DIT ZIJN WIJ
leidseglibber.punt.nl links
Evenementen
 (2).jpg){kind=logo}
Kijk ook eens hier.
.jpg){kind=logo}
zoeken
Zoek hier op trefwoord in mijn archief.
Wat speelt er in Leiden
Info per E-Mail
Fotografie en film.
Nieuws
Deze log is misschien niet echt interessant voor lezers buiten Leiden zou je denken, maar wat hier gebeurd kan morgen bij jullie of misschien wel met jou gebeuren.
Het blijkt maar weer eens hoe onzorgvuldig er (waarschijnlijk) met Klokkenluiders wordt omgegaan.
Afgelopen week schreef ik een log met als titel Klokkenluider opgehangen, naar aanleiding van publicaties in het Leidsch Dagblad over misstanden bij de Kringloopwinkel "Het Warenhuis" in Leiden.
Zoals ik al voorspelde zou die log wel een vervolg krijgen, alleen het vervolg begint nog grotere vormen aan te nemen dan men in eerste instantie verwachtte.
Uiteraard zien we de normale gang van zaken gebeuren.
De wethouder heeft zich gehaast een brief aan de leden van de Gevulei te sturen met diverse uitleg en verontschuldigingen om zichzelf schoon te praten.
Ook heeft hij (ge-anonimiseerd uiteraard) de brieven op zijn weblog gezet.
Altijd fijn als je contacten hebt, zodoende had ook Glibber de brieven al vrij snel na het openbaar worden in zijn bezit, maar ze zijn nu ook en duidelijker te lezen op de website van wethouder John Steegh.
Het enige vervelende is, er blijken nog meer brieven te zijn en die staan niet op de site.
Gelukkig beginnen nu meer mensen hun mond open te doen en heeft het Leidsch Dagblad zoals je hier kunt lezen meer brieven in hun bezit.
Regelmatig haal ik het aan, maar de legendarische uitspraak van Cruyff " elk nadeel heb zijn voordeel" gaat ook dit keer weer op.
Aanstaande dinsdag is er een commissievergadering van de commissie Bestuur en Leefbaarheid.
Een van de raadsleden (hij is gelukkig niet de enige) die zich regelmatig inzet om de burgers bij de politiek te betrekken is Paul van Meenen van D66.
( archieffoto Lakenfeesten 2008 samen met stadsdichteres Pink)
Op de site van zijn partij heeft hij een aantal vragen gepubliceerd die hij wethouder John Steegh tijdens de vergadering van dinsdag wil gaan stellen.
Hij roept inwoners van Leiden op om eventueel een aanvulling te geven op zijn vragen, zodat hij ook die mee kan nemen in zijn vragenlijst.
Ik kan het mis hebben, maar volgens mij is dit de eerste keer dat burgers binnen enkele dagen betrokken worden bij de vragen die aan een wethouder gesteld gaan worden.
(archieffoto John Steegh, Leidsch Dagblad, Mark Lamers)
Ik kan mij indenken dat er mensen zijn die denken, nou Glibber gooi je niet wat extra olie op het vuur?
Inderdaad dat doe ik en daar kom ik volmondig voor uit, alleen niet zonder redenen.
Allereerst ga ik er vanuit dat je mensen serieus neemt en eerlijk en open behandeld, dat is hier in elk geval voor zover nu bekend niet gebeurd.
Daarnaast sta ik voor een eerlijke en open politiek ook al kan dat wel eens moeilijk zijn wat ik aan den lijve ondervonden heb in het verleden als lid van een politieke partij.
Ik wil niet erg negatief zijn, maar er zit gewoon al jaren een hoop fout bij de Gevulei en de Zijlbedrijven die nauw aan elkaar verbonden zijn.
Het is niet voor niets dat er in het nabije verleden al meerdere wethouders hierover gestruikeld zijn.
Ik ben erg benieuwd naar de antwoorden van de wethouder aanstaande dinsdag.
Het enige vervelende is, dat het voor de goedwillende medewerkers van het Kringloopbedrijf op dit moment niet erg leuk werken is.
Vandaar dat ik hoop dat alles snel uitgezocht en opgelost wordt.
En om bij het milieu te blijven morgen dan maar iets over de autoloze zondag.
Begin september is er altijd een grote kermis in Luxemburg stad.
Bij de meeste Leidenaren begint eind augustus het 3 Octobergevoel alweer te kriebelen, dus een goede reden om alvast wat kermissfeer te proeven op de kermis in Luxemburg.
Uiteraard ook hier in de buurt van de kermis een lint van kraampjes met allerlei onzinspullen, maar leuk om even langs te lopen.
Het viel me op dat de atracties vrijwel leeg waren, terwijl er toch genoeg mensen rond liepen.
Je vraagt je af waar zitten ze dan wel, dat is heel simpel.
Ze hangen of zitten allemaal aan de bar.
Op het hele kermisterrein kom je om de paar meter wel een bar of restaurant tegen, waar goed gebruik van gemaakt wordt.
Het was echt opvallend bij elke eet of drinkgelegenheid stonden mensen.
En de attracties werden vrijwel niet gebruikt.
Dan sta je daar met je goktent vol met leeuwen, beren en andere zooi, hoe raak je het ooit kwijt.
Ze zeggen wel eens, het gaat zo slecht dat ik mijn handel wel aan de honden kan voeren.
Nou die hebben er geen probleem mee hoor.
Deze boxer lag in elk geval heerlijk te genieten van zijn gewonnen prijs.
Sommige mensen begrijpen er echt niets van.
Heb je drie leuke meiden om je heen, ga je zitten bellen.
Wel gezellig al die bars op het kermisterrein, alleen vraag ik mij echt af waar de mensen nu voor komen, de kroeg of de kermis.
Zelfs de exploitanten leggen zich er schijnbaar bij neer en doen vrolijk mee.
De rust bij de attracties kan natuurlijk ook liggen aan de tijd dat wij op de kermis rondliepen, het was maandagmiddag even voor eenen.
Goh, dan beginnen ze eigenlijk wel keurig op tijd aan het bier in Luxemburg bedenk ik mij nu.
De weersvoorspellingen voor donderdag waren perfect, warm en zonnig en pas tegen het eind van de dag of in de avond zware regenbuien.
Glibber heeft nog steeds vakantie en daarom stond hij (voor Glibberbegrippen) vroeg op om te gaan varen.
Terwijl ik de boot in orde maakte, zeil eraf, tank erin zetten etc scheen de zon volop.
Even terug naar huis om nog een kop koffie te nemen, ik zat nog niet thuis of de eerste donkere wolken kwamen.
Maar als Glibber besloten heeft te varen dan vaart hij ook, dus op de gok toch maar gaan varen.
Binnen twee minuten scheen de zon weer, om vervolgens drie minuten later weer te verdwijnen.
Ik realiseerde mij dat dit weleens de laatste keer kon zijn dat ik de Groenoordhallen vanaf het water kon fotograferen.
Na 31 december worden ze gesloopt en misschien dat volgend jaar om deze tijd de eerste contouren van de nieuwe woonwijk er al staan.
Varend door de Haarlemmertrekvaart zat ik te denken, wat moet ik nu fotograferen.
Ik heb al vaker logs gemaakt over varen in Leiden en dat moet je oppassen dat niet het enige verschil met de vorige log is dat de bomen iets meer of minder groen zijn.
Ik dacht ik kan natuurlijk de flauwe grap erop zetten dat wij Leidenaars al voorbereid zijn op de door ons zo gehate Rijn Gouwelijn die ons historisch centrum naar de knoppen gaat helpen.
En dat gaat echt niet zonder slag of stoot gebeuren.
Het geijkte plaatje van de historische haven met de Stadstimmerwerf heeft er ook al meerdere malen opgestaan.
Het was daarom echt even denken wat ik moest fotograferen.
Nou hoorde ik laatst dat menig schipper het bruggetje bij Molen de Valk erg vervelend vind.
Ik heb er op zich nooit zoveel problemen mee, alhoewel hij stad uit wel een erg haakse bocht heeft en het een beetje onoverzichtelijk is of je tegenliggers hebt.
Maar ja, op die informatie zitten jullie ook niet te wachten.
Opeens bedacht ik, doorkijkjes onder bruggen waar je normaal eigelijk niet in gaat met de boot dat is misschien een idee voor een log.
Die heb ik genomen en daar komt eerdaags nog wel een reportage van, want niets is veranderlijker dan Glibber.
Ik voer over de Witte Singel en herinnerde mij opeens het verhaal van één van de gemeentevoorlichters waar ik laatst mee door de stad voer.
Iedereen heeft zijn eigen verhaal als je door de stad vaart en veel komt overeen, maar Fons wees mij destijds toch wel op iets wat me nog nooit echt opgevallen was.
Het bruggetje van bovenstaande foto bij de Kaiserstraat heeft een heel bijzondere onderkant.
De toplaag waar het verkeer overheen rijdt is asfalt, maar de onderkant zijn viif bogen met klinkers.
Als je in de boot zit geeft dat best wel een stukje rust en denk je over bepaalde dingen na.
Zo bedacht ik mij opeens over drie weken is het alweer 3 Oktober en hebben wij het feest der feesten in de stad.
En dat ik dat bedacht is niet zo vreemd, want op dit punt voeren op 3 oktober 1574 de Watergeuzen met haring en wittebrood de stad in om de uitgehongerde Leidse bevolking te hulp te schieten.
Voor wie het niet weet, hier even in vogelvlucht het verhaal.
In 1574 is Leiden maandenlang belegerd geweest door de Spanjaarden, alleen het stadsbestuur en de bevolking weigerden zich over te geven.
In de stad braken ziektes uit en er was hongersnood.
Legendarisch is het verhaal dat burgemeester Pieter van der Werf op het moment dat er twijfel ontstond bij de inwoners wat betreft overgave hij zijn eigen arm aanbood als voedsel.
Dit sterkte de Leidenaren om zich niet over te geven.
Nadat in de omgeving de dijken doorgestoken waren, vluchten de Spanjaarden en konden de Watergeuzen Leiden bereiken.
Het hele verhaal is onder andere op de website van de 3 October Vereeniging te lezen.
Als dank en eerbetoon aan de bevolking voor hun bewezen moed en vaderlandsliefde kreeg Leiden de eerste universiteit van Nederland.
Deze staat nog steeds aan het Rapenburg en in het verleden hebben er heel wat bekende mensen gestudeerd of gedoceerd.
En uiteraard hebben vrijwel de meeste leden van het koninlijk huis in Leiden gestudeerd.
Naast alle andere feesten op 3 oktober is nog steeds de grootste traditie dat duizenden Leidenaren in de vroege ochtend naar de Waag gaan om hun portie haring en wittebrood op te gaan halen.
In Museum de Lakenhal hangt onder andere het schilderij waarop Pieter van der Werf zijn arm aanbied aan de hongerige Leidse bevolking.
Op 3 oktober is het museum dan ook gratis toegangkelijk.
Eerlijk gezegd ben ik zelf nog nooit op 3 oktober geweest, heb ik dan geen tijd voor, maar veel toeristen gaan wel op die dag een kijkje nemen.
De komende weken komen er uiteraard meerdere logs over 3 oktober en het programma, maar ik vond het wel grappig om nu alles even vanaf het water te bekijken.
Tilburg heeft de grootste kermis van Nederland, maar............Leiden heeft de grootste tweedaagse kermis van Europa.
De kermis in Leiden staat slechts twee dagen (tenzij er een weekend tussen valt) en staat rondom molen de Valk, station en de Beestemarkt.
Gek idee dat over drie weken hier b.v. het reuzerad staat.
En hier de achtbaan en noem maar op.
Ik vergeet nooit dat destijds mevr. Glibber na haar eerste 3 oktober tegen mij zei, "volgens mij hebben ze alle wegen en kroegen verplaatst want ik herken niets meer".
Maar ook alle toegangswegen tot de kermis staan vol met kramen.
Vroeger kocht je druiven op de 3 oktobermarkt, tegenwoordig planten.
Op de hoek bij deze brug staat altijd een hele grote plantenkraam, alleen je denkt toch niet dat ik een halve dag met een palm rond ga sjouwen.
Nou heb ik daar toch al een slechte ervaring mee.
Als 2 of 3 oktober op zondag valt verschuiven de feesten naar voren of naar achteren, alleen zijn de markt en de kermis dan wel op zondag open.
Ik was slim en ging op zondag even op de fiets naar die plantentent om een onwijs grote palm te kopen.
Zet dat kreng achterop mijn fiets en loop naar huis, de opmerkingen vergeet ik nooit meer.
Juhhh meheer kregh je errr ook een apie bij than.
Het begon ook nog eens zachtjes te regenen wat de volgende opmerkingen uitlokten.
Juhhh hij heb geen pluu nodig, hij gaat gewoon onder zeijn boom zittuhh.
Toen de palm ook nog eens niet onder het tunneltje vlak bij mijn huis paste , besloot ik nooit meer een plant te kopen met 3 oktober.
En natuurlijk is de optocht voor de echte Leidenaar het hoogtepunt van 3 oktober.
De optocht is het leukst (vind ik) om te bekijken met een biertje in je hand, vandaar dat ik ondertussen alweer zo'n jaar of tien bij de Tregter op de hoek Witte Singel/Herenstraat naar de optocht ga kijken.
Ik hoop dat dit weer eens een ander vaartochtje was dan mijn eerdere logs over varen in Leiden.
Hoe ik die foto's maak terwijl ik alleen in de boot zit?
Ik heb een heel saaie boot, hij heeft bijna geen afwijking, dus zet je stuur recht en hij vaart wel door terwijl ik foto's neem.
De doorkijkjes onder bruggen houden jullie tegoed.
Glibber is gek op minigolf, als we ergens een baantje zien en we hebben tijd dan stoppen we gelijk.
Tijdens de vakantie had ik al snel opgezocht waar er in de buurt een minigolfbaan was.
De verlichting was in de vorm van paddestoelen, bleek niet voor niets te zijn ontdekte ik al snel.
Overal in het gras stonden paddestoelen, dat werd dus een kwestie van minigolfen en foto's maken.
Omdat we toch (voor ons doen) sportief bezig waren ook maar even door de knieen gegaan om ze wat beter op de foto te nemen.
Er lag eigenlijk van alles in het gras, zelfs een sinaasappel.
Alhoewel deze stond op een stokje, jammer dat hij vaag geworden is, maar ik zet hem er toch maar even op.
Maar we waren natuurlijk aan het minigolfen, dus moest ik wel mijn koppie erbij houden en niet elke keer plat op mijn buik op de grond liggen bij een paddestoel.
Maar dit soort plaatjes kan je toch niet laten schieten.
En zeker niet als je even naar de onderkant kijkt.
Terwijl Glibber regelmatig op zijn buik lag, ging mevrouw Glibber rustig door.
Opeens zag ik weer een bruin bolletje in het gras liggen.
Maar nee, weer verkeerd gezien ook deze stond weer op een stokje.
Het was niet normaal hoeveel paddestoelen er stonden tussen de banen in.
En dat we geen superweer hadden blijkt wel uit deze paddestoel, als je goed kijkt zie je de regendruppels nog zitten.
Maar de onderkant was droog, dus als het weer was regenen hadden we kunnen schuilen.
Ik heb ook weer een gemerkt dat kastanjes in de schil behoorlijk kunnen prikken.
Er lag nog veel meer in het gras zoals bijvoorbeeld een pizzabodem.
Uiteraard ook weer op een stokje, toch knap hoe ze al die dingen op een stokje weten te krijgen.
Daar zullen de kaboutertjes een hoop werk aan gehad hebben.
Dit was wel een erg bleke pannenkoek die in het gras lag.
Gelukkig lag er even verderop eentje die wel goed gebakken was.
Het ging natuurlijk om het minigolfen, maar de paddestoelen zijn toch veel leuker.
Dus laten we het golfen maar voor wat het was.
Hmmmmm, hoor net dat de uitslag er toch op zijn minst bij moet.
Daar zit natuurlijk geen mens op te wachten, maar nou ja vooruit dan maar.
Ik had misschien toch wat minder op mijn knietjes moeten liggen.
Het was vandaag prima vaarweer en ik had nog vakantie, dus morgen neem ik jullie weer een keertje mee door de Leidse grachten .
Uiteraard staat iedereen deze dagen weer even stil bij 11 september 2001.
De wereld schrok zich kapot en velen dachten dit is het begin van het einde.
Een echte aanval op Amerika en wat zou de reactie van Amerika zijn.
Deze beelden staan op ons netvlies gebrand.
Ook weet vrijwel iedereen nog waar hij was of wat hij deed die middag.
Zelfs had ik nog vakantie en zat in de auto, mevrouw Glibber belde mij en zei dat ik direct de radio aan moest zetten.
Binnen een paar minuten zat ik thuis waar mevr. Glibber nog helemaal ondersteboven was van het instorten van de eerste toren.
Het springen van de mensen in doodsangst, het was allemaal zo onwerkelijk.
Terwijl zij een biertje voor me pakte zag ik de tweede toren instorten.
Deze middag vergeet je nooit meer en kan je ook na zeven jaar nog van minuut tot minuut beschrijven.
Ook de foto van de vallende man kon ik mij goed herinneren ondanks dat hij niet veel geplaatst is.
Afgelopen week zag ik bij Belinda een documentaire over de zoektocht naar de identiteit van deze man.
De wereldoorlog waar ik in eerste instantie bang vooor was bleef gelukkig uit.
Wel gaf het voor vele mensen Amerika carte blanche om in door hen genoemde schurkenstaten in te grijpen.
De rest van de wereld bleef achter met de angst voor terroristische aanslagen en gedwee liep iedereen achter de meest verregaande maatregelen aan.
Momenteel ziet Ground Zero er volgens Google Earth zo uit.
Misschien beeldt het wel uit hoe veel mensen in het westen zich voelen, platgewalst en angstig gemaakt door een opgelegde terroristische dreiging.
Het is nu zeven jaar later makkelijk praten, maar gelijk in de uren en dagen erna vielen mij al dingen op die ik vreemd vond.
Ondertussen zijn er vele documentaires, forums en onderzoeken die bevestigen dat er meer aan de hand is geweest dan wij te horen en te zien hebben gekregen.
Net zoals bij de moord op Kennedy zullen wij nooit achter de juiste waarheid komen, misschien dat over honderd jaar de rapporten en de waarheid boven water komen.
Op deze site staan verschillende documentaires en onderzoeken, waar je toch over na gaat denken als je alles leest en hoort.
Wat de waarheid ook mag wezen, de wereld is inderdaad helaas veranderd na Nine Eleven en zal nooit meer hetzelfde zijn.
Maar wat er ook gebeurd, onthoudt één ding, laat je humor en optimisme nooit afpakken door wie dan ook.
Morgen weer een luchtere log, alhoewel.......luchtig is misschien een verkeerde woordkeuze.
UPDATE: Donderdagavond komt de film Fahrenheit 9/11 om 20:30 uur op nederland 3.
In deze film/documentaire worden meerdere complot-therorieën getoond die je toch erg aan het denken zetten.
Tijdens onze vakantie was er een Honda Goldwingmeeting in Luxemburg.
Op een terrasje in Larochette hoorden we dat de volgende dag dit rustige stadje een tussenstop zou worden van een toertocht van al die Goldwings.
Nou heeft Larochette het voordeel dat het een stadje met mooie terrassen is, daarbij scheen de zon zaterdag, dus wat lette ons om heerlijk op het terras te gaan zitten afwachten.
Het plein tegenover het terras was afgezet om de motoren te kunnen stallen.
Zo nu en dan kwamen er wat motoren voorbij waaronder wat Goldwings.
Ik had nog het idee, best wel leuk om straks een stuk of zestig motoren tegelijk te zien binnen komen.
Even na tweeën verschenen er een paar security-vestjes, waardoor ik dacht het zouden er weleens een paar meer kunnen worden.
Half drie begon het te ronken in de verte en kwamen de eerste Goldwings de bocht om, vooraf gegaan door politiemotoren.
(Die ik natuurlijk weer net miste omdat ik mijn lens aan het verwisselen was)
Wat daarna gebeurde was ongelooflijk mooi.
Het ging niet om tien, twintig, zestig of honderd motoren, nee het waren honderden motoren die het stadje binnen kwamen rijden.
Het werd een soort triomf-intocht voor deelnemers en publiek.
Er kwam geen eind aan de lange stoet motoren, alles bij elkaar duurde het een half uur voordat iedereen binnen was.
Ik heb de mooiste modellen gezien en uit een heleboel landen, om maar wat te noemen, Nederland, Duitsland, Luxemburg, Frankrijk, Engeland, Zwitserland en ga zo maar door.
En met het geweldige weer is er natuurlijk niets lekkerder dan heerlijk in je T-shirtje een tochtje te maken.
Het viel me op dat er erg veel motoren met zijspan bij waren.
Ik sprak met een Nederlands echtpaar waarvan de vrouw eerdaags ook een zijspanmotor gaat kopen, dat is makkelijk voor de kleinkinderen.
Ach ja je moet vroeg beginnen he met het motorvirus over te dragen op je kinderen en kleinkinderen.
Nooit geweten dat er zoveel verschillende modellen Goldwings zijn.
Ik hoorde dat je kan beginnen met ongeveer een 15.000 euro maar met gemak door kan gaan tot ongeveer 70.000 euro aan materiaal en accessoires.
Ik heb nog wel eens dat ik plotseling in mijn achteruitkijkspiegel een motor zie opduiken, ik denk dat deze me niet kan ontgaan.
Het begon aardig vol te lopen in de straat en waar je ook keek zag en hoorde je motoren.
Ook het plein stond al gauw vol met Goldwings.
Terwijl alles vol stond, stroomden er nog steeds motoren binnen , er leek geen eind aan te komen.
Je hond mee op vakantie, moet toch geen enkel probleem zijn, dacht ik zo.
Ik had nog nooit een gestripte Goldwing gezien, ze schijnen vooral in de maand juli nogal eens in Frankrijk gesignaleerd te worden.
Het was een mooi gezicht om naderhand even tussen de motoren door te lopen.
En het glimt allemaal zo mooi.
Kon het niet laten even te proberen een spiegelfoto te maken.
Niet super geworden maar het geeft wel een beeld van een glanzende middag.
Het is duidelijk dat we net zoals alle anderen een heerlijk middagje terras hebben gehad.
In het fotofilmpje hieronder nog stuk of veertig foto's van de intocht van de honderden motoren.
Trier lag vlakbij ons vakantieadres vandaar dat het wel leuk was er weer eens te gaan kijken.
Het meest opvallende bouwwerk in Trier is natuurlijk de Porta Nigra.
De vorige keer dat we er waren zag ik het niet zitten om de Porta Nigra in te gaan.
Ik had me voorgenomen het dit keer maar eens wel te doen.
Het gebouw staat niet voor niets op de lijst van door UNESCO beschermede gebouwen.
Gelijk toen ik binnenkwam viel me al op dat het toch wel heel erg groot is.
Met op de verschillende verdiepingen heel mooie doorkijkjes.
Ook de zalen op de verdiepingen zijn behoorlijk groot, verwacht je eigenlijk helemaal niet.
Het was lekker rustig en dan waan je je soms even in de Romeinse tijd waarin deze poort is gebouwd.
Glibber kan zich op zo'n moment zo verplaatsen in die tijd dat hij het ook echt voor zich ziet.
Vanaf de poort heb je natuurlijk een fantastisch uitzicht over de omgeving, alleen jammer dat het bewolkt was.
Je kan ook vanaf boven alvast uitzoeken op welk terras je straks in de winkelstraat gaat zitten.
Alhoewel er zijn altijd mensen die denken, ik zie de foto's thuis wel en alvast een terras aan de voet van de poort vinden.
En als je toch boven staat, even gluren bij de buren.
Mijn fantasie begon toch wel op hol te slaan, ik zag steeds meer middeleuwse figuren.
Tijd om de poort te verlaten en een terras op te gaan zoeken.
Ze zei nog vroeger, "mij zal je nooit met een sandwichbord zien lopen als bijverdienste".
Nu staat ze, met en voor paal met een reclamebord.
De krant kan je niet missen, geen dag.
Gelukkig vonden we snel een terras met mooi uitzicht.
Duur bier dat wel, maar het uitzicht compenseerde dat ruimschoots.
Ze vielen me net iets te laat op.
Ze kwamen aan met het hondje nog in de kinderwagen, eenmaal aangekomen op het plein werd het hondje uitgeladen.
Hondje stond op zijn vier pootjes en het flaneren kon beginnen.
Er kwam een clubje koffers langs rollen en tegelijkertijd viel mijn oog op de winkel op de hoek, de Kofferecke.
Ik was gelukkig niet de enige op het terras met een fotocamera.
Er zijn altijd Japanners die je overtreffen.
Soms valt je oog op iemand die een foto maakt en dan denk je dat moet heel wat zijn of worden.
Nou, ik vond het onderwerp wel meevallen, maar heb het ook maar even uit het losse handje genomen.
Naderhand snapte ik denk ik de reden van de foto wel.
De heilige maagd Maria heeft natuurlijk nooit gebruik kunnen maken van het hamer en klokkenspel van Jozef en fantaseerde hier waarschijnlijk hoe groots het wel niet geweest zou kunnen zijn.
Na deze openbaring hadden we het wel weer gezien en verlieten Trier.
Een paar dagen later zijn we even wezen kijken op de grote kermis van Luxemburg stad.
Volgens mij was dat meer een verkapte kroeg in plaats van een kermis, maar dat lezen jullie eerdaags wel.
Morgen eerst maar eens een verslag van de Goldwingmeeting in Larochette.
Het is dat ik politiek leuk vind, maar eigenlijk is het toch één knal doffe ellende.
Eigenlijk had ik de eerste dagen na mijn vakantie alleen maar wat vakantielogs willen plaatsen, maar de politiek gooit weer eens roet in het eten.
Nee, ik heb het niet over die belachelijke baardmans die vorige week met Verdonk in debat ging over het geen handen schudden.
Gisteren kwam de malloot weer in het nieuws omdat hij als advocaat ook niet wil opstaan op het moment dat de rechter binnenkomt.
Nee, dit soort mensen verspil ik mijn tijd niet aan, ik hoop alleen maar dat ze een land vinden waar ze zich zo kunnen (mis) gedragen als hij nu doet.
Wie weet is er leven op Mars, zo ja gelijk die richting in afschieten dit soort ON-medelanders die slechte reclame voor goedwillende medelanders zijn.
De spotprent is achterhaald maar wel duidelijk.
Maar hier ging het niet om, waar ik me echt kwaad over kan maken, is wat er momenteel naar buiten is gekomen over een "Klokkenluider" in Leiden.
Een jaar geleden stuurde een medewerker van de Leidse Kringloopwinkel een verontrustend mailtje naar verantwoordelijk Groen Links wethouder John Steegh over misstanden zoals fraude en diefstal bij de Kringloopwinkel.
Hij gaf aan, bewust het mailtje naar de wethouder te sturen omdat hij ook zijn hogere leidinggevenden niet vertrouwde.
Je denkt op zo'n moment dat een wethouder en zeker van Groen Links gelijk zijn jasje uittrekt en zijn mouwen opstroopt om hier eens wat aan te doen.
Nou ja, zijn jasje had hij wel uitgetrokken zoals hier op de foto tijdens de nieuwjaarsreceptie.
Maar nee, er werden geen mouwen opgestroopt.
Nee erger, hij stuurde het mailtje door naar leidinggevenden bij de Kringloopwinkel.
Nou vraag ik mij twee dingen af, is deze man zo dom om niet in te zien dat hij dat nou juist niet had moeten doen.
Of,.... hoopte hij op deze manier de "Klokkenluider" de das om te doen en zo alles in de doofpot te laten verdwijnen, de Kringloopwinkel valt per slot van rekening onder zijn verantwoording.
Hoe dan ook, een licht is het niet en hij heeft ook zijn licht er niet over laten schijnen.
Het enige licht wat hij waarschijnlijk dit jaar gezien heeft, was het ontsteken van de energiezuinige verlichting die hij in werking mocht stellen op het stadhuisplein in Leiden.
En daar stroopte hij wel zijn mouwen voor op, maar ja dat is publiciteit he.
Ik heb de kranten van de afgelopen drie dagen even nagelezen en het valt mij op dat er op D66 na nog geen enkele partij gereageerd heeft.
Zij hebben bij het LD de mailwisseling opgevraagd en gaan aan de hand daarvan op zeer korte termijn reageren.
Misschien en dat neem ik eigenlijk wel aan, zal verder iedereen wel bezig zijn met vragen op te stellen voor deze wethouder.
Alleen of ze kans krijgen ze te gaan stellen vraag ik mij af.
Als ik in deze positie zat, zou ik maar één wijs besluit kunnen nemen, pen met de Leidse kleuren in mijn zak steken en verdwijnen.
Dat op deze log nog een vervolg komt is denk ik wel duidelijk.
Wil je de reacties lezen die bij het Leidsche Dagblad binnenkwamen kijk dan hier.
In mijn vakantie kreeg ik door onder andere de discussie zoals boven in de log beschreven, het idee om eens per week eens de de opvallende politieke gebeurtenissen te gaan beschrijven vanuit mijn visie.
Dat kan landelijk of plaatselijk zijn tot en met Klazinahuppeldepup aan toe.
Het idee werd na thuiskomst en de artikelen over John Steegh een stuk definitiever.
Ik moet alleen nog even een leuke/passende titel verzinnen.
Update: Er zijn drie goede tips binnengekomen voor een passende titel.
Lenie van Atelier Vivaldi had als tip Glibbertiek en Tjan kwam kort en krachtig met de titel Glibberig.
Even later kwam Linda nog met Leidse Uitglibbers.
Ik vind ze alle drie even goed, vandaar dat ik maar even een Poll heb gemaakt in de linkerkolom en jullie mening vraag over de juiste titel.
We zijn weer terug en eigenlijk zou ik pas na 10 september er weer een log op gaan zetten, maar ja het bloed kruipt waar het niet gaan kan he.
Er waren lezers die al reageerden dat ze het niet verwacht hadden dat ik helemaal niet zou loggen in de vakantie.
Knap he dat ik de verleiding heb kunnen weerstaan en geen artikel geplaatst heb.
Nou ja, ik zal eerlijk zijn.
Luxemburg kent nog maar een heel beperkt wireless internet systeem, daarom was de enige keer dat ik draadloos kon internetten in Luxemburg stad.
Eigenlijk zit je best wel een beetje voor lul met je laptoppie voor je op het terras.
Maar onder het motto, ik moet ook even wat mails van werk bekijken vond ik dat het best kon.
Daarnaast is Luxemburg een stad van stropdassenen en mantelpakjes met keycordpasjes, en laptops onder de arm dus viel ik niet echt op.
Park Altburg was echt grandioos en voor mensen die niet te ver weg willen echt een aanrader.
Ik ben met cijfers geven nooit aan de hoge kant, ik vind iemand moet een uitdaging hebben iets te verbeteren.
Daarom sorry, het hoogst wat ik wil en kan geven is een 10-, maar dat zal aan het weer gelegen hebben.
Grote ruim opgezette bungalows voorzien van alle comfort.
Ook Chico had natuurlijk een wereldleven want twee keer per dag kon hij naar het bos, waar hij tussen de bladeren bijna niet opviel.
Als je niet beter wist zou je denken dat er een wolf op wacht stond, hij was echt helemaal in zijn element.
Maar ook bij het huis kon hij zich heerlijk vermaken en had geluk dat Bob de hond van de (Nederlandse) eigenaar regelmatig even langs kwam.
'S avonds lag hij dan ook uitgeteld in de buurt van de open haard.
Het enige waar hij zo nu en dan voor opstond was om ons even aan te wijzen waar zijn koekies stonden.
Het weer was niet super, wel droog maar helaas vaak bewolkt.
Op zich niet zo'n groot probleem want er is zat te zien in de omgeving.
Tussen de andere logs door komen daar eerdaags nog wel een aantal verslagen van, zoals bijvoorbeeld Trier met de Porte Negro.
Ook komt er een heel uitgebreide log over de Honda Goldwing-meeting die we hebben meegemaakt.
We waren in Larochette waar een tussenstop was tijdens een toertocht van honderden Goldwings die een treffen hadden in het Luxemburgse Mondorf.
Echt waanzinnig mooi om al die motoren het stadje te zien binnenrijden.
Terwijl er geen einde aan de stoet motoren kwam stonden overal al honderden Goldwings.
Ik zei wel dat het weer niet echt best was, maar nog altijd goed genoeg om diverse terrassen te pakken.
Terrassen pakken is niet altijd zonder gevaar.
Leek me leuk als mevrouw Glibber een fotootje maakte van Chico en mij op het terras.
Wil die oen naar het vrouwtje toe, bleek dat de bloembakken los stonden op het randje.
Ging nog net goed maar ik zag me al bloemetjes rapen op de grond.
Dan zat je thuis gelukkig een stuk veiliger.
Ook ben ik voor heel wat paddestoelen en andere natuurtoestanden op de knietjes gegaan deze vakantie, de mooiste komen in een aparte log eerdaags.
Het is duidelijk, de vakantie was geslaagd.
Dat we volgend jaar terugkomen op dit park is ook duidelijk want we zijn nog lang niet uitgekeken in de omgeving.
Daarnaast is het op het park ook heerlijk rustig en kan Chico lekker zijn gang gaan.
Alhoewel rustig?????
Het lijkt 's avonds uitgestorven als je zo op de foto kijkt.
Alleen met uitlaten van Chico kom je toch nog weleens rare figuren tegen, zoals deze waarvan eerdaags ook wat meer foto's.
De kop is eraf, de eerste log na de vakantie staat er weer op.
Ik ga langzaam aan weer opstarten.
De komende dagen ga ik uitgebreid bijlezen bij iedereen alleen ga uiteraard niet op alle logs reageren.
Je zou morgen een tweede vakantieverhaal verwachten , maar helaas in Leiden is een "Klokkenluider"opgehangen en dat gaat even voor.
We hebben er lang op moeten wachten maar eindelijk is het zover, we hebben vakantie.
Nou heeft vakantie zo zijn voor en zijn nadelen.
Heerlijk natuurlijk om er even tussenuit te gaan, maar voor het zover is komt er nog heel wat kijken.
Elk jaar komt een kennis een paar weken in ons huis om weer even in het westen te kunnen zijn.
Niet dat het hier een puinhoop is , maar je maakt dan toch even extra schoon voor het idee, omdat er een ander tijdelijk in je huis komt wonen.
We gaan de laatste jaren in verband met eerst Lobbes en nu Chico alleen nog maar met de auto op vakantie.
We werken allebei het hele jaar en dan blijft Chico keurig thuis.
Wij vinden het belachelijk om hem dan in onze vakantie in een pension of asiel te doen en zelf lekker weg te vliegen naar weet ik veel waar.
Een klein hondje kan je nog wel eens bij vrienden onderbrengen met een grote hond ligt dat anders, vandaar dat de vakanties zowel op ons als op Chico gericht zijn.
Vorig jaar hadden we voor het eerst van ons leven de miskoop van het jaar, qua gehuurd huisje.
Op de foto lijkt het nog wat maar het was behalve klein ook heel slecht verzorgd.
Meubels waar echt niet op te zitten was, een tv (nou ja iets van 38cm beeld) die vijf netten had waar nooit een mens naar zou kijken.
Een ijskast die niet werkte, een K.. keukentje.
Het was binnen donker dus moest je als je thuis was gelijk het licht aan en ga zo maar door.
Ik ben een stadsmens dus gewend aan drukte en alles en iedereen dicht op elkaar, alleen in mijn vakantie wil ik ruimte hebben en niet weer in een rijtjeshuis wonen.
Omdat Luxemburg mooi is en we best nog wel terug wilden, zijn we vorig jaar op de laatste dag gewoon zelf ons huisje voor dit jaar gaan uitzoeken.
Het werd Parc Altburg, waren we gelijk weg van.
Het ligt aan de rand van het bos en zijn ruime geschakelde bungalows en redelijk uit elkaar op een heel kleinschalig parkje met veel ruimte tussen de huizen.
Even door het raam naar binnen gegluurd want wilde zeker zijn dat ik niet weer een paar weken in het donker zit.
Lekker grote lichte kamers met alle comfort en een grote tv met de Nederlandse zenders.
Niet dat ik nou de hele vakantie tv kijk, maar 's avonds even het nieuws en de actualiteiten is toch wel lekker.
De foto hieronder van de kamer is eigenlijk totaal mislukt, maar geeft wel de combinatie tussen ruimte en natuur aan.
En Chico is binnen twee minuten in zijn favoriete bos.
En kan weer een paar weken heerlijk snuffelen, stokken zoeken en rennen.
Ook voor Glibber zelf is zo'n bos wel goed, elke ochtend en avond loop ik al gauw een klein uurtje met Chico door het bos, en heb het idee dat ik heel gezond bezig ben.
Glibber blijft een kind hoor, kon het niet laten even Chico zijn naam in een steen te krassen, mijn eigen naam ging me net te ver.
Ben benieuwd of het er nog in staat.
Gezien het verloop van de afgelopen zomer, staan de belangrijkste dingen om mee te nemen al klaar.
Ze zeggen altijd als je het bij je hebt, heb je het niet nodig.
Daar gok ik dus maar op.
Wij gaan ons de komende weken hier best wel vermaken.
Voor de zekerheid gaat de laptop wel mee, maar op logs hoeven jullie niet te rekenen.
Jullie zien me ergens omstreeks 10 september wel weer verschijnen, met waarschijnlijk wat vakantielogs.
En daarna,...................maken we ons natuurlijk alvast weer op voor het feest der feesten in Leiden, 3 October.
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl