Het is geen zonsondergang boven zee, maar een zonsondergang boven de stad heeft ook wel iets. Het klopt niet helemaal want ik nam de foto om even voor half vijf en volgens de tabellen ging hij om 16:37 uur echt onder. Ik mis dus een kwartiertje maar ja wie let daar nu op. De zon eiste alle aandacht op en liet alles eromheen wegvallen.

Het geeft wel aan wat een geweldig weer het was geweest zondagmiddag, die grote gele bal tussen de bomen.

Zaterdag was weer zo'n dag dat je niet wist of het nu voorjaar of winter was. De zon scheen, het was tien graden, geen wind. Kortom van dat weer dat je denkt, eerdaags de boot maar eens uit de stalling halen. Even de stad in en ook daar krijg je het idee dat het voorjaar is. Geen ijsmutsen, handschoenen en verkleumde gezichten, nee vrolijke opgewekte "wat een weertje he" gezichten.

Door dit weer kan je aardig op het verkeerde been gezet worden. Gelukkig liet de ijsbaan zien dat het toch wel winter moest zijn. Alhoewel in Dubai ligt ook een ijsbaan terwijl het daar een graad of vijfendertig is, dus dat zegt ook niet alles.

Als ik terugdenk heb ik volgens mij nog nooit een jaar met zo'n tevreden gevoel als dit jaar afgesloten. Natuurlijk er was een minpuntje (nou ja minpunt) door de val van mevrouw Glibber waarbij ze haar heup brak en knie openscheurde, maar dat gaat allemaal goed komen. Verder kan ik mij dit jaar binnen ons leventje geen rampzalige gebeurtenissen voor de geest halen. Dit wordt een heel positief verhaal, maar natuurlijk weet ik ook dat veel mensen helaas niet zo'n positief verhaal hebben en bijvoorbeeld aangewezen zijn op de voedselbank. Gelukkig lieten we ze niet in de steek, maar het blijft natuurlijk te belachelijk voor woorden dat in een rijk land als Nederland zoveel armoede heerst. Ik kijk over mijn schouder richting Den Haag en hoop dat de regering de komende jaren dit als prioriteit gaat zien en op gaat lossen. Voor Leiden was het volgens mij een mooi jaar. We kwamen veel en positief in het nieuws en het leek wel of alles wat er bedacht werd gewoon lukte. Ondanks dat veel bedrijven het nog moeilijk hebben en moeten knokken om te overleven, hoor je gelukkig nergens het woord crisis meer. De glazen zijn half vol in plaats van half leeg en we houden met zijn allen de bal in de ploeg. Het is een en al licht wat er aan de horizon of misschien beter gezegd in het centrum schijnt.

We leven in een snelle tijd en daar pas ik mij ook bij aan. Vandaar een heel korte terugblik op het jaar en onderaan het stuk een overzicht van Leiden in 2013 met zevenhonderd foto's in een fotofilmpje van twaalf en halve minuut. Volgens mij kan het niet sneller en uitgebreider.

Terwijl de regen met bakken uit de lucht kwam las ik een tweet van een kennis die zich afvroeg of de algehele gekte was uitgebroken. Ze schreef "het is zo druk in het centrum, het lijkt wel of alles gratis is en de zon schijnt". Terwijl ik de tweet las zag ik een van mijn terrasstoelen langs de pui naar de andere kant van het terras schuiven en dacht, ik wacht nog wel even. Gelukkig had buienradar gelijk en was het om half twee droog en kon ik de stad in waar inderdaad op sommige plaatsen er bijna geen doorkomen aan was.

De Kerstman had het helemaal naar zijn zin, kwam het door de drukte of zijn assistentes vroeg ik mij af.

Leiden is sinds zaterdag weer een koor rijker. Het Leidse Rederij Côr is de nieuwste aanwinst voor Leiden, bij gebrek aan schuifdeuren gaven ze hun eerste concert geheel in stijl tussen de kerstbomen.

Aan het eerste echte concert ging een lange voorbereiding vooraf. Minimaal twee mailberichten en een half uurtje voor teksten uitdelen en inzingen. Met de oprichting van het "Côr" zijn twee muzikale stromingen binnen de Leidse Rederij bij elkaar gekomen. Sinds een half jaartje krijgen een aantal schippers gitaarles van Ron Mittelmeyer. Niet dat je daar beter van gaat varen, maar het is wel gezellig.

Ik  zie vaste lezers denken wat flikt die onredelijkerij Rembrandt nu weer, wees gerust ze zijn (tijdelijk) monddood dus even geen problemen. Het gaat hier om het borstbeeld van Rembrandt aan de Witte Singel. Ooit in 1906 neergezet aan de rand van de stad om de bezoekers te verwelkomen, alleen de stad veranderde in de loop der jaren en Rembrandt kwam een beetje in de verdrukking. Op nog geen meter van het borstbeeld liep een druk fietspad wat het kijken naar het beeld een levensgevaarlijke onderneming maakte.

VVD raadslid Juliette Gilissen kwam dit voorjaar met een motie om het borstbeeld te verplaatsen naar een prominentere plek in de binnenstad zodat meer mensen er van kunnen genieten. De motie haalde het niet, maar als compromis wilde wethouder Jan Jaap de Haan het borstbeeld wel iets naar achteren laten verplaatsen. Nu is er voor het standbeeld een kleine ruimte gemaakt zodat stadsgidsen zonder aangereden te worden uitleg kunnen geven over Rembrandt. Het is wat slordig als bij elke stadswandeling de stadsgids en circa drie tot vier toeristen in het ziekenhuis belanden. Dat geeft toch een verkeerd beeld van een gastvrije stad.

Het woord "selfie" is uitgeroepen tot het woord van 2013. Voor mij en ik weet zeker voor een hoop Leidenaren is het woord "Iiassen" het woord van het jaar. Lezers van buiten Leiden zullen zich afvragen wat is Iliassen. Je kan beter vragen wie is Ilias en wat doet hij met Leiden. Ilias maakt wekelijks nieuwe slachtoffers, op woensdag en zaterdag is hij in het centrum te vinden om zoveel mogelijk niets vermoedende voorbijgangers aan zich te binden. Hij zet zijn verslavende waren gewoon op een tafeltje op de markt, automatisch neem je een hapje en dat is het begin van je verslaving.

Als je denkt ohh Glibber gaat even reclame maken voor Ilias, dan zit je helemaal fout. Ik word doodziek van die vent, overal kom je zijn naam tegen. Ben je op een feestje zegt de gastvrouw, "luitjes de hapjes zijn een beetje van mij en een beetje van Ilias" Mens spring terug in je soepblik denk ik dan. Ook zo'n veel gehoorde opmerking, " nee ik had geen zin om te koken en we hebben gewoon lekker de hele avond ge-Iliast. Pffff mag ik een teiltje. Afgelopen weekend gaf ik een kerstborrel bij ons thuis en wat denk je, Ohhh lekkerrrr je hebt Ilias in huis gehaald. Ik moet er vanaf ,dit gaat uit de hand lopen, maar ja loop je de stad in zie je gelijk die auto alweer staan. Dan ben je als verslaafde alweer verkocht he.

Vrijwel iedereen zal het herkennen de jaarlijkse verbouwing van je kamer om je kerstspullen kwijt te raken. In het oude huis was het na ruim 25 jaar geen probleem meer. Ik wist precies wat er in welke dozen zat en waar ik het wilde zetten of hangen. In een nieuw huis moet je dat weer allemaal opnieuw gaan uitvinden. Gelukkig hebben wij toen wij elkaar leerden kennen een duidelijke afspraak gemaakt, mevrouw Glibber bemoeit zich niet met de kerstinrichting. Ik ken heel wat stellen die bijna de kerst als vrijgezel doorbrachten omdat ze samen de kerstboom wilden optuigen. Nee dat hebben wij slimmer aangepakt. Mevrouw Glibber bemoeit zich nergens mee en mag alleen zo nu en dan zeggen het wordt mooi. Als de lampjes in de kerstboom hangen vraag ik, zijn ze een beetje goed verdeeld. Echt commentaar mag ze dan natuurlijk niet geven dus voor de vorm zegt ze misschien iets meer in het midden of daar aan de rechterkant nog wat. Vervolgens verplaats ik één lampje en hebben we samen zonder ruzie de kerstboom opgezet.

In het oude huis had ik er in de loop der jaren een verschrikkelijke kitschtent van gemaakt met veel extra lichtjes voor de ramen en in de tuin. Tot grote opluchting van mevrouw Glibber komt dat hier niet meer terug en ook geen sneeuw meer op het raam. Alles moet een stuk strakker, alleen valt dit nu onder kitsch of onder verantwoorde "strakke" kerstversiering.

Maandag wordt normaal gesproken gezien als een stille dag. Op het moment maakt het geloof ik niet meer uit wat voor dag het is, elke dag is het gezellig druk in de stad. De kerstvakanties zijn nog niet begonnen toch is de stad al helemaal in kerststemming en zeker 's avonds ziet dat er prachtig uit.

Er waren maandag meerdere Kerstmannen in de stad te vinden.