Ja hoor ik heb het eindelijk voor elkaar, ik mag 's avonds los lopen als we uitgaan.
Als we in een park, bos of op het landje zijn loop ik natuurlijk altijd los, maar op straat snappen mijn baasjes mij niet.
Ik zorg er gewoon voor dat de doorgang niet belemmerd wordt door katten of wat dan ook en ja dan moet je heen en wer lopen om alles in de gaten te houden.
Omdat zij dat niet snappen, moet ik dus aan de riem.
Maar ik denk dat het baasje het begint te begrijpen en ook weet dat 's avonds laat alle katten al huisarrest hebben.
Vandaar dat ik nu los mag, wel even wennen hoor.
Ok ik maak nog wel eens een foutje en wil even checken hoe het aan de overkant is.
Maar als je wist hoe lekker die bakken en hun omgeving ruiken zou je precies hetzelfde doen.
Het baasje roept dan keihard SSSSTTTTOOOEEEEPPPPPP, en iets zegt mij dan, ik geloof dat ik terug moet.
Op het landje heb ik natuurlijk nergens last van, daar wordt je niet gehinderd door al die hondonvriendelijke dingen zoals stoepen en dat soort ellende.
Tegen dat het baasje dorst krijgt begint hij mij te roepen en kom ik maar snel terug.
Niet omdat hij me roept hoor, maar omdat ik weet dat er een kauwstaaf thuis ligt te wachten.
Alleen ben ik altijd sneller, dus sta ik weer voor het hek te wachten tot hij komt.
De terugweg ben ik voorbeeldig en blijf ook op de stoep en loop een paar meter vooruit, ja die kauwstaaf ligt te wachten he.
Gaat die gek de boel een beetje vertragen en roept stop.
Daar sta je dan als een Chico met de korte achternaam midden in de nacht een beetje doelloos te wachten.
En dan moet je nog gaan zitten ook op de stoeprand, zoveel dorst heeft het baasje schijnbaar niet anders sloeg hij dit soort onzin wel over.
Nou heeft mijn hele opvoeding een hoog Sesamstraat gehalte, vandaar dat ik daar vaak naar kijk en iets van probeer op te steken.
Terwijl ik op die stoep zat schoot mij iets te binnen.
Eerst naar ..................................................
Inderdaad,.... en dan naar rechts kijken.
En dan ben ik het zat en steek maar over.
En dan sta ik voor de deur en staat die sukkel, sorry baasje nog steeds naar links en rechts te kijken.
Hij heeft echt geen dorst, waar blijft hij nou.
Zou misschien even iemand die deur open kunnen doen, als ik op het baasje moet wachten is mijn kauwstaaf over de houdbaarheids-datum.
He he eindelijk gaat die deur open, op naar mijn kauwstaaf.
Het blijft een ramp hoor 's avonds uit met het baasje.
Ik vraag me wel eens af, wie laat wie nu uit.
Blaf ze, en een
van Chico.