DIT ZIJN WIJ
leidseglibber.punt.nl links
Evenementen
 (2).jpg){kind=logo}
Kijk ook eens hier.
.jpg){kind=logo}
zoeken
Zoek hier op trefwoord in mijn archief.
Wat speelt er in Leiden
Info per E-Mail
Fotografie en film.
Nieuws
We hebben een weekje moeten wachten, maar zaterdag kwam Sinterklaas dan eindelijk in Leiden aan.
Er waren natuurlijk wel al een hoop pakjespieten in de stad, maar Sinterklaas zelf kwam vandaag pas naar Leiden, maar ja hij heeft het ook zo druk.
Omdat het best lastig is om Leiden binnen te varen had Sinterklaas speciale Leidse stuurlui ingehuurd.
En dan nog was het lastig om alles te kunnen zien (tussen al die zwarte Pieten benen door) en had de kapitein zo nu en dan hulp vanaf de zijkant van het schip nodig.
Maar ook binnen had hij gelukkig hulp.
Kapitein Dave en zijn vrouw hebben in elk geval gezorgd dat we ook in de toekomst altijd een vakkundige schipper hebben, en dan moet je al vroeg beginnen met opleiden.
Rondom de boten van Sinterklaas voeren weer tientallen volgboten met enthousiaste kinderen.
En al komt de boot dan een weekje later naar Leiden, hij zat nog vol met pakjes.
Zo vol dat ze zelfs aan de reling hingen.
De Weerpiet garandeerde mij dat de aankomst tussen de buien door helemaal droog zou verlopen.
Onderweg richting Beestenmarkt was het ook weer behoorlijk druk langs de kant.
Heeeee roept Fré tegen Naomi, kijk daar heb je Glibber.
Rondom het water bij de Beestenmarkt hadden zich ook weer duizenden kinderen verzameld om Sinterklaas welkom te heten.
Burgemeester Henry Lenferink stond al vol spanning te wachten.
Hij moest natuurlijk even geduld hebben want de boot moest eerst worden aangelegd.
Het duurde gelukkig niet lang en toen konden Monique en Henry Lenferink de Sint verwelkomen.
En natuurlijk een applausje voor de schippersfamilie die tussen alle bootjes door, de boot van Sinterklaas veilig de stad ingeloosd had.
Ik begreep dat vanavond ook bij Tefré een verslag over de aankomst van Sinterklaas staat.
Natuurlijk nog veel meer bekenden langs de kant zoals Bas en Sanne met hun ouders en tante.
Ik lijk Sinterklaas wel dat ik al die namen ken, maar ja ik let altijd goed op als hij ze opnoemt.
Een nestje Pieten, die ik voor het gemak maar gewoon allemaal Piet noem.
Terwijl Sinterklaas bijna alle kinderen op het plein een handje aan het geven was stond Americo rustig te wachten.
Even later klom Sinterklaas met alle gemak op Americo die blij was dat hij zijn baasje weer op zijn rug had.
Toen Sinterklaas op Americo zat kon de optocht richting Stadhuisplein beginnen.
Ook drumfanfare FBL was natuurlijk weer aanwezig.
Pieten komen dus niet alleen per boot, ze komen blijkbaar ook per trein.
Of zouden dat de Zeeziekpieten zijn, dat ze speciaal vervoer hebben.
Aan muziek geen gebrek in de optocht.
Al dat reizen en klimmen maakt hongerig, daarom dat een aantal Pieten meteen de slager indoken voor een plakje worst.
Op het stadhuisplein was het ondertussen ook alweer enorm druk.
De kinderen konden hier een behendigheidsparcours afleggen.
Best moeilijk hoor, ze leerden onder andere pakjes gooien.
Pepernoten strooien en als je goed strooide werd er een zakje pepernoten terug gestrooid.
Als je alle oefeningen goed gedaan had, kreeg je een echt Pieten Diploma.
De mensen die de actualiteiten programma's gevolgd hebben zoals het Sinterklaas Journaal, weten dat de Piet die de komst van Sinterklaas moest voorbereiden alles verkeerd gedaan had en daarom geen Piet meer wilde zijn.
Onder de naam Nietpiet zwerft hij nu door Nederland.
Maar of zijn vervanger Bobdebouwerpiet wel zo'n goede keus is vraag ik mij af.
Dit lijkt mij tenminste niet de meest geschikte stoel voor Sinterklaas.
De muziek en een aantal Pieten konden even uitrusten en warm worden in de hal van het stadhuis.
Er zijn Pieten die nooit op de foto komen, tenminste dat zeggen ze.
Dat kunnen ze nu in elk geval niet meer zeggen.
Met de stoel van Sinterklaas was het gelukkig toch nog goed gekomen.
Ondertussen was het plein volgestroomd en ook de kinderen in Leiden hadden rode ballonnen gevonden en meegenomen voor de Ballonnenpiet.
Vol trots lieten de kinderen hun Pietendiploma aan Sinterklaas zien.
Voor alle kinderen had Sinterklaas iets lekkers meegenomen, waar ze niet eens hun schoenen voor uit hoefden te trekken.
Ze kregen het zo in hun handjes gedrukt.
Drumfanfare FBL speelde net zoals het Pietenorkest nog een tijdje door op het plein.
Er bestaan zelfs Minipietjes in FBL kleuren zag ik.
Het bleef nog lang druk op het Stadhuisplein.
Ennuhhhhhhhhhh, de Weerpiet heeft gelijk gehad, tussen de buien door bleef het droog.
De boodschap die Leiden aan Sinterklaas en de Pieten gaf, was overduidelijk.
Ze zijn altijd welkom in Leiden.
Hieronder in het fotofilmpje nog veel meer foto's van de intocht in Leiden.
Vandaag was het echt even wennen aan de eerste winterse buien.
Regen, wind, en natte sneeuw wisselden elkaar af.
Zo nu en dan kon je echt niets zien.
En als je even wel iets kon zien bleef het oppassen, want het zicht was heel beperkt en alles woei om je heen.
Die natte sneeuw kon ook zo nu en dan met pakken tegelijk tegelijk uit de lucht komen, je ruitenwissers hielden het echt bijna niet bij.
Glibber had geluk, van al het slechte weer heeft hij weinig last gehad.
Tijdens de ergste buien zat hij zat net in de autowasstraat.
Het leek wel discowassen, schuim met kleurtjes.
Ze maken het ook steeds leuker in de autowasstraat.
Op de druppels na gelukkig weer zicht door mijn ruiten.
Nog even onder de blower en we kunnen weer fris gewassen naar buiten.
Het blijft altijd leuk de wasstraat.
Ik ken zelfs een gek die maakt er foto's van en schrijft er nog een log over ook.
Zaterdag wordt weer een druk en muzikaal dagje voor Glibber.
's Morgens staat hij tussen de Sinterklaasliedjes op de boot bij Sinterklaas en 's avonds weer bij de rauwe blues van de Amerikaan Grayson Capps & the Stumpknockers.
Zaterdagmorgen/middag is altijd geweldig sinds een jaar of vijf staat Glibber op de boot bij Sinterklaas tijdens de intocht in Leiden.
Ik hoop natuurlijk op een zonnige intocht zoals een paar jaar geleden, het leek toen wel voorjaar.
Het is gek maar met een zonnetje erbij klinken sommige Sinterklaasliedjes nog vrolijker.
Helaas is de weersverwachting meer het repertoire van "hoor de wind waait door de bomen", zoals twee jaar geleden.
Maar wat voor weer het ook is, Sinterklaas komt altijd aan.
En zelfs in de regen vinden de kinderen het altijd weer geweldig als hij aangekomen is.
Maar Glibber heeft persoonlijk toch liever een zonnige intocht.
Ondertussen zijn ook bij Glibber rode ballonnen uit de stoomboot van Sinterklaas in de tuin gesignaleerd.
Alleen of Chico er zo blij mee was, dat vraag ik mij af.
Ach, ik neem aan dat hij er zelf wel een log over zal blaffen van de week.
Sinterklaas komt om 12:00 uur aan op de Beestenmarkt.
Na een optocht door de stad ontvangt hij vanaf twee uur alle kinderen op het stadhuisplein, en ik heb horen vertellen dat hij voor alle kinderen een cadeautje bij zich heeft.
's Avonds heel andere muziek voor Glibber.
Hans van Polanen organiseert in de Q-Bus een optreden van Grayson Capps.
(foto via Google)
Momenteel maakt hij een tour door onder andere Nederland en ik heb gelezen dat hij vrijwel overal uitverkochte zalen trekt.
Tijdens de tour treedt hij op met The Stumpknockers.
Als je de biografie leest van Grayson Capps dan weet je dat dit een avondje stevige rauwe blues gaat worden, en laat Glibber dat nou heerlijk vinden.
Grayson Capps is een Bluesman uit New Orleans en zijn muziek kan het best omschreven worden als "rott `n roll"; puur en rauw, en vol met intrigerende personen en verhalen. Grayson groeide op in Louisiana en maakte muziek in de band Stavin' Chain en deze band stond o.a. in het voorprogramma van The Wallflowers en Jeff Buckley.
Eind jaren `90 kwam hij in contact met een filmmaakster en hij wees haar op een boek dat zijn vader geschreven had. Dit boek werd in 2003 verfilmd met John Travolta en Scarlet Johanson in de hoofdrol: "A Love Song For Bobby Long". Grayson verzorgde mede de muziek bij deze film.
Tegelijkertijd kwam ook zijn soloalbum "If You Knew My Mind" uit, geproduceerd door Trina Shoemaker. Dit album zorgde voor een nationale platendeal en bracht Grayson ook naar Nederland in 2005 en 2006. Hierna volgden de cd's "Wail and ride" en het alleen met gitaar- en vioolbegeleiding opgenomen "Songbones"
Veel songs van zijn nieuwe cd "Rott 'n Roll", zullen te beluisteren zijn tijdens het concert in Leiden. Grayson is een energieke, charismatische performer en als je hem eenmaal live gezien hebt zal muziek nooit meer hetzelfde zijn! Dat wordt dus swingen zaterdagavond in de de Q-BUS
Na een swingend bluesavondje op zaterdag duikt Glibber zondagmorgen gelijk weer in de Sinterklaasliedjes bij de opening van het Sinterklaashuis op zondagmorgen.
Tijdens de opening speelt natuurlijk weer de enige echte Zwarte Pietenband de Marepieten.
Na de opening loopt Glibber bijna letterlijk en figuurlijk achter de muziek aan als de Zwarte Pietenband naar Piraateiland gaat voor het grote Piraateiland Sinterklaasfeest met verder o.a. Pietenboy band, clown Bassie en Jim Bakkum.
En kan ik natuurlijk nog last but not least naar een saxofoonbattle, die vanaf 4 uur in de Uyl van Hoogland wordt gestreden.
Deze keer met Boris v/d Lek, Sjoerd Dijkhuizen en Wouter Kiers.
Kortom een druk maar muzikaal weekendje met wel erg uiteenlopende muziek.
Na de log over de demonstratie tegen het anti rookbeleid bekroop mij een gevoel van verbazing, onvrede en eigenlijk diepe schaamte waar we mee bezig zijn in Nederland.
Glibber heeft in zijn jonge(re) jaren heel wat gedemonsteerd en dat allemaal met het idee een stukje mee te werken aan verbetering van de maatschappij.
Ik sta ook nog steeds achter elke demonstratie waar ik ooit geweest ben, natuurlijk is de wereld veranderd en denk je over aantal zaken nu iets genuanceerder.
Glibber kwam na zijn tiende in een wijk te wonen waar de meeste vriendjes een paar jaar ouder waren, vandaar dat ik al op vrij jonge leeftijd werd geconfronteerd met naar ons idee misstanden in de maatschappij.
Laten we er eens in een paar heeeeeeeeeeeeel grote stappen doorheen lopen.
Het begon natuurlijk allemaal in de Provo-tijd.
(foto's op deze log komen van de site van het nationaal archief)
Onder aanvoering van onder andere Roel van Duyn begon de studentenbeweging aan te geven dat de jeugd toe was aan een andere en betere maatschappij.
Glibber zat nog wel op de middelbare school, maar vond dat ook een soort student en deed dus dapper mee.
We kregen in vrij korte tijd allerlei bewegingen in Nederland, de flower powertijd, de Oranje Vrijstaat en de Kabouterpartij werd opgericht om ook in de gemeenteraden en Den Haag een stem te krijgen.
We kregen het witte fietsenplan, wat eigenlijk een heel mooi plan was, helaas mislukte het al vrij snel.
Voor de jongeren onder ons, in grote lijnen kwam het er op neer dat je een witte fiets gewoon mocht pakken en na gebruik zette je hem weer ergens neer en kon een ander er gebruik van maken.
Daarnaast gingen we ons bijvoorbeeld opeens bekommeren om onder andere het behoud van bomen in de stad.
Kortom het is duidelijk , de jeugd was in strijd met de gevestigde orde en betuttelende overheid.
Inderdaad de tijd waar het huidige kabinet zo sterk naar terug verlangt, niks inspraak, niks eigen mening, gewoon luisteren naar wat de regering wil.
En wie niet luistert heeft een probleem, geen discussie einde verhaal.
Het is voor deze generatie bijna ondenkbaar, maar in de zestiger jaren begon de wereld iets sneller bij ons binnen te komen.
Als nu b.v. minister Ab Klink om 10 uur stiekem een sigaret opsteekt, staat het om twee minuten over tien op you tube.
Dat ging toen allemaal een stuk langzamer en ook kregen we niet alles te horen.
Wat we wel doorhadden was dat er in Vietnam een heel smerige oorlog werd uitgevochten, die eigenlijk alleen maar verliezers kende.
Vandaar dat niet alleen (toen was zelfs de PVDA nog links) linkse partijen, maar ook de jeugd zich massaal tegen de oorlog in Vietnam keerde.
En natuurlijk moet je het nuttige met het aangename verenigen, zo was er bijvoorbeeld april 1972 een anti Vietnam demonstratie in Amsterdam.
En daarna een geweldig mooi popfestival in het Amsterdamse bos.
Maar ook waren we (mede aangezet door destijds een sterke CPN) bezig met internationale solidariteit.
Dit bleek vooral uit de massale 1 mei demonstraties .
Voor de jongeren onder ons leg ik het maar weer even uit.
1 Mei was destijds niet de dag dat Wouter Bos met een rode roos naar een bejaardenhuis gaat en van een briefje de internationale zingt.
Nee, toen hadden we massale demonstraties en bijeenkomsten om op te komen voor de werkende klasse.
Wat Glibber nooit meer vergeet zijn de Nieuwmarktrellen in Amsterdam.
Ik ging niet voor de rellen maar om solidair te zijn met de Amsterdammers die tegen de afbraak van deze wijk waren om plaats te maken voor de metro.
Onder het motto, "stel dat ze in Leiden ooit de boel willen afbreken dan hoop ik dat wij ook steun in ons verzet krijgen uit de rest van het land" ging ik richting Amsterdam.
Bedenk mij opeens dat ik toen al (1975) schijnbaar een chauvinistische Leidenaar was.
Het liep daar helaas behoorlijk uit de hand en moest bij onderstaande foto opeens denken aan de "held" Glibber.
Op een gegeven moment kwam de ME uit alle hoeken en gaten te voorschijn en moest Glibber rennen voor zijn leven, maar zag in dat hij ingesloten werd.
In alle paniek ben ik al hollend onder een geparkeerde auto gedoken en ben daar een half uur blijven liggen totdat alles op die plek weer rustig was.
En zal eerlijk zijn gelijk door gegaan richting station, solidair oke, maar hollen is niet echt mijn ding.
Een van de grootste en ook laatste echt grote demonstratie in Nederland was natuurlijk tegen de kernwapens in 1983.
In Den Haag kwamen 550.000 mensen bijeen om te demonstreren en ook oprechte PVDA'ers zoals b.v. Joop den Uyl en Relus ter Beek liepen mee.
Kortom Nederland heeft een prominente plaats ingenomen om als mini landje een sterke stem te hebben tegen welk onrecht dan ook.
Vorige week werd bekend dat er op 29 november een landelijke demonstratie komt tegen het anti rookbeleid.
De wereld zal verbaasd zijn dat we zover gezakt zijn, het tolerante en progressieve Nederland gaat hiervoor de straat op.
Glibber gaat er naartoe en niet alleen vanwege het anti rookbeleid, maar ook om aan te geven dat de voortschrijdende betutteling zijn grenzen bereikt heeft, en we niet willen terugkeren naar begin jaren zestig.
Ik heb heel wat afgespijbeld in de jaren zestig om de maatschappij te veranderen en daar ook heel wat ellende mee gehad.
En dan nu zonder slag of stoot terug naar die tijd, ik dacht het niet No Way.
Maar als iemand mij dertig jaar geleden had gezegd dat ik op 29 november 2008 op het Malieveld in Den Haag zou staan om te demonstreren zodat ik in de kroeg mag roken, dan had ik hem of haar voor gek verklaard.
Sterker nog, ik zou een demonstratie tegen zo iemand hebben georganiseerd.
Er zijn zoveel misstanden op de wereld en de regering is bezig met dit soort betuttelende maatregelen en maakt daar nog een speerpunt van ook.
Hoe ver kan een land zakken in een wereld die in brand staat.
UPDATE: Meinique uit Veendam was bij de demonstratie in Groningen, ze heeft er een verslag gemaakt, dat je hier kan lezen.
Ik heb me altijd verbaasd over de twee totaal verschillende gezichten van de Rijn en Schiekade in Leiden.
Laatst stond ik op het bruggetje in het midden en keek eens om me heen.
Ik zag water, bootjes, huizen en een aantal universiteitsgebouwen, best mooi op zich.
Als je aan de andere kant van de brug kijkt is het uitzicht toch wel heel anders, ondanks dat je ook bootjes en water ziet.
En toch zijn er wel overeenkomsten tussen beide zijden.
Inderdaad aan beide kanten heb je ondanks het bewolkte weer mooie spiegelingen in het water.
Aan deze kant natuurlijk schitterend met de bomen en de boten.
Maar de huizen aan de andere kant spiegelen zich ook wel mooi in het water.
En net toen ik wegging zag ik in het water dat de zon doorbrak.
Misschien moet ik gewoon voortaan tien minuten later beginnen met fotograferen.
Nee zover is het nog niet, maar Glibber heeft zo zijn vermoedens dat het rookverbod minister Klink eerdaags toch zijn politieke kop gaat kosten.
Zelfs zijn eigen partijtop vroeg vorige week nog op een congres om versoepeling van het beleid.
Ondertussen zijn in Duitsland en België de asbakken alweer terug in de café's, maar Nederland wil weer het braafste jongetje van de klas zijn.
Als er beleid wordt gemaakt moet dat uiteraard ook uitgevoerd worden, alleen soms blijkt in de praktijk dat het beleid niet echt goed werkt.
Een minister die sterk in zijn schoenen staat en ziet dat er haperingen zijn in het beleid zal dan in gesprek gaan om het beleid aan te passen.
Minster Klink denkt daar echter niet over.
( foto NRC - WFA)
Een minister die niet sterk in zijn schoenen staat zal zijn beleid te allen tijden tegen beter weten in blijven verdedigen in de hoop te winnen.
Een minister die nog zwakker in zijn schoenen staat, zal zijn beleid aanscherpen om de kritiek proberen in te dammen.
Als de horeca van Den Bosch aankondigt komende week de asbakken weer op tafel te zetten, is het antwoord van Klink we gaan strenger en gepast controleren.
Dit is zwakte, een beetje minister zegt we gaan praten of we er uit kunnen komen als er problemen zijn.
Den Bosch is na Tilburg de tweede stad die in de openbaarheid treedt en noodgedwongen het verbod negeert.
Maar ook in Groningen groeit het verzet, 20 november is daar een demonstratieve kroegentocht langs rokersvriendelijke kroegen.
Het is ook te belachelijk voor woorden, terwijl de hele wereld zijn hart vast houdt voor de resessie en de dagelijks oplopende werkloosheid, zorgt de betutteling van minister Klink er voor dat er gegarandeerd duizenden kleinere kroegen in Nederland failliet gaan, met als gevolg duizenden extra werklozen.
Kleinere kroegen hebben geen ruimte om een rokers ruimte te maken en zien hun klanten weglopen naar kroegen waar dit wel kan of thuis blijven.
Ik noem dit verdeel en heers politiek.
Verdeel, omdat de grotere kroegen zo nu en dan heel gezellige rookruimtes kunnen maken en nu klagen dat ze geïnvesteerd hebben in deze ruimtes terwijl er in andere kroegen zonder investering gewoon gerookt wordt omdat de controle faalt.
Naar mijn mening wordt er doelbewust op deze tweedeling gegokt door de minister.
Op het moment dat de horeca verdeeld is kunnen ze geen sterke vuist maken en heerst de politiek.
Als het zo doorgaat zien eerdaags alle ruiten van de kleine café's er zo uit.
Dicht geplakt wegens sluiting dankzij overheidsbetutteling.
Daarnaast zijn mensen volwassen genoeg om zelf hun keuzes te maken.
Als een kroegeigenaar vindt dat er gerookt mag worden in zijn kroeg is dat zijn keuze in zijn eigen zaak.
De klanten mogen uitmaken of ze wel of niet in die kroeg willen komen dat is hun keuze.
En als personeel kan je er voor kiezen om wel of niet in een rokerskroeg te werken.
Gelukkig komt er naast alle plaatselijke acties ook een landelijke actie.
In het voortraject naar het rookverbod heeft Nederland zich eigenlijk naar mijn mening redelijk stil gehouden, pas na invoering begonnen eigenaren en bezoekers pas echt te klagen.
Daarom is het belangrijk dat er op 29 november zoveel mogelijk mensen naar het Malieveld in Den Haag komen om te demonstreren tegen het rookverbod in de kroegen.
25 jaar geleden stonden er op (een maand eerder) 29 oktober 550.000 mensen te demonstreren tegen de kernwapens, daarna zijn er eigenlijk nooit meer echt massale demonstraties in Nederland geweest tegen het overheidsbeleid.
Het zou toch mooi zijn nu weer eens geschiedenis te schrijven door als horeca-ondernemers en klanten massaal in verzet te komen tegen het betuttelingsbeleid van de overheid, en er bijvoorbeeld 100.000 demonstranten naar Den Haag komen.
Zodat een kroeg nog een echte kroeg kan blijven en er niet eerdaags duizenden mensen op straat staan door het halsstarrige beleid van minister Klink.
Ik zie 29 november ook als een signaal tegen de betutteling van de overheid.
Het rookverbod is het eerste, maar nu begint minister Rouvoet ook al over het aantal kinderen wat we mogen hebben in Nederland.
Nog even en alles is voor ons geregeld en aan banden gelegd.
We hebben (nu nog) een vrij kleine werkloosheid in Nederland, dus de meeste van ons werken, mogen we dan naast dat werken wel even zelf bepalen hoe en waar we onze vrije tijd doorbrengen en met hoeveel kinderen.
Als iedereen elkaar oproept en motiveert om op 29 november naar Den Haag te gaan, dan kan ik misschien eerdaags een log schrijven over het aftreden van minister Klink zonder die vraagtekens erachter.
UPDATE: Stomtoevallig was de eigenaresse van het cafe op de foto's (Ons Cafeetje in Leiden) vanavond te gast bij Pauw & Witteman in een discussie over het anti rookbeleid.
Uitzending terugzien kijk even op de site van Pauw & Witteman.
Voor de Groenoordhallen was zaterdagavond de allerlaatste Glowball party ooit.
De hallen gaan volgend jaar tegen de vlakte waardoor ook dit landelijke evenement nooit meer naar Leiden kan komen.
De Leidenaren weten het ondertussen wel, maar de bezoekers van buiten Leiden konden niet geloven dat een stad zomaar een locatie als deze afbreekt zonder er een vervanging voor neer te zetten.
Dankzij de Glowballorganisatie en Bas Boermans van Mamboeproductions kon Glibber overal fotograferen.
' s Middags was men nog druk bezig in de lege hal om alles in orde te maken voor dit laatste grote Glowballfeest in Leiden.
Vanaf acht uur warmde nummer één DJ op disco gebied Corné Klijn het publiek op voor een lange avond met een keur aan disco-acts.
Even na negenen openden de dames van Re-Set het feest.
Sorry de namen van de zangeressen ben ik kwijt, die stonden niet in het programma en zodoende ben ik die naam even kwijt.
Het was in elk geval een spectaculaire en flitsende opening.
Wat een beetje jammer was, het podium was dit keer erg hoog, dat maakte het fotograferen een stuk moeilijker en zeker voor de niet al te lange Glibber.
Al vrij snel kwam ik ook Alain & Anita uit Gemert weer tegen, zij zijn bij elk feest aanwezig en pakken dan altijd een hotel in Leiden om ongestoord te kunnen feesten.
En dat men kwam om te feesten was duidelijk.
Veel bezoekers hadden weer hun best gedaan om helemaal in discostijl gekleed te gaan, dat is eigenlijk een van de leukste bijwerkingen van het feest.
Tussen de act's door zorgde Corné Klijn ervoor dat je je niet verveelde.
Ondanks de hele lange bar blijft het toch altijd dringen voor je biertje.
Maar door even te flitsen trek je wel snel de aandacht van het personeel.
Achter het podium stond Imagnation ondertussen alweer klaar op op te gaan treden.
Toch wel handig als iemand al achter het podium begint met zingen, dan kan je op je gemak even de foto maken.
Deze meiden waren duidelijk te zien onder andere voor Imagnation gekomen.
Ondanks de grote hoogte van het podium toch nog gelukt zo nu en dan de juiste foto's te maken.
Ik ken het drankje niet, maar de presentatie is in elk geval niets mis mee.
Zonder computer zijn we nergens meer, of zou hij gewoon tussen de bedrijven door zijn site bijwerken.
Sommige mensen lijken toch wel verdacht veel op elkaar, dan krijg je zoiets van zoek de verschillen.
Er zijn mensen die gewoon slim zijn en lekker bovenop een kliko gaan zitten om de boel eens rustig te overzien.
Hee een nestje kleine Trammpjes, oftewel de kinderen van een van de leden van de Trammps.
Nee joh geen foto, volgens haar man toch een heel goede foto, haar handen zijn het mooiste wat ze heeft zei hij.
Ben het vaak met je eens Frans, maar dit keer niet helemaal, op de rest mag je ook best trots zijn.
Achter het podium kwam ik Bugsal (verkeerd geschreven denk ik) tegen, ik ken hem en zijn securityploeg van de Lakenfeesten waar zij al jaren lang de hele security verzorgen.
Vanavond was hij persoonlijk begeleider van Snap - Turbo B.
Mochter er nog steeds prijzen zijn voor de beste of origineelst verklede bezoekers, dan maakt de Brabantse Erica toch wel een goede kans vind ik.
Zelfs het logo van Glowball stond achter op haar pak, zag er echt schitterend uit.
Onder het motto niet geschoten is altijd mis, toch maar even een oproep.
Aan het eind van de avond is Erica haar digitale camera verloren.
De kans is natuurlijk superklein maar misschien heeft een van de Glowball bezoekers die toevallig hier leest de camera gevonden of kent iemand die hem gevonden heeft.
Laat het dan even weten en kunnen we Erica blij maken.
Er waren ook deze keer weer veel specialeffects die elke keer worden verzorgd door Pyroevents en de firma vuurwerkfeest.
Glibber is best weleens lui en pakt ook voor korte afstanden de auto, maar om nou voor het podium en bordje "hier niet parkeren" neer te leggen.
Zo lui ben ik nou ook weer niet.
Snap - Turbo B was ook weer een goede keuze om vanavond op te laten treden.
En het publiek had geen klagen, ze vonden alles prachtig.
Het was hun feestje.
Soms kunnen special effects wel heel special worden.
Er stond een microfoonstandaard op het podium in de weg en Turbo B schopte deze van het podium af niet wetende dat daaronder Marien van het specialeffectteam team zat.
Had bijna een heel vervelend special effect geworden.
Maar goed het liep gelukkig goed af zodat hij even later zijn snipperkanon aan kon zetten.
En dat geeft dan ondere andere dit effect.
Er zijn mensen die komen helemaal in stijl naar het feest en dan is de karaoke-taxi natuurlijk een mooi vervoermiddel om je te laten brengen.
Vanaf het balkon achter in de zaal kon je zien dat het weer goed vol was, en dat het daarom jammer blijft dat dit soort evenementen in de toekomst aan Leiden voorbij gaan.
Op het balkon waren speciale VIP boxen voor bedrijven of instellingen.
Ook hier had men het helemaal naar zijn zin.
Soms beloof je dat een foto echt geplaatst wordt, en je ziet ik houd mij aan mijn woord.
Organisator Bas Boermans in druk gesprek achter het podium.
Ondertussen waren de Trammps achter het podium verschenen klaar om het podium op te gaan voor hun optreden.
Tijdens dit soort feesten word je constant gevraagd even een foto te nemen.
Glibber stond even buiten te roken toen deze dames vroegen een foto te nemen.
Was blij even te kunnen roken en had er even geen zin in, dus vertelde ze als je me binnen tegenkomt schiet me dan maar aan.
Ik stond voor het podium en werd op mijn rug getikt en ja hoor ze hadden me gevonden.
De Trammps blijft altijd leuk om te zien en te horen.
Voor de meeste bezoekers dan ook een van de toppers van de avond.
Ook tijdens dit optreden weer een ballet en veel specialeffects.
Ondanks de hoge leeftijd van enkele leden van de Trammps weten ze toch nog elke keer weer een geweldige show neer te zetten.
Snel weer even een flitsbezoek aan de bar en daarna weer even naar buiten om te roken.
Wat blijft dat een storende ellende zeg, nee niet dat drinken maar het naar buiten moeten om te roken.
Als laatste trad London Beat op, ik was net weer op tijd achter het podium om ze aan te zien komen.
Ze gingen direct het podium op gevolgd door het ballet.
Ook London Beat staat voor een geweldig optreden met veel bekende nummers.
Handjes in de lucht, oftewel put your hands in the air, werd dan ook massaal opgevolgd.
Zou hij nou bedoeld hebben dat ook mijn handjes in de lucht moesten.
Ja sorry hoor dat lukte even niet.
Flitsend en swingend optreden, maar het bleef moeilijk fotograferen met het hoge podium.
Zoals de politiek destijds zei, de Groenoordhallen hebben geen bestaansrecht, ach de beelden spreken voor zich denk ik dan maar.
London Beat was een goede keuze als slotact, een mix van rustige maar vooral ook swingende nummers.
Aan alles komt een eind en daarom ook veel te snel (naar Glibber zijn mening) aan het optreden van London Beat, voor mij hadden ze nog even door mogen gaan.
Helemaal op het eind van de avond kwam ik voormalig mede-organisator Alexander nog even tegen.
Het is natuurlijk heerlijk om eens een keer niets te hoeven doen en alleen maar even bij je oude bekenden langs te lopen en ermee op de foto te gaan, zoals met Corné Klijn.
Het laatstse uur werd afgesloten door Corné Klijn met nog een aantal geweldige disco klassiekers.
Ook deze editie van Glowball was weer een daverend succes en voor herhaling vatbaar, alleen helaas niet meer in Leiden.
Hieronder in het fotofilmpje nog veel meer foto's van bezoekers en artiesten.
Vuurtorens zijn altijd mooi om te zien, maar soms kunnen ze ook een beetje sprookjesachtige uitstraling geven, als ze een beetje extra aangelicht worden.
Afgelopen week werden er diverse gebouwen in de wereld in blauw licht gezet om aandacht te vragen voor Kids Chain For Diabetes.
Zo stonden onder andere de Euromast in Rotterdam, maar ook de Eiffeltoren in Parijs in blauw licht.
Ook in Noordwijk was er blauw licht te zien.
Kinderen zijn de ambassadeurs van deze stichting.
Een van hen is Barteld uit Noordwijk door zijn inzet werd de vuurtoren deze dagen in blauw licht gezet.
Op deze manier moest er over de hele wereld een ketting van licht ontstaan.
Een mooie manier om aandacht te vragen, vandaar dat ik er even speciaal voor naar Noordwijk ben gereden.
Het enige wat ik een beetje jammer vond was dat de vuurtoren niet echt erg fel aangelicht was.
Ik denk als je het niet wist, het niet echt opviel dat de vuurtoren speciaal in het blauw gezet was.
Als je er vlak onder stond viel het eigenlijk heel weinig op.
Maar hoe dan ook, toch erg leuk dat de gemeente Noordwijk mee wilde werken aan de vraag van haar jonge inwoner.
Kids Chain For Diabetes is in elk geval een organisatie die misschien een beetje licht kan brengen in het leven van jonge diabetici patiëntjes.
Ik hoopte gelijk ook nog wat sfeerfoto's op de boulevard te maken, maar helaas in deze tijd van het jaar is Noordwijk op de Grent na vrijwel uitgestorven op vrijdagavond.
Ook in Noordwijk is duidelijk het winterseizoen begonnen.
Sinterklaas is uiteraard populair in Noordwijk, maar de laatste jaren begint ook de Kerstman het dorp te veroveren.
( Foto Kerstdorp aan Zee)
Sinds twee jaar is de officiële aankomst van de Kerstman in Noordwijk.
Dit jaar zal hij weer op spectaculaire wijze aankomen in Noordwijk, ze verwachten hem op 10 december.
Maar eerst gaan we lekker genieten van de nummer één traditie in Nederland, de Sinterklaasweken.
Als Sinterklaas het land weer uit is, en de kerstboom staat, dan rijdt Glibber nog wel een keer naar Noordwijk denk ik.
Alweer een vol weekend voor de muziekliefhebbers.
Voor de vaste bezoekers van Q-Bus is er een geweldig optreden van Jeffrey Faucault, maar daar kom ik zo nog op terug.
Zoals bij mijn vaste lezers bekend, worden de Groenoordhallen eerdaags gesloopt en komen alle grote evenementen nog één keer langs.
Zaterdagavond Glowball, het disco dance classics event van het jaar, waar publiek uit heel Nederland elke keer op af komt.
Om een voorbeeld te geven deze mensen uit Gemert komen al jaren en pakken lekker een hotel in Leiden.
(foto 2007)
Al een aantal jaren loop ik op dit feest rond en fotografeer zowel publiek als artiesten.
Het leuke is dat je mensen uit de meest grote uithoeken van Nederland op dit feest tegenkomt en er na al die jaren een soort band groeit.
Zo ook met de mensen uit Gemert, ik fotografeerde ze voor het eerst in 2005 en sindsdien komen we elkaar elke keer tegen zelfs bij Glowball in de Amsterdam Arena in 2007.
Ik moet elke keer weer lachen om de manier hoe mensen hun foto's proberen op te vragen.
Behalve de optredens fotografeer ik die avonden erg veel mensen want er lopen zulke geweldige types tussen.
Op het moment dat ze vragen waar ze de foto's terug kunnen zien geef ik een kaartje en zeg stuur me een mailtje met omschrijving en ik mail de foto wel naar je door.
Nou zijn er ongeveer 5000 bezoekers, sommigen beschrijven het erg goed bijvoorbeeld, blauwe pruik met gele jurk rondom elf uur tijdens optreden van die en die, dan kom ik er wel uit.
Maar ik heb ook mails gehad met, hoi Glibber ik ben dat blonde meisje wil je mij de foto sturen.
Ook een hele leuke is, hoi Glibber ik had een pruik op, wil je mijn foto opsturen.
Het programma ziet er weer mooi uit dit jaar.
Disco klassiekers als Snap/Turbo B, Imagnation en London Beat treden op.
Alles weer aan elkaar gepraat en gedraaid door de nummer één disco dance DJ van Nederland Corné Klijn.
Maar waar Glibber het meest blij mee is, The Trammps treden ook zaterdagavond weer op.
Het wordt dus nog één keertje swingen in de Leidse Groenoordhallen, alhoewel......................
Ik mag en kan er (helaas) nog niet al teveel over zeggen, maar ik raad (zeker alle Leidenaars) aan om volgend jaar medio mei/juni in de gaten te houden dan is het definitieve laatste feest in de Groenoordhallen.
Het wordt een avond met grote artiesten die een band met Leiden hebben.
Zonder namen te noemen want alles is nog onnzeker, ik weet dat er misschien iemand optreedt die elke avond volle zalen trekt in het hele land, er misschien ook iemand komt die ons land al lang ontgroeid is en eigenlijk alleen nog maar in het buitenland optreedt.
Zodra ik iets meer weet en het bekend mag maken, lezen jullie het als een van de eersten.
Voor de mensen die niet van Disco Dance Classics houden heeft Hans van Polanen natuurlijk weer een geweldig alternatief gevonden.
In de Q-Bus treedt de Amerikaanse singer songwriter Jeffrey Foucault op.
Ik ben even gaan googlelen en kwam onder andere deze recentie over hem tegen.
Wisconsin is één van de Amerikaanse staten die zelden in het nieuws komen. Maar dit gebied is het échte Amerika. Het is de onderbuik van een gigantische natie en de ideale uitvalsbasis om onopgemerkt de loop van de geschiedenis te beïnvloeden. Jeffrey Foucault is een intrigerende singer-songwriter uit Wisconsin. Ondanks zijn jonge leeftijd klinkt het oeuvre van deze kroniekschrijver van small town America, als iemand die gelouterd door het leven gaat. Laverend tussen blues en country. Een echte authentieke verhalenverteller met een natuurlijke autoriteit en een stem tusen Chris Rea en Chris Whitley.
Maaaaaar het belangrijkste nieuws.
Morgenochtend vanaf 12 uur live op tv de aankomst van Sinterklaas, en of dat allemaal goed gaat is nog maar de vraag.
Het was donderdagavond volle maan en helder, daarom tijd om toch maar weer eens te proberen die maan erop te krijgen.
Ik zie weleens van die geweldige maan foto's met ook de kleurverschillen in de maan, zal je wel betere lenzen voor moeten hebben.
Bij mij blijft het gewoon een groot uitgevallen gloeilamp.
Het was behoorlijk helder en er zaten rare strepen in de lucht.
Als de vliegtuigen zo hebben gevlogen gaan ze toch wel erg kris kras hier in de buurt.
Wel leuk om te zien hoe binnen enkele minuten alles zich verplaatst.
Het leek wel een soort groot kruis.
Je vraagt je toch waar het voor staat he of hoe het zo toevallig uitkomt.
Ook gek is dat op de foto het lichter is dan in werkelijkheid.
Zo'n camera pakt schijnbaar veel meer licht op dan ik zo even snel kon zien.
In de verte hoorde ik een vogel krijsend wegvliegen terwijl het kruis alweer verbleekte ik ging naar binnen om te kijken hoe de foto's waren geworden.
Pats extra nieuwsuitzending.
Minister Vogelaar is zojuist afgetreden, waarschijnlijk door Wouter Bos naar huis gestuurd.
Echt verbazen deed het me niet, ik kan niet veel, of beter gezegd ook maar iets opnoemen wat ze goed gedaan heeft of wat een geslaagd idee van haar is geweest.
En echt populairder werd ze ook niet.
(foto google)
Maar ik begreep opeens een hoop meer over de maan, het kruis, de krijsende vogel en het licht.
De maan symboliseerde natuurlijk dat de PVDA weer eens in de schijnwerpers stond.
Het kruis was natuurlijk van Balkenende en Rouvoet die Bos te kennen hadden gegeven weinig vertrouwen meer te hebben in minister Vogelaar.
En het licht, nou ja logisch de PVDA zag na de eerdere blunder deze week van Aboutaleb opeens het licht.
Om net te doen alsof ze een daad stelt aan niet functionerende politici hebben ze Vogelaar maar naar huis gestuurd.
En die krijsende vogel was vast ex minister Vogelaar die op dat moment krijsend van woede Den Haag verliet.
Ik keek nog maar eens naar buiten en zag dat alles weer normaal was.
Geen licht meer en het kruis van Balkenende en Rouvoet was ook verdwenen.
Uiteraard was het licht bij de PVDA ook alweer snel verdwenen, goede ingevingen in Den Haag duren over het algemeen vrij kort.
Off topic, het blijkt dat sommige mensen momenteel niet bij mij kunnen reageren begreep ik uit een aantal mailtjes.
Ik heb geen idee hoe het komt heb echt niemand geblockt hahaha.
Hoop dat het snel over is en heb Punt NL al de vraag gesteld hoe het kan komen.
Hebben meer mensen hier last van en zo ja wat zou het kunnen wezen.
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl