DIT ZIJN WIJ
leidseglibber.punt.nl links
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Evenementen
 (2).jpg){kind=logo}
Kijk ook eens hier.
.jpg){kind=logo}
zoeken
Zoek hier op trefwoord in mijn archief.
Wat speelt er in Leiden
Info per E-Mail
Fotografie en film.
Nieuws
Het baasje kan best wel aardig zijn nu en dan.
Ze hebben mij natuurlijk van de zomer uit een heel bosrijk gebied meegenomen, vandaar dat het vrouwtje nog elke dag met me naar het leidse Hout gaat om toch een beetje bomen te blijven zien.
Vanavond kwam het baasje opeens naar beneden met een heleboel dozen.
Ik dacht, ojee foute boel hij gaat weer iets geks doen, dus dook ik snel mijn mand in.
Gelukkig had ik in mijn mand nog een kluif die ik van die aardige man met die rare muts en die witte baard heb gekregen.
Terwijl ik lekker lag te kluiven was het baasje heel druk bezig.
En opeens herkende ik iets uit mijn vroegere woonplaats.
Er stond een boom in de kamer.
Lief he, het baasje dacht natuurlijk het wordt wat slechter weer en misschien gaat het vrouwtje dan wel niet elke dag naar het bos, dus ik zet een boom voor Chico in de kamer.
Het is wel een beetje rare boom hoor hij geeft licht, maar de bedoeling is goed.
Maar hij ging nog verder, want wat lag en nou weer in mijn mand.
Het leek wel een hert, die zag je ook vaak waar ik eerst woonde.
Eens even wat beter kijken want echt kloppen doet het niet.
Ja zie je wel het is geen hert, het is een holbeest of rendier weet niet hoe ze dat noemen.
Die holbeesten lijken wel op herten maar komen meer voor op plekken waar het kouder is en meer sneeuw ligt.
Waar ik woonde lag ook wel veel sneeuw hoor, lekker door de sneeuw tussen de bomen hollen.
Ik lag even te dromen over vroeger en toen ik wakker werd geloofde ik mijn hondenoogjes niet.
Er lag behalve het holbeest ook sneeuw onder de boom.
Wat goed he, dat ze er alles aan doen om het mij naar mijn zin te maken.
Tevreden ging ik verder met mijn kluif.
Dit wordt een heel leuke winter.
Boom ze, een blaf en een 
van Chico.
van Chico.
Elke avond moet ik voor hij gaat slapen nog even het baasje uitlaten.
Hij heeft toch zijn beweging nodig he.
Ik moet hem er wel aan herinneren dat hij nog even naar buiten moet, daarom ga ik tegen elven maar eens bij hem zitten.
Kom op baasje, ik moet je nog even uitlaten en wil zo ook lekker nog even in mijn mand liggen voor ik ga slapen.
Ik zet dan maar even mijn liefste ogen op, dat werkt meestal wel.
Ik loop altijd even met hem naar het landje.
Dan kan hij tenminste rustig rondlopen zonder te verdwalen of zoiets.
Zelf blijf ik even zitten wachten bij het hek.
Als ik denk nu gaat hij te ver weg, moet ik in zijn buurt blijven.
Voor hetzelfde geld loopt hij de sloot in of zo.
Dat is natuurlijk wel een leuke log, maar ik moet hem er dan uithalen.
Vandaar dat ik hem maar even achterna ren.
Terwijl het baasje een beetje rondloopt heb ik ook de tijd wat rond te snuffelen.
En ach ik ben er toch, dus doe ik ook maar gelijk een plas.
Daarna vind ik dat het baasje wel lang genoeg uit geweest is en loop ik maar vast naar het hek.
En dan is het altijd maar wachten op het baasje, wat is die man langzaam.
Kommie nou nog slome.
Wat ben ik blij als ik dat alles weer achter de rug heb en lekker nog even voor het slapen in mijn mand kan liggen, en mijn spullen kan bewaken.
Mijn taak voor de dag zit er weer op.
Slaap, waak en blaf ze Chico.
Chico.Wat zijn baasjes toch eigenlijk slappe figuren he, kunnen nergens tegen.
Nou ja misschien ben ik ook wel een beetje snel en sterk hoor, zou kunnen.
Zo'n stokje als dit daar draai ik mijn poot niet voor om.
Die pak ik gewoon even op.
En hol er daarna gewoon het hele landje mee rond, dat is geen probleem hoor.
Dat vinden de baasjes nog leuk ook.
Wat mijn baasjes alleen niet leuk vinden (en het vrouwtje zeker niet meer) is dat ik zo graag achter katten aan ga.
Als ik een kat op straat zie, vergeet ik even alles en probeer er achter aan te gaan, maar ja ik zit aan de riem he dus het lukt me niet.
Zaterdag was het bijna gelukt alleen het vrouwtje was te zwaar om mee te sleuren.
Ze ging er wel bij liggen dus haast had ze niet denk ik.
Toch denk ik dat het vrouwtje het niet helemaal leuk vond, volgens mij heeft ze nu oorlogskleuren opgedaan om mij af te schrikken, terwijl ze wel een oogje dicht knijpt.
Ik blijf maar een beetje bij haar, misschien doet ze dan die oorlogskleuren wel weer af.
Ik denk dat ik maar rustig blijf liggen en sorry blaf naar het vrouwtje, want ik geloof niet dat ze het net zo leuk als ik vond om die kat weg te jagen.
En als ik zo rustig in mijn mand lig zie je toch helemaal niet dat ik zo snel en sterk ben.
Straks laat het baasje me uit, misschien komen we nog wel een kat tegen.
Tot blafs, Chico.
Chico.Er gebeuren hier in huis toch wel rare dingen hoor voor een hond als ik.
Moet wel wennen aan al die gekkigheid.
Vrijdagavond waren er opeens allemaal mensen in huis, nou ja dat is even wennen maar kan nog wel.
Maar gistermiddag moest ik opeens kennismaken met een hond uit Sinterklaasland.
Ik kwam het hek van het landje door en zag Fré en Noompie maar ze hadden iets raars bij zich, uit de verte zou je denken dat het een hond was.
En ja hoor het was een hond, leuk joh opeens een vriendje erbij.
Levi heet hij en is ook pas kort in Nederland.
Even ruiken hoe zo'n Spaans hondje ruikt.
Ik heb hem maar even het landje laten zien, alleen hield hij me niet echt bij.
Maar ja het was rondom drieën hebben die Spanjaarden natuurlijk siësta, paëla, zarzuela of zoiets, nou ja iets Spaans, ze zijn in elk geval niet vooruit te branden.
Maar goed opgevoed hoor, ik blafte volg en dat deed hij keurig.
Hij keek zijn oogjes uit hoeveel er uit mijn blaas kwam.
Ik heb even gesnuffeld en ja bij hem is het wel allemaal veel kleiner.
Hoop te snuffelen he Levi, hier zijn we nog wel even bezig.
Moeten wij niet weer eens bij Noompie gaan kijken.
Gelukkig ze zat nog keurig in de buggy.
Maar behalve Noompie zaten er natuurlijk ook koekjes in de buggy, en wat dat betreft waren we helemaal gelijk.
We hadden het allebei gelijk door.
We mochten nog even doorsnuffelen voordat we naar huis gingen.
Ik blafte naar huis, ja maar niet ieder naar zijn eigen huis, nee ze gingen mee naar mijn huis.
Ik moest natuurlijk alles in de gaten houden he.
Het vrouwtje van Levi had haar jas op de grond gelegd voor hem om een eigen plekkie te hebben.
En kijk eens wat hij deed toen ik druk bezig was met overal op te letten, hij sleepte snel een van mijn botten naar zich toe.
Nou ja ik kan ook niet alles in de gaten houden, hij was in elk geval rustig dus van mij mocht hij mijn bot wel even lenen.
Levi en ik hebben ons rot geblaft toen ze weggingen, want Levi had een hoop haartjes op de jas van Fré achter gelaten, en die mocht het baasje er weer af borstelen.
Het was weer een druk weekendje voor me, maar wel lekker gespeeld met die Spanjaard.
Snap eigenlijk niet waarom die Leienaren ze verjaagd hebben, want hij was best aardig.
Tot blafs Chico.
Chico.Zondagmiddag ging die plingplonger bij de voordeur en nadat ik even goed hard geblaft had, kwam het baasje met een grote doos binnen.
De doos was door een meisje gebracht en ze zei dit is voor Chico.
Hij zette de doos in mijn mand en zei, dat is voor jou gebracht Chico.
Ik was gelijk helemaal stil en ik rook dat het wel eens heel leuk zou kunnen zijn, eigenlijk bedoel ik lekker.
En ja hoor er zat een brief in en daaronder zaten drie kluiven.
Nou die brief daar snapte ik natuurlijk niets van.
Maar die kluiven rook ik wel heel erg goed.
De doos en de kluiven bleken van Leo te komen, hij heeft een mooie site over het Trekvaartplein, wat hier vlakbij is.
Die Leo is lachen hoor, die houdt het baasje goed voor de gek.
Volgens Leo kent het baasje hem en praat het baasje ook wel eens met hem en zijn vrouw.
Nou is Leo niet zijn echte naam (denkt het baasje) maar het baasje heeft geen idee wie Leo is, en loopt al weken te raden naar de juiste persoon.
Elke keer hoort hij weer, ik zag je daar en daar nog vandaag of gisteren.
Laatst dacht het baasje dat hij eindelijk wist wie het waren, maar nee die mensen bleken het echt niet te zijn.
Maar hoe dan ook, ik heb er wel weer een kluif er aan overgehouden.
Nou ja eigenlijk drie kluiven, de kleine kluifjes waren eigenlijk voor de baasjes om eens te proeven wat wij hondjes eten, maar ze waren zo aardig ze ook maar aan mij te geven.
Ik heb in elk geval voorlopig weer iets te kluiven, toch wel handig dat het baasje een verhaaltjes machine heeft, levert mij in elk geval weer een kluif op.
En zoals je ziet, aan mij heb je geen hond meer.
Ik lig lekker te kluiven.
En Leo laat ze lekker nog maar een tijdje raden hoor.
Raadsel ze en tot blafs Chico
Ik zit hier nou zo'n drie weken, maar ben er al achter gekomen dat ze hier niet echt origineel zijn hoor.
Jullie mensen schijnen eerdaags een groot feest te hebben en gaan er dan opeens heel gek uitzien.
Hier hebben ze ook allemaal van die gekke dingen.
En dan gaan ze die mij opzetten, ze lijken wel gek.
Dat is toch niets voor een stoere hond als ik.
Ik dacht zouden ze dat nou destijds bij Lobbes ook gedaan hebben, daarom ben ik eens gaan snuffelen in het verhaaltjesblafkastje.
En ja hoor, bij hem hebben ze het ook gedaan kijk hier maar .
Maar voorlopig sta ik mooi voor alles, behalve stoere hond met die rommel op.
Ik dacht ik zal het vrouwtje eens vragen of het baasje altijd zo grappig is en wat me nog meer te wachten staat.
Nee, gaat ze keihard liggen lachen.
Aait me en zegt, ach arme Chico je weet nog niet half wat het baasje allemaal met je uit haalt.
Hier word ik dus ook geen hondenhaar wijzer van en loop ik nog steeds met die rommel op door het huis.
Ik ga morgen nog maar eens verder in dat verhaaltjesblafkastje kijken, dan weet ik een beetje wat me hier nog allemaal te wachten staat.
Maar ik eet volgende week geen haring of hutspot, zelfs een hond heeft zijn eergevoel.
Tot blafs Chico.
Chico.Mijn nieuwe baasjes gaan heel veel met me weg en dat vind ik best wel leuk natuurlijk.
Maar waar we nou vorige week terecht kwamen, gekke club hoor.
We kwamen de auto uit en baasje liep zomaar weg en riep ben zo terug, dus heb ik het vrouwtje maar even bewaakt.
Ze ging met me naar een klein kamertje met een mevrouw erin en het rook er naar eten, hondjes, katten en andere viervoerters.
En ik maar wachten op het baasje.
Ben zo terug riep hij, maar zat al gauw 5 minuten te wachten.
Vrouwtje keek ook al naar buiten waar hij bleef.
Eindelijk kwam het baasje ook binnen en wat bleek, we zaten bij de dierendoktermevrouw.
Ik ben natuurlijk een Duitse hond en daarom namen die Nederlandse baasjes van me natuurlijk geen enkel risico en lieten me helemaal nakijken.
Kan ik me wel een beetje voorstellen hoor.
Er schijnen vroeger ook weleens Duitsers geweest te zijn en daarna was er een hoop verdwenen en veranderd.
Er werd in mijn bek gekeken, schijnt dat mijn landgenoten nogal eens kunnen brullen.
Daarna keek ze in mijn oren, want hardhorend schijnen ze ook te kunnen zijn.
Ze bleef kijken had er zelfs een lampje bij nodig, misschien zijn haar oogjes wel niet te best.
Daarna voelde ze nog aan mijn keel, maar geen braadworst te vinden hoor.
Daarna nog aan mijn buik en maag voelen, ik denk om te kijken of er misschien fietsen of een gedeelte van de mannschaft inzaten.
Maar nee hoor, ik had lekker alles in Duitsland achter gelaten.
Ik kwam helemaal goed door de immigratiekeuring heen en als beloning kreeg ik een paar prikjes.
Rare mensen hoor die Hollanders, of zou het geweest zijn om me toch nog even terug te pakken.
Maar als een echte Duitser, he verdorie Hollander bedoel ik natuurlijk, hield ik me goed en deed net of ik het niet erg vond.
Die dierendoktermevrouw was toch wel aardig hoor en ik durf best nog wel een keertje naar haar toe voor nog eens een testje als het moet.
Ze krabbelde ook nog rare tekens ergens in, ze had zeker tijd over.
Maar nee, het was mijn echte beloning.
Ik heb een PASPOORT, YESSSSS, bedoel WOEFFFFF ik ben nu een echte Hollandse hond.
Tot blafs Chico.
Chico.Hallo, ik ben Chico.
Allereerst sorry dat dit verhaaltje er zo laat opstaat, maar de baasjes bleven maar praten vanavond met Fré en later ook nog met Marianne.
En ik mag nog niet alleen aan het verhaaltjeskastje zitten.
Het zal even wennen worden want normaal blafte Lobbes allemaal verhaaltjes.
Ik kan dat niet zo goed als hem, maar zal toch mijn best doen om zo goed mogelijk verhaaltjes te gaan blaffen voor jullie.
Van mijn nieuwe baasjes hoorde ik wat er met Lobbes is gebeurd en ga daarom extra goed mijn best doen om een lieve hond te zijn voor ze, alhoerwel ik natuurlijk nooit Lobbes kan vervangen.
Maar ik zou me even voorstellen had ik beloofd.
Ik ben Chico en 7 jaar jong, en oh ja een geholpen mannetje, zo noemen jullie dat toch.
Mijn vorige baasje werd een beetje oud en moest naar een oude mensen hokjeshuis waar ik niet mee naartoe mocht.
Daarom kwam ik terecht in een hondenhokjeshuis.
Toen ik er net 10 etensbakken zat ( jullie mensen noemen dat 5 dagen) hoorde ik opeens de stemmen van wat nu mijn nieuwe baasjes zijn.
Ik hoorde ze vertellen over Lobbes en dat ze misschien een niet al te oude hond zochten, maar dat ze alleen maar even kwamen kijken, want je weet maar nooit.
Ik zag dat ze me allebei heel erg leuk vonden, maar een beetje schrokken van mijn leeftijd.
Ze liepen door naar de andere hondjes en ik dacht daar gaat mijn kans op nog 5 tot 7 leuke jaren met hun.
Gelukkig mocht ik even mijn hok uit en kon ik laten zien hoe jong ik eigenlijk nog ben, en deed natuurlijk voor de zekerheid maar even heel lief tegen ze.
Dat vonden ze dacht ik wel leuk en daarom zijn ze even gaan wandelen met me.
Toen ze terugkwamen met me zeiden ze tegen die hondenhokjesmevrouw, ja hij is wel heel erg leuk en lief.
Yess dacht ik, nieuwe baasjes en een nieuw huis.
Maar nee hoor, ze spraken af de volgende dag terug te komen en het te bespreken die avond, ik dacht die zie ik nooit meer terug.
Maar gelukkig de volgende dag waren ze er weer, en hadden het over mij.
Toen ging het mannetjesbaasje opeens allemaal papiertjes lezen en op zitten krabbelen.
Opeens begreep ik dat het papiertjes waren om mij mee te nemen, daarom keek ik maar even stiekem mee.
Alles was gekrabbeld en toen nam het hokjeshuismevrouwrtje, die mij ook heel erg aardig vond, maar toch ook heel blij voor mij was dat ik weg mocht nog afscheid van me.
En yesss, daarna trok ik de nieuwe wijde wereld in met mijn nieuwe baasjes, het vrouwtjesbaasje nam het plaatje daarom staat ze er niet op.
Maar hier zitten we dan een uurtje later op het terras van hun vakantiehuisje.
En even voor de duidelijkheid, oke ik ben een Duitse hond maar versta heel goed Nederlands en wil desnoods ook met Nederlands voetbal oranje hoedjes opzetten, alleen val me niet lastig over die fietsen want dat was echt voor mijn tijd.
Wat een tuin hadden ze daar joh, daar kon je echt lekker in rennen.
Maar toch miste ik iets, het voelde niet aan als huis.
En dat was het ook niet bleek een paar etensbakken later.
We gingen weer dat hok op vier wielen in en na een hele tijd rijden kwamen we in Leiden en daar was mijn echte nieuwe huis, waar ik mij gelijk echt thuis voelde.
Er kwamen die eerste paar uur opeens een heleboel mensen en andere hondjes naar mij kijken en dat was best wel een beetje druk.
Ik heb mijn hele leven gewoon op de grond geslapen maar was wel blij dat er in mijn nieuwe huis een ding met een iets zachts stond (ze noemen dat hier mand) waar ik na alle drukte even lekker in kon uitrusten.
Het is allemaal wel wennen hoor, vandaag kwam er een klein mevrouwtje met een nog kleiner mevrouwtje langs, mijn baasjes noemde ze Fré en Noompie.
Stiekem had ik gehoopt de rest van mijn leven een beetje normaal hondenburgelijk bestaan te gaan leiden, en wat denk je,........yess we zijn met zijn allen gaan wandelen in het Leidse Hout.
En nog stokken gooien ook, wat kan een hondenleven toch mooi zijn.
Daarna zijn de baasjes natuurlijk uitgeput dus had ik er geen probleem me dat ze even op het terras gingen zitten.
Mijn baasjes kennen best veel honden en baasjes hoor heb ik al begrepen.
Het was de hele tijd hoi en dag, maar die commando's ken ik niet, later begreep ik dat het aardig doen tegenover andere baasjes en honden is, ik moet nog een hoop leren.
Later kwam Dommel even bij me zitten om kennis te maken en nam ook zijn baasjes Ella en Reinout mee.
Nou met Dommel en die baasjes kon ik het ook wel vinden hoor.
Mijn baasjes natuurlijk weer helemaal vertellen hoe ze mij hadden gevonden in Duitsland, maar gelukkig had Fré door dat ik wel weer aan een wandelingetje toe was.
Jullie zien ik heb een hoop meegemaakt deze dagen en het hier maar even neergeblaft.
Ik heb nog geen eigen poottekening, daarom mocht ik van het baasje voorlopig nog even de poottekening van Lobbes gebruiken en dat vind ik best een hele eer.
Daarom tot blafs en een 
van Chico.
van Chico.NB: Photobucket heeft weer van alles veranderd, vandaar de kleine foto's, zoek van de week even uit om iets groter formaat te krijgen.
Deze poottekening werd door Befana opgestuurd en mag ik gaan gebruiken als speciale Chico poottekening.Dank je tante beffie.
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl