DIT ZIJN WIJ
leidseglibber.punt.nl links
Evenementen
 (2).jpg){kind=logo}
Kijk ook eens hier.
.jpg){kind=logo}
zoeken
Zoek hier op trefwoord in mijn archief.
Wat speelt er in Leiden
Info per E-Mail
Fotografie en film.
Nieuws
Het was zo'n weekend dat er op zich best wel iets te doen was, maar je zelf eigenlijk nergens zin in hebt.
Zaterdagmiddag kreeg Glibber zo'n Gamma gevoel, ken je dat.
Dat is rustig op de bank zitten en opeens opspringen en zeggen, ik ga even wat spulletjes halen.
Dat kan bij Glibber in een minuut opkomen en zakt helaas niet meer weg.
Even later kwam hij terug met snoeren, stekkers en lampen.
Hij noemt dat winterklaar maken, begint gelijk met de terrastafel af te breken, stoelen in te klappen en oude planten weg te halen zodat er weer wat ruimte komt.
Snoeien hoor je altijd de meest ingewikkelde verhalen over, die Glibber maar weer snel vergeet.
Glibber snoeit op gevoel en zolang het elke jaar weer gaat bloeien zal hij het best wel goed doen.
Gelijk de lampjes er maar uit gehaald, door de bouw van het schuurtje was het snoer ergens onder de schuur verdwenen.
Ook waren een aantal kapjes op de een of andere manier spoorloos verdwenen, mooie tijd om te vervangen.
Ik was in het voorjaar de boel zo zat door alle ellende met het bouwen van het schuurtje dat ik er eigenlijk behalve vol te proppen niets meer mee gedaan heb.
Maar ja, het wordt nu donkerder dus electriciteit en een lamp in de schuur zouden toch wel makkelijk zijn.
Vorige week had ik al een echte grondkabel naar de schuur getrokken, ik zeg bewust echte omdat in het verleden Glibber dit oploste met een gewone kabel die hij dan weer verpakte in een flexpijpje.
Vandaag dus alles een beetje afgewerkt en een lamp opgehangen.
Elk normaal mens ruimt eerst zijn schuur op en maakt wat werkruimte, nee Glibber klust gewoon tussen alle troep in.
Gevolg als er iets valt loop je tijden te zoeken, je kan nergens goed bij en bent konstant van alles kwijt.
En ondanks dat ik het weet leer ik het nooit af.
Maar ondanks alles lukt het wel en brandt er nu licht in de schuur.
Nou eerdaags nog eens opruimen, kapotte beertender, verpakkingsmaterialen, lege dozen etc etc eens weggooien, en dan komen we al een stuk verder.
Ik moet altijd duidelijk resultaat zien als ik iets gedaan heb.
Aan de binnenverlichting zie je niets, vandaar nog maar snel even wat buitenverlichting aangesloten om toch vanavond resultaat te zien.
Zelfs Chico stond er van te kijken wat Glibber allemaal voor elkaar gekregen had in een paar uur tijd.
Volgende week even onkruid weghalen, laatste verlichting aansluiten en de schuur opruimen en dan kan ik stellen, dat we winterklaar zijn.
Meestal ben ik dat pas tegen het voorjaar.
Dat Glibber zo her en der zijn contacten en netwerk heeft is ondertussen wel bekend, maar er is één contact wat voor hem wel erg belangrijk is.
Een paar jaar geleden leerde Glibber Leonardo kennen.
Leonardo is de muziek en fotograafpiet van Sinterklaas.
Elk jaar als hij met Sinterklaas Nederland bezoekt trekken we veel met elkaar op.
Hij houdt mij de hele zomer op de hoogte wat de pieten allemaal doen in de zomermaanden zoals bijvoorbeeld het voorbakken van de pepernoten.
Afgelopen week kreeg ik sinds tijden weer eens een briefje van hem.
En daar stond echt goed nieuws in.
Natuurlijk stuurde Leonardo geen actiefoto van het douchen, maar achter dit deurtje doucht Sinterklaas altijd in Spanje.
Ik begrijp dat hij op 15 november als eerste in Almere aankomt, dat snap ik wel hij moet natuurlijk eerst het boek van Pasula nog kopen want dat is nog niet in Spanje uitgebracht en staat wel op veel verlanglijstjes.
Maar op 22 november komt de boot eindelijk in Leiden aan en uiteraard wacht ik hem een paar kilometer voor Leiden op om het laatste stukje mee te varen met Sinterklaas.
Sinterklaas woont vanaf 22 november weer in Leiden en alle kinderen mogen elke dag bij hem op bezoek komen.
Leonardo en zijn muziekpieten zorgen weer de vrolijke (peper) noot.
Die Leonardo is echt (te) gek, hij weet dat Glibber van muziek houdt dus sleept hij hem overal mee naartoe.
Zo stond ik vorig jaar opeens met zijn muziekpieten bij Piraateiland tussen honderden feestvierende kinderen.
En in meidengroepen is Glibber al helemaal niet thuis, maar de groep Kus scheen toch wel erg veel los te maken bij de kinderen.
Kortom, het worden eerdaags weer drukke maar wel heel gezellige dagen.
Want laten we eerlijk zijn, Sinterklaas is toch een van de mooiste tradities die we in Nederland hebben en daar mag niets aan veranderen.
Nou ja niets ??????
Ook in Spanje is de economische crisis doorgedrongen.
Noodgedwongen moeten de muziekpieten zich na 5 december laten schminken en treden dan de rest van het jaar op als de Maretoeters.
Sinterklaas moet toch ergens de cadeautjes van betalen.
Het was natuurlijk alweer een tijdje stil rond het in Leiden beroemde Gat van Hillebrand en van der Putte.
Ik ga het hele verhaal over de stomme fouten van ex wethouder Ron (beton) Hillebrand niet weer oprakelen, maar elke keer worden we weer geconfronteerd met de erfenis van deze ex wethouder.
Zijn afscheidsblunder vergeten we natuurlijk nooit, de beruchte Leidse Schaamlap van 180.000 euro, die binnen enkele weken met het eerste zuchtje wind kapot woei.
Wil je de log daarover nog eens lezen dan moet je hier kijken.
Nou is hij "gelukkig" tegenwoordig provinciebestuurder en hebben wij in Leiden iets minder last van hem, het is meer verdeeld over de hele provincie.
Onder het motto, gedeelde smart is halve smart, zullen we maar denken.
Voor hen die ook nog het begin van alle ellende willen weten, kunnen eventueel hier kijken.
Maar er is weer nieuws over het Gat en we gaan de volgende fase van alle ellende in.
We raakten eigenlijk net gewend aan de situatie bij het station, ja zelfs lelijk went.
Van de zomer schreef ik nog een log over de soort stadscamping die zich op het binnenterrein had gevormd en waar een aantal buitenlanders hun eigen leventje aan het opbouwen waren.
Ooit heeft een bedrijf er damwanden geslagen in opdracht van projectontwikkelaar van der Putte omdat er een flat gebouwd zou worden, alleen is er nooit voor betaald door van der Putte.
Onlangs bleek dat er door de gemeente weer enkele fouten zijn gemaakt en dat het nog wel weer een aantal jaar kan duren voordat de gemeente Leiden op deze plek kan gaan bouwen.
Terecht dat de eigenaar van de damwanden het zat is en zijn damwanden nu weg gaat halen.
Op het binnenterrein had zich door onder andere het regenwater van de laatste jaren een meertje gevormd.
Vlak voordat men deze week het meertje wilde dempen om de damwanden te verwijderen bleek dat de bewoners van het binnenterrein er ooit eens wat goudvissen en voorntjes in uitgezet hebben.
Omdat er geen natuurlijke vijanden van deze vissen waren hebben zij zich een beetje vermeerderd.
Van de week bleek dat er meer dan tienduizend vissen in het kleine meertje zaten.
Gelukkig heeft de Dierenbescherming getracht ze zoveel mogelijk te vangen.
( foto Leidsch Dagblad )
De vissen worden steriel gemaakt en ontdaan van bacteriën en parasieten.
De voorntjes worden uitgezet in de Rijpweteringse vaart en de goudvissen gaan waarschijnlijk naar dierenwinkels en tuincentra.
Ondertussen begint het een kale boel te worden in en rond het beruchte Leidse Gat.
Het binnenterrein wordt vol gegooid met zand en de damwanden zullen in de loop van volgende week wel verwijderd worden.
Het wordt er allemaal niet mooier op rondom het station.
Alhoewel Leiden kennende, zal het mij niets verbazen als er eerdaags een wethouder is die ons probeert wijs te maken dat het lijnenspel van de roestige palen in mooi contrast zijn met het hekwerk van het station.
De enige die zich nergens iets van aantrekken zijn de poppen van het Kunst Uitschot Team.
Voorlopig is er weer een nieuw hoofdstuk toegevoegd aan de afschuwelijke indruk die toeristen krijgen als ze het Leidse station uitkomen.
De komende jaren zullen er nog wel heel wat logs over het Gat van Hillebrand en van der Putte geschreven gaan worden.
Zou het Gat eigenlijk in de Leidse canon voorkomen die dit weekend gepresenteerd wordt.
Steeds meer bedrijven maken gebruik van flexplekken in plaats van vaste werkplekken.
Het personeel heeft dan flexibele werkplekken en zoeken vaak ergens in het gebouw of een vestiging van het bedrijf een tijdelijke werkruimte.
(foto Google)
Er zijn bedrijven die speciale trolley's hebben aangeschaft waar de medewerkers hun spullen in kwijt kunnen.
Ze rennnen dan met hun trolley's van hot naar her door het bedrijf om een plekje te bemachtigen.
(foto Google)
Glibber vliegt ook dagelijks van hot naar her en gebruikt daarom regelmatig een flexwerkplek op wieltjes.
Voornaamste is natuurlijk dat je goed en altijd bereikbaar bent.
Alle benodigdheden altijd binnen handbereik hebt.
Vaak is het uitzicht beter dan op een kantoorterrein.
Onderzoeken hebben uitgewezen dat collega's zich vaak storen aan elkaars eetgedrag.
Daar heeft Glibber totaal geen last van, er wordt rustig geluncht op de werkplek.
In de file je niet opwinden, maar gewoon genieten van het landschap om je heen.
Er zijn mensen die met je meeleven en zorgen dat je op het punt waar je elke avond weer stilstaat, zelfs de televisie niet hoeft te missen.
Maar wat me vanmorgen overkwam.
Mijn flexplek was bevroren.
Zou dat nou door de economische crisis komen of gewoon omdat het winter wordt.
Toen ik afgelopen zaterdag de band Rubber zag optreden schoot mij opeens nog iets te binnen wat ik eigenlijk alweer vergeten was.
Ik zou nog steeds een log over Leids Rubber maken.
In 2007 presenteerde de 3 October Vereeniging voor het eerst het Leids Rubber.
Speciaal voor 3 oktober was er bij alle andere 3 oktober gadgets in samenwerking met de GGD nog een nieuw artikel te krijgen.
Het Leids Rubber.
Om de jeugd erop te wijzen vooral veilig te vrijen, gingen zogenaamde SOA Sisters de kermis op om de jeugd voor te lichten en condooms uit te delen.
Omdat de actie schijnbaar goed aangeslagen was, gaf de GGD er dit jaar tijdens de Lakenfeesten een vervolg aan.
Ze pakten groot uit en voeren onder andere met de Peurbakkentocht mee.
Naast het uitdelen van condooms deden ze er nog een schepje bovenop.
Behalve het veilig vrijen, gaven ze ook aan het niet zomaar met iedereen te doen, maar vooral kritisch te zijn met wie je het doet.
Ik weet niet of het met elkaar te maken heeft, maar sinds de Peurbakkentocht staat hier opeens een kettingzaag om de hoek van de voordeur.
Als ik vraag waarom, antwoord mevrouw Glibber elke keer met een gemeen lachje, ach wie weet komt hij ooit van pas.
Ik vertrouw dat soort lachjes nooit en neem tegenwoordig maar de achterdeur.
( Off topic, in mijn log over ProPop schreef ik dat zij een onderdeel van de Bussines Club Leiden zijn. Sinds twee jaar zijn zij dat niet meer en vormen een aparte stichting.)
Het lijkt nog ver weg, maar voor je het weet is het alweer zover.
De Leidse Jazzweek 2009 van 21 t/m 25 januari.
Maandag was de officiële aftrap met de perspresentatie van het programma.
Gemeentevoorlichter en muziekkenner bij uitstek, Fons Delemarre leidde de persconferentie in.
De Leidse Jazzweek was een paar jaar geleden op sterven na dood, diverse mensen hebben geprobeerd het in leven te houden, maar je zag het minder worden.
Gelukkig staken vorig jaar zomer een paar enthousiaste Leidenaren de koppen bij elkaar en besloten de organisatie en het festival nieuw leven in te blazen.
De editie 2008 was dan ook gelijk al een succes met uitschieters als Toots Thielemans, Wouter Hamel en Alain Clark.
Vandaar dat de verwachtingen hoog gespannen waren wat de organisatie dit jaar voor Leiden in petto heeft.
Trudy Kwik kreeg het woord en vertelde eerlijk dat de organisatie vorig jaar na afloop van het festival op een roze wolk zat vanwege het overweldigende succes, alle voorstellingen waren uitverkocht en ook alle nevenactiviteiten waren afgeladen druk.
Gelukkig kwamen ze vrij snel van de wolk af en wilden niet behouden, maar nog meer verbeteren.
Vorig jaar was het festival nog puur op Leiden gericht.
Het heeft de organisatie verbaasd dat er uit heel Nederland en zelfs uit het buitenland bezoekers op het festival af gekomen waren.
Elk succes heeft zijn problemen, het grote Keytownfestival op de zaterdagavond was totaal uitverkocht en honderden mensen moesten worden teleurgesteld.
Vandaar dat er gezocht werd naar een grotere locatie.
Deze is gevonden in Holiday-Inn waar in vier zalen ruim 2500 bezoekers het festival kunnen bezoeken.
Dit jaar richt het festival zich behalve op Leiden ook op de regio.
De bedoeling en de hoop is dat het festival binnen enkele jaren hoog op de kaart staat van de betere en grotere festivals in Nederland.
De bedrijfsleider/manager van Holiday Inn vertelde dat hij behalve blij ook trots was het festival te mogen herbergen dit jaar.
Halverwege de persconferentie was er een leuk intermezzo.
De (Nederlandse) Amerikaan Joseph Bowie gaat op zaterdagmiddag 24 januari een open workshop geven.
Hij gaf tijdens de persconferentie een korte demonstratie over hoe de workshop ongeveer werkt.
Zijn workshops richten zich op verbetering van communicatie, humaniteit, groepssamenwerking, zelfvertrouwen en een basisdicipline van het begrijpen van tijd en ritme.
Dat hij zelf al deze zaken volop in zich heeft bleek wel uit zijn optreden van dit jaar tijdens de jazzweek.
(foto Jazzweek 2008)
Tijdens de korte demonstratie haalde hij een aantal willekeurige mensen naar voren.
Door middel van enkele simpele oefeningen zorgde hij dat ze zich wat meer ontspannen gingen voelen.
In enkele minuten tijd leerde hij ze samenwerken onder andere door middel van zowel gezamenlijk hardop als zonder geluid te tellen.
Het is wat moeilijk uit te leggen maar je zag dat de mensen opeens konden samenwerken aan iets wat ze nog nooit gedaan hadden.
Bijvoorbeeld samen ritmisch klappen op basis van tellen.
Hij deed nog enkele simpele oefeningen, daarna ging men samen spelen.
Het is ongelooflijk, maar na tien minuten konden ze samen een nummer spelen en zingen in verschillende ritmes.
Het is echt niet uit te leggen maar Glibber weet nu al dat hij de workshop gaat bekijken of volgen tijdens de jazzweek.
De stichting Leidse Jazz Geschiedenis blaast deze Jazzweek een oude traditie nieuw leven in.
In het verleden werd jaarlijks de Leidse Jazzaward uitgereikt aan jong veel belovend talent.
Bij de editie 2009 wordt deze award weer uitgereikt en kon secretaris Ton van Noort vol trots de prijs voor het eerst laten zien aan de aanwezige pers.
Het is een speciaal ontworpen prachtige zwarte bokaal met o.a. het opschrift Leidse Jazzaward.
Over de Stichting Leidse Jazz Geschiedenis volgende week niet alleen bij mij op de log, maar ook landelijk veel publiciteit zowel op radio als tv in verband met het verschijnen van het boek Leidse Jazzgeschiedenis 1899 - 2009.
Martin Rohde programmeur van het festival gaf een korte toelichting op de geprogrammeerde artiesten.
Het leuke met Martin is dat hij niet alleen bezig is met de programmering voor 2009, nee hij is in zijn hoofd en in contacten al bijna klaar met de programmering voor de komende 5 jaar.
Voor het volledige programma moet je uiteraard op de site van de Leidse Jazzweek kijken, maar ik noem zomaar wat willekeurige namen.
Rita Reys & Scott Hamilton, Zuco 103, Gare du Nord, Candy Dulfer, Club des Belugas Quartet, The Big Chris Barber Band, Carel Kraayenhof,Hans Dulfer, Joseph Bowie, Boogie Boy, Lo van Gorp, New Cool Collective en ga zo nog maar even door.
Ook een oude traditie die dit jaar weer in ere hersteld is, is het Gospelconcert op zondagmorgen na het festival, dit keer met Lo van Gorp & Friends
Na afloop van de perspresentatie was er nog een gezellige nazit in de Oceanbar van Holiday Inn.
Een hapje en een drankje na de persconferentie maakt natuurlijk de tongen los.
Er werd dan ook uitgebreid doorgepraat over de perfecte programmering.
En her en der nog wat toelichting op het programma gegeven.
Chris Verplancke, Trudy Kwik en Ton van Noort wilden best nog wel even lachend poseren met de nieuwe Leidse Jazzaward.
Voor een foto van Glibber mag je lachen, voor de echte pers moet je opeens toch iets serieuzer kijken.
Ach met het succes van afgelopen jaar en de programmering voor dit jaar kan alles, zelfs serieus kijken.
Als je op het logo van de Leidse Jazzweek klikt kom je op de site en het is zeker aan te raden het programma eens te bekijken.
En speciaal voor onze Rotterdamse vrienden (geintje) je kan ook via internet je kaarten nu al bestellen.
De Leidse Jazweek is van 21 t/m 25 januari 2009.
Zaterdagavond was voor de 17e keer ProPop.
De stichting ProPop is een onderdeel van de Business Club Leiden, elk jaar organseert zij dit festival waarvan de winst naar een goed doel gaat.
Ik kwam binnen toen net de BCL Bluesband was begonnen.
Een stel oude rotten in het vak die heerlijke onvervalste blues spelen.
Met natuurlijk alle grote nummers uit vroegere tijden.
Het blijft geinig om elke weer te zien dat zowel jong als oud deze nummers feilloos kent.
Geeft toch wel aan dat er in de 60 en 70er jaren muziekgeschiedenis is geschreven.
In Casa was zo goed als uitverkocht, het was dan ook dringen om door het publiek heen te komen.
Ook (o.a.) uitgever Sander Pardon liet even horen dat hij op bluesgebied nog aardig wat in huis heeft.
Snerpende mondharmonica altijd heerlijk om te horen.
Wat vooral bij onderstaande foto opvalt is natuurlijk het visitekaartje van Leidse Glibber wat ze in haar hand heeft tijdens het swingen.
Stukje onvervalste saxsolo is voor Glibber uiteraard altijd goed.
Na de BCL Bluesband kwam namens de stichting Pedafres die de Lakenfeesten organiseert Aad van der Luit het podium op.
Dit jaar gaat de winst van ProPop naar de Lakenfeesten.
Aad benadrukte dat dit een stuk erkenning is voor het werk van Pedafres die de Lakenfeesten organiseert, ook geeft dit de goede band tussen verschillende organisaties en evenementen weer.
Ten overvloedde gaf Aad ook nog maar eens aan dat bij de Lakenfeesten elke cent die binnen komt in het feest wordt gestoken en er niets aan de strijkstok blijft hangen.
Het leuke is natuurlijk dat dit geld in feite rechtstreeks terugvloeit naar de Leidenaren zelf om de Lakenfeesten nog groter te maken.
Vandaar dat Aad dan ook Henk Spijker van ProPop niet alleen namens de organisatie van de Lakenfeesten, maar vooral ook namens de Leidenaren bedankte voor de gift van 3000,00.
Het was de beurt aan Harry Slinger die in de tachtiger jaren meerdere hits met de groep Drukwerk heeft gehad.
Alle oude hits kwamen voorbij en het publiek vond het prachtig.
Niet alleen de zaal stond vol maar ook op de galerij was het dringen geblazen.
Je loog tegen mij, je dacht dat ik helemaal blind was, werd uiteraard door iedereen meegezongen.
De 59 jarige Slinger stond geen moment stil op het podium en liet zien dat hij nog best lenig is voor zijn leeftijd.
En van optreden krijg je dorst natuurlijk.
Dat na het optreden van Harry Slinger de rek er nog lang niet uit was, bewees de band Rubber wel.
Een geweldig swingende coverband die het hoogtepunt van alle eerdere hoogtepunten die avond was.
Sommigen zullen denken, hee hij is er nog niet over begonnen, maar natuurlijk kom ik nog even op de nadelen van het rookverbod terug.
Je kan natuurlijk stiekem ergens in een hoekje op een van de galerijen roken, maar ja dan wordt je weer betrapt door Glibber.
Er waren twee rookruimtes en het was de eerste keer dat Glibber noodgedwongen van een rookruimte gebruik moest maken.
Ik denk dat ik langzaamaan de achterliggende gedachte van het rookverbod begin te begrijpen.
Allereerst het economische aspect, het bespaart enorm veel geld.
Als je binnenkomt krijg je zonder een sigaret op te steken meer nicotine binnen dan een gemiddelde roker in een week wegstoomt.
Daarnaast zijn die rookruimtes zo ongezond dat een regelmatig gebruiker van rookruimtes inderdaad tien jaar korter leeft.
Hiermee lost het rookprobleem en de vergrijzing zich waarschijnlijk binnen een paar jaar op, omdat bijna alle rokers door overheidsbemoeienis uitgeroeid zijn.
Maar zo ongezond als het was heeft Glibber toch regelmatig de rookruimte bezocht omdat het daar ook wel erg gezellig was, ondanks het geklaag over de belachelijke regeling.
Maar ook in de zaal was het gezellig en wist de band Rubber met hun geweldige covers iedereen te boeien.
Zowel de zangeres, als de zanger wisten een geweldige act neer te zetten.
De hele band zat goed in elkaar en bij meerdere nummers had je het idee de originele band te horen in plaats van een coverband.
Alle bandleden kwamen volop aan de beurt voor hun solo's.
Helluppppp, daar heb je Glibber weer met zijn fototoestel.
Het bleef druk en iedereen had het zoals bij elke aflevering van ProPop weer helemaal naar zijn zin.
Na de band Rubber zorgde DJ Shannon nog voor een passende afsluiting en kon zowel publiek als organisatie terugkijken op een geslaagde ProPop 2008.
In het fotofilmpje hieronder nog een aantal sfeerfoto's van ProPop 2008.
Ik werd zaterdagochtend wakker, keek naar buiten en dacht laat ik het vandaag nou maar doen.
Je wilt het niet, je hikt er tegen aan, maar het is onvermijdelijk het moet gebeuren.
Zodoende heb ik zaterdag mijn bootje naar de winterstalling gebracht.
Voor de laatste keer dit jaar genieten van even lekker varen en om je heen kijken.
Het was rustig op het water, zomers vaar je hier bijna in de file nu lagen er alleen maar de historische vaartuigen te pronken.
De hangplek voor duiven werd uiteraard wel druk bezocht, ach het is zaterdagmiddag en ook als duif wil je weleens gezellig bij tokkelen.
De laatste zongenieters pikten nog snel even een terrasje.
Maar gewoon even je boot aanleggen en langs de kant een hapje eten en wat drinken ging zaterdag nog best.
We hebben niet alleen een hangplek voor duiven, ook de meeuwen hebben zo hun eigen hangplek.
Op zaterdagmiddag meestal in de buurt van de viskramen op de markt.
Ondertussen was ik het centrum uitgevaren en besefte mij dat dit echt het laatste tochtje voor dit jaar was.
Het klinkt mischien gek, maar als ik mijn boot richting stalling breng is voor mij de zomer definitief voorbij.
Het is een soort afscheid en ondanks dat je geniet van alles om je heen, geeft het ook een beetje gevoel van weemoed.
Het pontje wat zomers over de Zijl vaart, ligt ook alweer op zijn winterplek te wachten op het voorjaar.
Langs de kant zijn diverse botenbezitters nog bezig de laatste voorbereidingen voor de winter te treffen en ook de zwanen komen even afscheid nemen.
Over dit soort dingen denk ik dan na tijdens zo'n laatste tochtje en voor je het weet zit je alweer op de Oude Rijn.
De winterstalling komt in zicht en gelukkig werd het kouder en ook bewolkter, je brengt hem dus niet voor niets weg.
Nee, je zal je boot weg gaan brengen en het wordt opeens 25 graden, dan ben je echt niet blij.
Maar ja als je nog even wacht heb je misschien weer een ijsbreker nodig om er te komen.
En daar ligt hij dan langs de kant te wachten tot hij het water uitgehaald wordt.
Maar een ding is zeker, als hij weer opgehaald wordt breekt de zomertijd weer aan.
Ach het klinkt allemaal misschien wat melancholisch, maar de wintertijd heeft ook best zijn leuke kanten hoor.
Een van de leukste kanten is misschien wel dat de winter weer snel voorbij is.
Want ik blijf erbij, een bootje hebben in een waterrijke stad als Leiden is en blijft,.....................
Morgen een verslag van Propop met onder andere Harry Slinger.
Het is weer zover, de wintertijd is aangebroken.
Dat de klok een uur terug gaat boeit mij niet zo erg.
Nou ja het is natuurlijk een uurtje langer slapen, tenminste dat denk je.
Meestal ga ik twee uur later naar bed met het idee ik heb toch een uur extra vanacht.
Waar ik me wel altijd erg aan stoor, is dat de natuur niet lekker meewerkt om ons te laten zien dat het zomer of wintertijd is.
Het is toch erg dat de zomertijd ingaat en je de volgende dag een foto als deze maakt.
Nou vond ik die hele zomer toch al niet geweldig.
De temperaturen waren niet slecht, maar echt een mooie zomer heb ik niet gezien.
Natuurlijk waren er mooie zonnige dagen, maar je deed er elke keer toch wel verstandig aan je regenjas mee te nemen.
Heel wat zomerse etentjes die zo gezellig buiten hadden moeten plaats vinden werden verstoord door plotselinge stortbuien.
Ik heb zelfs deze zomer een barbecue meegemaakt waar het zo stortte en stormde dat we regelmatig de tent moesten vasthouden omdat hij anders wegwoei.
Om hem vervolgens tussen de buien door maar even snel af te breken en het feest verder binnen voort te zetten.
Ondanks de redelijke temperaturen zaten we deze zomer toch echt het meest in de regen.
En dan gaat nu de wintertijd beginnen.
Wintertijd is tegenwoordig in Nederland een soort zomertijd met iets lagere temperaturen.
Het zou natuurlijk geweldig zijn als je zondagmorgen wakker wordt, naar buiten kijkt en denkt, ja kijk het is echt opeens wintertijd.
Het enige waar we aan merken dat het winter is, zijn de lampjes die eerdaags weer langs de Nieuwe Rijn hangen.
En over een paar weken komt natuurlijk Sinterklaas alweer aan, dat doet ons natuurlijk ook denken aan de winter.
En ja, na Sinterklaas dan weten we waar we dan weer keihard aan beginnen.
De wintertijd gaat in elk geval echt Hollands beginnen met veel regen en wind zondag.
Ach, we zetten gewoon ons beste beentje voor en stappen vol goede moed de wintertijd in.
Oh, tot slot nog een kleine waarschuwing.
Mocht je je maandag een uurtje verslapen zeg dan niet dat het komt omdat je de klok vergeten bent te verzetten.
Want dan ben je in plaats van één uur twee uur te laat.
(foto via google)
Ik heb zaterdagmiddag mijn boot naar de stalling gebracht, dat geeft aan dat het echt wel wintertijd gaat worden.
Glibber kwam vanuit Almere en draaide de rijksweg af richting zijn laatste afspraak die gelukkig in Leiden was.
Ik was aan de vroege kant en zat mij net te bedenken ik zal even bellen dat ik iets vroeger ben.
Een brandweerauto haalde mij in en ging het Bio Sciencepark op.
Een twintig minuten te vroeg, camera naast me, dus duidelijk dat ik automatisch mijn stuur richting Bio Science park draaide.
Van alle kanten kwam al pers aangestormd.
Uit een van de gebouwen van TNO kwam rook.
Van een van de BHV-ers kreeg de brandweer informatie over wat er gebeurd was en wat de eventuele gevaren konden zijn.
Ondertussen werd een eerste gewonde buiten door BHV-ers verzorgd in afwachting van de ambulance.
Het terrein werd afgezet en iedereen die uit het pand kwam moest eerst met de hoge drukstraal worden afgespoten, omdat nog steeds niet 100% duidelijk was wat er allemaal precies gebeurd was.
Gelijkertijd werden de eerste slangen pijlsnel uitgerold.
De eerste gewonde werd afgevoerd richting de openbare weg.
Waar de ambulances net arriveerden.
Behalve dat de wijk door de politie afgezet werd, kwam er ook direct een crisisteam ter plekke.
Tussen de diverse hulpdiensten werd overleg gevoerd over de omvang van de ramp en de eventuele risico's.
Ondertussen was duidelijk geworden dat zich binnen een ontploffing had voorgedaan.
Tekeningen van het pand en de omgeving werden erbij gehaald om een reddings en evacuatie plan op te stellen.
Ondertussen kwamen echt van alle kanten extra brandweer en ambulanceauto's richting het rampterrein.
Dat het niet goed zat binnen was wel aan deze gewonde te zien.
Ook hij werd direct met water afgespoeld om verder besmettingsgevaar te voorkomen.
Na het afspuiten bleef hij verslagen liggen wachten tot ambulancepersoneel hem op kwam halen.
De rook kwam van de achterkant van het pand, maar ook aan de voorkant gingen de slangen naar binnen.
Al gauw stond de straat zowel links als rechts vol met ambulances.
En weer kwamen er gewonden naar buiten.
Geschrokken van dit artikel?
Niet echt nodig hoor, gelukkig ging het om een uitgebreide oefening.
Er schijnen naderhand nog tientallen gewonden naar buiten gebracht te zijn en er is een speciale reddingstent opgezet voor de eerste opvang van gewonden.
Ik heb dat allemaal niet meer kunnen zien omdat ik naar mijn afspraak moest, en het had een echte ramp geweest als ik daar niet op tijd geweest zou zijn.
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl