DIT ZIJN WIJ
leidseglibber.punt.nl links
Evenementen
 (2).jpg){kind=logo}
Kijk ook eens hier.
.jpg){kind=logo}
zoeken
Zoek hier op trefwoord in mijn archief.
Wat speelt er in Leiden
Info per E-Mail
Fotografie en film.
Nieuws
Alle logs over de paddestoelen zijn nu wel zo'n beetje voorbij.
Daarom dacht ik, laat ik eens met een log over paddestoelen komen.
Nee, het komt eigenlijk omdat ik laatst een paar paddestoelen zag staan die ik gewoon ronduit smerig vond en zeker toen ik ze thuis in het groot op mijn scherm had staan.
En dat terwijl de meeste paddestoelen toch heel mooi zijn om te zien.
Ik heb uiteraard ook de laatste jaren heel wat paddestoelen gefotografeerd.
Voor ik de vieze paddestoelen laat zien, lopen we eerst even zomaar langs wat willekeurige paddestoelen.
Ik weet geen Nederlandse namen van paddestoelen, laat staan de Latijnse, dus je zal het moeten doen met de namen uit het Glibber handboek voor paddestoelen.
We beginnen bij het bruine kadetje.
De regen kwam met bakken uit de lucht vlak voor de opening, dat was het enige minpuntje bij de opening van de tijdelijke Leidse ijsbaan op het water van de Nieuwe Rijn in hartje centrum.
Maar verder zag het er allemaal perfect uit en gaan we een mooie en vooral gezellige schaatsmaand tegemoet.
Volgens de buienradar zou het om tien voor acht droog zijn, daarom werd de officiële opening gewoon even twintig minuten uitgesteld.
En vermaken deden we ons best wel die twintig minuten.
Het idee was grandioos, een lampionnenoptocht vanaf het Huis van Sinterklaas door de stad en dan naar de opening van de ijsbaan op de Nieuwe Rijn.
In het huis van Sinterklaas was het weer stampvol kinderen en zwarte Pieten.
De ijsbaan op de Nieuwe Rijn is bijna klaar.
Vrijdagavond wordt hij in aanwezigheid van Sinterklaas geopend door Elfstedentochtwinnaar Henk Angenent.
De hele week werd er hard gewerkt om de pontons waarop de ijsvloer komt in de Nieuwe Rijn te leggen.
Vrijwel elke plaats heeft tegenwoordig wel een tijdelijke kunstijsbaan in de wintermaanden.
Alleen een ijsbaan in het hartje van de stad op een van de grootste grachten is best wel uniek.
Hadden we eerst het gezeur dat het kruis van de mijter van Sinterklaas moest, nu zijn het weer jongeren die proberen het Sinterklaasfeest te verknallen.
Over een artikel als hieronder kan ik mij dus echt laaiend maken.
Iedereen moet gewoon van dit traditionele kinderfeest afblijven.
Pieten in elkaar geslagen
ROTTERDAM
Twee Rotterdamse Zwarte Pieten zijn mishandeld na een uit de hand gelopen ruzie over het gooien van een handje pepernoten.
Marcel Visser (24) vertelt in het AD hoe hij met zijn zus, zwager en schoonzus aanbelde bij een huis in Crooswijk voor een Pietenbezoek. Terwijl ze stonden te wachten kwamen er volgens de Rotterdammers twee Marokkaanse jongens langs die baldadig het pakpapier van een van de cadeautjes scheurden. Een van de Pieten gooide hierop boos een handje pepernoten naar de jongens toe.
Toen ze klaar waren met hun huisbezoekje en de Pieten naar hun auto wilden lopen, werden ze opgewacht door de twee jongens, die inmiddels wat vrienden hadden opgetrommeld. De zwager werd geschopt en geslagen, vertelt Marcel tegen de krant. Toen hij hem te hulp wilde schieten kreeg de Rotterdammer zelf ook klappen. Ze hebben aangifte gedaan, aldus het AD.
Dat jongeren zich afzetten tegen de maatschappij is op zich niets nieuws.
Maar om je frustratie, onvrede of gewoon zwaar gestoord gedrag op een kinderfeest te richten dan ben je echt min.
Maar het kan nog veel erger, ik kreeg een mail wat een Zwarte Piet al niet meemaakt deze dagen.
Melancholie, dat kan mij zo intens blij maken.
Het was een van de treffende uitspraken van Ramses Shaffy die vanmorgen toch nog onverwacht overleed.
He radioprogramma werd onderbroken voor het nieuws dat Ramses Shaffy vanmorgen om half acht dood was aangetroffen, overleden in zijn slaap.
Ik was er even stil van en wist gelijk, dit is zo'n mededeling waarvan je over 30 jaar nog weet waar je was en wat je deed op het moment dat je het hoorde.
Ramses Shaffy was niet zomaar een mens en zanger uit de wereld van de kleinkunst.
Het was een magische persoonlijkheid die niet alleen met zijn stem en teksten, maar ook met zijn hele uitstraling boven alles en iedereen uitstak.
De Nieuwe Rijn in Leiden is natuurlijk vooral bekend omdat de markt er staat, de Koornbeurs en het Stadhuis en je er lekker met de boot langs de terrassen kan varen.
Een kwestie van kijken en bekeken worden.
Eigenlijk is er de hele zomer wel wat te beleven op en om het water van de Nieuwe Rijn.
Dit jaar is er ook iets in de winter te beleven vooral op, maar ook langs het water.
Eerst maar eens kijken wat we er in de zomer allemaal doen behalve varen.
Afgelopen zaterdag stond bij die grote bouwmarkt de Houthakker Roadshow.
Ik had het weleens eerder gezien hoe ze met kettingzagen de mooiste figuren uit een blok hout zagen.
Er stonden een paar voorbeelden, maar ik neem aan dat ze daar iets langer over gedaan hadden dan de vogelhuisjes die ze nu aan het uitzagen waren.
Met "De Verbeelding aan de Macht" in zijn hand sloot Glibber woensdagavond een gezellig politiek geladen avondje af.
De Verbeelding aan de Macht is een uit 1999 daterend boek over het kabinet Den Uyl 1973 -1977.
In het boek staan onder andere enkele uitspraken van Marcel van Dam over Prins Bernhard en de Lockheed affaire, deze uitspraken deden destijds veel stof opwaaien.
Ik kende het boek uit de ophef die er destijds over geweest is, maar heb het zelf nooit gelezen.
Halverwege mijn gesprek gisteravond bleek dat ik met de schrijver van het boek zat te praten.
Thuis gekomen keek ik even op de achterkant bij de recencies, en zag dat ik niet de enige ben die met een goed gevoel over de politiek van de jaren 70 kan praten.
Over het boek eerdaags wellicht meer als ik het gelezen heb.
Gisteravond had ik een afspraak met Peter Bootsma mede naar aanleiding van mijn log over de Groenoordhallen.
Peter ken ik al tijden, maar eigenlijk alleen van hallo en dag en hoe gaat het.
En omdat we allemaal op 3 maart 2010 weer een nieuwe gemeenteraad moeten gaan kiezen werd het hoog tijd eens nader kennis te maken.
Bijna een maand geleden schreef ik over de replica van het sculptuur "Vierkant in Vierkant" van Theo van Doesburg die tijdelijk bij het Leidse station staat.
Veel mensen vroegen zich af hoelang hij zo mooi wit zou blijven.
Vandaar dat ik vandaag maar eens ben gaan kijken hoe het ermee staat.
Van een afstand zag ik al dat er nooit veel graffity op kon zitten.
Ik ben er even omheen gelopen en echt het was verbazingwekkend.
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl