gaan winnen.
Ik kende hem nog uit de jaren dat ons team de Polen opvingen.
Zaterdagavond toen ik Jos Hoogeboom ontmoette had ik hem dan ook al gewaarschuwd voor de Pool en aangeraden in zijn buurt te blijven.
En schijnbaar heeft hij mijn tip onthouden want ook in Zoeterwoude liepen ze nog samen.
Ook in de Leidse Stevenshof zag ik ze nog samen voorbij komen.
Gevolgd op de motor door verslaggever Roelof Eleveld van Holland Centraal .
Voor Glibber was er in de Stevenshof even paniek.
Ik had mijn bus op knipperen gezet, allean was de accu denk ik niet supersterk meer.
Na een kleine twintig minuten was de accu leeg en stond Glibber hopeloos verloren bij zijn bus, terwijl hij een half uurtje later weer lopers naar het hotel moest brengen.
Na wat telefoontjes, en de hulp van een buurtbewoner met startkabels kon men mijn wagen weer aan de praat krijgen.
Gelijk daarna door geraced naar de finish waar ik nog net Bartkiewicz op de foto kon zetten.
In de laatste paar honderd meter had hij zich losgemaakt van Jos Hoogeboom en finishte zodoende als eerste op de hele marathon.
En ja niet iedereen komt even fris over de finish bleek maar weer.
Gelukkig was met een beetje water en ondersteuning ook deze loper weer snel op de been.
Op deze foto een dubbele winnaar.
Nadat de Keniaan Julius Kuriuki tweede was geworden op de vijf kilometer liep hij direct daarna de tien kilometer er nog achteraan die hij vervolgens won.
Ondertussen had ik de Belgen die ik begeleidde teruggevonden.
Peter de Vocht was derde geworden op de halve marathon en daar best tevreden mee.
Al achttien jaar staat Els namens de Leiden Road Runners met haar koffietentje na de finish om medewerkers en lopers van koffie te voorzien.
In het verleden hebben ook de Belgen regelmatig bij de Road Runners overnacht dus was het leuk om Bernard weer even te zien.
Ondertussen reden Nikos en Ferdy alweer de Breestraat op om de klokken voor de tien kilometer te regelen.
En wat is er nou meer kicken dan een afgesloten gebied in te rijden, terwijl de politie hulpvaardig de hekken voor je opzij zet.
En even later er weer voor de lopers uit met een noodvaart uit te rijden.
Dat die gozers ondanks hun race tegen de klok zich vermaakt hebben hoef ik natuurlijk niet uit te leggen.
Ik was weer terug op de Jacob Catslaan waar vlak achter hen de eerste loper op de tien kilometer door het publiek en speaker Claas Griffioen werd aangemoedigd.
Je komt daar natuurlijk nog veel meer bekenden tegen zoals ook Chris Verplancke van ons unieke Stadsparkeerplan.
Al snel volgde een lint van tien kilometer lopers die veel steun kregen van het publiek en hen ook regelmatig daarvoor bedankten.
De Leiden Marathon heeft de naam een feestje voor zowel lopers als toeschouwers te zijn.
Ik denk dat onder andere deze foto dat wel heel goed duidelijk maakt.
Na de finish was het een enorme drukte om terug te komen naar het lopersdorp.
Maar of je nu met een beker en een bos bloemen of alleen met een medaille liep, iedereen had hetzelfde tevreden gevoel weer een persoonlijke prestatie te hebben neergezet.
Ook de organisatie kon ondertussen weer opgelucht ademhalen dat ook deze 18e Leiden Marathon weer geslaagd was met veel lopers en veel publiek en twee parcoursrecords op de vijf kilometer.
In Leiden wordt zelfs de laatste loper als een winnaar binnengehaald, en zodoende besteedt ook de radio aandacht aan de laatste loper.
Alle uitslagen worden direct verwerkt en zodoende kunnen de lopers enkele minuten na aankomst hun tijd al op de site van de marathon nakijken.
Een heel groot compliment kan naar BSG Media, zij presteerden het om op zowel de Nieuwe Rijn als hele Breestraat perfect geluid neer te zetten.
Vandaar dat Bert zijn biertje best wel verdiend had.
Maar ook meneer van der Berg liet zijn biertje goed smaken na twee dagen hard werken in het start/finishgebied.
Na afloop was het traditionele medewerkers-buffet.
Dit keer in Restaurant Koetshuis de Burcht waar Ton Holswilder(midden) en zijn staf het weer perfect voor elkaar hadden.
Het terras liep al snel voor met medewerkers die ondertussen wel aan een goede maaltijd toe waren.
Ook ons clubje liet het zich goed smaken.
Aansluitend aan het diner begon het marathonfeest, en op een feest mogen natuurlijk fotografen Peter en Carolina niet ontbreken.
Op hun site's zijn ook veel foto's over de marathon te vinden.
Als je zo'n hoop gele shirts bij elkaar ziet wordt het wel heel erg geel.
Iedereen was het er over eens, op een paar schoonheidsfoutjes na, was het weer een geweldige marathon en kunnen we gaan voorbereiden voor de 19e Leiden Marathon volgend jaar.
In het fotofilmpje hieronder nog veel meer foto's.
Zoals in de log hieronder al geschreven door alle drukte nog even geen tijd om te loggen en te antwoorden.
Maandagavond of dinsdag verschijnt de eerstvolgende log weer met een verslag van de Leiden Marathon.
Waar men op dit moment (zaterdagmiddag/avond) druk bezig is met de opbouw voor zondag.
(Foto Leo de Vogel)
Maar,.................ook al reis je deze dagen kris kras door het land, er zijn altijd mensen die je weten te spotten.
Zodoende had Glibber ondanks deze drukke dagen ook even een een snelle date gisteren, met iemand die hij al heel lang kent maar nog nooit in levende lijve had ontmoet.
Wil je meer weten over deze "zeer intieme" date, dan moet je zeker even kijken op de site van Angel.
Maar nu vlieg ik weer de snel de deur uit want moet straks kennis maken met de prominente (misschien winnende) lopers van de Leiden Marathon die ik morgen ga begeleiden.
Tot logs op maandag 19 of dinsdag 20 mei.
De komende week heeft Glibber het zo druk en is zo vaak van huis weg, dat hij even een weekje niet kan loggen.
Als ik aan de komende week denk, wordt ik al moe bij de gedachte aan wat ik allemaal ga doen.
Het Pinksterweekend wil ik gebruiken om eindelijk de schuur eens te gaan verven en helemaal af te maken. ( ondertussen maar even vergeten in verband met het mooie weer)
De tuin zomerklaar te maken, dus even de stoelen uitklappen en de parasol neer te zetten.
(Dat is dus wel ondertussen gebeurd in verband met het mooie weer)
Als ik geluk heb, zou ik natuurlijk nog heel even kunnen varen dit weekend.
( En dat geluk heb ik in verband met het mooie weer, hahahahaah)
Gelijk na de Pinksteren blijf ik weer een nachtje over in een van der Valk in Limburg vanwege mijn werk.
Wel eentje met zwembad en sauna, dus na mijn werk toch een beetje rust en ontspanning hoop ik.
Woensdagavond kom ik weer terug, maar moet dan donderdag weer vroeg op.
Dan gaan we een dagje stappen met mijn broer uit Canada met zijn vrouw en de mini Glibbers.
Dat wordt weer een hoop vis en vooral haring eten, bij elke vistent wil hij iets eten.
Het plan is om behalve naar de Keukenhof te gaan, we ook 's morgens vroeg eerst naar de bloemenveiling in Aalsmeer gaan.
Is beter natuurlijk dan bloemen kijken op de markt.
Dan hebben we vrijdag een bruiloft in Laren, daarna de kerk in Blaricum en dan het feest weer in Laren.
Vandaar dat we maar besloten hebben te overnachten in Lage Vuursche.
Maar dat komt ook een beetje omdat ik gok op mooi weer, en we dan zaterdags naar de volgens mij mooiste midgetgolfbanen van Nederland willen gaan in Lage Vuursche.
(foto via google)
Zaterdagavond komen we weer terug maar hebben dan wel gelijk de volgende ochtend weer de Leiden Marathon.
De starttijden zijn dit jaar aangepast en verspreidt over de dag.
Zo begint de Marathon om half elf en de 10 km om half drie.
(archieffoto 2007)
Mevrouw mini import Glibber, zat vorig jaar nog in een van de volgauto's, maar zei gelijk al dat ze eigenlijk liever loopt.
Vandaar dat ze dit jaar de 10 kilometer loopt, mocht je toevallig langs de kant staan, moedig haar dan even aan.
Er staat Sonja op haar startnummer.
(archieffoto 2007)
Omdat de opvang buitenlandse lopers na 16 jaar gestopt is hebben enkelen van ons nu andere taken binnen de Leiden Marathon.
Zo gaan bijvoorbeeld Nikos en Ferdy direct na de start de klokken plaatsen langs het parcours.
Zelf ga ik vanaf dit jaar de begeleiding van de prominente lopers doen, is een nieuwe taak dus moet nog kijken hoe het uit gaat pakken in de toekomst.
En niet te vergeten 's avonds natuurlijk het grote Marathonfeest.
Ik neem aan dat jullie begrijpen dat ik even een weekje niet log en maandag 19 mei heerlijk uit ga slapen.
Daarna heb ik natuurlijk wel weer een hoop te vertellen over deze week.
Dus tot dinsdag 20 mei.
Als we het over fotograferen hebben wordt er in de volksmond vaak gezegd , even een kiekje maken.
Maar weten jullie eigenlijk wel waar het woord kiekje vandaan komt.
De camera op deze foto kan je dat helemaal vertellen en laten zien.
De camera staat tegenover het voormalige atelier van Israël David Kiek aan de Rijnsburgersingel.
Een Leidse fotograaf die leefde van 1811 tot 1899.
De mensen hadden in die tijd nog geen eigen fotocamera's en om de familie te vereeuwigen moest je zodoende naar de fotograaf.
Kiek was een bekend Leids fotograaf en portretteerde vele Leidenaars, zodoende zeiden de mensen ik moet even een Kiekje laten maken.
Naast het fototoestel ligt een plaquette met uitleg over Kiek.
In latere tijden is dit woord schijnbaar heel Nederland doorgegaan, want vandaag de dag wordt er nog regelmatig over een kiekje maken gesproken.
Op de plaquette staat dat je door de zoeker moet kijken voor meer Kiekjes.
Uiteraard keek Glibber even door de zoeker en zijn kiektoestel keek mee.
Behalve de uitleg over zijn beroep en naam zitten er ook een aantal echte kiekjes in.
Dit soort foto's valt inderdaad onder de categorie Kiekjes.
Mocht je ooit in de buurt van de Rijnsburgersingel zijn in Leiden dan weet je waarom die camera langs het water staat.
Je moet dan zeker even de Kiekjes van meneer Kiek bekijken.
En het is natuurlijk altijd leuk om Kiek op de kiek te zetten.
Behalve met allerlei gemotoriseerde bootjes kan je natuurlijk ook nog met het echte handwerk door Leiden varen.
Men zegt dat het leuk is, alleen als ik ze bezig zie heb ik zo nu en dan mijn bedenkingen.
Ik heb vroeger veel geroeid, maar moet er nu eerlijk gezegd niet meer aan denken.
Er is er altijd eentje de pineut, die heel enthousiast zei laat mij maar roeien.
Volgens mij kom je daar na een paar honderd meter toch wel van terug, zeker als je met zijn drieën in de boot zit.
Het valt me op dat de meeste roeiers onder de tunnels opeens de neiging krijgen te gaan schreeuwen of zingen.
Ben blij dat het vrijwel alleen bij de roeiboten gebeurd, anders wordt het toch een behoorlijke herrie in een stad met 88 bruggen.
Na de brug konden we gelukkig de roeiers passeren en rustig verder varen.
Volgens mij voelen de meeste roeiers zich behoorlijk in de boot genomen, en moeten ze roeien met de riemen die ze hebben om weer terug te komen bij de verhuurder.
Leiden is een echte fietsstad.
De meeste mensen gaan als ze in Leiden werken op hun fiets naar werk, maar ook als je even in de stad moet zijn is de fiets het beste vervoermiddel.
Alleen levert dat natuurlijk ook zijn problemen op, overal in de stad zie je ladingen fietsen staan.
Ook in de Vrouwensteeg was dat het geval, maar daar hebben ze een mooie oplossing gevonden.
En kijk, het werkt nog ook.
Vrijwel de hele steeg is fiets en brommervrij.
Soms helpen zelf bedachte borden meer dan duizend rapporten en regeltjes.
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl